Σήμερα, τα βασικά ζητήματα στο Ecofin ήταν κατ’ αρχάς το ζήτημα του «Ευρωπαϊκού Εξαμήνου». Όπως ξέρετε, υπάρχει συμφωνία για το «Ευρωπαϊκό Εξάμηνο». Το «Ευρωπαϊκό Εξάμηνο» είναι μια αλλαγή στον τρόπο λειτουργίας του πλαισίου του Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Με βάση αυτό θα υπάρξει μια συζήτηση. Θα υπάρχει τον Απρίλιο κάθε έτους η υποβολή των σχεδίων από κάθε χώρα, των Προγραμμάτων Σταθερότητας και Ανάπτυξης, αλλά και προγραμμάτων μεταρρυθμίσεων.

Εδώ, θέλω να τονίσω ότι η Ελλάδα, από τον Ιούλιο, έχει ένα νέο δημοσιονομικό πλαίσιο με την ψήφιση του σχετικού νόμου στη Βουλή που εναρμονίζεται πλήρως και, θα έλεγα, εκ των προτέρων στην αλλαγή ατή του «Ευρωπαϊκού Εξαμήνου». Περνάμε κι εμείς έναν προϋπολογισμό, όπου οι βασικές αρχές του θα αποφασίζονται σε μεσοπρόθεσμο διάστημα, το πρώτο τρίμηνο του έτους, θα συζητιούνται στη Βουλή και στη συνέχεια θα εξειδικεύονται το δεύτερο εξάμηνο μέσα από τη διαδικασία του προϋπολογισμού, όπως την ξέρουμε μέχρι τώρα.

Το δεύτερο ζήτημα, το οποίο συζητήθηκε, ήταν η εισφορά των τραπεζών σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπου υπάρχει μια γενική θετική στάση των κρατών-μελών να συζητηθεί και να προχωρήσει, αλλά μένουν πολλά ανοιχτά ζητήματα γύρω από το ακριβές ρυθμιστικό πλαίσιο, γύρω από το οποίο μπορεί κάτι να γίνει και βεβαίως εξακολουθούν να υπάρχουν και κάποιες διαφορετικές απόψεις.

Έγινε ακόμα μια πρώτη συζήτηση για τον φόρο επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών, μια μορφή του γνωστού φόρου tobin. Εδώ, υπάρχουν πολλές διαφορετικές απόψεις. Η άποψη της Ελλάδας είναι σαφώς θετική επί της αρχής. Αναγνωρίζονται οι δυσκολίες εφαρμογής και ότι χρειάζεται περισσότερη δουλειά από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, σε συνεργασία με άλλα από τα «μπλοκ», αν θέλετε, διεθνώς που έχουν μεγάλο ρόλο και βάρος στις χρηματοπιστωτικές συναλλαγές, ώστε να μπορέσει να διαμορφωθεί τουλάχιστον μεσοπρόθεσμα ένα παρόμοιο πλαίσιο, το οποίο και σε επίπεδο κοινωνικής δικαιοσύνης αλλά και αποτελεσματικότητας. Είναι κάτι που η χώρα μας, αλλά και ο Πρωθυπουργός και ως Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς έχει επανειλημμένα στηρίξει.

Τέλος, δόθηκε η τυπική έγκριση μετά την αξιολόγηση της Ελλάδας για την εκταμίευση της επόμενης δόσης. Δεν υπήρξε συζήτηση για το θέμα αυτό, καθότι δεν υπήρχαν ανοιχτά ζητήματα. Ήταν μια τυπική διαδικασία.

Να κλείσω λέγοντας ότι, όπως όλοι γνωρίζετε, υπάρχει μια νέα Κυβέρνηση στην Αθήνα και να χρησιμοποιήσω την ευκαιρία αυτή για να καλωσορίσω στο Υπουργείο Οικονομικών το νέο Υφυπουργό, τον Δημήτρη Κουσελά, ο οποίος θα αναλάβει τα έσοδα.  Ξέρετε ότι δίνουμε μια μεγάλη μάχη κατά της φοροδιαφυγής και για τη βελτίωση των εσόδων του κράτους, την αντιμετώπιση της υστέρησης που υπάρχει σήμερα και είμαι σίγουρος ότι θα προσφέρει πολύ σε αυτή την κατεύθυνση.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θέλετε να μας πείτε κάποιες  λεπτομέρειες για την  κουβέντα που θα ακολουθήσει στο Eurogroup, προφανώς θα ενημερώσετε εσείς τους συναδέλφους σας και ο κ. Ρεν θα κάνει μια ενημέρωση… Φαντάζομαι όμως ότι θα αναπτύξετε και θέματα μελλοντικά, μελλοντικές προκλήσεις που θα αντιμετωπίσει η ελληνική οικονομία και η ελληνική Κυβέρνηση. Μπορείτε να μας πείτε κάποιες λεπτομέρειες;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Δεν είναι σαφές το εύρος της συζήτησης στο Eurogroup. Είναι στην ατζέντα, σε συνδυασμό με το θέμα της Σλοβακίας. Εγώ θα κάνω μια σύντομη ενημέρωση, γιατί έχω ήδη κάνει και στην τελευταία συνάντηση για την πορεία της χώρας μας. Όλοι αναγνωρίζουν ότι η Ελλάδα έχει κάνει τεράστια βήματα στη δημοσιονομική προσαρμογή, έχει κάνει πάρα πολύ μεγάλα βήματα στην υλοποίηση του προγράμματος των διαρθρωτικών αλλαγών, στα οποία όχι μόνο έχει δεσμευθεί από το μνημόνιο, αλλά αποτελούν και δεσμεύσεις του ΠΑΣΟΚ, εδώ και πολύ καιρό. Θα συνεχίσουμε σε αυτή την πορεία. Ξέρετε ότι η αξιολόγηση ήταν πολύ θετική. Είναι εξαιρετικά ευχάριστο ότι τις τελευταίες εβδομάδες υπάρχουν πολλές θετικές δηλώσεις από πολλούς παράγοντες, όχι μόνο από τον κ. Rehn, τον κ. Trichet και τον κ. Juncker, αλλά επίσης από πολλές χώρες, μεταξύ άλλων από τους Υπουργούς Οικονομικών της Γερμανίας, της Γαλλίας, την Καγκελάριο Merkel κι από άλλους.

Είναι μια σειρά από εξαιρετικά θετικές δηλώσεις για την πορεία της οικονομίας μας. Βεβαίως, οι προκλήσεις παραμένουν, τόσο στο επίπεδο της πορείας του προϋπολογισμού – όπου η όποια υστέρηση εσόδων υπάρχει, αντισταθμίζεται και με το παραπάνω από το γεγονός ότι οι δαπάνες βρίσκονται χαμηλότερα, από εκεί που προβλέπεται από το πρόγραμμα – αλλά και βέβαια στο να συνεχίσουμε με τον ίδιο ρυθμό, κι ακόμα καλύτερα, αν μπορούμε τις διαρθρωτικές αλλαγές. Έχουμε μπροστά μας μια σειρά από νομοσχέδια, τα οποία περιγράφονται με μεγάλη σαφήνεια στο Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής, για το άνοιγμα του επαγγέλματος των φορτηγών, για την αναδιάρθρωση του  ΟΣΕ, για τα κλειστά επαγγέλματα κ.ο.κ..
Επίσης, μου δίνετε την ευκαιρία να τονίσω ότι την επόμενη εβδομάδα, μετά την έκθεση Θεσσαλονίκης, θα επισκεφτώ το Λονδίνο, το Παρίσι και τη Φρανκφούρτη, σε μία εκστρατεία ενημέρωσης των θεσμικών επενδυτών. Αυτού του είδους η ενημέρωση θα γίνεται μετά από κάθε αξιολόγηση και εκταμίευση της επόμενης δόσης της χώρας μας, για να κρατήσουμε την επαφή μας με τις διεθνείς αγορές, παρά το γεγονός ότι δεν βγαίνουμε αυτή τη στιγμή για δανεισμό. Κι έχουμε συμφωνήσει με την τρόικα ότι αυτές οι επισκέψεις θα γίνονται από κοινού, έτσι ώστε να μην υπάρχει απλώς η φωνή της Ελλάδας, αλλά και η υποστηρικτική φωνή των τριών θεσμών, της Ε.Ε., της ΕΚΤ και του ΔΝΤ που στηρίζουν αυτή την προσπάθεια.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αν έχω καταλάβει καλά, γύρω στις 14 Σεπτεμβρίου, πρόκειται να παρουσιάσετε ένα ανανεωμένο, εμπεριστατωμένο ή πιο αναλυτικό πρόγραμμα για τις ιδιωτικοποιήσεις. Έχετε ήδη παρουσιάσετε ένα συνοπτικό. Ήθελα να ρωτήσω αν έχετε κάποιες λεπτομέρειες παραπάνω σε σχέση με αυτό, και όσον αφορά τη δομή, δηλαδή πώς σκέφτεστε αυτές τις ιδιωτικοποιήσεις, αλλά και όσον αφορά τις εταιρείες που αφορά –κάποιες έχετε ήδη ανακοινώσει- αν δηλαδή σκέφτεστε να διευρύνετε τον κατάλογο…

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Δεν υπάρχει στα μέσα Σεπτεμβρίου κάποιο ειδικό ορόσημο, όπως αναφέρατε. Αυτό που θα έχουμε προς τα μέσα, ή μάλλον προς το τέλος Σεπτεμβρίου, θα είναι η έκθεση των χρηματοοικονομικών συμβούλων γύρω από τις στρατηγικές μας επιλογές στο τραπεζικό σύστημα. Αυτό είναι που θα έχουμε τον Σεπτέμβριο. Δεν υπάρχει μια συνολική, αναλυτική έκθεση για τις ιδιωτικοποιήσεις.

Αυτό το οποίο κάνει η Ειδική Γραμματεία Αποκρατικοποιήσεων, αυτό το διάστημα, είναι, σε συνέχεια της τελευταίας σύσκεψης της Διϋπουργικής επιτροπής, συντάσσει μαζί με τα Υπουργεία τις προδιαγραφές για την πρόσληψη συμβούλων. Αυτό  αφορά στα λιμάνια, αφορά σε οδικούς άξονες και συμβάσεις παραχώρησης, αφορά σε αεροδρόμια, ζητήματα γύρω από την ύδρευση, αφορά στην ΔΕΠΑ… Άρα, σε μία σειρά από συγκεκριμένους τομείς, τους οποίους έχουμε αναλύσει και στους οποίους έχουμε δηλώσει την πρόθεσή μας, προχωρούμε με τα επόμενα βήματα. Το πρώτο βήμα είναι, βεβαίως, η πρόσληψη των συμβούλων, οι οποίοι θα δρομολογήσουν τις διαδικασίες, έτσι ώστε να έχουμε ώριμη διαδικασία και, το 2011, να προχωρήσουμε στις όποιες χρηματοοικονομικές πράξεις αποφασιστούν.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Για τον κρατικό πυλώνα στον τραπεζικό τομέα;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Ο δημόσιος πυλώνας στον τραπεζικό τομέα -είναι μια πιο σωστή έκφραση-  προφανώς υπάρχει ήδη με διαφορετικές μορφές. Εμείς, θέλουμε τη διατήρησή του, θέλουμε την ενίσχυσή του. Αυτό είναι μια πάγια θέση της Κυβέρνησης. Αλλά, το πώς ακριβώς θα διαμορφωθεί αυτός, νομίζω πως πρέπει να το δει κάποιος στο πλαίσιο του ευρύτερου μετασχηματισμού του τραπεζικού συστήματος. Στο πλαίσιο αυτό περιμένουμε τη μελέτη, την οποία έχουμε ζητήσει με τις εναλλακτικές στρατηγικές επιλογές. Βεβαίως, οι αποφάσεις είναι της ελληνικής Κυβέρνησης.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κ. Υπουργέ εισπράξατε και εισπράττετε τα εύσημα των Βρυξελλών για τη δημοσιονομική πρόοδο, αλλά με την ύφεση τι γίνεται. Εδώ και στις Βρυξέλλες υπάρχει μια ανησυχία. Τι σκοπεύετε να κάνετε, θα αναγγείλετε κάποιες πρωτοβουλίες στο Eurogroup; Γιατί από ό,τι φαίνεται, η ανεργία συνεχίζει να αυξάνεται καθημερινά.

