Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είναι η πρώτη φορά από την ένταξη της χώρας στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση που ένα Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης έχει τόσο μεγάλη σημασία. Είναι η πρώτη φορά που το περιθώριο αποτυχίας στους στόχους που έχουμε θέσει με αυτό το Πρόγραμμα είναι μηδενικό.

Είναι μηδενικό, γιατί βρισκόμαστε σε ένα καθεστώς αυστηρής επιτήρησης και όποια πιθανή αποτυχία σημαίνει σοβαρές οικονομικές κυρώσεις για τη χώρα. Είναι μηδενικό, γιατί, για πρώτη φορά, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τόσο έντονη και βαθειά κρίση αξιοπιστίας, που μεταφράζεται σε εξοντωτικές συνθήκες δανεισμού. Και γιατί το χρωστάμε στους πολίτες που, σήμερα, τους ζητάμε να προσπαθήσουν, όσο δεν έγινε ποτέ στο παρελθόν.

Άκουσα με μεγάλη προσοχή την αγόρευση του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ., του κ. Τσίπρα. Καταρχάς, να παρατηρήσω ότι η ομιλία του άργησε τουλάχιστον έξι μήνες. Έδωσε «συγχωροχάρτι» στη Νέα Δημοκρατία. Χρεώνει την ύφεση του 2009 στη σημερινή Κυβέρνηση. Χρεώνει για την ύφεση του 2009, τα μέτρα του Μαρτίου του 2010. Τον άκουσα να αναφέρεται στο δίλημμα ανάμεσα στην ανάπτυξη και την ύφεση. Υπάρχει κάποιος σ’ αυτήν την Αίθουσα που, όταν του τεθεί αυτό το δίλημμα, θα επιλέξει την ύφεση;

Αλλά, ανάπτυξη δεν μπορεί να υπάρξει, όταν δεν μπορείς να επιβιώσεις. Για να έχουμε ανάπτυξη, πρέπει πρώτα να μπορούμε να δανειστούμε και να επιβιώσουμε. Ανάπτυξη με έλλειμμα 30 δισ. ευρώ, χρέος 300 δισ. ευρώ και την ανάγκη να δανειστείς πάνω από 50 δισ. ευρώ στις διεθνείς αγορές, δεν μπορεί να υπάρξει.

Κάποιοι, λοιπόν, σ’ αυτήν την Αίθουσα μπορεί να επιλέγουν να «χώνουν βαθιά το κεφάλι τους μέσα στην άμμο». Εμείς δεν θα το κάνουμε.

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, αυτό το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης συντάχθηκε από μία εξαιρετικά κακή αφετηρία, από ένα τεράστιο έλλειμμα αξιοπιστίας, από λάθη, παραλείψεις και από ανεύθυνες επιλογές, ένα έλλειμμα αξιοπιστίας, που χτίστηκε πάνω σε πέντε προηγούμενα Προγράμματα που όλα απέτυχαν -όχι ένα, όχι δύο, όλα τα προηγούμενα Προγράμματα Σταθερότητας και Ανάπτυξης της Νέας Δημοκρατίας απέτυχαν- και πάνω σε ένα τεράστιο δημοσιονομικό έλλειμμα που κάποιοι επέλεξαν στο όνομα της Ελληνικής Δημοκρατίας, στις 2 Οκτωβρίου, να κρύψουν.

Η αφετηρία μας θα ήταν πολύ καλύτερη και η ζωή των Ελλήνων θα ήταν πολύ καλύτερη και δεν θα χρειαζόταν, σήμερα, να τους καλούμε να κάνουν αυτές τις μεγάλες προσπάθειες για τη χώρα τους, αν, πριν από έξι μήνες, τα σημερινά στελέχη της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ως Υπουργοί και στελέχη της Κυβέρνησης, επεδείκνυαν τον ίδιο ζήλο στο να κάνουν υποδείξεις. Αν ο Προϋπολογισμός που παραδόθηκε στη σημερινή Κυβέρνηση, για να διαχειριστεί, πριν από λιγότερο από έξι μήνες, δεν είχε έλλειμμα 30 δισ. ευρώ, αν το κράτος που παρέδωσαν στους Έλληνες -που τους εμπιστεύθηκαν δύο φορές- δεν χρειαζόταν να δαπανά τα διπλάσια από αυτά που εισπράττει.

Η αφετηρία μας θα ήταν πολύ καλύτερη και η ζωή των Ελλήνων θα ήταν πολύ καλύτερη, αν, κυρίες και κύριοι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, μέσα σε πέντε χρόνια δεν είχατε διορίσει περίπου 100 χιλ. άτομα στο Δημόσιο και αν δεν είχατε βάλει τουλάχιστον άλλους τόσους από κάθε «τρύπα» που μόνοι σας ανοίξατε. Αν το 2009, που «παγώσατε» τους μισθούς, δεν είχατε διορίσει περίπου 30 χιλ. άτομα -20 χιλ. μόνιμους υπαλλήλους, όταν συνταξιοδοτήθηκαν 10 χιλ. και άλλους 10 χιλ. μη μόνιμους- και αν δεν φροντίζατε, μέχρι την τελευταία ημέρα της νεοδημοκρατικής διακυβέρνησης, να «τακτοποιείτε» με διορισμούς. Αν από το 2004, δεν είχατε αυξήσει τις πρωτογενείς δαπάνες του Δημοσίου, δηλαδή, τις δαπάνες που δεν αφορούν τόκους και χρεολύσια κατά περίπου 20 δισ. ευρώ και τις συνολικές δαπάνες κατά περίπου 30 δισ. ευρώ. Αν δεν είχατε φροντίσει να κάνετε φορολογικά «δώρα» στους έχοντες και αν είχατε φροντίσει να βρείτε πόρους, για να χρηματοδοτήσετε αυτές τις δαπάνες. Γιατί τα έσοδα την ίδια περίοδο αυξήθηκαν μόλις 10 δισεκατομμύρια ευρώ.

Η ζωή των Ελλήνων θα ήταν πολύ καλύτερη, αν είχατε φροντίσει να δημιουργήσετε ανάπτυξη, για την οποία  μιλάτε σήμερα, να πατήσετε πάνω στους ρυθμούς 4% και 5% που παραλάβατε και να πάτε τη χώρα μπροστά και όχι να την παραδίδετε με αρνητικό ρυθμό ανάπτυξης 2%, τον οποίο μάλιστα, έχετε και το πολιτικό θράσος να επιχειρείτε να χρεώσετε σε εμάς, το γεγονός δηλαδή ότι, το 2009, η ανάπτυξη ήταν -2%.

Και τελικά, κανένας πολίτης δεν θα χρειαζόταν να πονέσει, όπως πολλοί πονάνε σήμερα, δεν θα χρειαζόταν να ζητηθούν τέτοιες θυσίες, αν τουλάχιστον είχατε το στοιχειώδες θάρρος να τα παραδεχθείτε όλα αυτά και να πείτε την αλήθεια, την αλήθεια που, σήμερα, για άλλη μια φορά, αρνείστε.

Για άλλη μια φορά, ακούσαμε τον κ. Σαμαρά να λέει «θέλω να βάλω πλάτη». Ακούσαμε τον κ. Σαμαρά να λέει «θέλω να αποφύγω τη δημόσια σύγκρουση». Δεν ακούσαμε ούτε λέξη για τις ευθύνες της Νέας Δημοκρατίας. Ο κ. Σαμαράς μας ξαναείπε αυτά που έχει πει πολλές φορές, ότι το έλλειμμα δεν είναι 12,7% είναι κοντά στο 9%.

Με αυτά που λέει, διαφωνεί με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τον κ. Μπαρόζο που συνάντησε προχθές, με το Συμβούλιο Υπουργών Οικονομικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με το Eurogroup, με την Τράπεζα της Ελλάδος και με την Ανεξάρτητη Επιτροπή, την οποία εμείς συστήσαμε. Διαφωνεί με όλους αυτούς η Νέα Δημοκρατία και ο κ. Σαμαράς, γιατί όλοι αυτοί λένε ότι το έλλειμμα ήταν αυτό, το οποίο εμείς αποκαλύψαμε, μετά τις εκλογές.

Μας λέτε ότι η Νέα Δημοκρατία είχε προετοιμάσει τη μείωση του ελλείμματος. Πώς ακριβώς την είχε προετοιμάσει; Με τη ρύθμιση για τους ημιυπαίθριους; Μας λέτε ότι με το ΠΑΣΟΚ, το τελευταίο τρίμηνο του 2009, «ξεχείλωσε» το έλλειμμα. Απλά μαθηματικά. Στο εννιάμηνο, είχατε μαζέψει 35 δισ. ευρώ έσοδα. Ο στόχος που εσείς είχατε βάλει για το χρόνο ήταν 60 δισ. ευρώ. Εξήντα δισ. μείον 35 δισ.  σημαίνει ότι έλειπαν 25 δισ. ευρώ. Μαζέψαμε 13 δισ. ευρώ. Από τα υπόλοιπα 12 δισ. ευρώ, οι ημιυπαίθριοι ήταν 1 δισ. ευρώ. Άρα, το έλλειμμα «ξεχείλωσε», επειδή διαλύθηκαν οι φοροεισπρακτικοί μηχανισμοί, επειδή εκτοξεύτηκαν οι δαπάνες.

Μιλάτε για τις συνθήκες δανεισμού της χώρας σήμερα. Έχετε επιλεκτική μνήμη. Πέρυσι το Γενάρη η χώρα δανειζόταν με spreads στις 325 μονάδες βάσης, όταν δεν είχε αποκαλυφθεί το μέγεθος του ελλείμματος και όταν, βεβαίως, η χώρα δεν είχε υποστεί την πιστοληπτική υποβάθμιση. Άρα, για ποιες συνθήκες δανεισμού μας μιλάτε σήμερα; Τα απέκρυψε αυτά ο κ. Σαμαράς.

Με το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης, προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε αυτά τα τεράστια ελλείμματα, τα οποία μας κληροδότησε η προηγούμενη Κυβέρνηση, το έλλειμμα αξιοπιστίας με τη δημιουργία της Ανεξάρτητης Στατιστικής Αρχής. Κυρίως, επιχειρούμε να μειώσουμε το δημοσιονομικό έλλειμμα κατά τέσσερις μονάδες μέσα σε ένα χρόνο – κάτι πρωτοφανές στην Ευρωπαϊκή Ένωση – από το 12,7% στο 8,7%. Και την ίδια στιγμή, με τον προϋπολογισμό μας, προσπαθούμε να αυξήσουμε τις δαπάνες για την παιδεία, για την υγεία, για την ανάπτυξη, για τις δημόσιες επενδύσεις.

Και σ’ αυτήν την προσπάθεια, ζητάμε να συνεισφέρουν όλοι, ο καθένας από τη θέση του και με τις δικές του δυνάμεις. Και γίνεται μία πολύ μεγάλη προσπάθεια και από τις δύο πλευρές του προϋπολογισμού, και από τα έσοδα και από τις δαπάνες.

Από την πλευρά των εσόδων, καταρχάς ζητήσαμε την άμεση στήριξη από τους έχοντες. Η πρώτη μας νομοθετική πράξη -και τα έσοδα ήδη έχουν αρχίσει και εισρέουν στα κρατικά ταμεία- ήταν να ζητήσουμε μία έκτακτη εισφορά αλληλεγγύης από τις μεγάλες επιχειρήσεις. Και αυτό μας έχει επιτρέψει να χρηματοδοτήσουμε το Επίδομα Αλληλεγγύης, το οποίο βεβαίως και θα δοθεί, αντίθετα με αυτά που είπε ο κ. Σαμαράς. Και βέβαια, με το νέο φορολογικό νομοσχέδιο επιχειρούμε να βάλουμε μία τάξη και να επαναφέρουμε τη φορολογική δικαιοσύνη.

Εδώ, θέλω να απευθύνω μερικά ερωτήματα. Πού ακριβώς βρίσκεται η ευθύνη της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, όταν πρωτοστατεί στο να στηρίζει τις προσπάθειες συγκεκριμένων, συμπαθών κατά τα άλλα, επαγγελματικών ομάδων, να εξαιρεθούν και να μη φορολογηθούν, όπως όλοι οι υπόλοιποι Έλληνες πολίτες; Πού ακριβώς είναι η ευθύνη της Νέας Δημοκρατίας.

Κι επειδή αναφερθήκατε σε αρθρογράφους σε εφημερίδες, θα αναφερθώ και εγώ σε ένα άρθρο σε μία κυριακάτικη εφημερίδα. Τη στιγμή που η Κυβέρνηση επιχειρεί να πείσει όλους του Έλληνες πολίτες να ζητούν απόδειξη και όλα τα καταστήματα να κόβουν απόδειξη, πού είναι η ευθύνη των στελεχών της Νέας Δημοκρατίας και των Βουλευτών της, όταν πηγαίνουν σε γεύμα στελεχών και όταν τους έρχεται ο λογαριασμός και τους ρωτάνε «απόδειξη ή τιμολόγιο», λένε «κόψε 200 ευρώ και δώστο έτσι»;

Αυτή είναι η ευθύνη σας; Έτσι αντιλαμβάνεστε την ευθύνη σας απέναντι στους Έλληνες πολίτες; Αν δεν είναι αλήθεια, παρακαλώ πολύ να κάνετε μήνυση στην εφημερίδα, η οποία σας το καταλογίζει και έχει και τη φωτοτυπία της απόδειξης. Για να ξέρουμε ποιος ακριβώς έχει την ευθύνη σ’ αυτή την Αίθουσα και ποιος λέει μεγάλα λόγια.

Και παρακαλώ πάρα πολύ, η λέξη «ακρότητες», περί φορολογίας, αποζημιώσεων απόλυσης, απ’ αυτήν την Αίθουσα να χρησιμοποιείται με μεγαλύτερη περίσκεψη. Αυτή η Κυβέρνηση μείωσε τη φορολογία για την αποζημίωση των απολύσεων, αυξάνοντας το αφορολόγητο όριο από 20 χιλ. σε 30 χιλ. ευρώ. Και δεν θα απολογηθούμε, γιατί θέλουμε να φορολογήσουμε κανονικά τις αποζημιώσεις των 150 χιλ. και 200 χιλ. ευρώ, που παίρνουν τα μεγαλοστελέχη στις τράπεζες, στις επιχειρήσεις και στους τηλεοπτικούς σταθμούς. Εσείς να μας εξηγήσετε, γιατί αυτούς θέλετε να τους φορολογήσετε λιγότερο. Και ναι, μέσα σε συνθήκες κρίσης, μπορούμε να δούμε και περαιτέρω βελτίωση γι’ αυτούς που έχουν πραγματικά, χαμηλή αποζημίωση απόλυσης.

Απ’ την πλευρά των δαπανών, γίνεται μία τεράστια προσπάθεια. Τα κονδύλια του προϋπολογισμού απελευθερώνονται σε μηνιαία βάση και για την πλειοψηφία των κωδικών χορηγείται μόλις το 90%, ώστε να υπάρχει κατά τη διάρκεια του έτους επανεξέταση και έλεγχος των δαπανών. Όλα τα Υπουργεία, έχουν συντάξει μηνιαίους προϋπολογισμούς, καταγράφουν δεσμεύσεις που αναλαμβάνουν, προχωρούν σε τριετείς προϋπολογισμούς. Συμμαζεύουμε τα ασφαλιστικά ταμεία, με τη μεγάλη προσπάθεια που κάνει το αρμόδιο Υπουργείο. Περιορίσαμε τις προσλήψεις σε απολύτως απαραίτητες και ναι, δυστυχώς, αναγκαστήκαμε να καταφύγουμε και σε μειώσεις μισθών στο δημόσιο τομέα.

Σας διαβεβαιώνω ότι έχουμε απόλυτη επίγνωση της δυσκολίας που αυτό δημιουργεί. Καμία κυβέρνηση και σίγουρα κανένας Υπουργός Οικονομικών δεν θα ήθελε να βρίσκεται σ’ αυτή τη θέση και να έχει ανακοινώσει μειώσεις μισθών στο δημόσιο τομέα. Ήταν, όμως, ανάγκη να γίνει, για να στηριχθεί ακόμα περισσότερο η προσπάθεια να συμμαζευτούν τα ελλείμματα στη χώρα μας, για να πειστούν όλοι ότι υπάρχει αποφασιστικότητα, για να αγοράσουμε το χρόνο, για να κάνουμε τις μεγάλες αλλαγές, για να συμμαζέψουμε το σπίτι μας.

Μπορώ να σας διαβεβαιώσω για ένα πράγμα, ότι αυτή η προσπάθεια, ήδη, αποδίδει. Στο τέλος του πρώτου διμήνου του 2009, το έλλειμμα στον Κρατικό Προϋπολογισμό ήταν 4 δισ. ευρώ.

Στο τέλος του πρώτου διμήνου του 2010, το έλλειμμα στον Κρατικό Προϋπολογισμό ήταν 1 δισ. ευρώ, 77% μειωμένο. Αυτό στο γεγονός ότι ξεκινήσαμε μία μεγάλη προσπάθεια, μία προσπάθεια στην οποία όλοι συμμετέχουν, την οποία στηρίζουν όλοι οι πολίτες και μία προσπάθεια που ήδη αποδίδει.

Ευχαριστώ πολύ.

Πολύ συχνά βρίσκεται στο επίκεντρο αρνητικών δημοσιευμάτων και αναφορών, που επιδεινώνουν την ήδη πληγωμένη αξιοπιστία μας, ως χώρα και ως οικονομία. Αρνητικές αναφορές στην Ελλάδα, που επηρεάζουν -βέβαια δεν ευθύνονται, αλλά επηρεάζουν σίγουρα- τις εξελίξεις στις αγορές ομολόγων και στο κόστος δανεισμού της χώρας.

