Δηλώσεις προς τους πολιτικούς συντάκτες

Καλησπέρα. Πριν από τη Σύνοδο Κορυφής, είχαμε επισημάνει το πλαίσιο μέσα στο οποίο επρόκειτο να κινηθεί η χώρα μας. Ένα πλαίσιο αναξιοπιστίας της ελληνικής κυβέρνησης απέναντι στους Ευρωπαίους εταίρους, ένα πλαίσιο με αρνητικές αναφορές και επισημάνσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση στα βασικά κείμενα πολιτικής που είχε καταθέσει η χώρα μας.

Η χώρα προσήλθε για άλλη μια φορά ως «πρόβατο επί σφαγή» στο Συμβούλιο Κορυφής, χωρίς σχέδιο και θέσεις για την αντιμετώπιση της κρίσης. Επιβαρυμένη από μία δημοσιονομική πολιτική πενταετίας, που έχει συσωρεύσει χρέη και ελλείμματα στη χώρα μας.

Στη συνέντευξη που ακολούθησε τη Σύνοδο Κορυφής, ο πρωθυπουργός ρωτήθηκε για τα πρόσφατα μέτρα, τη φορολογία την οποία επέβαλε στους Έλληνες πολίτες. Απάντησε, «η αξιοπιστία ενισχύεται όταν λες την αλήθεια». Πράγματι, η αξιοπιστία ενισχύεται όταν λες την αλήθεια για τους φόρους, όταν λες την αλήθεια για τα ελλείμματα, όταν λες την αλήθεια για τις δεσμεύσεις, που παραμένουν γράμμα κενό απέναντι στους Έλληνες πολίτες. Αυτή η κυβέρνηση έχει ένα τεράστιο έλλειμμα αξιοπιστίας.

Ο πρωθυπουργός ρωτήθηκε για τους φόρους και πάλι και είπε «δεν μπαίνουν νέοι φόροι, πρόκειται για έκτακτη εισφορά». Και πάλι διασύρει το ελληνικό λεξιλόγιο. Όπως όταν μιλούσε για «επανίδρυση του κράτους» και εννοούσε το κομματικό κράτος. Όπως όταν μιλούσε για «συναίνεση» στις πολιτικές του και εννοούσε συνενοχή στις αποτυχίες του. Όπως όταν μιλούσε για «διαφάνεια» και εννοούσε τα φαινόμενα διαφθοράς. Όπως όταν μιλούσε για «μεταρρυθμίσεις» και εννοούσε απορρύθμιση.

Ο πρωθυπουργός ρωτήθηκε για τα προβλήματα δανεισμού που έχει η ελληνική οικονομία. Απάντησε «η αναχρηματοδότηση του χρέους γίνεται με κανονικό τρόπο». Είναι κανονικός τρόπος, η Ελλάδα να έχει, για πρώτη φορά μετά την ένταξή της στην ΟΝΕ, τέτοια τεράστια περιθώρια επιτοκίων έως και 300 μονάδες πάνω από τα γερμανικά επιτόκια, με σημαντικότατη επιβάρυνση, επιβάρυνση την οποία τελικά πληρώνει ο Έλληνας φορολογούμενος;

Ρωτήθηκε για τον περιορισμό της σπατάλης του Δημοσίου και είπε «αν δεν είχε ήδη γίνει μεγάλη προσπάθεια, δεν θα είχαμε κατεβάσει το έλλειμμα στο 2,5%». Πότε είχε η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια έλλειμμα 2,5%; Πότε ακριβώς είχε έλλειμμα κάτω από το όριο του Συμφώνου Σταθερότητας; Και βέβαια, αυτές οι μειώσεις, στις οποίες αναφερόταν ο πρωθυπουργός, είναι οι μειώσεις μετά απ’ την ψευδεπίγραφη δημοσιονομική απογραφή που έκανε και που ακόμα πληρώνει η χώρα μας.

Και βέβαια, είναι μειώσεις οι οποίες οφείλονται στο γεγονός ότι μείωσε τις δημόσιες επενδύσεις, ότι μείωσε τις δαπάνες για την υγεία και την παιδεία, όλες τις δαπάνες που χρειάζεται η χώρα, ενώ δεν κατάφερε να μειώσει την πραγματική σπατάλη στο Δημόσιο.

Ρωτήθηκε ο πρωθυπουργός για το δημόσιο χρέος και είπε «με ευχολόγια και ανώδυνες κουβέντες δεν αντιμετωπίζεται». Έτσι είναι, γιατί με αυτή την κυβέρνηση, το δημόσιο χρέος αυξάνεται κατά 16 δις ευρώ κάθε χρόνο. Γιατί η μείωση του χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ, επί Νέας Δημοκρατίας, από τη στιγμή που ανέλαβε την κυβέρνηση, είναι μικρότερη απ’ τη μείωση του χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ.

Και βέβαια, γιατί η μείωση του χρέους επί Νέας Δημοκρατίας έγινε με τους τρόπους που είπα πριν, δηλαδή, περικόπτοντας αυτά που δεν έπρεπε να περικοπούν.

Ρωτήθηκε ο πρωθυπουργός για το ποιος πληρώνει την κρίση και για τις επισημάνσεις του ΠΑΣΟΚ ότι, στα πρόσφατα μέτρα, δεν είδαμε καμία έκτακτη εισφορά, για παράδειγμα στις τράπεζες, ή στις μεγάλες επιχειρήσεις, και απάντησε ότι «είναι λάθος να επιχειρήσεις φορολογική επιβάρυνση των επιχειρήσεων», ενώ υποθέτουμε πως είναι σωστό να επιχειρήσεις φορολογική επιβάρυνση των νοικοκυριών. Αυτή είναι η αντίληψη αυτής της κυβέρνησης. Δεν πληρώνουν οι τράπεζες. Δεν πληρώνουν οι μεγαλομέτοχοι των επιχειρήσεων. Πληρώνει ο απλός Έλληνας πολίτης.

Και ρωτήθηκε, βέβαια, ο πρωθυπουργός για το μεγάλο έλλειμμα ασφάλειας στη χώρα μας, για τα προβλήματα στους δρόμους. Απάντησε «δεν γίνεται καθημερινά να αποδίδονται πολιτικές ευθύνες». Ερώτημα, πότε ακριβώς έχουν αποδοθεί πολιτικές ευθύνες από τον κ. Καραμανλή;

Με λίγα λόγια, η κυβέρνηση προσήλθε στις Βρυξέλλες με μία αδιέξοδη, ατελέσφορη πολιτική. Και είναι σαφές και στους Ευρωπαίους εταίρους μας, ότι πρόκειται για μία ανυπόληπτη κυβέρνηση, μία κυβέρνηση με ένα τεράστιο έλλειμμα αξιοπιστίας, μία κυβέρνηση χωρίς σχέδιο, για να μπορέσει να βοηθήσει τη χώρα να βγει από την κρίση.

Γι’ αυτό, χρειάζεται αλλαγή πορείας.