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Κάθε οικονομία, η οποία επιχειρεί να κάνει το μεγάλο συμμάζεμα που κάνουμε εμείς στα δημόσια οικονομικά μας, περνάει από μια περίοδο ύφεσης. Να θυμίσω ότι επιχειρούμε κάτι που είναι πρωτόγνωρο. Επιχειρούμε να μειώσουμε ένα έλλειμμα που είναι πάνω από 30 δισ., στα 18,5 δισ.. Αυτοί είναι πόροι που αφαιρούνται από την οικονομία, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Επιχειρούμε να το κάνουμε με τον πιο δίκαιο και λιγότερο επώδυνο τρόπο. Αλλά, όταν μειώνεις το έλλειμμα, το κάνεις αυξάνοντας τα έσοδα και μειώνοντας τις δαπάνες.

Ξέρετε ότι το πρόγραμμα προβλέπει μια μείωση του πραγματικού ΑΕΠ κατά τέσσερις μονάδες το 2010. Το πρώτο εξάμηνο είχαμε μια μείωση κάτω από 3%, 2,9% για την ακρίβεια. Πιστεύουμε ότι με βάση την πορεία του δευτέρου εξαμήνου, ο χρόνος θα κλείσει καλύτερα από το -4%. Συνεπώς, εδώ που βρισκόμαστε σήμερα, δεν είναι κάτι το οποίο δεν περιμέναμε και δεν είναι μία έκπληξη. Σαφώς, το ζητούμενο είναι να βγούμε όσο το δυνατόν πιο γρήγορα από την ύφεση. Και στο πλαίσιο αυτό, σε μερικές μέρες, θα υπάρξουν οι ανακοινώσεις του Πρωθυπουργού, στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, εκεί θα δώσει το στίγμα για πρωτοβουλίες που αναλαμβάνει η Κυβέρνηση.

Αλλά βέβαια να τονίσω το εξής, ανάπτυξη υπάρχει, όταν υπάρχουν  επενδύσεις. Επενδύσεις υπάρχουν, όταν ανακτάται η αξιοπιστία στην οικονομία. Η αξιοπιστία ανακτάται, όταν ανοίγουν οι διεθνείς αγορές, έτσι ώστε να μπορεί να χρηματοδοτηθεί και το Ελληνικό Δημόσιο, αλλά και οι ελληνικές τράπεζες. Και οι διεθνείς αγορές ανοίγουν, όταν προχωρήσει η δημοσιονομική προσαρμογή αφενός, και αφετέρου πειστούν οι διεθνείς επενδυτές, ότι αυτή η Κυβέρνηση, αυτή η χώρα και οι πολίτες της έχουν αποφασίσει να κάνουν βαθιές τομές σε δυσλειτουργίες που μάς κρατούσαν πίσω και κρατούν πίσω την αναπτυξιακή δυναμική της χώρας.

Αυτό επιχειρούμε να κάνουμε και γι’ αυτό, τόσο η δημοσιονομική προσαρμογή, όσο και οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, είναι βαθιά αναπτυξιακές.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ο Επίτροπος κ. Rehn έδωσε έμφαση στην εξασφάλιση ομαλής λειτουργίας τραπεζικού τομέα…

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Κατ’ αρχάς, γνωρίζετε ότι ο τραπεζικός τομέας στην Ελλάδα, η κατάστασή του και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα, οφείλονται κυρίως στο γεγονός ότι η διατραπεζική αγορά είναι τελείως κλειστή για τις ελληνικές τράπεζες. Αυτό σημαίνει ότι, τόσο από πλευράς ΕΚΤ, όσο και από πλευράς ελληνικής Κυβέρνησης, χρειάστηκε να ληφθούν μια σειρά από μέτρα.

Τα δύο πράγματα τα οποία έχουμε μπροστά μας. Από την πλευρά της ρευστότητας, έχουμε την έγκριση από την ελληνική Βουλή και από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή της επέκτασης των εγγυήσεων κατά 25 δισ.. Αυτό θα επιτρέψει να συνεχίσει να διοχετεύεται και να βελτιωθεί ακόμη η πιστωτική επέκταση προς τις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά. Έχω δηλώσει στη Βουλή ότι θα ζητήσουμε από τις τράπεζες συγκεκριμένα σχέδια για το πώς θα γίνει αυτό, απολογισμό για το τι έγινε με τις προηγούμενες εγγυήσεις και συγκεκριμένα σχέδια για το πώς θα βελτιωθεί η πιστωτική επέκταση. Από την άλλη πλευρά, για το ζήτημα αυτού που θα αποκαλούσαμε ένα «δίχτυ ασφάλειας», υπάρχει η δημιουργία του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Το Ταμείο αυτό είναι στην τελευταία φάση ενεργοποίησης, με την έννοια ότι έχει συσταθεί επίσημα, έχει γίνει η διαδικασία για την επιλογή του επικεφαλής.

Οι επιλογές αυτές έχουν γίνει και θα ανακοινωθούν τις επόμενες μέρες.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Σε σχέση με τον ανασχηματισμό βλέπουμε ότι σε μια περίοδο που έχουμε στόχο την περιστολή των δημοσίων δαπανών αυξάνονται οι Υφυπουργοί.

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Ξέρετε, έχω μία πάγια πρακτική, ποτέ δεν μιλώ πριν από τον ανασχηματισμό για τον ανασχηματισμό και ποτέ δεν κρίνω έναν ανασχηματισμό. Οι ανασχηματισμοί γίνονται, για να βελτιώσουν τη λειτουργία της Κυβέρνησης. Και πιστεύω ότι κι αυτός ο ανασχηματισμός, που έχει πολύ ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά, θα οδηγήσει ακριβώς σε αυτή την κατεύθυνση της βελτίωσης.

Δεν νομίζω ότι πρέπει να βλέπει το θέμα κάποιος μέσα από την οπτική της αύξησης των δημοσίων δαπανών, επειδή δημιουργούνται περισσότερες θέσεις Υφυπουργών. Νομίζω πως πρέπει να δει κυρίως πόσο θα βελτιώσει τη λειτουργία ενός κυβερνητικού σχήματος, το οποίο ήδη, στην προηγούμενη μορφή του, είχε κάνει πάρα πολλά σε  πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Ο Πρωθυπουργός επέλεξε μια σειρά από διορθωτικές κινήσεις κι είμαστε όλοι σίγουροι ότι με βάση αυτές και τις αποφάσεις που πήρε, θα πάμε ακόμη καλύτερα, πιο γρήγορα, πιο αποτελεσματικά.
Θα χαρώ ιδιαίτερα να συνεργαστώ με τη νέα σύνθεση των Υπουργών που μαζί απαρτίζουμε το οικονομικό επιτελείο, όπως βεβαίως είχα μια πολύ καλή συνεργασία με την κυρία Κατσέλη, με την οποία θα συνεχίσουμε να συνεργαζόμαστε από το νέο πόστο που έχει στο Υπουργείο Εργασίας. Και αναφέρομαι σε συνεργασία γιατί εκ της θέσεώς του ο Υπουργός Οικονομικών κι εξαιτίας όλων των συνεργιών που έχει για το Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής, η συνεργασία του με όλους τους άλλους Υπουργούς, είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να προχωράει η οικονομική πολιτική.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κε Υπουργέ, δύο ερωτήσεις: η μία σε σχέση με τη χθεσινή συνάντηση με τον κ. van Rompuy, δεν έχετε την αίσθηση ότι οι φτωχότερες χώρες αδικούνται από την προωθούμενη πρόταση για τις κυρώσεις και η δεύτερη αφορά τις τράπεζες: το πρόβλημα με τη φορολογία στις τράπεζες έχει να κάνει με τη διάκριση του προϊόντος του φόρου, δηλαδή αν θα πάει στους κρατικούς προϋπολογισμούς ή θα δημιουργηθεί ένα ταμείο, αυτές είναι οι δύο σχολές που υπάρχουν στις διαπραγματεύσεις;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Ως προς το πρώτο ζήτημα που βάζετε, εμείς, προφανώς το θέμα αυτό το έχουμε θέσει. Σε κάθε περίπτωση, οι όποιες κυρώσεις θα εκφράζονται ως ποσοστό του ΑΕΠ, αλλά μας απασχολεί ιδιαίτερα να μην είναι υπερβολικά εστιασμένες σε χρηματοδοτικά εργαλεία, των οποίων κάνουν ιδιαίτερα χρήση οι φτωχότερες χώρες μέσα στην ΕΕ. Αυτό είναι ένα σημαντικό ζήτημα. Εμείς το βάζουμε πάντα στο τραπέζι.

Ως προς το δεύτερο ζήτημα, το θέμα των εισφορών των τραπεζών, πράγματι η κυρίαρχη διαφοροποίηση είναι για το κατά πόσο μιλάμε για εισφορά που μπαίνει στα κρατικά ταμεία και είναι απλώς κομμάτι των συνολικών εσόδων ή εισφορά που αποτελεί ένα διακριτό ταμείο, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για περιπτώσεις, όπου υπάρχει ανάγκη στήριξης του τραπεζικού συστήματος σε κάποιες χώρες. Είναι δύο διαφορετικές σχολές σκέψης, υπάρχουν σημαντικά πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα και στις δύο θέσεις, και γι’ αυτό και η συζήτηση συνεχίζεται και δεν έχει καταλήξει.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Πότε βλέπετε να κλείνει αυτό κ. υπουργέ, μετά το τέλος του Σεπτέμβρη;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Ναι, γιατί υπάρχει η υποχρέωση να δοθεί ένα τελικό κείμενο προτάσεων στη Σύνοδο Κορυφής, αν δεν κάνω λάθος, κάποια στιγμή τον Οκτώβριο ή τον Νοέμβριο.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κατά τη διάρκεια της πρώτης επίσκεψης της τρόικας, είχατε συμφωνήσει ότι στην πορεία του κοινού προγράμματος θα μπορούσαν να ληφθούν κάποια εναλλακτικά μέτρα για να αντικαταστήσουν μέτρα που είχαν ήδη συμφωνηθεί ώστε να υπάρξει κάποιο καλύτερο αποτέλεσμα … Μπορείτε να μας πείτε, έχετε καταλήξει ποια θα είναι αυτά τα εναλλακτικά μέτρα; Θα έρθουν το 2010, το 2011;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ:  Για τα εναλλακτικά μέτρα, στα οποία αναφέρεστε, σίγουρα μιλάμε για το 2011, για τον προϋπολογισμό που θα καταθέσουμε ως προσχέδιο τον Οκτώβριο και ως πλήρες κείμενο τον Νοέμβριο. Καταρχάς, στην επίσκεψη που θα γίνει το Σεπτέμβριο, θα δούμε όλα αυτά τα μέτρα, θα δούμε την απόδοσή τους τον επόμενο χρόνο, εμείς μπορεί να κάνουμε εναλλακτικές προτάσεις. Γι’ αυτό, τον Σεπτέμβριο, θα γίνει η πρώτη επίσκεψη ενόψει του προϋπολογισμού και τον Νοέμβρη θα γίνει η δεύτερη επίσκεψη που είναι η επίσκεψη αποτίμησης του τρίτου τριμήνου.

Το παράδειγμα το οποίο είναι περισσότερο στο δημόσιο διάλογο είναι η πρόβλεψη του μνημονίου για την μετάταξη του 30% των αγαθών που βρίσκονται στον μειωμένο συντελεστή του ΦΠΑ από το 11% στο 23%. Αυτό ήταν μια πρόβλεψη στο κείμενο του Μαΐου. Βλέποντας το πρόβλημα που υπάρχει στην αγορά,  εμείς εντάξαμε στο επικαιροποιημένο κείμενο του Αυγούστου τη δυνατότητα να δούμε εναλλακτικές επιλογές κι αυτή τη στιγμή κοιτάμε μια σειρά από εναλλακτικές επιλογές.

Αυτές οι επιλογές είναι η αύξηση, κατά μία ή δύο μονάδες, όλων των αγαθών που είναι στο χαμηλό συντελεστή, στο 11% – αυτό θα ήταν ένας τρόπος για να αποφύγουμε την πάρα πολύ μεγάλη αύξηση των 12 μονάδων ενός σημαντικού αριθμού αγαθών που είναι σήμερα στο 11%. Υπάρχει μια υπηρεσιακή εισήγηση, την οποία επίσης κοιτάμε, για έναν ενιαίο συντελεστή ΦΠΑ. Αυτό είναι ζήτημα υπολογισμών και γι’ αυτό είναι εισηγήσεις και τις μελετάμε αυτή τη στιγμή.