Είναι αυτή η εικόνα που παρουσιάζεται, μια εικόνα που ταιριάζει στη χώρα μας; Προφανώς, όχι. Είναι αυτή μία κατάσταση που αντέχουμε ως χώρα; Επίσης, προφανώς, όχι. Είναι λόγος για να αντιδράσουμε έντονα, να κινηθούμε, για να ανατρέψουμε αυτήν την εικόνα; Προφανώς, ναι και αυτό ακριβώς κάνουμε.

Αυτό κάνουμε, δουλεύοντας πολύ εντατικά προς όλες τις κατευθύνσεις για την αποκατάσταση του ονόματος της χώρας μας στο διεθνές περιβάλλον, για την αποκατάσταση του κύρους, της αξιοπιστίας της χώρας που είναι πια τρωτή από τις πολιτικές και οικονομικές επιλογές της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, από το 2004 μέχρι και τώρα μάλιστα, μέχρι την τελευταία εργάσιμη ημέρα της προηγούμενης Κυβέρνησης.

Θυμίζω ότι στις 2 Οκτωβρίου, μερικές μέρες πριν τις εκλογές, η προηγούμενη Κυβέρνηση έκανε την τραγική για τη χώρα επιλογή να στείλει δεδομένα, στοιχεία στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με τη σφραγίδα της Ελληνικής Δημοκρατίας, που απέκρυπταν το πραγματικό μέγεθος του ελλείμματος. Ήταν η τελευταία πράξη σε μια σειρά αστοχιών, ανεύθυνων πράξεων, παραλείψεων, αλλά και συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών, σε βάρος του ονόματος, του κύρους και της αξιοπιστίας της ελληνικής οικονομίας και της Ελληνικής Δημοκρατίας, γενικότερα.

Ήταν η τελευταία πράξη σε μια εξαετή διαδρομή, που οδήγησε τη χώρα μας από την εικόνα που είχε στον κόσμο το 2004, με τους Ολυμπιακούς Αγώνες, τα έργα, την ανάπτυξη, σε μία εικόνα του «μαύρου» πρόβατου, του μεγάλου προβλήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σε μια Ελλάδα που παρακολουθείται από τα διεθνή μέσα και τις διεθνείς αγορές, όσο καμία άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μία Ελλάδα που γίνεται πρωτοσέλιδο σε παγκόσμιας κυκλοφορίας εφημερίδες, με αρνητικές αναφορές για ειδήσεις, που σε άλλες συνθήκες δεν θα απασχολούσαν καν τις ελληνικές εφημερίδες.

Είναι, λοιπόν, σήμερα, τα διεθνή μέσα και οι εταίροι μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση με το βλέμμα στραμμένο προς την Ελλάδα. Αυτή την φορά, όχι γιατί δεν πιστεύουν τα μάτια τους για το θαύμα της Ελλάδας, όπως έκαναν το 2004, αλλά γιατί απλώς, δεν πιστεύουν τους Έλληνες. Φοβούνται ότι, για άλλη μια φορά, η Ελλάδα και οι Έλληνες θα τους κοροϊδέψουν, όπως έκαναν τα τελευταία πέντε χρόνια. Φοβούνται ότι το ελληνικό κράτος δεν θα καταφέρει να λύσει το οικονομικό του πρόβλημα, αφού επί πέντε χρόνια έγραφε και στη συνέχεια έστελνε Προγράμματα Σταθερότητας και Ανάπτυξης, τα οποία επί πέντε χρόνια απέτυχε απολύτως να εφαρμόσει. Φοβούνται ότι δεν θα καταφέρει να διαχειριστεί τα ελλείμματα του, δεν θα καταφέρει να μειώσει το έλλειμμα, δεν θα καταφέρει να ελέγξει το χρέος. Και βέβαια, οι επενδυτές, που κρατούν ελληνικά ομόλογα, φοβούνται ότι θα χάσουν τα χρήματά τους.

Δυστυχώς, η επιτήρηση, στην οποία βρίσκεται η χώρα μας, δεν είναι απλώς τριπλή. Δεν είναι, δηλαδή, η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και με την τεχνογνωσία του, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Είναι τετραπλή, γιατί πιο αυστηρή επιτήρηση από όλους ασκείται από τις διεθνείς αγορές, από τους πιστωτές και τους εντολοδόχους τους.

Σίγουρα, όλα αυτά έχουν μία πολύ μεγάλη δόση υπερβολής. Δεν υπάρχει αμφιβολία γι’ αυτό. Και μέσα σε όλα αυτά, προφανώς πολλοί επωφελούνται, κερδοσκοπούν σε βάρος της χώρας. Έχουμε αναφερθεί σ’ αυτό πάρα πολλές φορές και έχουμε κινήσει και διαδικασίες και σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Κερδοσκοπούν σε βάρος της Ελλάδας και, βεβαίως, παίζουν παιχνίδια και ευρύτερα σε βάρος του ευρώ. Δημιουργούν πρόσθετες πιέσεις. Τροφοδοτούν πρόσθετες επιθέσεις. Μέσα σ’ ένα φαύλο κύκλο, έχουμε ειδήσεις που ανεβάζουν τα spreads, η άνοδος των spreads γίνεται είδηση, η οποία παράγει περαιτέρω ειδήσεις κ.ο.κ. Είδαμε, χθες, για παράδειγμα, πώς μία ανύπαρκτη είδηση περί υποτιθέμενης προσφυγής της χώρας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο το τριήμερο του Πάσχα -εμείς σκοπεύουμε να σουβλίζουμε αρνί εκείνο το τριήμερο- είχε ως αποτέλεσμα την εκτίναξη των spreads μέσα σε μία ημέρα, σε πρωτόγνωρα επίπεδα.

Πολύ σωστά, αναφερθήκατε στο γεγονός ότι η Ελλάδα δεν είναι η μόνη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έχει πρόβλημα. Δεν είναι η μόνη που βρίσκεται σε δύσκολη δημοσιονομική κατάσταση. Κι όσο περνάει ο καιρός, βλέπουμε και κραταιές χώρες να έχουν σημαντικά δημοσιονομικά ελλείμματα. Το χρέος έχει ανέβει συνολικά πάρα πολύ για την Ευρωζώνη.

Όμως, δυστυχώς, από όλες τις χώρες της Ευρωζώνης και από όλες τις χώρες που έχουν υπογράψει το Σύμφωνο Σταθερότητας, μόνο η Ελλάδα είναι αυτή που δεν καταφέρνει να περιορίσει τα ελλείμματα της και συστηματικά, από το 2004 έχει υπερβολικό έλλειμμα, παραβιάζοντας το Σύμφωνο Σταθερότητας κάθε χρόνο. Μόνο η Ελλάδα δεν έχει καταφέρει σε καλές περιόδους να ελέγξει το χρέος της. Μόνο η Ελλάδα έχει μπει δύο φορές -αυτό έγινε την τελευταία πενταετία- στο πιο αυστηρό καθεστώς δημοσιονομικής επιτήρησης, το περίφημο 124.9 ή 126.9 με τη Συνθήκη της Λισαβόνας. Μόνο η Ελλάδα δεν κατάφερε να μετατρέψει τους υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης σε έσοδα για το κράτος την τελευταία πενταετία και «συμμάζεμα» των δημοσίων οικονομικών της. Μόνο η Ελλάδα άλλαξε μεθοδολογίες, για να καλύψει τη μείωση του ελλείμματος, όπως κάναμε το 2004 δυστυχώς, με τη Νέα Δημοκρατία.

Δυστυχώς, όλα αυτά έχουν καταγραφεί στο ιστορικό της χώρας μας. Όλα αυτά τα έχουν δει οι διεθνείς μας εταίροι, τα γνωρίζουν και δυστυχώς, γνωρίζουν με πολύ συγκεκριμένες λεπτομέρειες τα πρόσωπα, τις ημερομηνίες, τα γεγονότα.
Λυπάμαι που δεν μπορώ, ως Υπουργός Οικονομικών, να μεταφέρω σε αυτήν την Αίθουσα τα όσα μου έχουν μεταφερθεί το τελευταίο πεντάμηνο, σχετικά με την προηγούμενη ελληνική Κυβέρνηση.

Δεν ζούμε μόνοι μας, ζούμε μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Είμαστε χώρα-μέλος της Ευρωζώνης με συγκεκριμένες υποχρεώσεις, όπως και όλοι οι άλλοι, υποχρεώσεις διαφάνειας, παροχής πληροφορίας προς τους εταίρους μας. Και βέβαια, ζούμε σε μία εποχή, όπου η πληροφορία, η είδηση ή το γεγονός δεν μένουν «κλειδωμένα» στα γεωγραφικά όρια της χώρας μας. Θα ήταν, ίσως, βολικό να μπορούσαμε να κάνουμε ένα απόλυτο διαχωρισμό, άλλα να λέμε μέσα, άλλα να λέμε έξω. Κάποιοι το επιχείρησαν. Δεν γίνεται αυτό. Είμαστε σε ένα παγκόσμιο χωριό και τα νέα κυκλοφορούν πάρα πολύ γρήγορα και τα κακά νέα ακόμη πιο γρήγορα.
Και δυστυχώς, όλοι όσοι γνωρίζουν τα γεγονότα που σχετίζονται με τα δημοσιονομικά στατιστικά στην Ελλάδα, αναρωτιούνται και δικαίως: δεν υπάρχουν κανόνες σε αυτήν την χώρα; Δεν υπάρχει κράτος δικαίου; Δεν υπάρχει Δικαιοσύνη; Δεν υπάρχουν ευθύνες; Δεν τιμωρείται ποτέ κανείς και για τίποτα;

Αυτά τα ερωτήματα -σας θυμίζω- είναι και ερωτήματα των Ελλήνων πολιτών. Δεν τα ρωτούν μόνο οι ξένοι εταίροι μας. Είναι αυτά που δείχνουν με κάθε τρόπο την απαξίωση της πολιτικής. Κι είναι από τους βασικούς λόγους που εμείς προχωρήσαμε και στην πρόταση που κάναμε για την σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής, σχετικά με τα δημοσιονομικά στοιχεία.

Ξέρω ότι διαφωνείτε, αλλά εγώ πρέπει να σας πω ξανά ότι δεν πρέπει το Ελληνικό Κοινοβούλιο να έχει απολύτως κανένα πρόβλημα να κάνει παρόμοια ερωτήματα και να ζητά να βγει στην επιφάνεια η πραγματικότητα. Γιατί, δυστυχώς, αυτή η πραγματικότητα είναι γνωστή σε όλο τον κόσμο κι εμείς δεν μπορούμε να στρουθοκαμηλίζουμε και να «κρύβουμε το κεφάλι μας μέσα στην άμμο». Δεν ωφελεί σ’ αυτήν την κρίσιμη στιγμή για τον τόπο, αντί να κοιτάξουμε να τακτοποιήσουμε τα του οίκου μας, να επιχειρούμε να ρίξουμε αλλού την ευθύνη.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, την Κυβέρνηση αυτήν την εξέλεξε ο Ελληνικός λαός και της έδωσε μία εντολή πολύ καθαρή, να λύσει προβλήματα. Και επιλέξαμε ως Κυβέρνηση, τη λύση των προβλημάτων κι όχι να τα «κρύψουμε» κάτω από το χαλί, όχι την επικοινωνιακή τους διαχείριση, όπως έκανε η προηγούμενη Κυβέρνηση επί έξι χρόνια και στο τέλος, την απέρριψε ο Ελληνικός λαός.

Οι πολίτες ζητούν λύσεις, τα προβλήματα της χώρας ζητούν λύσεις. Και για εμάς, λύση στο πρόβλημα της αξιοπιστίας μας απέναντι στους Έλληνες πολίτες, απέναντι στους Ευρωπαίους εταίρους μας, είναι πρώτα από όλα, η αποφασιστικότητα, με την οποία αντιμετωπίζουμε τα τρέχοντα προβλήματα, η αποφασιστικότητα, με την οποία διαχειριζόμαστε το σημερινό δημοσιονομικό πρόβλημα, η αποφασιστικότητα με την οποία επιχειρούμε να περάσουμε ένα εξαιρετικά δύσκολο «σκόπελο» για την ελληνική οικονομία και τους Έλληνες πολίτες.

Αυτή η αποφασιστικότητα εκφράστηκε και με το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης που καταθέσαμε. Εκφράστηκε ακόμη και με τα δύσκολα μέτρα, τα οποία πήραμε πριν από μερικές εβδομάδες. Μέτρα τα οποία όλοι γνωρίζουμε ότι δημιουργούν προβλήματα στην ελληνική οικογένεια και στον Έλληνα πολίτη, τα οποία, όμως, κρίθηκαν και είναι αναγκαία, για να μπορέσουμε να ανακτήσουμε αυτήν την αξιοπιστία και να φανεί ότι η Ελλάδα είναι απολύτως αποφασισμένη να μειώσει τα μεγάλα ελλείμματα, τα οποία κληρονόμησε αυτή η Κυβέρνηση από την προηγούμενη. Χρειάζεται σήμερα, να δώσουμε λύσεις στα προβλήματα.

Και βέβαια, εδώ είναι προφανώς και το σημείο, στο οποίο ζητούμε την αλληλεγγύη των Ευρωπαίων εταίρων μας. Αυτήν την αλληλεγγύη, όμως, και τη στήριξη δεν μπορούμε να τη ζητήσουμε μέσα από μία λογική που λέει «Γιατί λέτε μόνο για μένα; Και οι άλλοι έχουν ελλείμματα». Δεν μπορούμε να ζητήσουμε αλληλεγγύη μέσα από μία λογική, η οποία δεν αποδέχεται το πρόβλημα, το οποίο έχει η χώρα.
της χώρας.

Προφανώς, θα μιλήσουμε και για τα προβλήματα των άλλων χωρών. Προφανώς, πρέπει να τα βλέπουμε, αλλά πρώτα από όλα πρέπει να κάνουμε κάτι για τα δικά μας προβλήματα. Τα προβλήματα των άλλων δεν μπορούν να είναι σημαία ευκαιρίας για εμάς, ούτε μπορεί να βοηθήσουν τη χώρα μία διεθνής οικονομική πολιτική ή διεθνής διαπραγμάτευση, που βασίζεται στις νέες ευκαιρίες.

Θα δημιουργούσε ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα, στην προσπάθεια που κάνει σήμερα και η χώρα, αλλά και οι πολίτες, για να αποκαταστήσουμε την αξιοπιστία μας και να αποδείξουμε ότι μπορούμε να σταθούμε στα πόδια μας. Προσπαθούμε και θα συνεχίσουμε να λύσουμε εμείς οι ίδιοι τα προβλήματά μας. Γιατί αυτό θέλει να κάνει η Ελληνική Κυβέρνηση, να λύσουμε μόνοι μας τα προβλήματά μας. Και να τα λύσουμε πραγματικά, όχι να τα καλύψουμε. Και βέβαια, να πιάσουν τόπο όλα αυτά που σήμερα ζουν οι Έλληνες πολίτες, όλες τις θυσίες που είναι αναγκασμένοι να κάνουν.

Κάνετε στην ερώτησή σας μία αναφορά στις γερμανικές αποζημιώσεις και στο θέμα των αμυντικών δαπανών και της αμυντικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όπως ξέρετε, είναι δύο ζητήματα, για τα οποία δεν έχουν εγκαταλειφθεί ποτέ οι προσπάθειες, τουλάχιστον από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, για να λυθούν.  Στο πλαίσιο, όμως, της δημοσιονομικής κρίσης που βρισκόμαστε σήμερα και με βάση τις ευθύνες που έχουμε και αυτό θα μπορούσε να φανεί ως μία σημαία ευκαιρίας, ως μία προσπάθεια υπεκφυγής από τις υποχρεώσεις μας.

Επαναλαμβάνω -και ο Πρωθυπουργός ήταν απολύτως σαφής όταν απάντησε σε εσάς, κύριε Καρατζαφέρη, από αυτό το Βήμα, στην αντίστοιχη ερώτηση που κάνατε- τα ζητήματα αυτά είναι πάντα για εμάς ανοικτά. Δεν μπορούν, όμως, αυτή τη στιγμή να επισείονται ως αντιστάθμισμα σε αυτά που πρέπει να κάνει η χώρα.
Ναι, οι αμυντικές δαπάνες είναι ένα πολύ μεγάλο κόστος, αλλά δεν ευθύνονται οι αμυντικές δαπάνες για την κακοδιαχείριση της χώρας, ούτε για τις επιλογές που μας έφεραν στο 12,7% του ελλείμματος. Ακόμα και χωρίς αυτές, μένει ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα, ένα πρόβλημα που ξεπερνά τα 25 δισ. ευρώ για έλλειμμα το 2009. Και γι’ αυτό το πρόβλημα, κάτι πρέπει να κάνουμε.

Έρχομαι τώρα, σε ένα άλλο ερώτημα, το οποίο έχετε θέσει, σχετικά με το Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο. Γνωρίζετε πολύ καλά τις θέσεις και τις απόψεις που έχουμε εκφράσει επανειλημμένα σχετικά με την ανάγκη ύπαρξης ενός μηχανισμού στήριξης των κρατών-μελών της Ευρωζώνης σε δύσκολες οικονομικές καταστάσεις. Το έχω παρομοιάσει πολλές φορές με την ανάγκη να υπάρχει πάνω στο τραπέζι ένα γεμάτο πιστόλι. Να μη χρειαστεί ποτέ να το χρησιμοποιήσουμε, αλλά να είναι πάνω στο τραπέζι.

Αυτές οι απόψεις έχουν εκφραστεί πολλές φορές σε εθνικό και σε διεθνές επίπεδο από το σημερινό Πρωθυπουργό, που ως Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς είχε πρωτοστατήσει, σας θυμίζω, στο άνοιγμα και στην πρόοδο αυτών των συζητήσεων και για τα βραχυπρόθεσμα, αλλά και για τα μεσοπρόθεσμα ζητήματα.