Και βεβαίως, υπάρχει και η ιδέα της εξίσωσης του φόρου θέρμανσης ανάμεσα στο πετρέλαιο θέρμανσης και το πετρέλαιο κίνησης. Εδώ, θα μου επιτρέψετε να πω δύο λόγια, γιατί έχει γίνει πάρα πολύ συζήτηση για το θέμα αυτό.

Καταρχήν, να πω ότι δεν υπάρχουν ακόμα αποφάσεις – κι αυτό γιατί διαβάζω ότι υπάρχουν ειλημμένες αποφάσεις. Μέλημά μας είναι να εξασφαλίσουμε τα έσοδα, τα οποία είναι αναγκαία για την επίτευξη των στόχων που έχουν τεθεί, με το λιγότερο δυνατό πρόβλημα στην ελληνική οικονομία και την αγορά. Στο πλαίσιο αυτό κοιτάμε τις διαφορετικές εναλλακτικές. Στη συζήτηση για το φόρο θέρμανσης, πρέπει κάποιος να παρατηρήσει το εξής, σήμερα το κράτος επιδοτεί με περίπου 1,4 δισ. την θέρμανση, μέσω της επιδότησης του φόρου για το πετρέλαιο θέρμανσης σε σχέση με το πετρέλαιο κίνησης. Αυτό γίνεται ανεξαρτήτως του εισοδήματος. Έτσι, επιδοτείται, για παράδειγμα, και το πετρέλαιο κίνησης για μία θερμαινόμενη πισίνα σε ένα σπίτι 300 τ.μ. στα βόρεια προάστια. Αυτό είναι κοινωνικά άδικο. Άρα, λοιπόν, το να μπει κάποιος σε μια λογική ενός διαφορετικού συστήματος, το οποίο εξισώνει τους φόρους και ταυτόχρονα χτυπάει το λαθρεμπόριο – γιατί όλοι γνωρίζουμε ότι υπάρχει πολύ μεγάλο λαθρεμπόριο, σήμερα εξαιτίας των διαφορετικών φορολογικών συντελεστών – και ταυτόχρονα αποζημιώνει τις κοινωνικές ομάδες που θίγονται κατ’ εξοχήν από μια παρόμοια αύξηση του φόρου, είναι μια κατεύθυνση την οποία κοιτάμε με μεγάλη προσοχή και μεγάλη σοβαρότητα.

Αλλά, απόφαση αυτού του είδους δεν έχει παρθεί και δεν θα παρθεί, παρά μόνο αν μπορούμε να διασφαλίσουμε μια σειρά από πράγματα. Πρώτον ότι είναι το δικαιότερο από όλα τα μέτρα, δεύτερον ότι υπάρχει σαφέστατος μηχανισμός αναδιανομής, ο οποίος βασίζεται σε εισοδηματικά κριτήρια, σε κριτήρια τετραγωνικών μέτρων και σε γεωγραφικά κριτήρια και ότι ο μηχανισμός αυτός μπορεί να γίνει κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να μην πληρώσει κάποιος τώρα τον παραπάνω φόρο και να τον πάρει μετά από μερικούς μήνες, αλλά να γίνει ταυτόχρονα. Όλα αυτά τα κοιτάμε και με βάση αυτές τις παραμέτρους θα παρθούν οι αποφάσεις και θα ενσωματωθούν στο προσχέδιο του Προϋπολογισμού που θα κατατεθεί στις 4 Οκτωβρίου στη Βουλή.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Από την επιχειρηματολογία αυτή καταλαβαίνω ότι είστε πιο κοντά στην επιλογή αυτή… (δεν ακούγεται η ερώτηση)

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Όχι, νομίζω πως δεν πρέπει να καταλάβετε κάτι από αυτή την επιχειρηματολογία. Αυτό είναι ένα παράδειγμα, γιατί πράγματι έτσι συμβαίνει. Το πού θα καταλήξουμε, αυτό θα είναι αποτέλεσμα μιας πολύ σοβαρής μελέτης που γίνεται στο Υπουργείο, συζήτησης με άλλα Υπουργεία, τα οποία εμπλέκονται, και θα είναι μια κυβερνητική απόφαση ευρύτερη, γιατί αυτό το ζήτημα αφορά πάρα πολύ κόσμο.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αυτές τις προτάσεις θα τις συζητήσετε;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Ναι, βεβαίως, όπως επίσης και άλλες εναλλακτικές προτάσεις. Δεν είναι μόνες αυτές. Ανέφερα τις τρεις πιο σημαντικές που έχουμε πάνω στο τραπέζι. Αλλά υπάρχουν και άλλες προτάσεις, στο πλαίσιο της μελέτης που γίνεται.

Εμείς, αυτή τη στιγμή, έχουμε μια υποχρέωση, το 2011 να υπάρξουν μέτρα, όπως λέει το μνημόνιο, που μαζί με τα μέτρα που έχουν ληφθεί το 2010 και θα αποδώσουν το 2011,  θα πρέπει να αθροίζουν σε  4,1 μονάδες του ΑΕΠ. Αυτά εξειδικεύονται στο επικαιροποιημένο μνημόνιο σε κάποια συγκεκριμένα πράγματα, συγκεκριμένα μέτρα με απόδοση. Εμείς θα δούμε καθένα από αυτά, την απόδοσή του, θα δούμε αν χρειάζεται να πάμε σε εναλλακτικές, αλλά ο στόχος είναι σαφής, πρέπει να επιτευχθεί και θα επιτευχθεί.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Η τρόικα έχει εκφράσει την άποψή της επί του θέματος;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Η τρόικα είναι ανοιχτή σε οποιαδήποτε μέτρα είναι κοστολογημένα, έχουν ένα σαφές αποτέλεσμα, είτε μείωσης δαπανών, είτε αύξησης εσόδων. Και βεβαίως, και αυτοί θέλουν η ελληνική οικονομία να βγει το ταχύτερο δυνατόν από τη σημερινή κρίση και άρα προσανατολίζεται και αυτή σε μέτρα που δεν έχουν υπερβολικά αρνητική επίπτωση στην αγορά.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Είχατε πει στη διάρκεια του Καλοκαιριού ότι οι επιχειρησιακές συμβάσεις στις επιχειρήσεις θα υπερισχύουν των κλαδικών. Εξακολουθεί να ισχύει αυτό;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Να θυμίσουμε ότι στο επικαιροποιημένο κείμενο υπάρχει μια φράση, η οποία λέει ότι οι επιχειρησιακές συμβάσεις έχουν προβάδισμα σε σχέση με τις κλαδικές. Αυτό μένει να εξειδικευτεί, υπό ποιες συνθήκες, σε ποιες περιπτώσεις. Είναι μια γενική φράση, η οποία χρειάζεται να δουλευτεί από το αρμόδιο Υπουργείο με τη δική μας συνδρομή.

Αυτό το οποίο όμως έχω δηλώσει είναι ότι πιστεύουμε πως η σταθερότητα ενός εργασιακού περιβάλλοντος, σε μια δύσκολη οικονομική συγκυρία, είναι πάρα πολύ σημαντική. Στο πλαίσιο αυτό, η Κυβέρνηση στήριξε – και το ξέρετε – και καλωσόρισε την επίτευξη μιας Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, η οποία αν και ξέφευγε λίγο από το Μνημόνιο, έγινε απολύτως αποδεκτή, ακριβώς γιατί ήταν μια εγγύηση εργασιακής ειρήνης, για τα επόμενα τρία χρόνια, με μια μικρή αύξηση των αποδοχών.

Έτσι, δηλαδή, δίνοντας πίσω και ένα μέρος, έστω μικρό, στους εργαζόμενους από τις θυσίες που έχουν καταβάλει και στην ίδια λογική, θέλουμε να στηρίξουμε τον θεσμό των κλαδικών συμβάσεων, γιατί πιστεύουμε ότι οι συμφωνίες στο πλαίσιο αυτού του θεσμού είναι εξαιρετικά σημαντικές, έτσι ώστε να μπορέσουμε να παραμείνουμε σε ένα πλαίσιο εργασιακών σχέσεων που είναι συμβατό με τους ευρύτερους οικονομικούς στόχους, που έχει βάλει η Κυβέρνηση, αλλά και ταυτόχρονα δίνει προοπτική και στον Έλληνα εργαζόμενο.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Στην άτυπη θα βρίσκονται και οι Υπουργοί Οικονομίας;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ:  Δεν το νομίζω αυτό, από ό,τι ξέρω είναι άτυπο Συμβούλιο Ηγετών.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Δεν θα έχει οικονομικά;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Από ό,τι ξέρω, όχι.

Ευχαριστώ.

Η Κυβέρνηση έχει επανειλημμένα ενθαρρύνει τις ελληνικές τράπεζες να αναλάβουν πρωτοβουλίες, για να  ενισχύσουν τη θέση τους στο διεθνές περιβάλλον και με τον τρόπο αυτό να μπορούν να στηρίξουν την ελληνική οικονομία.

Η σημερινή ανακοίνωση της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος είναι μια εξαιρετικά θετική εξέλιξη που δείχνει την εμπιστοσύνη των επενδυτών στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα, αλλά και στην ελληνική οικονομία γενικότερα.

Ελάχιστοι αμφισβητούν το γεγονός ότι οι μήνες που πέρασε η χώρα μας ήταν ίσως από τους πιο κρίσιμους στην πρόσφατη ιστορία της. Για πρώτη φορά, χρόνιες και καινούριες παθογένειες, αδυναμίες και στρεβλώσεις, αδικίες και βαθιά ριζωμένα διαρθρωτικά προβλήματα υψώνονται μπροστά μας και μας καλούν επιτακτικά να τα αντιμετωπίσουμε και να τα λύσουμε, μέσα σε ελάχιστο χρόνο.

Είναι όμως και γεγονός ότι για πρώτη φορά η ελληνική κοινωνία επιδεικνύει τέτοια αποφασιστικότητα να τα αντιμετωπίσει. Μια αποφασιστικότητα που ήταν για την Ελλάδα μονόδρομος. Τα αποτελέσματα της τεράστιας προσπάθειας που γίνεται και της θυσίας που καταβάλλουν οι Έλληνες πολίτες έχουν ήδη αρχίσει να γίνονται ορατά.

Από την απόλυτη αμφισβήτηση που γνώρισε η Ελλάδα έως την άνοιξη, σήμερα η κατάσταση αντιστρέφεται. Οι φωνές διεθνώς που παραδέχονται την προσπάθεια και πιστεύουν στην επιτυχία της Ελλάδας ολοένα και αυξάνονται γιατί ήδη υπάρχουν ορατά αποτελέσματα.

Πρώτη μεγάλη πρόκληση ήταν το συμμάζεμα των δημοσίων οικονομικών. Και έχουμε καταφέρει μέσα στους πρώτους επτά μήνες του έτους να μειωθεί το έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού κατά περίπου 40%. Το δημοσιονομικό πρόβλημα, το έλλειμμα των 30 δισ. ευρώ του 2009 σε συνδυασμό με το πολύ μεγάλο δημόσιο χρέος που ξεπέρασε το 110% του ΑΕΠ και έχει τεράστιες ανάγκες χρηματοδότησης έφερε τη χώρα στα άκρα. Αν σε αυτό προσθέσουμε και το πολύ μεγάλο έλλειμμα αξιοπιστίας από τις διαδοχικές αποτυχίες να συγκρατηθούν τα ελλείμματα και το πρόβλημα των στατιστικών δεδομένων τότε μπορεί κανείς να καταλάβει γιατί οι αγορές έκλεισαν  για την Ελλάδα. Κανένας επενδυτής δεν θα ήθελε να δανείσει μία χώρα που βλέπει ότι τα νούμερά της δεν πρόκειται να βγουν και αισθάνεται ότι δεν πρόκειται να πάρει πίσω τα χρήματά του.

Και εδώ δεν έχουμε μπροστά μας ένα κλασικό ζήτημα «ευημερίας των αριθμών». Αντίθετα είναι ζήτημα ουσίας και ευημερίας της χώρας και των πολιτών της, είναι κατεξοχήν αναπτυξιακό ζήτημα.