Αν ανατρέξει κάποιος και στο παρελθόν, θα θυμηθεί ότι η πρόταση για τη δημιουργία του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου, πηγαίνει πάρα πολύ πίσω. Πηγαίνει στις αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και κάποια στιγμή εγκαταλείφθηκε, όταν δημιουργήθηκε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Σήμερα, επανέρχεται, με άλλη μορφή. Και είναι μία πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση, στην οποία εμείς θέλουμε να συμμετάσχουμε και είμαστε έτοιμοι να συμμετάσχουμε. Όμως, είναι ένα μακροχρόνιο έργο, το οποίο θεσμικά χρειάζεται μεγάλη προετοιμασία, μεγάλη προεργασία και φυσικά ομοφωνία για την αλλαγή της Συνθήκης.

Άρα, δεν μπορεί αυτό να είναι η άμεση λύση στο πρόβλημα της χώρας. Ξέρετε ότι αυτό που θα μπορούσε να βοηθήσει τη χώρα σήμερα είναι η συζήτηση για έναν άμεσο μηχανισμό στήριξης, στην περίπτωση που η Ελλάδα ή η οποιαδήποτε άλλη χώρα βρεθεί σ’ αυτή τη θέση και το χρειαστεί. Και ξέρετε πολύ καλά ότι η συζήτηση αυτή ήταν κεντρικό θέμα στο τελευταίο Συμβούλιο Υπουργών Οικονομικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη Δευτέρα και την Τρίτη που μας πέρασε, στις Βρυξέλλες.

Ήταν μία συζήτηση εξαιρετικά ενδιαφέρουσα. Ήταν μία συζήτηση στην οποία κάθε χώρα προσήλθε με τις δικές της θέσεις βεβαίως, με τα δικά της εσωτερικά πολιτικά, νομικά, θεσμικά προβλήματα. Ήταν μία συζήτηση στην οποία η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ήταν ένθερμοι υποστηρικτές, όχι μόνο της Ελλάδας, αλλά και της ανάγκης να υπάρχει ένας παρόμοιος μηχανισμός στήριξης. Και ήταν μία συζήτηση, όπου παρότι προχώρησε πολύ το θέμα -προχώρησε γιατί συζητήθηκαν εναλλακτικές, συζητήθηκε πώς ακριβώς θα μπορούσε να είναι αυτός ο μηχανισμός, αν θα είναι ένας μηχανισμός βασισμένος σε εγγυήσεις ή σε διμερή δάνεια- δεν λήφθηκε τελική πολιτική απόφαση. Δεν λήφθηκε τελική πολιτική απόφαση, γιατί ορισμένες χώρες δεν αισθάνθηκαν έτοιμες να την πάρουν στο συγκεκριμένο επίπεδο και παρέπεμψαν τις τελικές αποφάσεις σε επίπεδο Συμβουλίου Κορυφής, σε επίπεδο δηλαδή Πρωθυπουργών και Αρχηγών Κρατών.

Οριστικές αποφάσεις, λοιπόν, δεν υπάρχουν. Οριστικές αποφάσεις θα παρθούν στο επίπεδο των Πρωθυπουργών. Είναι, όμως, μία εξέλιξη αυτή των τελευταίων ημερών, η οποία είναι θετική και βρίσκεται στη σωστή κατεύθυνση. Γι’ αυτή η Ελλάδα προφανώς έχει παίξει καθοριστικό ρόλο, όχι μόνο λόγω του προβλήματός της, αλλά και γιατί με την ευκαιρία του προβλήματός έχουν μπει πάνω στο τραπέζι ζητήματα για τη θεσμική ολοκλήρωση ενός πλαισίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο όλοι αναγνωρίζουμε ότι, όταν δημιουργήθηκε, δεν ήταν επαρκές, για να αντιμετωπίσει μεγάλα προβλήματα, όπως αυτά τα οποία έχουμε σήμερα.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση δημιουργήθηκε και δημιούργησε μία κοινή νομισματική πολιτική, αλλά στην πράξη δεν έφθασε στην οικονομική ολοκλήρωση. Και είναι προφανές ότι της λείπει ένα πόδι σήμερα και αυτό το βλέπουμε πολύ καθαρά με αφορμή τα συγκεκριμένα προβλήματα της χώρας μας.

Επίσης, είναι σαφές ότι σε αυτή τη συζήτηση πρέπει κάποιος να μιλήσει και για τα προβλήματα της κερδοσκοπίας, για τις κερδοσκοπικές κινήσεις που γίνονται. Σας θυμίζω ότι υπάρχει μία κοινή επιστολή με πρωτοβουλία της Ελλάδας, την οποία υπέγραψε η Καγκελάριος Γερμανίας, ο Πρόεδρος της Γαλλίας, ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας και ο Πρόεδρος του Eurogroup και Πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου- σχετικά με τον έλεγχο σε βραχυπρόθεσμες κερδοσκοπικές κινήσεις, ειδικά με τη χρήση ορισμένων συγκεκριμένων εργαλείων, που έχουν χρησιμοποιηθεί και κατά της χώρας μας. Τα εργαλεία αυτά, με έναν πολύ απλό τρόπο, μοιάζουν με τη δυνατότητα που έχουν κάποιοι επενδυτικοί οργανισμοί να αγοράσουν μία ασφάλεια στο σπίτι του διπλανού μας και στη συνέχεια να του βάλουν φωτιά, για να πάρουν την ασφάλεια. Αυτό είναι, προφανώς, κάτι που δεν μπορεί να επιτρέπεται με αυτόν τον τρόπο.

Και στο τελευταίο Συμβούλιο Οικονομικών, έγινε μία παρόμοια συζήτηση, όμως δεν υπήρξαν αποφάσεις, γιατί υπάρχουν διαφωνίες ανάμεσα στις χώρες-μέλη. Εμείς, όμως, το θέμα αυτό το έχουμε βάλει στο κέντρο της ευρωπαϊκής ατζέντας, το έχουμε φέρει και στο επίπεδο της παγκόσμιας ομάδας των 20, την G20 και αυτό δείχνει ότι η Ελλάδα έχει πλέον φωνή και προωθεί παγκόσμια ζητήματα, τα οποία απασχολούν, όχι μόνο την ίδια, αλλά συνολικά και την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η Ελλάδα, λοιπόν, μπορεί να έχει ρόλο καταλύτη σε παρόμοιες πρωτοβουλίες. Το έχουμε αποδείξει, εξάλλου, και στο παρελθόν, σε δύσκολες διαπραγματεύσεις και σε δύσκολες αποφάσεις για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Είναι, όμως, γεγονός ταυτόχρονα ότι το πλήγμα στο κύρος και την αξιοπιστία της χώρας, που, δυστυχώς, άφησε πίσω της η προηγούμενη Κυβέρνηση, δημιουργεί μία πολύ λεπτή διαχωριστική γραμμή. Μία λεπτή διαχωριστική γραμμή ανάμεσα σε αυτό που μπορεί και δικαιούται η χώρα μας να διεκδικήσει και σε αυτό που -επαναλαμβάνω – εκλαμβάνεται από άλλους, ως σημαία ευκαιρίας για να αποφύγει να λύσει το δικό της πραγματικό πρόβλημα.

Η κερδοσκοπία έχει δυσκολέψει το πρόβλημά μας. Δεν ευθύνεται, όμως, αυτή για το γεγονός ότι η Ελλάδα έχει ένα τεράστιο δημοσιονομικό πρόβλημα. Και βέβαια, όλες οι κινήσεις για περιορισμό των κερδοσκοπικών, καιροσκοπικών κινήσεων, που γίνονται σε βάρος της χώρας μας, δεν θα μπορέσουν να λύσουν το ελληνικό δημοσιονομικό πρόβλημα.

Το ελληνικό δημοσιονομικό πρόβλημα θα το λύσει η Ελλάδα. Θα το λύσει η σημερινή Κυβέρνηση, με τις πρωτοβουλίες που έχει αναλάβει για τον έλεγχο των δαπανών, για την αύξηση των εσόδων και για την επαναφορά της χώρας σε μία τροχιά βιώσιμης ανάπτυξης.

Θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι, ήδη, ακουγόμαστε, ευρωπαϊκά, πιο δυνατά. Ήδη, έχουμε αρχίσει να αντιστρέφουμε μία πορεία αναξιοπιστίας και ανυποληψίας της χώρας. Ήδη, η χώρα μπαίνει σε μία τροχιά βιώσιμων δημοσίων οικονομικών. Εμείς θα επιμείνουμε σε αυτήν την πορεία. Είναι μια πορεία στην οποία μας στηρίζουν οι Έλληνες πολίτες, και είμαστε σίγουροι ότι είναι μία πορεία η οποία θα φέρει αποτελέσματα.
Ευχαριστώ πολύ.

ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ

Θα επιχειρήσω στη δευτερολογία μου να συμπυκνώσω απλώς την αντίληψη της Ελληνικής Κυβέρνησης, την της μάλλον, για το περιβάλλον μέσα στο οποίο λειτουργεί η οικονομική πολιτική και τη θέση της, απαντώντας έτσι και σε ορισμένα από τα ζητήματα, που έχουν τεθεί από τις τοποθετήσεις των Βουλευτών.

Ξεκινώντας από το διεθνές περιβάλλον, στο οποίο κινούμαστε, θα έλεγα ότι έχει τρία βασικά χαρακτηριστικά. Το πρώτο είναι μία πρωτοφανής θεσμική αμηχανία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ποτέ άλλοτε η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει φανεί τόσο θεσμικά αμήχανη απέναντι στα προβλήματα που υπάρχουν στο εσωτερικό της και γύρω της. Αυτή η θεσμική αμηχανία είναι προβληματική και μας προβληματίζει. Και δεν είμαστε μόνοι μας. Προβληματίζει όλους όσους θέλουμε μία ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και δεν είμαι σίγουρος ότι όλοι μέσα σε αυτή την Αίθουσα θέλουν αυτή την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Άκουσα και ορισμένα πράγματα που πάνε στην αντίθετη κατεύθυνση. Εμείς πάντως τη θέλουμε και γι’ αυτό και προσερχόμαστε με προτάσεις.
Το δεύτερο χαρακτηριστικό αυτού του διεθνούς περιβάλλοντος είναι οι θέσεις συγκεκριμένων χωρών. Κάθε χώρα προσέρχεται στον διάλογο, στο τραπέζι με τα δικά της χαρακτηριστικά, τα δικά της προβλήματα, άλλα είναι νομικά και συνταγματικά, άλλα είναι σκληρά και αμιγώς πολιτικά. Μπορούμε να τα αναθεματίσουμε, μπορούμε να τα καταγγείλουμε, μπορούμε να πούμε εκ του ασφαλούς ό,τι θέλουμε, αλλά εγώ έχω μάθει στην πολιτική, ότι για να ξέρεις πώς να απαντάς, το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνεις είναι να καταλαβαίνεις πώς σκέφτεται ο άλλος με τον οποίο συνδιαλέγεσαι και με τον οποίο συναποφασίζεις, είτε σου αρέσει είτε όχι. Και μπορεί να υπάρχουν οι συγκεκριμένες θεσμικές κατοχυρώσεις όλων των χωρών, στην πράξη, όμως, ζούμε και σε μία εποχή, που οι αποφάσεις που λαμβάνονται οδηγούνται από συγκεκριμένα κράτη. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να έχουμε την άποψή μας. Προφανώς, την έχουμε και τη λέμε. Πέρα όμως από το να καταγγείλουμε τη στάση συγκεκριμένων χωρών, πρέπει να δούμε και πώς μπορούμε να την αντιμετωπίσουμε.

Το τρίτο χαρακτηριστικό, βεβαίως, είναι το διεθνές περιβάλλον. Οι διεθνείς αγορές με την αστάθεια την οποία έχουν, που δεν λειτουργούν πάντα ορθολογικά, ενώ τα κράτη δεν έχουν καταλάβει και δεν έχουν φροντίσει να ρυθμίσουν και να επαναοριοθετήσουν τις σχέσεις τους με αυτές τις διεθνείς αγορές. Αλλά, δυστυχώς, αυτές είναι οι διεθνείς αγορές, στις οποίες λειτουργούν κερδοσκόποι, στις οποίες υπάρχει μεγάλη αδιαφάνεια πολλές φορές, σε συγκεκριμένα εργαλεία και οι οποίες κινούνται εξαιρετικά γρήγορα, πολύ πιο γρήγορα βέβαια από τις πολιτικές των κρατών που, δυστυχώς, πολλές φορές είναι απλώς ουραγοί. Αυτό είναι το περιβάλλον.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον κινούμαστε και μέσα σε αυτό το περιβάλλον έχουμε δυο επιλογές. Η μια επιλογή είναι να το αγνοήσουμε, να το αναθεματίσουμε, να το περιγράψουμε, αλλά να κινηθούμε με γνώμονα τα καθαρά εσωτερικά μας προβλήματα και προτεραιότητες. Είναι μια λάθος επιλογή. Δεύτερη επιλογή είναι να αναγνωρίσουμε αυτό το περιβάλλον και μέσα σε αυτό, με βασικό κριτήριο τα εθνικά μας συμφέροντα, να επιχειρήσουμε να βρούμε λύσεις.

Αυτό εμείς, ως ελληνική Κυβέρνηση, επιχειρούμε να κάνουμε και το κάνουμε με τρεις τρόπους. Ο πρώτος είναι να αναλύσουμε, μέσα από ένα συγκεκριμένο Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης, ένα μεσοπρόθεσμο σχέδιο για το πώς θα επαναφέρουμε τα δημόσια οικονομικά στη σωστή πορεία. Διότι ό,τι και να πούμε, σε όποιον και να ρίξουμε το φταίξιμο, η πραγματικότητα είναι μια. Και η πραγματικότητα είναι ότι μια χώρα δεν μπορεί να πορεύεται με ένα έλλειμμα 30 δισ. ευρώ και με ένα χρέος 300 δισ. ευρώ.

Μπορώ να περάσω ατελείωτες ώρες εξηγώντας πώς φτάσαμε εδώ, σ’ αυτό το έλλειμμα, και να διαφωνήσω με πολλούς από αυτούς που είναι αυτή τη στιγμή στην Αίθουσα. Αλλά αυτό το έλλειμμα μόνο εμείς μπορούμε να το μειώσουμε -κανένας άλλος – και αυτό το χρέος μόνο εμείς μπορούμε να το ελέγξουμε.

Το δεύτερο στοιχείο είναι να δούμε, αν μπορούμε να πάρουμε κάποια συγκεκριμένα μέτρα, για να ανακτήσουμε μια χαμένη αξιοπιστία. Αυτό το κάναμε. Πολλές φορές τα μέτρα αυτά -όπως τα πρόσφατα- είναι πολύ δύσκολα, είναι σκληρά, ταλαιπωρούν την ελληνική οικογένεια και τους Έλληνες πολίτες, είναι όμως αναγκαία. Και το τρίτο είναι αφού έχουμε κάνει εμείς αυτά τα οποία πρέπει να κάνουμε, να δούμε ποιους μηχανισμούς στήριξης μπορούμε να βρούμε από τους Ευρωπαίους εταίρους μας ή και πέρα από αυτούς.

Με αυτούς τους μηχανισμούς στήριξης, με μεγάλη επιμέλεια με μεγάλη προσοχή, με όλη την εμπειρία την οποία κουβαλάει μαζί του ο σημερινός Πρωθυπουργός, με την μικρότερη εμπειρία που κουβαλάει ο σημερινός Υπουργός Οικονομικών και άλλα μέλη της Κυβέρνησης, βεβαίως που έχουν και αυτοί αρμοδιότητες, επιχειρούμε να διαμορφώσουμε ένα περιβάλλον, για να βγάλουμε τη χώρα από την στενωπό στην οποία βρίσκεται.

Αυτό θα το κάνουμε, μην έχετε καμία αμφιβολία. Οι προοπτικές της ελληνικής οικονομίας είναι πολύ μεγάλες και είναι θετικές αρκεί να ξεπεράσουμε τον δύσκολο κάβο, στον οποίο βρισκόμαστε. Θα τον ξεπεράσουμε, γιατί, πρώτον ξέρουμε πού πάμε, ξέρουμε τις επιλογές μας. Δεύτερον, πείθουμε τους Έλληνες πολίτες ότι ακόμη και τα δύσκολα μέτρα που παίρνουμε, είναι μέτρα τα οποία επιχειρούμε -στο βαθμό που γίνεται- να χαρακτηριστούν από κοινωνική δικαιοσύνη. Και τρίτον, γιατί οι Έλληνες πολίτες αντιλαμβάνονται ότι οι θυσίες τους δεν θα πάνε χαμένες, αυτή τη φορά, σε αντίθεση με προηγούμενες φορές.

Σας ευχαριστώ πολύ.

Κατ’ αρχάς, να ξεκινήσουμε από ορισμένα δεδομένα. Η χώρα μας βιώνει μια πρωτόγνωρη δημοσιονομική κρίση και ταυτόχρονα βιώνει και μια κρίση στην πραγματική οικονομία, η οποία βεβαίως μεταφράζεται και σε μείωση των εισοδημάτων. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία γι’ αυτό.

Μπροστά σε αυτή την κρίση, η Κυβέρνηση έχει λάβει συγκεκριμένα μέτρα, πολλά απ’ οποία είναι δύσκολα. Είχαμε την ευκαιρία και σε προηγούμενη ερώτηση, την οποία είχατε υποβάλει, να συζητήσουμε για τα μέτρα αυτά και είναι προφανές ότι διαφωνούμε ως προς την αναγκαιότητά τους. Εμείς θεωρούμε ότι τα μέτρα αυτά ήταν, δυστυχώς, αναγκαία, για να μπορέσει η χώρα να συνεχίζει να δανείζεται απρόσκοπτα στις διεθνής αγορές. Αντιλαμβανόμαστε πλήρως τη δυσκολία των μέτρων αυτών -καμία Κυβέρνηση δεν θέλει να μειώνει τους μισθούς στο δημόσιο τομέα και να αυξάνει το ΦΠΑ- όμως θεωρούμε και πιστεύουμε ότι η κοινωνία συμφωνεί μαζί μας ότι τα μέτρα αυτά ήταν απαραίτητα στη συγκυρία στην οποία βρισκόμαστε.
Όμως, είναι προφανές ότι η οικονομική πολιτική δεν εξαντλείται σε αυτά τα μέτρα. Είναι προφανές ότι υπάρχει ένα μεγάλο ζήτημα, που έχει να κάνει με τη φορολογική δικαιοσύνη, την αναδιανομή και τη μεγάλη ανάγκη αντιστροφής πολιτικών που, επί έξι χρόνια, με την προηγούμενη Κυβέρνηση, επιβάρυναν τους πολλούς και ελάφρυναν τους λίγους.

Θα σας θυμίσω ότι η πρώτη νομοθετική πρωτοβουλία αυτής της Κυβέρνησης ήταν να φέρει ένα νομοσχέδιο, με το οποίο επιχειρούσε να πάρει πίσω ένα μέρος αυτών των επιπρόσθετων κερδών, που με τη μείωση των φορολογικών συντελεστών στα μερίσματα είχε δώσει η προηγούμενη Κυβέρνηση στους μετόχους των μεγάλων επιχειρήσεων. Και ήδη έχουμε εισπράξει ένα μεγάλο μέρος από το ένα δισ. ευρώ έκτακτων εσόδων στις τετρακόσιες πιο κερδοφόρες ελληνικές επιχειρήσεις, τις οποίες φορολογήσαμε με έναν έκτακτο τρόπο, για να μπορέσουμε να χρηματοδοτήσουμε την ενίσχυση αλληλεγγύης. Αυτά ως προς τα έκτακτα μέτρα.

Είναι προφανές ότι σε μια ευνομούμενη πολιτεία, ούτε δημεύει κάποιος περιουσίες, ούτε φορολογεί αναδρομικά πίσω, πέρα από αυτά που επιτρέπονται από το νόμο, όμως κάνει μια σειρά από διορθωτικές κινήσεις. Και το νομοσχέδιο, το οποίο συζητήσαμε, χθες, στο Υπουργικό Συμβούλιο και θα δοθεί σήμερα στη δημοσιότητα με στόχο να κατατεθεί στη Βουλή την επόμενη εβδομάδα, είναι ένα νομοσχέδιο που στον πυρήνα του βρίσκεται η κοινωνική δικαιοσύνη.

Επί τροχάδην, θυμίζω κάποια από τα βασικά του σημεία, τα οποία νομίζω πως είναι εξαιρετικά σημαντικά.

Μειώνεται η φορολογική επιβάρυνση με χαμηλότερους συντελεστές, τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα. Όλα τα εισοδήματα κάτω από 40 χιλ. ευρώ έχουν ελάφρυνση με τη νέα φορολογική κλίμακα που επιβάλλουμε. Επιβάρυνση έχουν εισοδήματα μόνο πάνω από 40 χιλ. ευρώ. Βάζουμε νέο φορολογικό συντελεστή 45% για εισοδήματα πάνω από 100 χιλ. ευρώ. Αυξάνουμε την επιβάρυνση των μεγαλομετόχων, γιατί αυξάνεται η φορολογία στα μερίσματα και εντάσσονται μαζί με τη φορολογία των φυσικών προσώπων. Είναι μια πολύ μεγάλη αλλαγή. Μηδενίζουμε την επιβάρυνση στη μικρή ακίνητη περιουσία και σε σχέση με τη σημερινή κατάσταση επιβάρυνση έχουν μόνο ακίνητα με αντικειμενική ατομική αξία πάνω από 600 χιλ. ευρώ. Αυξάνουμε τη φορολογία στις offshore από 3% στο 15% και βεβαίως, φορολογούμε τα ακίνητα της Εκκλησίας, όπως και τα μερίσματα από την οικονομική αξιοποίηση των ακινήτων αυτών.

Είναι μια σειρά από πολύ συγκεκριμένες ρυθμίσεις. Η φορολογία είναι ένα από τα βασικά εργαλεία αναδιανομής, που δείχνουν ότι η Κυβέρνηση θέλει να αλλάξει σημαντικές παραμέτρους και να φτιάξει, να δημιουργήσει ένα πιο δίκαιο και πιο αποδοτικό φορολογικό σύστημα.

ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ

Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.

Κύριε Τσίπρα, είναι προφανές ότι ήρθατε σε αυτή την Αίθουσα για να πείτε αυτά που θέλατε να πείτε εκ των προτέρων. Δυστυχώς, όμως, δεν προσαρμόσατε την ομιλία σας σε αυτά που είπα εγώ, διότι την είχατε προετοιμάσει εκ των προτέρων. Θεωρήσατε ότι θα πω ορισμένα πράγματα κι έτσι δεν προσαρμοστήκατε.

Διότι εγώ, σήμερα, ούτε σας είπα ότι είστε εκτός τόπου και χρόνου -παρ’ ό, τι είναι μια κριτική, στην οποίαν επιβεβαιώνομαι, νομίζω, κάθε φορά- ούτε βεβαίως σας είπα: «Βρείτε μου τα λεφτά». Εγώ σας είπα άλλα πράγματα σήμερα. Εσείς επιλέξατε να απαντήσετε σε αυτά που σας είχα πει την προηγούμενη φορά. Δεν πειράζει. Νομίζω πως όλοι αντιλαμβάνονται ποιος έρχεται εδώ με επιχειρήματα και ποιος έρχεται εδώ για να αναμασήσει συνθήματα και ευφυολογήματα.

Αυτή η χώρα είναι τυχερή που έχει Πρωθυπουργό τον Γιώργο Παπανδρέου. Και σε μία στιγμή που δίνει μια τεράστια μάχη στην Ευρώπη, με το να έρχεστε εδώ και να λέτε χαριτωμένα ότι «πυροβόλησε το πόδι του», νομίζω ότι δεν αντιλαμβάνεστε – δεν θα έλεγα το κακό που κάνετε, γιατί ίσως τελικά να μην έχει πολύ μεγάλη σημασία- τη δυσκολία που έχει η χώρα, καθώς και την προσπάθεια που καταβάλλουμε όλοι μας, με πρώτο τον κ. Παπανδρέου για να μπορέσουμε να αποκαταστήσουμε την αξιοπιστία της χώρας, η οποία έχει χαθεί.

Το παιχνίδι που παίζεται αυτή τη στιγμή στις διεθνείς αγορές είναι πολύπλοκο, κύριε Τσίπρα. Και στο παιχνίδι αυτό, βεβαίως, η Ελλάδα, κατ’ αρχάς και πρωτίστως, πρέπει να τα καταφέρει μόνη της. Διότι από εμάς τελικά εξαρτάται να βάλουμε τάξη στα δημοσιονομικά μας, από εμάς εξαρτάται να διορθώσουμε αδικίες δεκαετιών, από εμάς εξαρτάται να ανοίξουμε νέους δρόμους ανάπτυξης. Κατά δεύτερο λόγο, βεβαίως, ζητάμε την αλληλεγγύη των Ευρωπαίων εταίρων μας και κατά τρίτο λόγο λέμε ότι η χώρα θα κάνει και αυτό που πρέπει, για να διαφυλάξει τα εθνικά της συμφέροντα, όποιο και αν είναι αυτό. Η στρατηγική μας δεν έχει αλλάξει. Από την αρχή είναι η ίδια και είναι συνεπής. Και κοιτάμε όλες τις δυνατότητες, γιατί έχουμε ένα και μοναδικό κριτήριο: το συμφέρον της χώρας και του λαού της.

Τώρα, ως προς το φορολογικό νομοσχέδιο. Λέτε ότι είναι το πιο άδικο, με τα βάρη επιβαρύνοντας τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους. Αναμασάτε τις ίδιες φράσεις. Θέλω να μου πείτε και να μου συστήσετε, αν έχετε την καλοσύνη, συνταξιούχους με εισοδήματα πάνω από 40 χιλ. ευρώ. Γιατί είναι προφανές ότι μόνον αυτοί οι συνταξιούχοι είναι αυτοί που επιβαρύνονται με αυτό το νομοσχέδιο.

Κατά τα άλλα, δεν καταλαβαίνω γιατί έχετε τέτοιο μεγάλο πρόβλημα με τα τεκμήρια, τα οποία βάζουμε. Εμείς κάνουμε κάτι το πάρα πολύ απλό: λέμε ότι δεν είναι δυνατόν, στην ελληνική κοινωνία, να συνεχίσουμε να ανεχόμαστε να υπάρχουν άνθρωποι, οι οποίοι έχουν ένα-δύο σπίτια, ένα-δύο αυτοκίνητα, στέλνουν τα παιδιά τους στο ιδιωτικό σχολείο, έχουν ίσως κι ένα σκάφος και αυτοί να δηλώνουν εισοδήματα 10 χιλ. ευρώ, 15 χιλ. ευρώ ή 20 χιλ. ευρώ. Αυτό επιχειρούμε να διορθώσουμε μέσα από τα τεκμαρτά εισοδήματα, τα οποία βάζουμε στο νομοσχέδιο και με τα οποία αποκαθιστούμε τη φορολογική δικαιοσύνη.

Αναφερθήκατε, επίσης, στο ζήτημα των δωρεών και της φορολόγησης των δωρεών.
Κύριε Τσίπρα, στην ίδια χώρα ζούμε. Όλοι ξέρουμε ότι οι γονείς που θέλουν να κάνουν δωρεές στα παιδιά τους έχουν κοινούς λογαριασμούς. Και αυτό, που πιάνουμε με αυτό το 10%, είναι η προσπάθεια που γίνεται από κάποιους να καλύψουν την έλλειψη «πόθεν έσχες» των παιδιών τους, για να αγοράσουν σπίτια. Και αυτό είναι κάτι που σε μία ευνομούμενη πολιτεία το κάνει κάποιος μέσα από ένα φορολογικό νομοσχέδιο.

Με κάθε σεβασμό, λοιπόν, θα σας πρότεινα να διαβάσετε το νομοσχέδιο προσεκτικά. Είναι διακόσιες σελίδες και θα σας πάρει λίγο χρόνο. Σήμερα, θα το δώσουμε στη δημοσιότητα και με μεγάλη χαρά, όταν έρθει στη Βουλή και γίνει η συζήτηση, να αντιπαρατεθούμε σε συγκεκριμένα σημεία.

Ευχαριστώ.

Να δούμε λίγο την ιστορία. Τον Αύγουστο του 2009 η Υπηρεσία Ειδικών Ελέγχων διαβίβασε στη ΔΟΥ Μυκόνου μία έκθεση ελέγχου για φορολογικές παραβάσεις της συγκεκριμένης επιχείρησης. Εδώ να υπογραμμίσουμε ότι η Υπηρεσία Ειδικών Ελέγχων –και αυτό είναι κάτι το οποίο θα αλλάξει με το νέο νομοσχέδιο- διαπιστώνει παραβάσεις, αλλά δεν μπορεί να επιβάλει επιτόπου πρόστιμα. Διαβιβάζει και αυτές παίρνουν το δρόμο τους. Αυτό σημαίνει ότι πολλές φορές υπάρχει ένα τεράστιο χρονικό διάστημα ανάμεσα στη διαπίστωση της παράβασης και στα πρόστιμα, κάτι το οποίο, βεβαίως, δημιουργεί κίνητρο ατιμωρησίας.

Άλλες δύο εκθέσεις ελέγχου απεστάλησαν από την Υπηρεσία Ειδικών Ελέγχων, το γνωστό μας ΣΔΟΕ, στη ΔΟΥ Μυκόνου μέχρι το τέλος του έτους, 9 και 22 Δεκεμβρίου. Και η ΔΟΥ Μυκόνου επέβαλε πρόστιμα συνολικού ύψους 20.240 ευρώ για τέσσερις φορολογικές παραβάσεις.

Αυτές εκκρεμούν. Δεν έχει παρέλθει η προθεσμία του νόμου για διοικητική επίλυση. Επιδόθηκαν στις 2 Φεβρουαρίου του 2010.

Το αρχικό πρόστιμο, για το οποίο ρωτάτε, ήταν για μη έκδοση τριακοσίων πενήντα εισιτηρίων σε ισάριθμους πελάτες, η γνωστή συναυλία γνωστού Έλληνα καλλιτέχνη.
Εδώ υπάρχει ένα πλαφόν από το νόμο. Η σχετική παράβαση αυτής της κατηγορίας βιβλίων είναι 880 ευρώ και το ανώτατο όριο – οροφή προστίμου είναι το δεκαπενταπλάσιο, δηλαδή τα 13.200 ευρώ που επιβλήθηκαν.

Τα αλλάζουμε αυτά. Είναι προφανές ότι τα όρια αυτά δεν είναι σωστά.

Τι άλλο κάνουμε. Δόθηκε εντολή ελέγχου στο Περιφερειακό Ελεγκτικό Κέντρο Αθηνών. Ο έλεγχος αυτός θα πάει σε βάθος, σας διαβεβαιώνω γι’ αυτό, και θα ολοκληρωθεί, όταν συμπληρωθεί με τα στοιχεία που έχουμε ζητήσει από τις τράπεζες – ζητήσαμε το άνοιγμα των τραπεζικών λογαριασμών της υπό έρευνα επιχείρησης με τέσσερα έγγραφα από το Νοέμβριο μέχρι σήμερα. Έτσι θα ολοκληρωθεί ο προληπτικός φορολογικός έλεγχος του ΣΔΟΕ με τυχόν περαιτέρω παραβάσεις και καταλογισμό προστίμων.

Από αυτή την ιστορία κάποιος βγάζει τρία συμπεράσματα. Καταρχάς, για να οδηγηθούμε σε ασφαλείς διαπιστώσεις φορολογικών παραβάσεων και ανάλογες κυρώσεις, έπρεπε να κινητοποιηθεί η Υπηρεσία Ειδικών Ελέγχων –το κάναμε- και να ασκήσει επανειλημμένους ελέγχους, για να διαπιστώσει τη συστηματικότητα των παραβάσεων. Η επίταση αυτών των ελέγχων είναι το πρώτο στοίχημα.

Δεύτερον, η αποτελεσματικότητα των ελέγχων μπορεί να εξαρτάται και από τρίτους φορείς, όπως είναι οι τράπεζες, αλλά κυρίως συνδέεται με τους αρωγούς διοικητικούς μηχανισμούς. Εδώ, έχουμε πρόβλημα με το νομοθετικό πλαίσιο. Κι εδώ επεμβαίνουμε στο σύστημα με το νέο φορολογικό νομοσχέδιο, για να αλλάξουμε αυτή τη διαδικασία, να τη βελτιώσουμε, να την κάνουμε πιο σύντομη και με μικρότερο χρονικό διάστημα.

Βέβαια, το τρίτο είναι ότι η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής πρέπει να πηγαίνει σε βάθος -εξ ου και το άνοιγμα τραπεζικών λογαριασμών, κάτι το οποίο θα γίνεται με ευκολότερο τρόπο από εδώ και πέρα- και να υπάρχει συνδυασμός των ελέγχων από τα ΠΕΚ και το ΣΔΟΕ. Τώρα, ζητάτε συνολικά στοιχεία προστίμων πενταετίας.

ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ

Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.

Κύριε Παπαδημούλη, είναι προφανές ότι, αν εγώ δεν άκουσα τη λέξη «Nammos», εσείς δεν ακούσατε απολύτως τίποτα από αυτά που είπα επί τρία λεπτά. Άρα, ζήτημα βαρηκοΐας θα έλεγα πως μάλλον εσείς έχετε κι όχι εγώ.

Καταρχάς, θα μου επιτρέψετε να σας πω ότι σε αυτή την Αίθουσα δεν μιλάτε εσείς στο όνομα των μισθωτών και των συνταξιούχων. Σε αυτή την Αίθουσα υπάρχει μία Κυβέρνηση, η οποία έχει εκλεγεί και ρόλος της είναι να προστατεύσει τον Έλληνα πολίτη. Και αυτό κάνουμε.

Δεν έχω απολύτως κανένα πρόβλημα να μιλήσω για την περασμένη πενταετία, θα σας δώσω όλα τα στοιχεία και θα τα καταθέσω στα Πρακτικά. Δεν αφορά εμάς αυτή η πενταετία, Πενταετία της Νέας Δημοκρατίας ήταν. Το πάρτι της φοροδιαφυγής, αυτή την πενταετία, εμείς το έχουμε καταγγείλει επανειλημμένα σε αυτήν την Αίθουσα. Εμείς διορθώνουμε πράγματα αυτή τη στιγμή, αλλάζουμε πράγματα. Δεν απολογούμαστε εμείς για το τι έγινε την τελευταία πενταετία.