Οι πόροι που χρειάζεται η ανάπτυξη, οι επενδύσεις που θα γίνουν παραγωγικές μονάδες και μονάδες παροχής υπηρεσιών και θέσεις εργασίας απαιτούν πόρους – δημόσιους και ιδιωτικούς. Το πρόβλημα δανεισμού της Ελλάδας διαχέεται σε όλη την οικονομία και φυσικά και στο τραπεζικό σύστημα. Άρα, δεν μπορεί κανείς να μιλήσει για ανάπτυξη αν δεν αποκατασταθεί η ρευστότητα και η χρηματοδότηση της οικονομίας. Δεν μπορεί επίσης να μιλήσει κανείς για ανάπτυξη αν δεν αποκατασταθεί η αξιοπιστία, όχι μόνο απέναντι στους δανειστές του κράτους και των τραπεζών, αλλά και απέναντι σε κάθε επενδυτή εγχώριο και ξένο. Και η αξιοπιστία της χώρας περνάει μέσα και από ένα αξιόπιστο δημόσιο τομέα, που κατ’ αρχήν μπορεί να λειτουργήσει έχοντας εξασφαλίσει τη δική του χρηματοδότηση και μπορεί να εγγυηθεί ένα σταθερό οικονομικό περιβάλλον.

Το πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής, που εφαρμόζεται σήμερα στην Ελλάδα είναι στη βάση του αναπτυξιακό. Και αυτό γιατί δεν είναι ένα στείρο πρόγραμμα περικοπής δαπανών και αύξησης των φόρων. Ξεκινώντας από ένα έλλειμμα σχεδόν 14% του ΑΕΠ στοχεύουμε να φτάσουμε σε ένα έλλειμμα κάτω από 3% έως το 2014. Σε απόλυτο μέγεθος αυτό σημαίνει μια μείωση του ελλείμματος πάνω από 20 δισ. ευρώ.

Αυτό είναι αδύνατο να γίνει μόνο με άμεσα δημοσιονομικά μέτρα. Αντίθετα επιτυγχάνεται κυρίως μέσα από μεγάλες διαρθρωτικές αλλαγές τόσο στο δημόσιο τομέα για να αυξηθεί η αποτελεσματικότητά του, αλλά και η αποτελεσματικότητα των δαπανών όσο και στον ιδιωτικό τομέα για να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα και η ανάπτυξη της οικονομίας.

Το δημοσιονομικό μας πρόβλημα είναι πρόβλημα σπατάλης, δηλαδή δαπάνης που δεν εξυπηρετεί τον πολίτη, δεν στηρίζει την ανάπτυξη και το κοινωνικό κράτος. Ήδη με την εφαρμογή του Προϋπολογισμού του 2010 ακολουθήσαμε στο υπάρχον πλαίσιο μια πολύ αυστηρή διαδικασία παρακολούθησης και διάθεσης των πιστώσεων σε μηνιαία βάση. Αποτέλεσμα είναι η μείωση των πρωτογενών δαπανών ήδη κατά 10%, και στις λειτουργικές και καταναλωτικές δαπάνες του δημοσίου έχουμε μειώσεις που ξεπερνούν το 50%.

Με το νέο δημοσιονομικό πλαίσιο που ψηφίστηκε τον Ιούλιο και θα ισχύσει από τον Προϋπολογισμό του 2011 αλλάζει ριζικά το τρόπος που διαχειρίζεται το κράτος τα χρήματα του πολίτη: μπαίνουν πλαφόν στις δαπάνες, καταγράφονται οι υποχρεώσεις που αναλαμβάνει το δημόσιο, υπάρχει τριετής προγραμματισμός, δίνουμε λογαριασμό για όλη τη δημόσια διοίκηση και όχι μόνο για το στενό δημόσιο τομέα.

Με την ολοκλήρωση του πληροφοριακού συστήματος που μπαίνει σε λειτουργία από 1/1/2011 μηχανογραφούνται όλες οι δημόσιες δαπάνες και με το πρόγραμμα «διαύγεια» του Υπουργείου Εσωτερικών ο πολίτης θα μπορεί να παρακολουθεί άμεσα που ξοδεύονται τα χρήματά του, από ποιους και γιατί.

Στο άλλο σκέλος του προϋπολογισμού στα δημόσια έσοδα, από τον Απρίλιο με την ψήφιση του νέου φορολογικού νόμου χτίζουμε από την αρχή το φορολογικό μας σύστημα. Όχι μόνο αλλάζοντας τον τρόπο φορολόγησης των εισοδημάτων και των περιουσιών, ώστε να είναι πιο δίκαιη η κατανομή των φορολογικών βαρών αλλά και κάνοντας – για πρώτη φορά – μια τόσο συντονισμένη προσπάθεια για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, από τις αποδείξεις έως τις offshore και τις ενδοομιλικές συναλλαγές.

Επόμενος μεγάλος στόχος είναι η πλήρης αναδιοργάνωση των φορολογικών υπηρεσιών με στόχο την αποτελεσματικότητα και την εξυπηρέτηση του πολίτη. Οι ηλεκτρονικές υπηρεσίες που θα παρέχονται από το 2011 πολλαπλασιάζονται. Έως τον Οκτώβριο θα έχει κατατεθεί το νέο νομοσχέδιο για την αναδιοργάνωση των οικονομικών υπηρεσιών που θα αλλάξει ριζικά τη σχέση του πολίτη με τη φορολογική διοίκηση.

Οι αλλαγές αυτές οδηγούν στη σταθερότητα και την αποκατάσταση της σχέσης εμπιστοσύνης μεταξύ πολιτών και κράτους, αλλά και στην οικονομία συνολικά. Είναι προϋπόθεση για να μπορέσει να στηριχθεί η ανάπτυξη και η δίκαιη αναδιανομή των εισοδημάτων που θα προκύψουν από αυτή.

Μεγάλες αλλαγές προωθούνται παράλληλα και στην πραγματική οικονομία. Επόμενα άμεσα βήματα είναι το νομοσχέδιο για το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, που επίσης πρόκειται να παρουσιαστεί τον Οκτώβριο, ένα νέο πλαίσιο για την προώθηση των επενδύσεων – μεγάλων και μικρών, η διευκόλυνση της αδειοδότησης των επιχειρήσεων, η απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας, το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων.

Έντεκα μήνες μετά ανάληψη της ευθύνης της διακυβέρνησης της χώρας από το ΠΑΣΟΚ, και πέντε μήνες μετά την ενεργοποίηση του μηχανισμού για τη στήριξη της Ελλάδας από τις χώρες της Ευρωζώνης και το ΔΝΤ, η χώρας μας αποδεικνύει ότι έχει πάρει τις αποφάσεις της. Αποφάσεις που οδηγούν σε αποτελέσματα που είναι ήδη ορατά. Πολλοί μιλούν για «άδικη» συμφωνία. Ξεχνούν ότι άδικη θα ήταν η χρεωκοπία της χώρας. Αυτό θα ήταν το πιο άδικο που θα μπορούσε να μας έχει συμβεί. Η χρεωκοπία θα έπληττε βάναυσα τους αδύναμους, και οι έχοντες και κατέχοντες δεν θα πλήρωναν εξίσου. Τα 110 δις. διέσωσαν το κράτος που έχουν κατεξοχήν ανάγκη οι αδύναμοι.

Το ότι πήραμε επώδυνες αποφάσεις επειδή δεν είχαμε χρόνο να επιμερίσουμε τα βάρη πιο ακριβοδίκαια, μας δεσμεύει να επιστρέψουμε το μέρισμα της σωτηρίας σε αυτούς που έβαλαν πλάτη.

Κανένας δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι όλα αυτά είναι μια εύκολη διαδικασία. Για την ακρίβεια είναι μια διαδικασία και μια προσπάθεια ανάλογη του μεγέθους των προβλημάτων που πρέπει να λυθούν. Όμως το δίλημμα που έχουμε πάντα μπροστά μας είναι αν θα επιτρέψουμε να μας κρατήσει πίσω η μιζέρια που τροφοδοτούν η ανυπομονησία και ο μηδενισμός ή αν θα αφήσουμε χώρο στην προοπτική που τροφοδοτεί η πρωτοφανής προσπάθεια που καταβάλλουμε ως κοινωνία και οι πρώτες νίκες που έχουμε επιτύχει. Η κυβέρνηση τάσσεται ξεκάθαρα υπέρ της προοπτικής.

Ο χρόνος που πέρασε ήταν ένα ταχύρρυθμο μάθημα στη διαχείριση κρίσεων- όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά για όλη την Ευρώπη. Τον Οκτώβριο του 2009, μια νέα Κυβέρνηση στην Ελλάδα εκλέχθηκε με μεγάλη διαφορά και ξεκάθαρη εντολή για αλλαγές. Οι Έλληνες πολίτες είχαν κουραστεί από τη πολύχρονη κακή διακυβέρνηση, την ευνοιοκρατία και τη διαφθορά. Είχαν κουραστεί να ζουν σε μία χώρα που βρισκόταν σε στασιμότητα και είχαν πειστεί ότι τους άξιζαν περισσότερα, αλλά ήταν και ικανοί για περισσότερα.

Η νέα Κυβέρνηση ανέλαβε τα καθήκοντά της μέσα σε ένα κλίμα ελπίδας και υψηλών προσδοκιών. Όμως, γρήγορα ανακάλυψε πως ήταν αντιμέτωπη με μεγαλύτερες δυσκολίες από ό,τι αναμενόταν. Μέσα σε λίγους μήνες θα έπρεπε να πάρει δύσκολες αλλά αναγκαίες αποφάσεις, για να σώσει τη χώρα από την χρεοκοπία και να ξεκινήσει μια ριζοσπαστική πορεία δημοσιονομικής προσαρμογής, διαρθρωτικές αλλαγές που αναβάλλονταν για καιρό. Στην ουσία, η Κυβέρνηση είχε να αντιμετωπίσει μια διπλή πρόκληση: να ανακτήσει τον έλεγχο των δημοσιονομικών και να αντιμετωπίσει προβλήματα που εμπόδιζαν για χρόνια την ανάπτυξη, την απασχόληση και τη δημιουργία πλούτου.

Ο δημοσιονομικός εκτροχιασμός ήταν πρωτοφανής: ένα έλλειμμα διπλάσιο από αυτό το οποίο είχε προβλεφθεί και ένα τεράστιο χρέος πάνω από 100% του Ακαθάριστου Εγχώριο Προϊόντος (ΑΕΠ). Προσθέστε σε αυτά και το διψήφιο έλλειμμα στο εξωτερικό ισοζύγιο – όλα αυτά μαζί μαρτυρούν την έλλειψη ανταγωνιστικότητας, ως αποτέλεσμα ενός δυσλειτουργικού κρατικού μηχανισμού και ένα μοντέλο ανάπτυξης που είχε ήδη φτάσει στα όριά του.

Ίσως όμως, η πιο σημαντική πρόσκληση ήταν το έλλειμμα αξιοπιστίας. Τα πολύ γνωστά πλέον προβλήματα με τα ελληνικά στατιστικά στοιχεία, σε συνδυασμό με την παντελή έλλειψη αξιοπιστίας σε κάθε πολιτική που ανακοινωνόταν, δημιουργούσαν εκρηκτικές συνέπειες στις διεθνείς αγορές, που ήταν ήδη ασταθείς από την παγκόσμια κρίση δημοσίου χρέους. Οι αγορές σύντομα έκλεισαν για την Ελλάδα τελείως. Η χρεοκοπία απεφεύχθη μόνο εξαιτίας του μηχανισμού στήριξης των 110 δισ. ευρώ από την ΕΕ, την ΕΚΤ και την ΔΝΤ, βασιζόμενο σε αυστηρούς όρους.

Ένα χρόνο μετά το αρχικό σημείο και πέντε μήνες από την έναρξη του Προγράμματος, τα πράγματα δείχνουν διαφορετικά. Η Ελλάδα ξεπέρασε τις προσδοκίες και κατάφερε να εκπλήξει τους πάντες – ακόμα και τον εαυτό της. Σε δημοσιονομικό επίπεδο, το εμπροσθοβαρές πρόγραμμα προσαρμογής σημαίνει πως το έλλειμμα έχει μειωθεί κατά 40%, για να φτάσει εν τέλει στο 8,1% – στόχος για το 2010 (5,5 μονάδες λιγότερο από το 2009).