Προτού, όμως, σας δώσω αυτά τα στοιχεία, θα πω μια λέξη σε σχέση με την περίφημη υπόθεση «Nammos». Δεν με ακούσατε. Είπα ότι τα διοικητικά πρόστιμα στο νόμο είναι πολύ χαμηλά, οι διαδικασίες είναι πολύ αργές και αναποτελεσματικές, τα αλλάζουμε όλα αυτά. Επιβάλλουμε και επιβάλαμε τα πρόστιμα που προβλέπει ο νόμος, περνάμε τη διαδικασία αυτή από όλες τις διαδικασίες που προβλέπει ο νόμος, ανοίξαμε τραπεζικούς λογαριασμούς, θα το διαλευκάνουμε και θα πάμε μέχρι το τέλος. Ουδείς έχει ασυλία για φοροδιαφυγή με αυτήν την Κυβέρνηση. Και εκεί που βλέπουμε ότι ο νόμος δεν επαρκεί, πηγαίνουμε και βάζουμε πιο αυστηρά πρόστιμα, συντομεύουμε τις διαδικασίες, δίνουμε τη δυνατότητα στις ελεγκτικές αρχές να κάνουν καλύτερα τη δουλειά τους.
Θα δείτε, κύριε Παπαδημούλη, στο νομοσχέδιο το οποίο θα πάρετε σήμερα, στις διακόσιες αυτές σελίδες, τι ακριβώς κάνουμε για να πολεμήσουμε τη φοροδιαφυγή. Εμείς δεν κάνουμε απλώς γενικές ανακοινώσεις, κάνουμε συγκεκριμένες πράξεις, τις οποίες θα ψηφίσει αυτό το Κοινοβούλιο. Περιμένω και από εσάς στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο, με το οποίο μπορεί να διαφωνείτε, τις συγκεκριμένες διατάξεις για τη φοροδιαφυγή να τις ψηφίσετε.

Έρχομαι τώρα στην τελευταία πενταετία. Η τελευταία πενταετία ήταν μια δραματική πενταετία, προφανώς. Ήταν μια πενταετία στην οποία οι φοροεισπρακτικοί μηχανισμοί διαλύθηκαν και το Σώμα Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος αποδυναμώθηκε παντελώς και αυτό φαίνεται από την πορεία του ελεγκτικού έργου. Καταθέτω εδώ στα Πρακτικά όλα τα αποτελέσματα των φορολογικών ελέγχων την τελευταία πενταετία.

(Στο σημείο αυτό ο Υπουργός κ. Γεώργιος Παπακωνσταντίνου καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής)
Εγώ θα σας πω τι έχουμε κάνει εμείς. Γιατί είναι πάρα πολύ εύκολο για μένα να δείξω τι δεν έκανε η Κυβέρνηση. Αυτό το οποίο κάναμε εμείς – θα σας δώσω τα στοιχεία των δυο τελευταίων μηνών – είναι το εξής: Ιανουάριος 2010, εκτιμώμενο ύψος προστίμων και Φ.Π.Α. από ελέγχους της Υπηρεσίας Ειδικών Ελέγχων 165.000.000 ευρώ, Ιανουάριος 2009, ένα χρόνο πριν, 94 εκ. ευρώ, αύξηση 75%. Φεβρουάριος 2010, συνολικό εκτιμώμενο ύψος προστίμων και Φ.Π.Α. 529 εκ. ευρώ, Φεβρουάριος 2009, 139 εκ. ευρώ. Το καταθέτω και αυτό στα Πρακτικά, για να φανεί ποιος κάνει κάτι και ποιος δεν κάνει για τη φοροδιαφυγή.

Σας ευχαριστώ.

(Στο σημείο αυτό ο Υπουργός κ. Γεώργιος Παπακωνσταντίνου καταθέτει για τα Πρακτικά τον προαναφερθέντα πίνακα, ο οποίος βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής).

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σε έκτακτες καταστάσεις μία Κυβέρνηση παίρνει έκτακτα μέτρα. Όταν κινδυνεύει η πατρίδα, μία Κυβέρνηση αναλαμβάνει τις ευθύνες της, δεν κρύβεται, δεν υπολογίζει το πολιτικό κόστος. Παίρνει μέτρα, για να σώσει την οικονομία, δύσκολα μέτρα, που ξέρουμε ότι δυσκολεύουν τη ζωή των πολιτών. Είμαστε αναγκασμένοι να το κάνουμε.

Εδώ και πέντε μήνες, παλεύουμε με τα προβλήματα, δίνουμε μάχες ενάντια σε ένα τεράστιο έλλειμμα αξιοπιστίας της χώρας, ενάντια σε μία διεθνή συγκυρία, στο μέσο μιας χρηματοπιστωτικής κρίσης και στην έλλειψη ρευστότητας, που δημιουργεί το γεγονός ότι όλες οι χώρες στην Ευρωπαϊκή Ένωση βγαίνουν να δανειστούν στις διεθνείς αγορές.

Δίνουμε μάχη με το χρόνο, για να αποδείξει η χώρα ότι έχει πάρει τις αποφάσεις της, ότι θέλει και ότι μπορεί να τα καταφέρει, ότι μπορούμε να νοικοκυρέψουμε το κράτος, να μειώσουμε τις σπατάλες, να εισπράξουμε τα έσοδά μας, να δείξουμε με αριθμούς τα αποτελέσματα της δουλειάς μας, ότι προχωράμε. Γιατί προχωράμε.
Προχωράμε, γιατί αυτή η Κυβέρνηση παλεύει και πασχίζει μέσα στις πιο αντίξοες συνθήκες, με καθημερινό τον κίνδυνο άλλης μίας επίθεσης ενάντια στη χώρα από ένα μικρό ή μεγάλο γεγονός – το οποίο γίνεται από το διεθνή Τύπο και με καθημερινή την προσπάθεια να πείσουμε τους εταίρους μας ότι αυτή τη φορά δεν τους κοροϊδεύουμε, ότι αυτή τη φορά, αυτά που λέμε θα τα κάνουμε.

Άκουσα τη Νέα Δημοκρατία, από την οποία λείπει το μέτρο, λείπει η αυτογνωσία και βέβαια, λείπει η αυτοκριτική. Δεν μπορεί να μιλάει για καθυστερήσεις η παράταξη που έχει την ευθύνη για το γεγονός ότι δεν μας πιστεύει κανείς. Δεν είναι δυνατόν να καταλογίζει στην σημερινή Κυβέρνηση και στους πολίτες που στηρίζουν την Κυβέρνηση – ανεξάρτητα από το τι ψήφισαν στις τελευταίες εκλογές και που συμμετέχουν στην προσπάθεια – ότι δεν έχει καταφέρει να διορθώσει, σε λιγότερο από πέντε μήνες λάθη, παραλείψεις, επιλογές και χάος που συσσωρεύτηκε σε πέντε χρόνια. Να καταφέρει να μαζέψει τις δαπάνες και να αυξήσει τα έσοδα με τρόπο μόνιμο που θα φέρει αποτέλεσμα τώρα, άμεσα, πριν από την επόμενη σύνοδο των Υπουργών Οικονομικών, που θα πάρει αποφάσεις για την Ελλάδα μαζί μας ή χωρίς εμάς. Δαπάνες που – μόνο τις πρωτογενείς, χωρίς τους τόκους – η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας αύξησε τα τελευταία τρία χρόνια 20 δισ. ευρώ, ενώ τα έσοδα αυξήθηκαν την ίδια περίοδο μόλις 5,5 δισ. ευρώ.

Ας μας πει, λοιπόν, η παράταξη που δεν απολογείται για τίποτε, που δεν ευθύνεται για τίποτε και επιδίδεται σε τέτοιου είδους κρίσεις, σε ποια ακριβώς φάση της πενταετούς διακυβέρνησης της χώρας η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας κατέθεσε προϋπολογισμό που προβλέπει μείωση της σπατάλης και των πρωτογενών δαπανών, όπως έκανε η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, ως αποτέλεσμα συλλογικής προσπάθειας όλων των Υπουργείων μέσα σε 15-20 ημέρες, από τη στιγμή που ανέλαβε τα καθήκοντά της και έπρεπε να καταθέσει προσχέδιο Προϋπολογισμού;

Πότε ακριβώς τολμήσατε να φορολογήσετε τα μεγάλα κέρδη και τις μεγάλες ακίνητες περιουσίες και να χρηματοδοτήσετε μία πράξη αναδιανομής προς τους οικονομικά ασθενέστερους, όπως ήταν το πρώτο νομοσχέδιο που φέραμε προς ψήφιση στη Βουλή;

Ποιο ακριβώς από τα Προγράμματα Σταθερότητας και Ανάπτυξης που καταθέτατε κάθε χρόνο είχε παρόμοια εξειδίκευση μέτρων και διαρθρωτικών αλλαγών; Ποιο Πρόγραμμα έδειχνε μία σοβαρή προσπάθεια ριζικών τομών και αλλαγών στην οικονομία;

Η Αξιωματική Αντιπολίτευση, δια των στελεχών της και δια του Αρχηγού της, καταλογίζει καθυστέρηση, αλλά ταυτοχρόνως διαφωνεί. Διαφωνεί με τα μέτρα και αντιπροτείνει μέτρα που έχουν ένα άμεσο δημοσιονομικό όφελος, που δεν αγγίζει καν την παρανυχίδα του πραγματικού δημοσιονομικού προβλήματος της χώρας.
Το έχω πει πολλές φορές, αναγνωρίζω τη δύσκολη θέση στην οποία βρίσκεστε και ειλικρινά δεν θα άντεχα να είμαι στη θέση του στελέχους μίας παράταξης, που δεν έχει το πολιτικό θάρρος να αναλάβει την ευθύνη για τη ζημιά που έχει προκαλέσει στον τόπο. Μίας παράταξης που κυβέρνησε πεντέμισι χρόνια και έριξε έξω πέντε προϋπολογισμούς, που δύο φορές έβαλε τη χώρα σε επιτήρηση και δύο φορές οι επιλογές της την οδήγησαν στην πιο αυστηρή μορφή επιτήρησης, που επιβάλλει η Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ναι, κυρίες και κύριοι, της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, είμαστε εδώ εξαιτίας των δικών σας λαθών, των δικών σας παραλείψεων και των δικών σας επιλογών. Δεν είναι η πρώτη φορά που η χώρα βρίσκεται στο επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος. Ήταν και το 2004, αλλά για άλλους λόγους. Τότε ήταν για τα έργα, τότε ήταν για τους Ολυμπιακούς, τότε ήταν και για την προοπτική που ανοιγόταν. Μία χώρα ανοιχτή στον κόσμο. Μία χώρα που έβλεπε μπροστά της με αισιοδοξία, που δεν είχε λύσει τα προβλήματά της όλα, αλλά, όμως, κοιτούσε μπροστά και ήλπιζε σε καλύτερες ημέρες. Και βέβαια, μία χώρα που δανειζόταν με το ίδιο, περίπου, επιτόκιο με τη Γερμανία.

Τι παραδώσατε ακριβώς; Μία χώρα που την παρακολουθούν πάλι όλα τα διεθνή μέσα, αλλά, δυστυχώς, για τους ακριβώς αντίθετους λόγους. Την παρακολουθούν όλοι οι οικονομικοί αναλυτές, για να μεταφέρουν οποιαδήποτε μικρή ή μεγάλη είδηση, να διογκώσουν το πρόβλημα ή το χειρότερο, να χλευάσουν τους Έλληνες και την ελληνική οικονομία. Μία χώρα που δεν την πιστεύει κανείς. Γιατί να την πιστέψει εξάλλου;

Το 2009, η χρονιά ξεκίνησε με έναν προϋπολογισμό που προέβλεπε έλλειμμα 5 δισ. ευρώ. Δύο μήνες μετά με το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης που καταθέσατε, προβλέψατε έλλειμμα 10 δισ. ευρώ. Μερικές ημέρες πριν τις εκλογές, στείλατε στοιχεία που προέβλεπαν έλλειμμα 15 δισ. ευρώ και τελικά ήταν 30 δισ. ευρώ. Από 5 δισ. ευρώ στα 30 δισ. ευρώ. Γιατί να μας πιστέψουν;

Μία χώρα που έχει 300 δισ. ευρώ χρέος και βγαίνει κάθε χρόνο και δανείζεται ποσά μεγαλύτερα από τα έσοδά της. Που έχει ένα Δημόσιο που δαπανά 100 δισ. ευρώ και από αυτά τα μισά χρειάζεται να τα ζητήσει από τις αγορές. Αυτό παραδώσατε, αυτό επιχειρούμε να ανατάξουμε, αυτά βλέπουν οι Έλληνες πολίτες και, δυστυχώς, αυτά βλέπουν και οι διεθνείς πιστωτές μας.

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, αυτή είναι η κατάσταση που η σημερινή Κυβέρνηση επιχειρεί να αλλάξει. Αυτή είναι η κατάσταση, με την οποία παλεύουμε, κάθε ημέρα, για να μπορέσουμε να βρούμε τα χρήματα να δανειστεί η χώρα. Γιατί ήταν αναγκαίο να παρθούν αυτά τα μέτρα; Γιατί έχει χαθεί πλήρως η αξιοπιστία. Γιατί εδώ και πέντε μήνες, προσπαθούμε να ξαναχτίσουμε αυτή την αξιοπιστία. Γιατί για να εξαφανίσουμε όλες τις πηγές του κακού, την φοροδιαφυγή, την αδικία, το σπάταλο Δημόσιο, χρειάζεται χρόνος. Δεν υπάρχει χρόνος αυτή τη στιγμή, δεν μας δίνεται. Προσπαθούμε, λοιπόν, να κερδίσουμε αυτόν τον χρόνο. Προσπαθούμε να κερδίσουμε τον χρόνο για να καλύψουμε τις σημερινές ανάγκες, τις ανάγκες του επόμενου μήνα και του μεθεπόμενου.

Να θυμίσουμε ποιες είναι αυτές; Το 2010 χρειαζόμαστε να δανειστούμε 54 δισ. ευρώ, 20 δισ. ευρώ για να καλύψουμε το έλλειμμα, 13 δισ. ευρώ για τους τόκους, 2 δισ. ευρώ για εξοπλιστικά και περίπου, 20 δισ. για χρεολύσια. Προσπαθούμε να δανειστούμε από αγορές, οι οποίες ήταν εδώ και πριν από πέντε μήνες, και άκουγαν τη Νέα Δημοκρατία να τους δίνει ψεύτικα στοιχεία. Οι αγορές αποτελούνται από επενδυτικούς οίκους και πίσω από αυτούς επενδυτές, που είναι ασφαλιστικά ταμεία, που είναι πολίτες άλλων χωρών, που δεν είναι διατεθειμένοι να χάσουν τα λεφτά τους επενδύοντας στην Ελλάδα. Απέναντί μας υπάρχουν χώρες που δεν είναι διατεθειμένες –όταν στις ίδιες αυτές τις χώρες γίνονται σοβαρές προσπάθειες, για να αντιμετωπίσουν την κρίση- να δανείσουν μία χώρα που δεν κάνει το αυτονόητο.

Χάθηκε πολύ εύκολα ένα απόθεμα εμπιστοσύνης και αξιοπιστίας που χτίζαμε χρόνια. Το χάσαμε ως προς τους αριθμούς. Δυστυχώς, χάσαμε και το πολιτικό απόθεμα εμπιστοσύνης, χάσαμε και την πολιτική στήριξη. Προφανώς, σε αυτά που ακούγονται και σε αυτά που λέγονται για την Ελλάδα υπάρχει και μία πολύ μεγάλη υπερβολή. Υπάρχουν πράγματα που μας εξοργίζουν όλους. Προφανώς και η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες και δεν το κάνει αυτή τη στιγμή. Προφανώς και υπάρχει μία τεράστια κερδοσκοπία γύρω από την Ελλάδα και γύρω από το ευρώ, αλλά, μέσα σε αυτή την κατάσταση εμείς, ανεξάρτητα από τις αιτίες, καλούμαστε να πάρουμε αποφάσεις.

Ξεκινήσαμε αποτυπώνοντας το πραγματικό πρόβλημα. Καταθέσαμε έναν προϋπολογισμό, που μείωνε το έλλειμμα σε μονοψήφιο νούμερο. Ένα Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης, που έβαζε ένα τριετές πρόγραμμα, με σοβαρές τομές στον προϋπολογισμό, στην φορολογία, στο ασφαλιστικό σύστημα. Αλλά, δεν έφταναν όλα αυτά. Γιατί, δυστυχώς, δεν μας δόθηκε ο χρόνος. Μακάρι να είχαμε τον χρόνο να αποδώσουν οι πολιτικές.

Ξέρετε τι μας λένε; Όταν τους λέμε, θα μειώσουμε τη φοροδιαφυγή και θα πάρουμε τουλάχιστον 1,5-2 δισ. ευρώ τον επόμενο χρόνο; Μας λένε: «κάντε το πρώτα και μετά ελάτε». Τους λέμε: «Μα θα μειώσουμε τις λειτουργικές δαπάνες του δημοσίου». Μας λένε: «Κάντε το πρώτα και μετά ελάτε». Και μας θυμίζουν το γεγονός ότι, το 2009, που πάγωσαν οι μισθοί και οι συντάξεις στο Δημόσιο, τα σχετικά κονδύλια αυξήθηκαν πάνω από 10%. Ξέρετε γιατί; Γιατί μία χρονιά, που συνταξιοδοτήθηκαν 12.000 δημόσιοι υπάλληλοι η Νέα Δημοκρατία προσέλαβε 29.000. Μας λένε, λοιπόν: «Όχι θα τα κόψετε και αυτά τα κονδύλια».

Θα τα καταφέρουμε; Ναι, θα τα καταφέρουμε. Θα χρειαστεί να πάρουμε και άλλα μέτρα; Όχι δεν θα χρειαστεί, αρκεί να εφαρμόσουμε το πρόγραμμα, το οποίο έχουμε καταθέσει. Και αυτό θα κάνουμε. Όλοι μαζί, όλη η Κυβέρνηση, όλα τα Υπουργεία, με τη στήριξη όλης της ελληνικής κοινωνίας. Αυτό που δεν θα κάνουμε είναι να κοροϊδέψουμε τους Έλληνες πολίτες. Αυτό που δεν θα κάνουμε είναι να ζητήσουμε θυσίες εν κενώ.

Να θυμίσουμε ότι η πρώτη πράξη αυτής της Κυβέρνησης ήταν η ενίσχυση αλληλεγγύης; Να θυμίσουμε ότι σε ένα δύσκολο Προϋπολογισμό, αύξησε τις δημόσιες επενδύσεις, αύξησε την επιστροφή του Φ.Π.Α. στους αγρότες, αύξησε τη σύνταξη στον ΟΓΑ, αύξησε το επίδομα ανεργίας; Να θυμίσουμε ότι με το φορολογικό νομοσχέδιο γίνονται σοβαρές πράξεις αναδιανομής, ότι ακόμη και σε αυτό το νομοσχέδιο, ζητάμε από τους έχοντες και κατέχοντες να συνεισφέρουν;

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η σημερινή Κυβέρνηση κάνει αυτό που θεωρεί αυτονόητο καθήκον της. Κάνει τα πάντα, για να διασώσει το κύρος, την αξιοπιστία της χώρας, της πατρίδας μας, του Έλληνα πολίτη. Ταυτόχρονα, επιχειρεί να επιμερίσει όσο πιο δίκαια γίνεται αυτές τις αλλαγές, τις βίαιες αλλαγές, όπως τις ονόμασε και ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και Πρωθυπουργός της χώρας.

Αναφέρθηκε πριν, ότι η ελληνική κοινωνία είναι απέναντι σε όλα αυτά και το βλέπουμε στις δημοσκοπήσεις. Μα, και εμένα, αν με ρωτούσατε, αν συμφωνώ με την αύξηση του Φ.Π.Α., θα έλεγα όχι. Αν με ρωτούσατε, αν συμφωνώ με τη μείωση των μισθών, θα έλεγα όχι. Προφανώς. Είμαστε όμως, εδώ και είμαστε αναγκασμένοι να πάρουμε αυτές τις αποφάσεις. Είναι ζήτημα εθνικής σωτηρίας, είναι ζήτημα ευθύνης, είναι ζήτημα χρέους. Και αυτή η παράταξη έχει αποδείξει διαχρονικά ότι τις ευθύνες της, όταν οι άλλοι τις απεμπολούν και όταν οι άλλοι επιχειρούν απλώς να κάνουν ανεύθυνες κορώνες, τις αναλαμβάνει.

Ζητάμε από όλες τις πτέρυγες της Βουλής να στηρίξουν αυτό το νομοσχέδιο και όλοι θα κριθούμε από αυτό. Εμείς θα κριθούμε για το αν θα βγάλουμε τη χώρα από τη στενωπό και θα κριθούν όλες οι πολιτικές δυνάμεις, αν σε αυτή τη κρίσιμη στιγμή για τη πατρίδα, έχουν ή όχι αναλάβει τις ευθύνες τους.

Ευχαριστώ πολύ.

Άκουσα με μεγάλη προσοχή τη Γενική Γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος, τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ και τον Πρόεδρο του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού. Είναι κρίμα που το Κομμουνιστικό Κόμμα αποχώρησε. Ακούγοντάς τους, αναρωτιέμαι, αν τελικά χαίρονται μ’ αυτή την κατάσταση, και θυμήθηκα τη γνωστή φράση «μεγάλη αναταραχή, ωραία κατάσταση» ή κάπως έτσι.

Και θυμήθηκα, επειδή η κ. Παπαρήγα αναφέρθηκε στο 1940, ότι τότε οι Έλληνες Κομμουνιστές ζήτησαν να βγουν από τις φυλακές, για να πάνε να πολεμήσουν. Ωραία, δεν έχουμε τον ίδιο πόλεμο, αλλά τώρα αντί να πηγαίνουνε στα χαρακώματα, περιχαρακώνονται γύρω από μια πραγματικά ανέξοδη και κενή επιχειρηματολογία, που δεν αντιλαμβάνεται την πραγματική κατάσταση.

Και αυτό που μου κάνει τεράστια εντύπωση, βέβαια, είναι η διαφορά αντιμετώπισης που έχει αυτή η Κυβέρνηση από τα κόμματα της Αριστεράς σε σχέση με την προηγούμενη. Και θα ξεκινήσω από το Κομμουνιστικό Κόμμα.

Δεν θυμάμαι πολλές φορές το ΠΑΜΕ να έχει αποκλείσει το Υπουργείο Οικονομικών, όταν έπαιρνε η προηγούμενη Κυβέρνηση όλα τα μέτρα, όπως κάνει τις τελευταίες δύο μέρες. Δεν θυμάμαι πολλές φορές το ΠΑΜΕ, όταν γινόντουσαν οι προσλήψεις με τον τρόπο που γινόντουσαν στο Υπουργείο Εσωτερικών,, τις οποίες σήμερα πληρώνουμε, να έχει πάει να καταγγείλει τον τότε Υπουργό και να είναι εκεί και να αποκλείει το Υπουργείο.

Άκουσα τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ και ειλικρινά, κατάλαβα, για πρώτη φορά, ότι υπάρχει άγνοια της πραγματικότητας. Τον άκουσα να λέει για τη Βρετανία, γιατί δεν χρεοκόπησε η Ιαπωνία… Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αντιλαμβάνεται πού βρίσκεται η χώρα. Δεν θέλει ή δεν μπορεί να το καταλάβει; Είναι προφανές ότι μιλώντας για την Ιαπωνία και για την Αγγλία – για ένα κόμμα που θέλει να μιλάει και για την μαρξιστική του καταγωγή – ούτε καν το «Κεφάλαιο» δεν έχουν διαβάσει μέχρι το τέλος, για να καταλάβουν γιατί κάποιες χώρες χρεοκοπούν και κάποιες άλλες όχι.
Και βέβαια, είναι συγκλονιστικό ότι δεν είχατε να πείτε τίποτα για τις ευθύνες της Νέας Δημοκρατίας. Είναι πραγματικά συγκλονιστικό αυτό. Για ό,τι γίνεται σήμερα φταίει το ΠΑΣΟΚ. Για τις ευθύνες της Νέας Δημοκρατίας δεν είχατε να πείτε απολύτως τίποτα.

Και προσπαθώ να καταλάβω, επίσης, πώς ένα κόμμα, το οποίο κόπτεται για τον απλό εργαζόμενο, είχε τέτοια ανάγκη να έρθει και να αποκλείσει μαζί με άλλους χίλιους απολυμένους της Ολυμπιακής Αεροπορίας το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, χωρίς να δώσει καν τη δυνατότητα στο Γενικό Λογιστήριο να κάνει έναν έλεγχο και να καταλάβει, αν πρέπει ή δεν πρέπει να καταβάλει 360 εκ. ευρώ σε πέντε χιλιάδες ανθρώπους. Πρέπει ή δεν πρέπει κάποιοι να παίρνουν επιδόματα ανεργίας έξι χιλιάδων ευρώ το μήνα; Αυτό είναι το κόμμα της Αριστεράς, που έρχεται και στηρίζει αυτές τις διεκδικήσεις; Χωρίς να υπάρχει ο παραμικρός έλεγχος; Εδώ, λοιπόν, όλοι κρινόμαστε από τις πράξεις και από την ευθύνη που αναλαμβάνουμε απέναντι στους Έλληνες πολίτες.

Άκουσα τον Πρόεδρο του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού. Έβαλε μερικά ερωτήματα, για να απαντήσω. Μίλησε για το μισθολογικό κόστος του δημοσίου τομέα. Το μισθολογικό κόστος είναι αυτό που αναφέρθηκε, περίπου 26 δισ. ευρώ. Αυτό που ο κόσμος δεν ξέρει πολύ καλά είναι ότι, τα τελευταία πέντε χρόνια, αυξήθηκε σχεδόν 50%. Πού πήγαν αυτά τα χρήματα; Και μάλιστα, αυτά τα χρήματα δεν ήταν και η αύξηση των αποδοχών όλων των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά αυτά που κάθε Υπουργός έδινε ως επιδόματα που αυτός ήθελε στο δικό του Υπουργείο και σε ανθρώπους που αυτός ήθελε. Υπάρχουν διαφορές στη μισθολογική αύξηση από Υπουργείο σε Υπουργείο, χωρίς καμία λογική, παρά μια καθαρά πελατειακή αντίληψη.

Ρωτήσατε γιατί δεν κάνουμε μια σειρά από άλλο πράγματα, όπως την επιμήκυνση των διοδίων, τη φορολόγηση του παράνομου τζόγου. Θα ακούσατε, ίσως, τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, αναφέροντας τα μέτρα, να μιλά για τα έσοδα από τη φορολόγηση -από την επιμήκυνση, για παράδειγμα, του μονοπωλίου του ΟΠΑΠ και τη φορολόγηση του παράνομου στοιχήματος και τις άδειες- τα οποία θα πάνε στη δράση καταπολέμησης της ανεργίας. Θα το κάνουμε.

Τέλος, όσον αφορά την Εξεταστική Επιτροπή, θα πω μια λέξη. Διαφωνούμε, είναι σαφές. Εγώ θέλω να σας πω το εξής. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, χθες, αποφάσισε να κάνει Εξεταστική για την παραποίηση των ελληνικών στατιστικών στοιχείων. Δεν είναι δυνατόν το Ελληνικό Κοινοβούλιο να μην αναλαμβάνει και αυτό τις ευθύνες του και να μην ψάξει να βρει την αλήθεια. Το χρωστάμε στους Έλληνες πολίτες. Γιατί οι Έλληνες πολίτες, σήμερα, είναι σε μια πολύ δύσκολη κατάσταση. Και είναι σε ακόμη πιο δύσκολη κατάσταση εξαιτίας των μέτρων, που είμαστε αναγκασμένοι να πάρουμε. Δεν μπορεί να μην ξέρουν ποιος τους έφτασε εδώ και ποιες είναι αυτές οι ευθύνες.

Έχω επανειλημμένα ζητήσει από τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, αν έχει την καλοσύνη, να μας δώσει τα 40 δισ. ευρώ, που μας λείπουνε μέχρι το τέλος του χρόνου. Εφόσον, δεν μπορεί να το κάνει, θα μας επιτρέψει να κινηθούμε στις διεθνείς αγορές, δυστυχώς με τους κανόνες των διεθνών αγορών. Γιατί εμείς κατοικούμε σε αυτό το σύμπαν και όχι σε κάποιο παράλληλο.

Είναι κρίμα, κύριε Τσίπρα, γιατί εκπροσωπείτε μία παράταξη, η οποία έχει προσφέρει πολλά στην Ελλάδα και έχει προσφέρει πολλά και στην ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας. Και ακούγοντάς σας, αντιλαμβάνομαι ότι, δυστυχώς, η παράταξη αυτή έχει αλλάξει πλέον τελείως προσανατολισμό.

]]> http://www.gpapak.gr/vouli/omilia-g-papakonstantinou-stin-sizitisi-tou-sn-%c2%abprostasia-tis-ethnikis-ikonomias-epigonta-metra-gia-tin-antimetopisi-tis-dimosionomikis-krisis%c2%bb/feed/ 0 http://www.gpapak.gr/vouli/omilia-tou-ipourgou-ikonomikon-sto-schedio-nomou-%c2%abprostasia-tis-ethnikis-ikonomias-epigonta-metra-gia-tin-antimetopisi-tis-dimosionomikis-krisis%c2%bb-sti-vouli/ http://www.gpapak.gr/vouli/omilia-tou-ipourgou-ikonomikon-sto-schedio-nomou-%c2%abprostasia-tis-ethnikis-ikonomias-epigonta-metra-gia-tin-antimetopisi-tis-dimosionomikis-krisis%c2%bb-sti-vouli/#comments Wed, 03 Mar 2010 10:57:23 +0000 Αλέκος Αθανασιάδης http://www.gpapak.gr/?p=8496 Η Κυβέρνηση καταθέτει το νομοσχέδιο αυτό με τη διαδικασία του κατεπείγοντος για ορισμένους πολύ απλούς και προφανείς λόγους. Η χώρα βρίσκεται σε μια εξαιρετικά δύσκολη συγκυρία και πρέπει να διασφαλίσει, ότι μπορεί να συνεχίζει να κάνει τον διεθνή δανεισμό της και να χρηματοδοτήσει το υπέρογκο δημόσιο χρέος, το οποίο έχει. Για να γίνει αυτό, πρέπει να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη απέναντι στη χώρα από τις διεθνείς αγορές και τους διεθνείς εταίρους μας.

Ήδη, με την ανακοίνωση των χθεσινών αποφάσεων της Κυβέρνησης, υπάρχει μια σαφέστατη βελτίωση στο κλίμα, όμως, ταυτόχρονα, υπάρχει μία αμφισβήτηση, εξαιτίας του ελλείμματος αξιοπιστίας, το οποίο έχει η χώρα, σήμερα, λόγω των πράξεων και παραλείψεων της προηγούμενης Κυβέρνησης. Υπάρχει ένα ερωτηματικό, το οποίο πλανάται, σχετικά με το κατά πόσον η Κυβέρνηση θα υλοποιήσει τα μέτρα, τα οποία ανακοινώνει; Άρα, λοιπόν, και για λόγους που έχουν να κάνουν με τη διεθνή κατάσταση, αλλά και για λόγους που έχουν να κάνουν με την άμεση εφαρμογή μέτρων, που θα βοηθήσουν τον κρατικό προϋπολογισμό, είναι απαραίτητο, το νομοσχέδιο αυτό να ψηφιστεί με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, για να μπορέσουμε πλέον να προχωρήσουμε στην υλοποίηση των μέτρων και του προγράμματος σταθερότητας.

…..

Άκουσα με προσοχή τις εισηγήσεις που έγιναν από τα πολιτικά κόμματα και θα μου επιτρέψετε να ξεκινήσω, κάνοντας μερικές παρατηρήσεις, που αφορούν στη Νέα Δημοκρατία.

Όταν μιλάμε σε αυτή την αίθουσα, μας ακούν οι πολίτες και οι πολίτες άκουσαν για άλλη μια φορά τη Νέα Δημοκρατία να μην έχει το πολιτικό θάρρος να αναλάβει τις ευθύνες που της αναλογούν. Ρωτάει ρητορικά η Νέα Δημοκρατία, «γιατί οι Έλληνες πολίτες να δείξουν εμπιστοσύνη στο ΠΑΣΟΚ»; Κατ’ αρχάς, δεν έχουν περάσει πολλοί μήνες από τη στιγμή που έδειξαν αυτή την εμπιστοσύνη, πολύ συγκεκριμένα και έμπρακτα. Η απάντηση είναι πολύ απλή. Γιατί το ΠΑΣΟΚ και η Κυβέρνηση, που έχει δημιουργήσει, είναι το μοναδικό πολιτικό κόμμα που είναι σε θέση να βγάλει τη χώρα, αυτή τη στιγμή, από την κρίση.

Η Νέα Δημοκρατία έβαλε τη χώρα στη σημερινή κρίση με τις ανεύθυνες πολιτικές της. Θα περίμενα λίγο περισσότερη αυτογνωσία, λίγο περισσότερο μέτρο και λίγη λιγότερη ανευθυνότητα. Κάθε προϋπολογισμός, πέντε χρόνια με τη Νέα Δημοκρατία στην εξουσία, έπεφτε έξω. Το 2009 το έλλειμμα κατέληξε να είναι 25 δισ. ευρώ παραπάνω απ’ ό,τι το είχαν προϋπολογίσει. Αν δεν συνέβαινε αυτό, δεν θα ήμασταν, σήμερα, εδώ. Δεν θα υπήρχε ανάγκη για έκτακτα μέτρα, 5 ή 10 δισ. λιγότερο να ήταν το έλλειμμα από αυτό που τελικά κατέληξε να είναι. Πέντε δισ. ευρώ στον προϋπολογισμό του 2009, 30 δισ. ευρώ στο τέλος του έτους. Είκοσι πέντε δισ. ευρώ και 15 δισ. ευρώ μεγαλύτερο από αυτό το οποίο επέμεναν να λένε ψευδώς στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μέχρι και μερικές μέρες πριν τις εκλογές.

Ρωτάει  η Ν.Δ., «γιατί υπάρχει ανάγκη για αυτά τα μέτρα»; Γιατί ουδείς πιστεύει την Ελλάδα σήμερα. Γιατί ουδείς πιστεύει τις πολιτικές της, ουδείς πιστεύει τα νούμερα της όποιας πολιτικής κυβέρνησης. Γιατί έχει χαθεί η αξιοπιστία. Και αυτό που επιχειρούμε να κάνουμε, πέντε  μήνες τώρα, είναι να ξαναχτίσουμε, με προσεκτικά βήματα, την αξιοπιστία που έχει χαθεί. Γιατί φτάσαμε μέχρι εδώ; Γιατί χρωστάμε πάρα πολλά. Γιατί χρωστάμε 300 δισ. και έχουμε ένα έλλειμμα 30 δισ. ευρώ και γιατί κάθε μήνα παράγουμε νέα ελλείμματα. Η ελληνική οικονομία, το ελληνικό κράτος, όπως είναι διαρθρωμένο, παράγει νέα ελλείμματα.

Φέτος, χρειάζεται να δανειστούμε 54 δισ. ευρώ. Περίπου, 20 δισ. ευρώ, για να καλύψουμε το έλλειμμα, που εκτιμάμε ότι θα είναι στο τέλος του έτους άλλα 13 δισ. για να καλύψουμε τους  τόκους, πολύ παραπάνω απ’ ότι παλαιότερα, 2 δισ. για τις δαπάνες για τα εξοπλιστικά και περίπου 20 δισ. για τις δαπάνες των χρεολυσίων. Τα νούμερα αυτά τα ξέρει όλος ο κόσμος και πάνω απ’ όλα τα ξέρει η διεθνής αγορά, η οποία παρακολουθεί την Ελλάδα, με τρόπο, που ποτέ κανείς δεν έχει παρακολουθήσει τη χώρα μας. Σε κάθε επίσκεψη ξένων εκπροσώπων, είτε είναι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, είτε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, είτε είναι οίκοι αξιολόγησης, με εντυπωσιάζει η λεπτομέρεια της ανάλυσής τους πάνω στα δημοσιονομικά ελληνικά στοιχεία.