Αυτή η βελτίωση ήταν αποτέλεσμα μιας αποφασιστικής προσπάθειας τόσο από την πλευρά των δαπανών όσο και των εσόδων. Περιλαμβάνει δύσκολα μέτρα, όπως τις μειώσεις μισθών στο δημόσιο τομέα κατά 15%, περικοπές 10% στις συντάξεις ιδιωτικού και δημοσίου τομέα, περικοπές 30% στα λειτουργικά έξοδα της Κυβέρνησης, αύξηση 4% στο ΦΠΑ και αύξηση 30% στους φόρους κατανάλωσης. Αλλά χρειάζεται να κοιτάξει κανείς πίσω από τους αριθμούς, για να καταλάβει το τεράστιο μέγεθος των μεταρρυθμίσεων και την ταχύτητα με την οποία η Ελλάδα προχώρησε, για να εφαρμόσει τις πολιτικές που αποφασίστηκαν με την Ε.Ε., την ΕΚΤ και το ΔΝΤ.

Μέσα σε μερικούς μήνες, η Κυβέρνηση αναμόρφωσε το συνταξιοδοτικό σύστημα της χώρας, αναδιοργάνωσε την αγορά εργασίας για να αυξήσει τον ανταγωνισμό και την ευελιξία, αναδιάρθρωσε τον φοροεισπρακτικό μηχανισμό, καταπολέμησε δυναμικά την φοροδιαφυγή, αναμόρφωσε την Τοπική Αυτοδιοίκηση, εισήγαγε ένα νέο πλαίσιο κανόνων για την εκτέλεση και τον έλεγχο του κρατικού προϋπολογισμού, ανεξαρτητοποίησε την Ελληνική Στατιστική Αρχή και δημιούργησε το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.

Την ίδια στιγμή, παρουσίασε ένα ευρύ πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων, σχεδιασμένο για να δώσει ανάσα σε μη αξιοποιημένους πόρους της Ελλάδας. Από τις πωλήσεις μέχρι τις παραχωρήσεις, ο στόχος είναι να ενσωματωθεί ο δυναμισμός και η τεχνογνωσία του ιδιωτικού τομέα στις κρατικές εταιρίες, τα αεροδρόμια, τα λιμάνια, την αγορά παιγνίων και την ακίνητη περιουσία.

Είναι προφανές ότι τίποτα δεν ήταν εύκολο, και ότι ζητήθηκε από τους Έλληνες πολίτες να σηκώσουν ένα βαρύ φορτίο.  Ίσως καμία άλλη ευρωπαϊκή χώρα στην πρόσφατη ιστορία δεν έχει υποστεί τέτοια δραστική αλλαγή σε τόσο σύντομη περίοδο, ενώ οι αντιδράσεις ήταν εντυπωσιακά περιορισμένες, απόδειξη ότι η ελληνική κοινωνία κατανοεί ότι τα πράγματα δεν μπορούσαν να συνεχίζουν να είναι έτσι όπως ήταν.

Οι θυσίες που απαιτήθηκαν από τον Ελληνικό λαό δεν ήταν κάτι εύκολο – και προϋπόθεση για τη επιτυχία στην προσπάθεια των αλλαγών είναι να πειστούν οι πολίτες σε κάθε στάδιο πως οι θυσίες αυτές δεν είναι μάταιες και ότι το βάρος θα μοιραστεί δίκαια. Και αυτό ακριβώς έχει αποδείξει η Κυβέρνηση – με τη μάχη κατά της φοροδιαφυγής, αλλά και με τη σθεναρή της στάση, όταν κατεστημένα συμφέροντα επιχειρούν να κρατήσουν όμηρο την κοινωνία.

Θα ήταν όμως λάθος να αξιολογήσει κανείς την πρόοδο με κριτήριο μια απλή λίστα, σημειώνοντας τα μέτρα που εκπληρώθηκαν πριν την εκταμίευση της επόμενης δόσης του δανείου. Η επιτυχής έκβαση της υλοποίησης του Προγράμματος θα βάλει τα θεμέλια για την αναπτυξιακή δυναμική της Ελλάδας, δυναμική που δεν πρέπει να συνεχίσει να συγκρατείται από έναν αναποτελεσματικό και πελατειακό κράτος. Εξάλλου, αυτός είναι και ο σκοπός του προγράμματος των αλλαγών: επενδύσεις, ανάπτυξη και δημιουργία θέσεων εργασίας ως αποτέλεσμα βιώσιμων και αξιόπιστων δημοσίων οικονομικών, μιας ανταγωνιστικής αγοράς εργασίας, ενός ευνοϊκού νομικό πλαίσιο για επενδύσεις, και ενός πιο δίκαιου και αποτελεσματικού φορολογικού συστήματος.

Η Κυβέρνηση επέλεξε να περάσει το μεγαλύτερο μέρος των μεταρρυθμίσεων στους πρώτους μήνες, ώστε να υπάρξουν αποτελέσματα το συντομότερο δυνατό. Και ενώ το δημοσιονομικό και διαρθρωτικό σοκ αυτής της πολιτικής ήταν σοβαρό, η οικονομία φαίνεται να είναι πιο ανθεκτική από όσο αναμενόταν. Ως εκ τούτου, η ύφεση φέτος, όπως φαίνεται θα είναι πιο ήπια από αυτή που αρχικά προβλεπόταν.

Είναι ξεκάθαρο ότι απομένουν πολλές προκλήσεις. Υπάρχουν πάντα κίνδυνοι στην εκτέλεση του Προϋπολογισμού – ειδικά σε σχέση με τα νοσοκομεία, τις ΔΕΚΟ και τα ασφαλιστικά ταμεία– καθώς και η πιθανότητα «κόπωσης» στις αλλαγές.

Παρόλα αυτά, είναι ξεκάθαρη μια αλλαγή στάση από τους διεθνείς παρατηρητές. Η παντελής απόρριψη έδωσε τη θέση της στην αναγνώριση ότι έχει επιτευχθεί πρόοδος, ακόμα και στην συγκρατημένη αισιοδοξία. Αυτό που απομένει να εξαφανιστεί είναι η λανθασμένη πεποίθηση ότι, παρά τις καλύτερες προσπάθειες η Ελλάδα θα χρειαστεί να αναδιαρθρώσει το χρέος της τελικά. Οι ενδείξεις ότι αυτό δεν θα συμβεί πολλαπλασιάζονται, αλλά για να αποδειχθεί πέρα από κάθε αμφιβολία, θα χρειαστεί χρόνο. Όλα εξαρτώνται από τη βιώσιμη πορεία του χρέους: τη συνεχή επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων και υψηλότερων ρυθμών ανάπτυξης. Οι αποδείξεις για το πρώτο υπάρχουν ήδη, ενώ για το δεύτερο, είναι ακριβώς ο στόχος όλων των διαρθρωτικών αλλαγών – να δοθεί στην οικονομία μία μεγάλη ώθηση που θα αυξήσει το αναπτυξιακό δυναμικό της.

Η ελληνική κρίση λειτούργησε σαν ξυπνητήρι για όλη την Ευρώπη. Η αντίδραση ήταν αρχικά διστακτική, αλλά στο τέλος τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα έδειξαν μια αξιοσημείωτη δυνατότητα να προσαρμόζονται σε πολύ γρήγορα μεταβαλλόμενες συνθήκες και να μεταβάλλουν πάγιες πρακτικές. Η κρίση δεν έχει σε καμία περίπτωση τελειώσει. Έχει όμως, ανοίξει μια συζήτηση για να συμπληρωθούν τα κομμάτια που λείπουν στο ευρωπαϊκό παζλ, με σκοπό να ολοκληρώσει και να ενισχύσει ολόκληρο το ευρωπαϊκό σύστημα οικονομικής διακυβέρνησης.

Η πρόκληση της δημοσιονομικής προσαρμογής

Η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη με μια μεγάλη πρόκληση, αλλά και μπροστά σε μία μεγάλη ευκαιρία. Βρεθήκαμε ως κοινωνία και ως χώρα σε μια πορεία που μας οδηγούσε σε αδιέξοδο. Για πρώτη φορά, χρόνιες και καινούριες παθογένειες, αδυναμίες και προβλήματα του ελληνικού κράτους υψώνονται μπροστά μας και μας καλούν επιτακτικά να τα αντιμετωπίσουμε και να τα λύσουμε.

Το δημοσιονομικό μας πρόβλημα, το μεγάλο έλλειμμα στον Προϋπολογισμό που τροφοδοτεί ένα πολύ μεγάλο χρέος.

Το πρόβλημα στην ανταγωνιστικότητα της οικονομίας μας και στην ανάπτυξη και στο μοντέλο που την υποστήριζε μέχρι σήμερα και έχει φτάσει στα όρια του.

Το πρόβλημα της αξιοπιστίας των οικονομικών και δημοσιονομικών μας δεδομένων, αλλά και της πολιτικής και της οικονομίας συνολικά.

Τρία μεγάλα προβλήματα, τρία μεγάλα ελλείμματα που στάθηκαν η αφορμή, για να βρεθεί η Ελλάδα κοντά στη στάση πληρωμών και στη χρεοκοπία. Ένα ενδεχόμενο, που καταφέραμε να αποτρέψουμε μέσω του μηχανισμού στήριξη και του δανείου ύψους 110 δισ. ευρώ, που θα δοθεί στα επόμενα τρία χρόνια από τις χώρες της Ευρωζώνης και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Με το δάνειο που προβλέπει ο μηχανισμός λύνουμε τα προβλήματά μας; Προφανώς όχι. Λύνουμε προσωρινά το πρόβλημα δανεισμού. Για αυτό και ο δανεισμός περιλαμβάνει ως προϋπόθεση το πρόγραμμα οικονομικής πολιτικής της Κυβέρνησης με περίοδο εφαρμογής τριών χρόνων. Ένα πρόγραμμα που περιλαμβάνει δημοσιονομικά μέτρα, αλλά και μια σειρά από πολύ σημαντικές διαρθρωτικές παρεμβάσεις, τομές και αλλαγές στο κράτος και στην οικονομία. Διαρθρωτικές αλλαγές για να αντιμετωπίσουμε τις αιτίες των προβλημάτων της οικονομίας μας, για να κλείσουμε με μόνιμο τρόπο τις πηγές που τα τροφοδοτούν και τα συντηρούν και για να μπορέσουμε να ανατάξουμε με βιώσιμο τρόπο την οικονομία μας, ώστε να μπορέσει να ακολουθήσει μια νέα πορεία ανάπτυξης στο μέλλον.

Στον δημόσιο διάλογο των τελευταίων μηνών είναι λογικό ότι κυριάρχησε το επώδυνο σκέλος του προγράμματος, των άμεσων μέτρων δημοσιονομικής προσαρμογής, των περικοπών και των αυξήσεων των έμμεσων φόρων. Όμως, το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος της προσαρμογής και των στόχων που καλούμαστε να επιτύχουμε στον χρόνο-ρεκόρ των τριών ετών προέρχεται από διαρθρωτικές αλλαγές, από μέτρα μόνιμα που θα αλλάξουν ριζικά τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε και εκτελούμε τη διαχείριση του δημόσιου χρήματος, τον τρόπο που συμβάλουμε και συμμετέχουμε στα φορολογικά έσοδα και τον τρόπο που λειτουργεί η οικονομία μας.

Ο ρόλος της πληροφορικής

Η προσαρμογή αυτή δεν μπορεί παρά να είναι και ψηφιακή. Για την ακρίβεια δεν μπορεί να μην είναι, καθώς ένα πολύ μεγάλο μέρος του οικονομικού μας προβλήματος, οφείλεται ακριβώς στον αναχρονιστικό, γραφειοκρατικό και αδιαφανή τρόπο που συνεχίζει να λειτουργεί σημαντικό μέρος της δημόσιας διοίκησης, αλλά και σημαντικό τμήμα της ιδιωτικής οικονομίας.