Όσοι, λοιπόν, σήμερα, δανείζουν την Ελλάδα, ξέρουν ότι αυτή η χώρα γεννά ελλείμματα. Όσοι δανείζουν την Ελλάδα, φοβούνται ότι μια χώρα που συνεχώς αυξάνει τα ελλείμματά της, μπορεί τελικά να φτάσει και σε αδυναμία πληρωμής. Αυτό σημαίνει ότι θα χάσουν τα λεφτά τους. Και σας διαβεβαιώ ότι καμία ξένη Κυβέρνηση και κανένα ασφαλιστικό ταμείο της Γαλλίας ή της Γερμανίας ή οποιασδήποτε άλλης χώρας είναι διατεθειμένο να χάσει τα λεφτά που επενδύει σε ελληνικά κρατικά ομόλογα.  Όλοι αυτοί βλέπουν μία χώρα, που όχι απλώς δεν έχει κάνει τίποτα ως τώρα για να συμμαζέψει τα δημοσιονομικά της, αλλά έλεγε και συνειδητά ψέματα. Έλεγε ψέματα στις αγορές έμμεσα και άμεσα έλεγε ψέματα στους εταίρους μας στην Ευρωζώνη και στην Ε.Ε..

Χάσαμε, λοιπόν, την τελευταία πενταετία ένα τεράστιο απόθεμα εμπιστοσύνης και αξιοπιστίας, που είχε κατακτήσει αυτή η χώρα. Τη χάσαμε πολιτικά, γιατί δεν καταφέραμε να συμμαζέψουμε τα οικονομικά μας, τη χάσαμε γιατί καταθέταμε Προγράμματα Σταθερότητας και Ανάπτυξης και Προϋπολογισμούς, που μονίμως έπεφταν έξω. Τη χάσαμε και ως προς τους αριθμούς, τη χάσαμε ως προς τα νούμερα του ελλείμματος. Και όπως χάθηκε αυτή η εμπιστοσύνη, κατέρρευσε  και η πολιτική στήριξη.

Γιατί οι Κυβερνήσεις των άλλων χωρών θέλουν να διασφαλίσουν ότι όσοι  δανείζουν στην Ελλάδα, δεν θα χάσουν τα χρήματά τους. Γιατί πίσω από αυτές τις Κυβερνήσεις είναι λαοί, οι οποίοι βρίσκονται και οι ίδιοι σε μια εξαιρετικά δύσκολη οικονομική κατάσταση και οι οποίοι δεν αντιλαμβάνονται, γιατί πρέπει να συνεχίσουν να  δανείζουν σε μια χώρα, η οποία δεν κάνει τα αυτονόητα πράγματα.

Προφανώς, υπάρχει και μια μεγάλη υπερβολή. Προφανώς, υπάρχει και κερδοσκοπία γύρω από τα ελληνικά ομόλογα. Προφανώς, υπάρχουν αντιδράσεις που μας εξοργίζουν όλους. Πίσω, όμως, από αυτές είναι κάποια βασικά οικονομικά δεδομένα, μίας χώρας, που δεν θέλει μέχρι τώρα να βάλει τάξη στα του οίκου της. Εμείς λέμε ότι αυτή την κατάσταση θα την σταματήσουμε, θα την αλλάξουμε και πέντε μήνες τώρα αυτό επιχειρούμε να κάνουμε.

Ξεκινήσαμε βρίσκοντας την πραγματική κατάσταση στην οποία ήταν τα δημοσιονομικά της χώρας. Ξεκινήσαμε κάνοντας έναν προϋπολογισμό, ο οποίος μείωνε το έλλειμμα σε μονοψήφιο νούμερο. Πήγαμε παραπέρα με ένα Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης, που έκανε ένα πρόγραμμα τριετίας, για να φέρουμε το δημοσιονομικό έλλειμμα κάτω από 3% και να αρχίσει, επιτέλους, να αποκλιμακώνεται το δημόσιο χρέος και να βάζει μπροστά μια σειρά από τομές που έχει ανάγκη η χώρα.  Στο πώς γίνεται, ελέγχεται, υλοποιείται ο προϋπολογισμός, για να σταματήσει αυτή η απίστευτη χοάνη, στην οποία ο Έλληνας φορολογούμενος βλέπει να χάνονται τα λεφτά του χωρίς να βλέπει υπηρεσίες. Αλλάζουμε ένα φορολογικό σύστημα που ξέρουμε ότι είναι άδικο και αναποτελεσματικό, κάνουμε το ασφαλιστικό μας σύστημα βιώσιμο και βελτιώσουμε τη Δημόσια Διοίκηση, που όπως δουλεύει σήμερα, προσβάλλει τον Έλληνα πολίτη. Ταυτόχρονα ανοίγουμε πόρτες για ένα νέο αναπτυξιακό πρότυπο με αιχμή την πράσινη ανάπτυξη. Αυτό είναι το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Και αυτό είναι το πρόγραμμα, το οποίο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ομόφωνα ενέκρινε.

Τι συνέβη λοιπόν μετά;  Το πρόβλημα είναι ότι δεν ζούμε στο κενό,  δεν ζούμε μόνοι μας. Ζούμε και πρέπει πάντα να λαμβάνουμε υπόψη μας το διεθνές περιβάλλον.

Και το διεθνές περιβάλλον είναι αυτό που μας δανείζει, είναι οι πιστωτές μας. Εξαιτίας της αναξιοπιστίας της χώρας, οι πιστωτές μας δεν δέχτηκαν ότι θα καταφέρουμε να κάνουμε αυτά που λέγαμε στο Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Όταν τους λέμε ότι από τη φοροδιαφυγή θα πάρουμε πάνω από 1 δισ. περισσότερο φέτος απ’ ό,τι πέρσι, μας λένε  να δούμε πρώτα και μετά μιλάμε. Όταν τους λέμε θα μειώσουμε τις λειτουργικές δαπάνες του Δημοσίου σε κάθε  Υπουργείο, μας λένε, να το δούμε πρώτα και μετά μιλάμε.

Άρα, λοιπόν, οι πιστωτές μας, μάς ζήτησαν κάποια απλά πράγματα, μάς ζήτησαν περαιτέρω μέτρα, περαιτέρω αποφάσεις, που να διασφαλίζουν πέρα από κάθε αμφισβήτηση ότι θα φτάσουμε στο στόχο. Γι’ αυτό αυτή η Κυβέρνηση ήταν υποχρεωμένη να φέρει τα έκτακτα μέτρα.  Για να μπορέσει να ισχυροποιήσει ένα Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης, να πείσει ότι θα το εκτελέσουμε στο ακέραιο, να ανακτήσει την αξιοπιστία που χάσαμε.

Ναι, είναι μόνιμα μέτρα με την έννοια ότι σε αντίθεση με τα μέτρα της Νέας Δημοκρατίας, δεν είναι μέτρα τα οποία ισχύουν φέτος και δεν ισχύουν του χρόνου. Αλλά όταν μια Κυβέρνηση βρίσκεται στην εξαιρετικά δυσάρεστη θέση να μειώσει και να περικόψει δώρα και επιδόματα, λέει με κάθε παρρησία στους δημοσίους υπαλλήλους ότι, όταν ξεπεραστεί η κρίση στο πλαίσιο του ενιαίου μισθολογίου, θα μπορέσει να δώσει πίσω ένα μέρος αυτής της αγοραστικής δύναμης που χάθηκε.

Δεν θα παίξουμε εμείς ένα παιχνίδι, που θα λέει ότι τα μέτρα αυτά υπάρχουν τώρα και δεν θα υπάρχουν σε μερικούς μήνες. Γιατί είναι ζήτημα αξιοπιστίας και εμπέδωσης εμπιστοσύνης διεθνώς. Το παιχνίδι που επιχειρεί να παίξει η Νέα Δημοκρατία, εμείς δεν θα το κάνουμε, διότι αυτό πληρώνουμε σήμερα. Τις λίστες των προηγουμένων Υπουργών Οικονομικών με διάφορα μέτρα και υπομέτρα, τα οποία υποτίθεται ότι θα έπειθαν τους εταίρους μας και τα οποία ποτέ δεν υλοποιήθηκαν. Γι’ αυτό είμαστε εδώ σήμερα, γι’ αυτό είμαστε αναγκασμένοι να ζητήσουμε θυσίες από τους Έλληνες πολίτες.

Δεν ζητάμε όμως αυτές τις θυσίες εν κενώ. Είμαστε μια Κυβέρνηση που πρώτο της νομοθέτημα ήταν η ενίσχυση της κοινωνικής αλληλεγγύης, μια κίνηση αναδιανομής με την οποία ζήτησε από τις πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις και τους κατόχους μεγάλης ακίνητης περιουσίας να χρηματοδοτήσουν μια ενίσχυση αλληλεγγύης σε 2,5 εκατομμύρια πολίτες. Είμαστε μια Κυβέρνηση που σε έναν δύσκολο προϋπολογισμό αύξησε το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, τις δαπάνες για την Παιδεία – ακόμα και μετά από τη μείωση, τώρα, είναι πολύ αυξημένες σε σχέση με το παρελθόν.

Είμαστε μια Kυβέρνηση που αύξησε το επίδομα ανεργίας, που αύξησε την επιστροφή του Φ.Π.Α. στους αγρότες, που έδωσε αύξηση στον Ο.Γ.Α.. Είμαστε μια Kυβέρνηση που έχει ήδη παρουσιάσει τις βασικές ρυθμίσεις ενός φορολογικού νομοσχεδίου αναδιανομής, διεύρυνσης φορολογικής βάσης. Ένα νομοσχέδιο που ριζικά χτυπάει αυτό που κανένας δεν τόλμησε να κάνει μέχρι τώρα, τους φοροφυγάδες, όποιοι και να είναι αυτοί. Είμαστε μια Kυβέρνηση που επιχειρεί να επιμερίσει τα βάρη. Ναι, αναγκάζεται να βάλει έκτακτη εισφορά στα υψηλά εισοδήματα γιατί δεν είναι σωστό και δίκαιο να κάνεις περικοπές μόνο στους δημοσίους υπαλλήλους, αλλά να μην επιβαρύνεις και τα υψηλά εισοδήματα.

Βάζει μια έκτακτη εισφορά στο 2%, στην εξαιρετικά υψηλής αξίας ακίνητη περιουσία. Ανεβάζει τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης στα είδη πολυτελείας. Ακούω τη Νέα Δημοκρατία να λέει «αργήσατε» και μετά να λέει ότι διαφωνεί σχεδόν με όλα τα μέτρα. Δύο πράγματα συμβαίνουν, ή δεν έχουν επίγνωση ή εξακολουθούν ναν πιστεύουν ότι αυτά που έλεγαν πριν τις εκλογές μπορούν να τα λένε και σήμερα. Στις εκλογές ο κόσμος κατάλαβε κάποια πράγματα πολύ καθαρά και το είπε με την ψήφο του. Ας συνεχίσει η Νέα Δημοκρατία στον ίδιο δρόμο. Θα παραμείνει στα έδρανα που είναι τώρα για πολύ καιρό.

Οι Έλληνες πολίτες θα στηρίξουν και στηρίζουν μια Κυβέρνηση που παίρνει δύσκολες αποφάσεις, ξέρουν ότι οι καιροί είναι δύσκολοι. Άκουσαν τον Πρωθυπουργό στην τοποθέτηση του, στην Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ, να μιλάει για παθογένειες δεκαετιών. Για την  βούληση μας, να αλλάξουμε τα πράγματα. Ξέρουν ότι αν δεν παίρναμε αυτά τα μέτρα, η ύφεση θα ήταν ακόμα χειρότερη. Το τραπεζικό σύστημα θα στέρευε τελείως. Δεν θα μπορούσε να δώσει καμία ρευστότητα στις επιχειρήσεις, τίποτα στα νοικοκυριά. Θα μπαίναμε σε πρωτόγνωρη ύφεση. Έχουμε ήδη τα πρώτα σημάδια της αναστροφής ενός διεθνούς κλίματος για τη χώρα μας.

Χθες και σήμερα, όλοι οι διεθνείς παράγοντες έκαναν θετικές αναφορές στο κουράγιο της Ελλάδας να παίρνει δύσκολες αποφάσεις. Μίλησαν για τους Έλληνες πολίτες, που είναι διατεθειμένοι να αποδεχτούν αυτές τις δύσκολες αποφάσεις, γιατί βλέπουν δεν υπάρχει άλλος τρόπος να ξεφύγουμε από την κρίση σήμερα. Γιατί ξέρουν ότι υπάρχει προοπτική.

Υπάρχει μέλλον, υπάρχει ανάκαμψη, υπάρχει η ενίσχυση του εισοδήματος, υπάρχει η αύξηση της απασχόλησης, αλλά όλα αυτά μόνο, όταν καταφέρει κάποιος να ισορροπήσει τα δημοσιονομικά του.  Μόνο όταν καταφέρει να ανακτήσει την αξιοπιστία του, τότε μόνο θα γίνουν όλα αυτά. Δεν υπάρχει άλλη στρατηγική για τη χώρα σήμερα. Αν κάποιοι νομίζουν ότι υπάρχει, είτε εν γνώσει τους λένε πράγματα τα οποία δεν ισχύουν, είτε προσπαθούν να κοροϊδέψουν τους πολίτες. Εμείς δεν θα το κάνουμε ποτέ αυτό.

Βρήκαμε μια κατάσταση πολύ χειρότερη από αυτή που περιμέναμε. Κάναμε ό,τι μπορούσαμε όλους αυτούς τους μήνες, για να την ανατάξουμε και, σήμερα, βρεθήκαμε αναγκασμένοι να πάρουμε πιο δύσκολα, πιο δραστικά μέτρα. Μέτρα που πέρα από κάθε  αμφιβολία θα πετύχουν το στόχο, τον οποίο έχουμε θέσει. Δεν υπάρχει περιθώριο αλλαγής, δεν υπάρχει περιθώριο να κάνουμε πίσω από τους στόχους, που έχουμε βάλει.

Κυρίες και κύριοι βουλευτές, η Κυβέρνηση έχει φέρει αυτό το νομοσχέδιο με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, γιατί είμαστε σε μια κατεπείγουσα κατάσταση.

Ζητάει, όχι μόνο από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, αλλά και από όλες τις πτέρυγες της Βουλής να αναλογιστούν τις ευθύνες τους και να στηρίξουν αυτό το νομοσχέδιο. Είναι ένα νομοσχέδιο σωτηρίας για τη χώρα, οι πολίτες ήδη το κάνουν. Ας αναλάβουν και οι βουλευτές τις ευθύνες τους.

Το γεγονός ότι είναι  μια Οδηγία προς ενσωμάτωση, δεν σημαίνει  ότι δεν είναι χρήσιμο να γίνει μια συζήτηση, για τα θέματα τα οποία τίθενται. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, μιλάμε για την ενσωμάτωση, στο ελληνικό έννομο δίκαιο, με την προσαρμογή στην ελληνική νομοθεσία της Οδηγίας 2006/123  του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά.

Καταρχάς, θα ήθελα να σας πω λίγα λόγια, για το πεδίο εφαρμογής του σχεδίου νόμου, το οποίο νομίζω ότι θα είναι χρήσιμο, προτού μπούμε στο καθαυτό περιεχόμενο. Το σχέδιο νόμου, έχει εφαρμογή σε πολύ ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων παροχής υπηρεσιών. Με στοιχεία του 2007 αναφέρεται σε υπηρεσίες με ακαθάριστη προστιθέμενη αξία, που αντιστοιχούν σε περίπου το 60% της συνολικής προστιθέμενης αξίας στο ΑΕΠ. Οι κλάδοι των υπηρεσιών, που θα απελευθερωθούν, συμβάλλουν κατά περίπου 60% στην ακαθάριστη αξία παραγωγής και η απασχόληση είναι κοντά στο 60% των απασχολούμενων. Άρα, είναι μια πολύ σημαντική Οδηγία, με την έννοια ότι αναφέρεται, σε ένα πολύ ευρύ φάσμα της οικονομικής δραστηριότητας.

Σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, υπάρχουν μελέτες, για την εκτίμηση των επιπτώσεων στην οικονομία τους, υπάρχει μια μελέτη, η οποία έχει κάνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Για τη χώρα μας εκτιμάται ότι η πλήρης ενσωμάτωση της Οδηγίας, θα οδηγήσει σε μία σχετική μείωση του επιπέδου των τιμών κατά 0,15%. Αύξηση οικονομικής δραστηριότητας 0,6% έως 1%, αύξηση απασχόλησης 0,35% και μείωση του κόστους του διοικητικού βάρους των επιχειρήσεων και αυτό με συνολικά θετικά αποτελέσματα για την ελληνική οικονομία.

Άμεσα και έμμεσα ωφελούμενοι είναι οι επιχειρήσεις, που θα έχουν πια τη δυνατότητα της μείωσης του κόστους λειτουργίας τους και κυρίως οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, για τις οποίες το κόστος εγκατάστασης ή ανάπτυξης  ενδοκοινοτικού εμπορίου των υπηρεσιών, λειτουργεί πολλές φορές αποτρεπτικά. Οι καταναλωτές είναι άμεσα ωφελούμενοι, επίσης οι ελεύθεροι επαγγελματίες, που ασκούν τα επαγγέλματα που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του σχεδίου νόμου. Οι ενδιαφερόμενοι να βρουν εργασία ή να αλλάξουν αντικείμενο, λόγω της δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας και αύξηση των ευχερειών απασχόλησης είναι ωφελούμενοι. Οι αποδέκτες και χρήστες των παρεχόμενων υπηρεσιών και οι δημόσιες αρχές, τα κράτη - μέλη, και βεβαίως η Ελλάδα, λόγω της μείωσης των διαδικασιών και την απλούστευση των διατυπώσεων.

Υπάρχει, λοιπόν, ένα πολύ μεγάλο φάσμα εμπειρικής έρευνας, που δείχνει ότι η δημιουργία μιας γνήσιας εσωτερικής αγοράς υπηρεσιών, θα είναι σε όφελος  της οικονομίας των χωρών - μελών. Αυτή η εσωτερική αγορά υπηρεσιών δημιουργείται  και πραγματοποιείται μέσω της διευκόλυνσης  της άσκησης  δύο θεμελιωδών κοινοτικών ελευθεριών. Της ελευθερίας εγκατάστασης φυσικών και νομικών προσώπων και της ελευθερίας διασυνοριακής παροχής υπηρεσιών. Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να ξεκαθαρίσω ότι η συγκεκριμένη Οδηγία δεν έχει σχέση με τα κλειστά επαγγέλματα. Η συγκεκριμένη Οδηγία έχει να κάνει  με την απελευθέρωση των υπηρεσιών. Όπως γνωρίζετε, η Κυβέρνηση έχει δεσμευτεί ότι θα προχωρήσει σε διάλογο για το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων και είναι κάτι το οποίο δεν καλύπτεται από τη συγκεκριμένη Οδηγία.

Η Οδηγία εισάγει μια σειρά από διοικητικές καινοτομίες, που διευκολύνουν την εγκατάσταση φυσικών και νομικών προσώπων, που δραστηριοποιούνται στον τριτογενή τομέα και την ελεύθερη κυκλοφορία των υπηρεσιών. Επιβάλλει  την διοικητική απλοποίηση των υπηρεσιών, την εγκατάσταση και λειτουργία κέντρων εξυπηρέτησης, για τους παρόχους και αποδέκτες  υπηρεσιών. Αυτά θα πρέπει να λειτουργούν ηλεκτρονικά και από απόσταση και η λειτουργία τους να ανατίθεται στα ΚΕΠ. Επιβάλλει την απογραφή της νομοθεσίας, που διέπει τις υπηρεσίες, προκειμένου να καταργηθούν ή να τροποποιηθούν διατάξεις, που εμποδίζουν την ελευθερία και εγκατάσταση και ελεύθερη κυκλοφορία των υπηρεσιών. Και θεσπίζει ένα μηχανισμό διοικητικής συνεργασίας με τα άλλα κράτη-μέλη στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Είναι, δηλαδή, μια διασύνδεση, ένα ηλεκτρονικό σύστημα ανταλλαγής πληροφοριών, που αποτελεί ήδη ευρωπαϊκό δίκτυο και λειτουργεί πιλοτικά από 1.1.2009.

Οι ρυθμίσεις της Οδηγίας είναι οριζόντιες και κλαδικές και καλύπτουν το σύνολο του τριτογενούς τομέα, αλλά έχουν και σημαντικές εξαιρέσεις. Δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής οι παρακάτω δραστηριότητες: χρηματοοικονομικές υπηρεσίες, υπηρεσίες και δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών, υπηρεσίες στον τομέα των μεταφορών, των αστικών συγκοινωνιών, των λιμενικών υπηρεσιών και των ασθενοφόρων. Υπηρεσίες που παρέχονται από γραφεία εύρεσης  προσωρινής εργασίας, υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης, ιατρικές και φαρμακευτικές, οπτικοακουστικές, δραστηριότητες εφαρμογής τυχερών παιχνιδιών, ιδιωτικές υπηρεσίες ασφάλειας  και υπηρεσίες συμβολαιογράφων και δικαστικών επιμελητών. Όλα αυτά εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της Οδηγίας.

Αυτή η Οδηγία ήταν πολύπαθη. Ξεκίνησε με μια αρκετά διαφορετική μορφή και πέρασε από πολλά κύματα αμφισβήτησης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Το πιο σημαντικό σημείο, στο οποίο υπήρξε πάρα πολύ μεγάλη συζήτηση και άλλαξε ως αποτέλεσμα, ήταν η Αρχή της χώρας καταγωγής, η οποία δημιούργησε αντιδράσεις και φόβους για κοινωνικό dubbing. Από τις διατάξεις που έχουν ενσωματωθεί τώρα στην Οδηγία, προκύπτει σαφώς, ότι σε περίπτωση διασυνοριακής παροχής υπηρεσίας με απόσπαση εργαζομένων – παράδειγμα, εργαζομένων σε κατασκευαστικές εταιρίες – το εφαρμοστέο εργατικό δίκαιο είναι αυτό της χώρας υποδοχής και όχι της χώρας καταγωγής. Αυτό δε, είναι ένα μείζον ζήτημα, το οποίο αντιμετώπιζε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και ενώ συζητήθηκε, υπήρξαν μεγάλες διαφοροποιήσεις, με αποτέλεσμα την αλλαγή της Οδηγίας, όπως επίσης και τη βελτίωσή της.

Να πω ότι η προηγούμενη Κυβέρνηση είχε δρομολογήσει μια σειρά από διαδικασίες και πρωτοβουλίες για την ενσωμάτωση της Οδηγίας, όπως επίσης εγκυκλίους και οδηγούς για τις υποχρεώσεις που απορρέουν. Είχαμε βεβαίως, την υποχρέωση να ενσωματωθεί η Οδηγία έως τις 27.12.2009.  Αυτό δεν πραγματοποιήθηκε και έχουμε λάβει πρόσφατα μια προειδοποιητική επιστολή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, με την οποία επαπειλείται πρόστιμο, αν δεν υπάρξουν μέτρα συμμόρφωσης ως τις 28 Μαρτίου. Φιλοδοξούμε πριν την ημερομηνία αυτή, να έχει ψηφιστεί από το Ελληνικό Κοινοβούλιο αυτό το σχέδιο νόμου και να αποτελεί, πλέον, τμήμα της ελληνικής έννομης τάξης.

Θέλω να τονίσω ότι είναι πολύ σημαντικές οι διοικητικές διαδικασίες εφαρμογής, δηλαδή, πέραν από την ενσωμάτωση της Οδηγίας αυτής καθ’ αυτής, είναι πολύ σημαντικό να δρομολογηθούν διαδικασίες εξυπηρέτησης πολιτών, ώστε να μπορέσει να εφαρμοστεί. Έχουμε ήδη δρομολογήσει σε συνεργασία με το Υπουργείο Εσωτερικών, αυτές τις διαδικασίες.

Ευχαριστώ πολύ κ. Πρόεδρε.

ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ ΥΠΟΥΡΓΟΥ

Καταρχάς, τέθηκαν ορισμένα ενδιαφέροντα ζητήματα, που έχουν να κάνουν με το ρόλο του Εθνικού Κοινοβουλίου, στη διαδικασία προετοιμασίας των Οδηγιών. Δεν αισθάνομαι ότι μπορώ να απαντήσω σε αυτά. Υπάρχει, όπως ξέρετε, αυτή τη στιγμή μια συγκεκριμένη διαδικασία σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Είναι μια εξαιρετικά πολύπλοκη διαδικασία. Είναι μια διαδικασία, την οποία ορισμένοι σε αυτή την Αίθουσα γνωρίζουν και καλύτερα από εμένα, γιατί έχουν θητεύσει πολλά χρόνια στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Εγώ είμαι εκεί μόνο δύο μήνες.

Συνεπώς, δεν μπορώ να πω πολλά παραπάνω, πέρα από το ότι, προφανώς, είναι ευκταίο το Εθνικό Κοινοβούλιο να εμπλέκεται νωρίτερα. Αυτό δεν μπορεί να γίνει, τουλάχιστον εξ όσων γνωρίζω, με ένα συγκεκριμένο θεσμικό τρόπο, γιατί είναι απόλυτα καταγεγραμμένη η διαδικασία πρώτης – δεύτερης ανάγνωσης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Αυτό που θα μπορούσε να γίνει και εδώ – είμαι σίγουρος ότι και οι Έλληνες Ευρωβουλευτές όλων των παρατάξεων θα ήταν απολύτως ανοιχτοί σε αυτό – είναι να έρχονται και να ενημερώνουν τις αρμόδιες επιτροπές του ελληνικού Κοινοβουλίου για μεγάλα νομοθετήματα, που είναι σε εξέλιξη και τα οποία θα έχουν σημαντικές επιπτώσεις για τη χώρα. Από την πλευρά της Κυβέρνησης, κάτι τέτοιο θα ήταν απολύτως επιθυμητό και θεωρούμε ότι θα ήταν και πάρα πολύ χρήσιμο.
Έγινε μια συζήτηση περί καθυστερήσεων. Αυτή είναι πάντα μια άχαρη συζήτηση και έχει δύο σκέλη. Το ένα σκέλος είναι γιατί η προηγούμενη Κυβέρνηση δεν το ενσωμάτωσε, δεν το έφερε για ψήφιση, όταν από τις 14 Ιουλίου 2009 είχε κατατεθεί από τις αρμόδιες υπηρεσίες στην πολιτική ηγεσία. Το δεύτερο είναι γιατί η σημερινή Κυβέρνηση δεν το έφερε νωρίτερα.

Ως προς το πρώτο, δεν είμαι εγώ αυτός που θα δώσει την απάντηση. Ως προς το δεύτερο, να πω απλώς ότι αυτή η Κυβέρνηση έλαβε εντολή από το Κοινοβούλιο στις 20 Οκτωβρίου και το πρώτο της μέλημα ήταν ένα νομοσχέδιο για την ενίσχυση της αλληλεγγύης, το οποίο πήρε απόλυτη προτεραιότητα και ο Προϋπολογισμός του κράτους. Μετά τα αυτά, ήρθε το νομοσχέδιο της Στατιστικής Υπηρεσίας, από πλευράς Υπουργείου Οικονομικών και μια σειρά προετοιμασίας άλλων νομοσχεδίων, όπως είναι η εισοδηματική πολιτική και το φορολογικό. Ουδείς παραγνωρίζει τη μεγάλη σημασία αυτού του νομοσχεδίου, αλλά πρακτικά, δεδομένου ότι έγιναν και μια σειρά από αλλαγές βελτιωτικού χαρακτήρα, ήταν δύσκολο να έρθει πιο νωρίς.

Ερωτήθηκε, αν υπάρχουν μελέτες οικονομικών επιπτώσεων. Υπάρχει μόνο μία, που θα φέρουμε στη συζήτηση, όταν γίνει η συζήτηση στην Επιτροπή και στη Ολομέλεια. Έχει γίνει για όλη την Ε.Ε., αλλά αφορά και στην Ελλάδα, από ένα ινστιτούτο οικονομικών της Δανίας, μετά από παραγγελία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Τέθηκαν ερωτήματα σχετικά με τα κλειστά επαγγέλματα και γιατί δεν έχουμε προχωρήσει πιο γρήγορα σε αυτά. Καταρχάς, να θυμίσω ότι μελέτες για τα κλειστά επαγγέλματα υπάρχουν από το 2003. Το πρώτο ερώτημα είναι γιατί από το 2004 μέχρι το 2009 δεν έγινε απολύτως τίποτα γι’ αυτό. Το δεύτερο ερώτημα είναι τι θα κάνουμε τώρα. Η απάντηση είναι ότι εμείς θα συστήσουμε μια Διϋπουργική Επιτροπή για το ζήτημα αυτό και θα καλέσουμε τους κοινωνικούς εταίρους για ανταλλαγή απόψεων πάνω σε ένα πλαίσιο, στους επόμενους μήνες. Είναι, καταρχάς, καταγεγραμμένη στο Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης η βούληση ανοίγματος των κλειστών επαγγελμάτων και η όλη διαδικασία πρέπει να έχει ολοκληρωθεί το 2010. Συνεπώς, θα την ξεκινήσουμε αμέσως μετά το Πάσχα, με την πρόθεση να φέρουμε κάποια στιγμή, το φθινόπωρο, ένα πλήρες πλαίσιο στην ελληνική Βουλή.

Υπάρχει μια πολύ μεγάλη συζήτηση για το τι σημαίνει για τα εισοδήματα η απελευθέρωση των επαγγελμάτων. Νομίζω ότι αυτή η συζήτηση έχει πείσει τους περισσότερους από όσους πιστεύουν ότι η λειτουργία μιας μεικτής οικονομίας, με κανόνες όμως, οδηγεί σε αύξηση των εισοδημάτων και σε αυτό εμπίπτει και αυτή η Οδηγία.

Τέθηκαν, όμως, μια σειρά από συγκεκριμένα θέματα. Για παράδειγμα, οι μετανάστες. Η Οδηγία αφορά στους κοινοτικούς κατοίκους. Δεν καλύπτει κατοίκους τρίτων χωρών. Ελάχιστες απαιτήσεις - προσόντα. Υπάρχει εκεί η Οδηγία των προσόντων, που δεν θίγεται.

Επίσης, τέθηκε ένα ζήτημα του κατά πόσο εδώ κάνουμε μια σωστή ενσωμάτωση ή απλώς κάνουμε ένα «copy paste». Υπάρχουν δύο διαφορετικές λογικές στην ενσωμάτωση των κοινοτικών Οδηγιών. Η μια είναι μια εξαιρετικά περιοριστική λογική, η οποία παίρνει την Οδηγία, την εξειδικεύει και την περιορίζει ασφυκτικά, με κίνδυνο η Οδηγία να ξεπεραστεί και από την ίδια τη ζωή.

Εμείς, δεν είμαστε αυτής της λογικής και δεν είναι και αυτό το πνεύμα των κοινοτικών Οδηγιών. Αυτό είναι το να λειτουργούν ως νομοθεσίες - ομπρέλες. Δεν είναι να νομοθετούν στην ελάχιστη και τελευταία λεπτομέρεια ένα μεγάλο ζήτημα. Διότι αυτά εξειδικεύονται με κανονιστικές πράξεις, με Υπουργικές Αποφάσεις και αν χρειαστεί υπάρχει περαιτέρω νομοθέτηση, όταν αλλάξει. Όμως, το βασικό είναι η νομοθέτηση, η ενσωμάτωση του πλαισίου αυτού. Γι’ αυτό έχουμε προχωρήσει σε μια ενσωμάτωση αυτού του είδους. Είναι μια ενσωμάτωση, που δεν είναι «copy paste», αλλά προχωράει πέρα από την Οδηγία και την προσαρμόζει στην ελληνική πραγματικότητα. Είμαι σίγουρος ότι στη συζήτηση που θα κάνουμε, όταν έρθει σε πλήρη συζήτηση στην Επιτροπή και στην Ολομέλεια, αυτό θα γίνει απολύτως σαφές.

Να τονίσω ότι οι διακρίσεις με βάση την ιθαγένεια απαγορεύονται από τη Συνθήκη των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Επίσης, να κάνω απολύτως σαφές ότι η Οδηγία δεν έχει σχέση με το Εργατικό Δίκαιο και τις συλλογικές συμβάσεις. Αυτά παραμένουν ως έχουν σε κράτος -μέλος και άρα, δεν εννοεί ούτε αφήνει παράθυρα για κοινωνικό ή περιβαλλοντικό dubbing, στο βαθμό που έχει, επίσης, ενσωματώσει και τις παρατηρήσεις, που είχαν κάνει οι Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές στο κείμενο του Κοινοβουλίου. Αντιλαμβάνομαι ότι ορισμένες ομάδες του Κοινοβουλίου διαφώνησαν και καταψήφισαν την Οδηγία και, προφανώς, αυτή είναι και η άποψη που φέρνουμε στην ενσωμάτωσή της.

Ως προς το τι καλύπτει και τι όχι, εδώ, προφανώς, υπάρχουν και γκρίζες ζώνες. Αυτές δεν είναι εύκολο να αποσαφηνιστούν εκ των προτέρων. Υπάρχει στην Αιτιολογική Έκθεση μια μεγάλη λίστα, που έχει γίνει μαζί με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ως παραδείγματα υπηρεσιών προς επιχειρήσεις και υπηρεσιών προς καταναλωτές.

Επειδή τέθηκε και ένα συγκεκριμένο παράδειγμα, οι κοινωνικές υπηρεσίες, όπως μια υπηρεσία ιδιωτική που αφορά στα ηλικιωμένα άτομα, προφανώς δεν εξαιρείται. Κοινωνική υπηρεσία, όμως, η οποία δεν έχει εμπορική μορφή ή γίνεται για φιλανθρωπικούς σκοπούς ή γίνεται χωρίς να έχει εμπορικό αντίτιμο, εξαιρείται. Άρα, εδώ είναι μια γκρίζα ζώνη που πρέπει κανείς να προσέξει προφανώς, αλλά νομίζω ότι μπαίνει μια βασική αρχή εδώ και αυτό είναι το πιο σημαντικό. Θα φέρουμε περαιτέρω παραδείγματα, αν αυτό κρίνεται χρήσιμο και στη συζήτηση, όταν έρθει κανονικά την επόμενη εβδομάδα η συζήτηση στην Επιτροπή και επίσης και την έκθεση αξιολόγησης.

Τελειώνω, λέγοντας ότι είναι μια σημαντική Οδηγία και προφανώς πολλά πράγματα εξαρτώνται από την εφαρμογή της. Υπάρχει, όπως σωστά αναφέρθηκε, η υποχρέωση αξιολόγησης των συνεπειών, αυτό, όμως, γίνεται με την αρχή της εφαρμογής της νομοθεσίας και υπάρχει και ένα συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα. Εμείς, θα το τιμήσουμε αυτό το χρονοδιάγραμμα, γιατί δεν θεωρούμε ότι αυτό είναι μια τυπική ενσωμάτωση. Θεωρούμε ότι για να μπορέσει να λειτουργήσει πολλαπλασιαστικά για την απασχόληση, για τα εισοδήματα, για τη μείωση των τιμών, για τη βελτίωση για τους καταναλωτές, θα πρέπει να γίνουν μια σειρά από κινήσεις, οι οποίες έχουν δρομολογηθεί.

Σας ευχαριστώ.