Ευτυχώς, και χάρη σε προσπάθειες και έργα πληροφορικής προηγούμενων ετών, αλλά και χάρη στη σημαντική ανάπτυξη που γνώρισε ο τομέας της πληροφορικής και των επικοινωνιών στη χώρα μας τα προηγούμενα χρόνια δεν ξεκινάμε από το μηδέν. Συνεπώς, στους μεγάλους στόχους που έχουμε θέσει και θέλουμε να επιτύχουμε η πληροφορική είναι αναπόσπαστο μέρος της υλοποίησής τους και αυτό αποτυπώνεται στις περισσότερες περιπτώσεις και στο ίδιο το πρόγραμμα. Τα πληροφοριακά συστήματα που αναπτύσσονται και αξιοποιούνται θα είναι και η βάση για τη βιώσιμη διατήρηση της προσαρμογής γιατί στο εξής η διαδικασία λήψης πολιτικών αποφάσεων θα υποστηρίζεται από πραγματικά στοιχεία και όχι μόνο εκτιμήσεις, οι στόχοι σε πολλές περιπτώσεις θα είναι απολύτως μετρήσιμοι και όχι απλώς προσδοκίες.

Η πληροφορική και οι νέες τεχνολογίες στηρίζουν το έργο που γίνεται και στα δύο σκέλη του προϋπολογισμού – και στις δαπάνες και στα έσοδα – αλλά και στη μεγάλη μάχη για την δημιουργία μιας νέας σχέσης εμπιστοσύνης μεταξύ κράτους και πολιτών.

Ειδικότερα:

Έλεγχος, λογοδοσία και διαφάνεια στις δημόσιες δαπάνες

Το κράτος, για να μπορεί να δίνει λογαριασμό στους πολίτες για το πού ξοδεύεται κάθε ευρώ δημοσίου χρήματος, για να μπορεί να μειώσει τη σπατάλη, να ελέγχεται και να ανακτήσει την αξιοπιστία του απέναντι στους πολίτες και στις αγορές χρειάζεται να κάνει μια μεγάλη τομή στο διαχειριστικό πλαίσιο των δημοσίων δαπανών. Μια ριζική αλλαγή που θεσμικά εισάγεται με το νομοσχέδιο δημοσιονομικής ευθύνης που καταθέσαμε στη Βουλή, αλλά λειτουργικά θα εφαρμοστεί και θα αποδώσει με τη βοήθεια της πληροφορικής.

Είναι προφανές ότι τάξη στον Προϋπολογισμό, στο μέγεθος της δημόσιας δαπάνης δεν μπορεί να μπει αν δεν γνωρίζουμε με απόλυτη λεπτομέρεια πόση είναι και γιατί γίνεται. Σήμερα, μιλάμε για μία δαπάνη που ξεπέρασε τα 120 δισ. ευρώ το 2009 και της οποίας ένα πολύ μεγάλο μέρος εξακολουθεί να αποτυπώνεται μόνο σε υπηρεσιακά έγγραφα και να συλλέγεται από τις αρμόδιες στατιστικές και οικονομικές αρχές με μεγάλη δυσκολία, καθυστέρηση και σε πολλές περιπτώσεις με υποτυπώδεις τρόπους. Πέρα από το ιδιαίτερα κρίσιμο πολιτικό ζήτημα της λογοδοσίας και του ελέγχου της κρατικής δαπάνης, το πρόβλημα της αξιοπιστίας των στατιστικών και δημοσιονομικών δεδομένων, που αποτέλεσε την αφορμή για το διασυρμό της χώρας μας στο εξωτερικό και στοίχισε την απώλεια εμπιστοσύνης από τις αγορές και τους επενδυτές μπορεί να λυθεί μόνο μέσα από ένα οργανωμένο σύστημα καταγραφής, συλλογής και επεξεργασίας δεδομένων. Σε αυτή την κατεύθυνση δουλεύουμε ήδη, και τις δεσμεύσεις μας τις έχουμε αποτυπώσει με συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα στο Πρόγραμμά μας.

Έως τον Σεπτέμβριο του 2010 το Ελληνικό Δημόσιο θα δημοσιεύει στο διαδίκτυο μηνιαία στοιχεία εκτέλεσης προϋπολογισμού όχι μόνο του κράτους, αλλά όλου του Δημοσίου. Την 1/1/2011 θα έχει ολοκληρωθεί και θα λειτουργήσει το ολοκληρωμένο πληροφοριακό σύστημα για τις δαπάνες του Δημοσίου, κατ’ αρχήν για την Κεντρική Κυβέρνηση και σταδιακά έως τα μέσα του έτους θα λειτουργεί για όλους τους δημόσιους φορείς και οργανισμούς. Με αυτό τον τρόπο τυποποιείται και μηχανογραφείται όλη η δημόσια δαπάνη και η διακίνηση των οικονομικών δεδομένων. Το Υπουργείο Οικονομικών και όλοι οι πολίτες θα μπορούν να έχουν άμεση ηλεκτρονική καταγραφή για το ποιος, που, γιατί και πόσο ξόδεψε από τον προϋπολογισμό. Αυτό σημαίνει στην ψηφιακή εποχή μας δυνατότητα ελέγχου των δαπανών και λογοδοσία στους πολίτες.

Παράλληλα, καταγράφεται και μηχανογραφείται όλη η μισθοδοσία του Δημοσίου σε μια ενιαία βάση δεδομένων που θα υποστηρίξει την ενιαία αρχή πληρωμής μισθών του Δημοσίου. Είναι απαράδεκτο να μην είναι δυνατό να γνωρίζει το κράτος πόσους ακριβώς υπαλλήλους πληρώνει, πόσο και γιατί. Η απογραφή των δημοσίων υπαλλήλων ξεκινάει και ολοκληρώνεται μέσα στον Ιούλιο και με την έναρξη της λειτουργίας της Ενιαίας Αρχής κανένας δημόσιος υπάλληλος δεν θα μπορεί να πληρώνεται αν δεν είναι καταγεγραμμένος στη βάση δεδομένων.

Φορολογικά έσοδα και αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής

Στο άλλο σκέλος του δημοσιονομικού μας προβλήματος, στα έσοδα, ο ρόλος της πληροφορικής είναι ακόμη πιο διευρυμένος και πάρα πολύ κρίσιμος.

Πρώτος μεγάλος τομέας είναι το αυτονόητο: η συγκέντρωση και αξιοποίηση της φορολογικής πληροφορίας με στόχο την έγκυρη, έγκαιρη και αποτελεσματική είσπραξη των φορολογικών εσόδων. Στο Υπουργείο Οικονομικών, υπάρχει ήδη μια πολύ σημαντική υποδομή, το Taxis. Η υποδομή αυτή επεκτείνεται και συμπληρώνεται με την ανάπτυξη των βάσεων δεδομένων και εφαρμογών της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων προκειμένου να εκσυγχρονιστεί το σύστημα ελέγχων μέσω της διασταύρωσης οικονομικής και φορολογικής πληροφορίας, αλλά και οι υπηρεσίες προς τους πολίτες και η σχέση των φορολογούμενων με τις φορολογικές αρχές.

Η ΓΓΠΣ διασυνδέεται με άλλες υπηρεσίες και άλλα Υπουργεία ώστε να έχει πρόσβαση σε κάθε οικονομικό δεδομένο που αποτελεί στοιχείο για την περιουσιακή και οικονομική κατάσταση των φορολογούμενων. Έχει προχωρήσει η πλήρης αποτύπωση του περιουσιολογίου, για την ακίνητη περιουσία φυσικών και νομικών προσώπων.

Στο πλέον σημαντικό για τους πολίτες σκέλος της φορολογικής διαχείρισης, στη σχέση με τους φορολογούμενους, με το νέο φορολογικό νομοσχέδιο και με την αναδιοργάνωση του συστήματος ανοίγεται ένας νέος κόσμος υπηρεσιών. Από το 2011 η υποβολή όλων των φορολογικών δηλώσεων θα γίνεται μόνο ηλεκτρονικά και σταδιακά θα μειώνεται η ανάγκη άμεσης επαφής με τις φορολογικές υπηρεσίες για τις αναγκαίες φορολογικές συναλλαγές των φορολογούμενων. Για την ενίσχυση της διαφάνειας, της τεχνολογικής καινοτομίας και της επιχειρηματικότητας δημοσιεύουμε τον Κώδικα Φορολογικών Εφαρμογών που βασίζεται στο ελεύθερο λογισμικό. Ήδη, ο χώρος των φορολογικών εφαρμογών για τις επιχειρήσεις είναι ένας σημαντικός τομέας του κλάδου πληροφορικής στην Ελλάδα. Το ίδιο είναι και οι εφαρμογές για τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες. Οι δύο αυτοί τομείς χρειάζεται να διασυνδεθούν περισσότερο στο πλαίσιο ολοκληρωμένων εφαρμογών κυρίως για τις επιχειρήσεις και τις εμπορικές δραστηριότητες, όχι μόνο τις εγχώριες, αλλά και τις διασυνοριακές. Σε επίπεδο ΕΕ θεσμοθετούνται κανόνες και πρότυπα που επιβάλλουν ή διευκολύνουν τις ηλεκτρονικές εφαρμογές για τις συναλλαγές από την παραγγελία έως την είσπραξη της απαίτησης από την πώληση προϊόντων και υπηρεσιών, όπως τα ηλεκτρονικά τιμολόγια, οι μηχανισμοί εισπράξεων απαιτήσεων μέσω τραπεζών κ.ο.κ. Το δίκαιο αυτό ενσωματώνεται στην Ελλάδα ενώ με τον νέο φορολογικό νόμο έχουν ήδη θεσπιστεί στην Ελλάδα και νέοι κανόνες για τα ηλεκτρονικά τιμολόγια και την υποχρεωτική πληρωμή μέσω τραπεζών για πληρωμές πάνω από ένα ποσό. Στο μέλλον ανοίγονται νέες μορφές επαφής των φορολογούμενων με το φορολογικό σύστημα όπως η διασύνδεση των εμπορικών καταστημάτων και άλλων κέντρων παροχής υπηρεσιών με το Υπουργείο Οικονομικών.

Συνοψίζοντας, η πληροφορική και η αξιοποίηση των τεχνολογιών για τη διαχείριση της οικονομικής πληροφορίας είναι μια διαδικασία που μπορεί να οδηγήσει σε αυτό που είναι αυτονόητη απαίτηση των πολιτών, αλλά όχι ακόμη τόσο δεδομένο για τη δημόσια διοίκηση: η ανάκτηση του ελέγχου επί των δημοσίων οικονομικών, η βιώσιμη προσαρμογή τους χωρίς να χρειάζονται επώδυνα μέτρα περικοπών δαπανών και αύξησης εσόδων και φυσικά η παροχή καλύτερων, αποτελεσματικότερων και ποιοτικότερων υπηρεσιών προς τους πολίτες. Σε αυτή τη διαδικασία βρισκόμαστε ήδη και μέσα στο 2011 οι πολίτες θα μπορούν να χρησιμοποιούν ένα μεγάλο αριθμό νέων ψηφιακών υπηρεσιών.

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Κατ’ αρχάς, θα μου επιτρέψετε να κάνω ένα γενικότερο σχόλιο για τη δημοσκόπηση που παρουσιάσατε και μετά, ευχαρίστως, να μιλήσουμε για τα έσοδα.

Η δημοσκόπηση αυτή αποτυπώνει ένα κλίμα στην ελληνική κοινωνία στο μέσο της χειρότερης κρίσης από τη μεταπολίτευση. Είμαστε στο μέσο μιας πάρα πολύ  μεγάλης κρίσης, ο κόσμος είναι ανήσυχος, είναι αγχωμένος, φοβάται για το μέλλον του. Αυτό αποτυπώνεται στη δημοσκόπηση.

ΟΛΓ. ΤΡΕΜΗ: Και είναι και πολύ απαισιόδοξος, κ. Παπακωνσταντίνου. Αυτό φαντάζομαι ότι θα πρέπει να το αναγνωρίζετε.

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Ναι, βεβαίως. Θα μου έκανε μεγάλη εντύπωση, κυρία Τρέμη, αν τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Έχουμε περικόψει τους μισθούς στον δημόσιο τομέα κατά 15%, έχουμε περικόψει συντάξεις κατά 10%, έχουμε αυξήσει το ΦΠΑ κατά τέσσερις μονάδες, έχουμε αυξήσει επανειλημμένα τους Ειδικούς Φόρους Κατανάλωσης στα καύσιμα, για να μπορέσουμε να μειώσουμε ένα έλλειμμα που ήταν πάνω από 30 δισ. ευρώ.

Μ. ΚΑΨΗΣ: Έτσι όπως τα λέτε το ένα πίσω από το άλλο, σαν απολογία ακούστηκε προς στιγμήν..

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Όχι, καθόλου. Εξηγεί γιατί ο κόσμος – ο οποίος έχει νιώσει όλο αυτό το δυσάρεστο κομμάτι, αν θέλετε, της πολιτικής  είναι όπως είναι αυτή τη στιγμή σήμερα, και δυσκολεύεται ακόμα να δει πού πάμε.

ΟΛΓ. ΤΡΕΜΗ: Αυτό είναι το πρόβλημα..

Π. ΤΣΙΜΑΣ : Το να έχει υποστεί ο κόσμος  μια σειρά δυσάρεστων και επώδυνων μέτρων, δεν δικαιολογεί γιατί δε βλέπει ελπίδα και γιατί ένας στους δυο Έλληνες θεωρεί ότι και μετά από αυτές τις θυσίες της τριετίας η χώρα θα συνεχίζει να κινδυνεύει με πτώχευση και δε θα έρθουν καλύτερες μέρες. Το ένα δεν συνεπάγεται το άλλο. Θα μπορούσαμε να είμαστε εξαιρετικά δυσαρεστημένοι γιατί η ζωή μας έγινε χειρότερη και το εισόδημά μας μειώθηκε, αλλά ταυτόχρονα να έχουμε μια ελπίδα ότι αυτές οι θυσίες θα πιάσουν τόπο.

Το ότι δεν έχουμε ελπίδα ότι οι θυσίες θα πιάσουν τόπο, ένας στους δύο τουλάχιστον δεν την έχει, αυτό είναι ένα άλλης τάξης πρόβλημα και είναι ένα πρόβλημα πολιτικής δικής σας, της Κυβέρνησης.

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Στο μέσο της κρίσης, για παράδειγμα όταν έχεις υποστεί μειώσεις στους μισθούς ή στην αγοραστική δύναμη μέσω του ΦΠΑ, αυτό που σε βαραίνει ιδιαίτερα είναι το προσωπικό του πράγματος. Το ευρύτερο το βλέπεις γύρω σου, κάπου το αναγνωρίζεις. Και νομίζω πως είναι ενδιαφέρον ότι η οικονομική πολιτική έχει μέσα σ’ αυτή τη δύσκολη συγκυρία την αποδοχή που έχει από τους πολίτες. Όπως ήταν ενδιαφέροντα και τα αποτελέσματα του «ευρωβαρόμετρου», πριν από μερικές μέρες, όπου φάνηκε ότι ο κόσμος θεωρεί πως πρέπει να συνεχίσουμε σε μια συγκεκριμένη πορεία. Σίγουρα, όμως, βαραίνουν περισσότερο τα αρνητικά.

ΟΛΓ. ΤΡΕΜΗ: Η πολιτική του «κανενός» κόμματος προκρίνεται περισσότερο και από την πολιτική της Κυβέρνησης.

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Να ολοκληρώσω λίγο τη φράση μου. Το μεγάλο στοίχημα, αυτή τη στιγμή, είναι ακριβώς να ξαναφέρουμε την ελπίδα και την προοπτική. Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα. Είμαστε σ’ ένα μεταίχμιο. Είμαστε σε μια στιγμή, που όσο προβάλλουμε το αρνητικό, τόσο θα μπατάρουμε σε μια απαισιοδοξία και θα θεωρήσουμε ότι τα πράγματα θα πηγαίνουν όλο και χειρότερα και θα έχουμε μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Δηλαδή, όσο προβάλλουμε, αν θέλετε, το αναπόφευκτο σε μια ύφεση, ότι κάποια μαγαζιά κλείνουν, ότι αυξάνεται η ανεργία – όλα αυτά τα πράγματα που γίνονται δυστυχώς μέσα σε μια ύφεση – τόσο ο καταναλωτής θα κρατιέται, δεν θα θέλει να ξοδέψει, ο επιχειρηματίας δεν θα θέλει να ρισκάρει, να κάνει μια καινούργια επένδυση και θα μπούμε σε ένα φαύλο κύκλο.

Από την άλλη, αν καταφέρουμε να δείξουμε ότι, αυτή τη στιγμή, με τις αποφάσεις που έχουμε πάρει, τις πάρα πολύ δύσκολες αποφάσεις που στηρίζει ο Έλληνας πολίτης, ότι έχουμε γυρίσει σελίδα, ότι βάζουμε τα θεμέλια για δημόσια οικονομικά σε σωστές βάσεις και όχι σε πήλινα πόδια για μια βιώσιμη ανάπτυξη, η οποία θα δημιουργήσει επενδύσεις και νέες θέσεις δουλειάς, τότε το κλίμα θ’ αλλάξει πάρα πολύ γρήγορα.

ΟΛΓ. ΤΡΕΜΗ: Το ευχόμαστε όλοι, αλλά με τα έσοδα τι θα κάνετε κ. Παπακωνσταντίνου; Γιατί αυτή είναι η εισαγωγική ερώτηση και ακόμα δεν την έχουμε ακουμπήσει.

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Ακούω συνέχεια για τη μαύρη τρύπα των εσόδων. Θα σας εκπλήξει αν σας πω  ότι σε σχέση με το πού θα έπρεπε να είμαστε στο επτάμηνο, είμαστε 100 εκατομμύρια πάνω στα έσοδα. Τα συνολικά έσοδα του κρατικού Προϋπολογισμού, που είναι η φορολογία, συν τα έσοδα από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, είναι 100 εκατομμύρια πάνω. Είναι κάτω κατά 770 εκατομμύρια περίπου τα τακτικά έσοδα, που έχουν να κάνουν με τη φορολογία. Πράγματι.

ΟΛΓ. ΤΡΕΜΗ: Να τα πάρουμε ένα-ένα. Αποδίδει ο ΦΠΑ; Δεν αποδίδει. Η αύξηση του ΦΠΑ δεν αποδίδει. Αποδίδουν οι Ειδικοί Φόροι Κατανάλωσης στα καύσιμα, στα ποτά και τα τσιγάρα; Δεν αποδίδουν.

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Βλέπω κάνετε τις ερωτήσεις και δίνετε και τις απαντήσεις. Αφήστε με ν’ απαντήσω κι εγώ.

ΟΛΓ. ΤΡΕΜΗ: Για τα νούμερα μιλάω.

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Ο ΦΠΑ έχει αυξηθεί γύρω στο 4% από την αρχή του έτους, όσον αφορά στις οικονομικές δραστηριότητες του έτους. Γιατί ο Ιανουάριος αφορούσε στον περασμένο χρόνο. Έχουμε αυξήσεις από τους Ειδικούς Φόρους Κατανάλωσης στα καύσιμα. Υπάρχει ένα ειδικό πρόβλημα για τον καπνό και θα δούμε τι διορθωτικές κινήσεις πρέπει να γίνουν εκεί, γιατί οι βιομηχανίες έχουν αντιδράσει με έναν συγκεκριμένο τρόπο, επιχειρώντας να διατηρήσουν τα μερίδιά τους. Όμως, συνολικά, σας επαναλαμβάνω ότι η στέρηση των εσόδων που υπάρχει, που είναι γύρω στα 770 εκατομμύρια, είναι κάτι που απολύτως μπορεί να καλυφθεί τους επόμενους μήνες, γιατί έχουμε μπροστά μας το Φόρο Μεγάλης Ακίνητης Περιουσίας, το ΕΤΑΚ κ.α…

ΟΛΓ. ΤΡΕΜΗ: Στο σήμερα όμως να μείνουμε. Ισχύει αυτό; Το λένε οι ίδιοι οι έμποροι. Λένε, «δεν αποδίδουμε το ΦΠΑ γιατί δεν έχουμε άλλη πηγή  χρηματοδότησης». Και το κρατάνε.

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Πράγματι, υπάρχει μια παρακράτηση του ΦΠΑ, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία γι’ αυτό.  Αλλά, αν κοιτάξετε, γενικότερα, υπάρχει μια πολύ μεγάλη πτώση του τζίρου στην αγορά. Αυτό δεν είναι εξαιτίας του ΦΠΑ, είναι γιατί είμαστε σε ύφεση.

Μ. ΚΑΨΗΣ: Εμείς η εικόνα που έχουμε είναι ότι βάζετε περισσότερους φόρους κι έχετε λιγότερα έσοδα γιατί τίποτε δεν κινείται στην αγορά. Όπως έχει συμβεί με το ΦΠΑ στην αγορά. βάζετε φόρους εσείς και λιγότερα έσοδα απ’ ό,τι υπολογίζατε έχετε, γιατί δεν αγοράζει κανένας πια.

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Δεν είναι έτσι, γιατί η πτώση στο τζίρο είναι πολύ μεγαλύτερη από την πτώση στα φορολογικά έσοδα. Τα φορολογικά έσοδα στο επτάμηνο έχουν αυξηθεί συνολικά γύρω στο 4% και πλέον. Άρα, λοιπόν, δεν υπάρχει αυτό που λέτε. Είμαστε σε ύφεση, η οικονομία είναι σε ύφεση και δεν ξέρω ποιος έχει να μας προτείνει έναν εναλλακτικό τρόπο, όταν πρέπει να μειωθεί ένα έλλειμμα που ήταν πάνω από 30 δισ. και να το πάει στο 18,5 δισ. φέτος. Γιατί αυτός είναι ο στόχος το 2010. Γιατί δεν μπορεί παρά να γίνει αυτό. Αναγκαστικά περνάμε από μια φάση ύφεσης. Αλλά αυτό το οποίο επιχειρούμε να κάνουμε, ως Κυβέρνηση, είναι η ύφεση αυτή να διαρκέσει όσο το δυνατόν λιγότερο και να τη χρησιμοποιήσουμε ως ευκαιρία, για να βγάλουμε μπροστά τις νέες παραγωγικές δυνάμεις που θα πάρουν τη σκυτάλη την επόμενη μέρα.

Αλλά, όμως, να θεωρούμε τεράστια έκπληξη ότι η οικονομία είναι σε ύφεση, δεν γίνεται. Προφανώς, η οικονομία είναι σε ύφεση.

ΟΛΓ. ΤΡΕΜΗ: Όχι δεν μίλησα εγώ για την ύφεση, το ξέρουμε ότι υπάρχει.

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Και αν θέλετε είναι και σε πιο ρηχή ύφεση από αυτή την οποία θα ανέμενε κανείς.

ΟΛΓ. ΤΡΕΜΗ: Ένα λεπτό, μιλάμε όμως για οικονομική πολιτική και για οικονομικές επιλογές και η εικόνα που έχουμε αυτή τη στιγμή με τις αυξήσεις είναι η εξής. Επιβαρύνονται οι πολίτες λόγω της αύξησης του ΦΠΑ και ταυτόχρονα το κράτος δεν εισπράττει. Άρα δηλαδή ποια είναι η επιτυχία του εγχειρήματος;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Κυρία Τρέμη, κάνετε λάθος, το κράτος εισπράττει. Το κράτος εισπράττει περισσότερα έσοδα. Αν ο ΦΠΑ ήταν χαμηλότερος, το κράτος θα εισέπραττε λιγότερα έσοδα, να είναι ξεκάθαρο. Αν ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης στα καύσιμα ήταν μικρότερος, το κράτος θα εισέπραττε λιγότερους φόρους από τα καύσιμα.

Μ. ΚΑΨΗΣ: Να προσθέσω κάτι στην εικόνα; Εισπράττει από τους ίδιους, γιατί όπως είπε και ο κ. Τόμσεν και μου φάνηκε, σας ομολογώ ότι σας έκανε, ήταν πολύ αυστηρή η κριτική, όσα μπορούσαν να δώσουν πια οι μισθωτοί και συνταξιούχοι τα δώσανε, τώρα πρέπει να πληρώσουν και αυτοί που έχουν χρήματα και μέχρι στιγμής οφείλετε να ομολογήσετε σε αυτό το πεδίο η δράση σας δεν έχει αποφέρει παρά ελάχιστα, για να μην είμαι πάρα πολύ αυστηρός και πω τίποτε.

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Όχι, κ. Καψή, δεν είναι όπως τα λέτε. Έχουμε αυξήσει τους συντελεστές στα υψηλά εισοδήματα, στην μεγάλη ακίνητη περιουσία, στα μεγάλα μερίσματα και έχουμε εξαπολύσει – νομίζω δεν υπάρχει άνθρωπος, ο οποίος να μην το βλέπει και να μην το παραδέχεται – ένα ανελέητο κυνήγι κατά της φοροδιαφυγής. Ποτέ άλλοτε δεν έχουν γίνει τόσες διασταυρώσεις. Ποτέ άλλοτε δεν έχουμε κυνηγήσει, χωρίς να σταματήσουμε και χωρίς να φοβηθούμε οποιονδήποτε, τόσες πολλές περιπτώσεις ξεκάθαρου πλούτου, που προκλητικά φοροδιαφεύγει. Ποτέ άλλοτε δεν έχουμε ξαναστείλει τόσο πολύ κόσμο στον εισαγγελέα. Ποτέ άλλοτε δεν έχουν βεβαιωθεί τόσα πολλά πρόστιμα. Κάνουμε μια τεράστια προσπάθεια.

Μ. ΚΑΨΗΣ: Αποδίδουν όλα αυτά; Μένει κανείς με την εντύπωση ότι είναι πυροτεχνήματα.

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Γιατί είναι πυροτέχνημα το γεγονός ότι έχουμε 2,5 δισ. πρόστιμα από το ΣΔΟΕ; Γιατί είναι πυροτέχνημα το γεγονός ότι έχουμε κάνει κατασχέσεις σπιτιών σε γνωστά νησιά, επειδή υπήρχαν φορολογικές οφειλές; Γιατί είναι πυροτέχνημα το γεγονός ότι άνθρωποι οι οποίοι είχαν μεγάλα σκάφη, οι οποίοι δεν τα δήλωναν, τώρα πηγαίνουν και τα δηλώνουν και πληρώνουν το ΦΠΑ στο ελληνικό Δημόσιο;

ΟΛΓ. ΤΡΕΜΗ: Καλό θα είναι να δώσετε τα στοιχεία συγκεντρωτικά και να δούμε και τι έχει εισπράξει το κράτος από όλα αυτά, διότι υπάρχει η εντύπωση και εγώ λέω ότι μακάρι να είναι λαθεμένη ότι στην πραγματικότητα μιλάμε για 3-4 περιπτώσεις το μήνα, οι οποίες παίρνουν μια μεγάλη δημοσιότητα, για να δημιουργούνται εντυπώσεις και στην πραγματικότητα δεν έχουμε παρά μια τρύπα στο νερό σε ότι αφορά τη φοροδιαφυγή, η οποία ζει και βασιλεύει.

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Την καχυποψία την αντιλαμβάνομαι. Είναι η καχυποψία που έχει ο κάθε Έλληνας πολίτης, που έχει πληρώσει τους φόρους του κανονικά όλα αυτά τα χρόνια και βλέπει τον διπλανό του να φοροδιαφεύγει. Όμως, σας διαβεβαιώνω ότι δεν είναι πυροτεχνήματα όλα αυτά. Κατ’ αρχάς, πάρτε μόνο τις ληξιπρόθεσμες οφειλές. Έχουμε εισπράξει πάνω από 1 δισ. ευρώ,  χρήμα που έχει μπει στα ταμεία από τις ληξιπρόθεσμες οφειλές.

Π. ΤΣΙΜΑΣ: Συγνώμη, πάνε καλά λοιπόν τα έσοδα; Είστε ικανοποιημένος από την πορεία των εσόδων;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Θα ήμουν ικανοποιημένος, αν δεν είχαμε υστέρηση, κ. Τσίμα. Έχουμε μια υστέρηση 800 εκ. ευρώ. Όμως, η υστέρηση αυτή πιστεύουμε ότι θα καλυφθεί. Σε κάθε περίπτωση, έχουμε φροντίσει να υπάρξει μια εξοικονόμηση από την πλευρά των δαπανών, ώστε ακόμα και αν στο τέλος υπάρξει μια μικρή υστέρηση, να μην έχουμε πρόβλημα.

Μ. ΚΑΨΗΣ: Πάντως αντιλαμβάνεστε…

Π. ΤΣΙΜΑΣ: Να πούμε για το ΦΠΑ, συγνώμη Μανόλη, γιατί αρχίσαμε με τον ΦΠΑ. Αν δεν κάνω λάθος πρόκειται και άλλα προϊόντα να μπουν στην ανώτερη κλίμακα, να περάσουν στην ανώτερη κλίμακα του ΦΠΑ, αυτή είναι η απόφασή σας. Αναρωτιέστε μήπως πρέπει να το ξανασκεφτείτε αυτό; Δηλαδή μήπως μια υπερβολική αύξηση ΦΠΑ αντί να μεγαλώνει τα έσοδα του δημοσίου τα μικραίνει;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Κύριε Τσίμα, αυτό που λέτε το έχω δηλώσει επανειλημμένα, τις τελευταίες εβδομάδες, σε συνεντεύξεις που έχω δώσει. Το μνημόνιο αρχικά, να σας θυμίσω, έλεγε για μετάταξη περίπου 30% των αγαθών από το 11%, στο 23%. Δεν έλεγε συγκεκριμένα ποια, έλεγε 30% αυτών που είναι στο 11%.

Στην επικαιροποίηση του μνημονίου, εμείς προσθέσαμε μια φράση που λέει: «ή μέτρο από το οποίο θα εξοικονομηθούν αντίστοιχοι πόροι». Και κοιτάμε, αυτή τη στιγμή, μια σειρά από σενάρια στο Υπουργείο Οικονομικών, γιατί έχουμε αίσθηση της αγοράς, μιλάμε με ανθρώπους της αγοράς, ακούμε τους κοινωνικούς φορείς και γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά ότι μια μαζική μετάταξη αγαθών, που θα αύξανε τον ΦΠΑ κατά 12 μονάδες, θα τσακίσει την αγορά, είναι προφανές αυτό.

ΟΛΓ. ΤΡΕΜΗ: Ορισμένα τρόφιμα θα εξαιρεθούν; Γιατί ο κόσμος υποφέρει πραγματικά. Και θέλω, επειδή μιλάτε για εναλλακτικούς τρόπους και πράγματι στο επικαιροποιημένο μνημόνιο γίνεται τέτοια αναφορά. Θέλω να σας ρωτήσω προς ποια κατεύθυνση θα είναι αυτοί οι τρόποι με τους οποίους πρέπει να καλυφθεί το ένα δισ., γιατί αν θυμάμαι καλά τόσο είναι το ποσό που υπολογίζατε ότι θα εισπράξετε με την μετάταξη περίπου του 30% των ειδών. Θα είναι εισπρακτικού χαρακτήρα τα άλλα μέτρα ή θα είναι περικοπή δαπανών;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Κυρία Τρέμη, είτε από την πλευρά των δαπανών, είτε από την πλευρά εναλλακτικών εσόδων. Αλλά θα μου επιτρέψετε να κάνουμε πρώτα τη δουλειά, να δούμε διαφορετικά σενάρια, να τα αξιολογήσουμε και μετά να κάνουμε οποιαδήποτε ανακοίνωση.

Μ. ΚΑΨΗΣ: Καταλαβαίνετε πάντως αν βάλετε τους λογαριασμούς κοινής ωφέλειας στο αυξημένο ΦΠΑ, ο κόσμος δεν θα έχει πια να περάσει τον μήνα, δεν θα αντέξει, αν μπουν και οι λογαριασμοί στο 23% νομίζω ότι είναι το τέλος του μισθού του.

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Κύριε Καψή, αντιλαμβανόμαστε πολύ καλά τη δυσκολία που έχει το ελληνικό νοικοκυριό. Είναι σαφές και προσπαθούμε να βρούμε λύσεις μέσα σε ένα πλαίσιο, εξαιρετικά δύσκολο, επαναλαμβάνω. Αυτή η χώρα καλείται να κάνει αυτό που δεν έχει κάνει ποτέ καμία χώρα. Δεν έχει υπάρξει άλλη χώρα να πρέπει να μειώσει σε ένα χρόνο το έλλειμμα 5,5 με 6 μονάδες. Δεν έχει ξαναγίνει.

Και εμείς θα το καταφέρουμε. Θα το καταφέρουμε, γιατί δεν υπήρχε άλλη λύση. Γιατί αν δεν το καταφέρουμε, οι αγορές θα παραμείνουν κλειστές για την Ελλάδα. Και αν δεν καταφέρουμε να ξαναφέρουμε τη δημοσιονομική ισορροπία, δεν πρόκειται να ανακτήσει αξιοπιστία η χώρα μας, δεν πρόκειται να ανοίξουν οι διεθνείς αγορές, δεν πρόκειται οι ελληνικές τράπεζες, το ελληνικό τραπεζικό σύστημα να δανειστεί, δεν πρόκειται να φέρει στα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις την πολυπόθητη πιστωτική αύξηση που χρειάζονται όλοι.

Π. ΤΣΙΜΑΣ: Είπατε μόλις ότι θα τα καταφέρουμε, θα μειώσουμε το έλλειμμα. Γιατί οι διεθνείς αγορές εξακολουθούν να μην σας πιστεύουν;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Κύριε Τσίμα, αν εσείς ήσασταν ένας αναλυτής σε μια επενδυτική τράπεζα και αυτή τη στιγμή σας καλούσαν να τοποθετήσετε χρήματα – χρήματα που πολλές φορές δεν είναι κάποιων πλουσίων, μπορεί να είναι χρήματα ενός ταμείου κοινωνικής ασφάλισης κάποιας χώρας – είναι προφανές ότι θα στεκόσασταν λίγο και θα λέγατε: «Ωραία, εγώ βλέπω ότι αυτοί οι τύποι που στην αρχή πιστεύαμε ότι δεν καταλαβαίνουν τι τους συμβαίνει, τελικά καταλάβαιναν. Δεύτερον, αυτοί οι τύποι που στην αρχή πιστεύαμε ότι δεν ήταν έτοιμοι να πάρουν τις αποφάσεις που έπρεπε να πάρουν, τελικά ήταν έτοιμοι, και τρίτον, αυτοί οι τύποι που στην αρχή πιστεύαμε ότι δεν θα τα καταφέρουν, φαίνεται ότι κάτι καταφέρνουν. Όμως, εγώ θα περιμένω λίγο ακόμα, να δω πράγματι θα φτάσουν το στόχο που έχουν βάλει».

ΟΛΓ. ΤΡΕΜΗ: Το πρόβλημα είναι ότι δεν σας πιστεύουν τα ελληνικά νοικοκυριά και το θέμα που έθεσε ο Μανόλης πριν, με τους λογαριασμούς της ΔΕΗ, εγώ νομίζω ότι καίει και απασχολεί όλες τις ελληνικές οικογένειες. Και θέλω να σας ρωτήσω εάν πέραν της αύξησης που φαίνεται ότι είναι προ των πυλών, αν θα έχουμε και αύξηση του ΦΠΑ.

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Όχι, κυρία Τρέμη.

ΟΛΓ. ΤΡΕΜΗ: Όχι. Στο 13%.

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Κάνουμε μια σειρά από σενάρια, για ν’ αποφύγουμε τις αυξήσεις σε ευαίσθητα αγαθά και, προφανώς, αυτά στα οποία αναφέρεστε είναι ευαίσθητα αγαθά, γιατί έχουν να κάνουν με το κάθε νοικοκυριό.

ΟΛΓ. ΤΡΕΜΗ: Είναι εκτός. Δεν θα μπει ΦΠΑ στη ΔΕΗ, παραπάνω εννοώ.

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Επαναλαμβάνω και θα έχουμε τη δυνατότητα, όταν θα έχουμε πάρει τις αποφάσεις, να πούμε πλήρως ποια είναι η αποτύπωση. Επιχειρούμε, αυτή τη στιγμή, να βρούμε την καλύτερη δυνατή λύση, ώστε να μην υπάρξει περαιτέρω επιβάρυνση, ειδικά στα νοικοκυριά των χαμηλών εισοδημάτων που  έχουν το μεγάλο πρόβλημα.

Π. ΤΣΙΜΑΣ : Αυτό που λέτε δεν αφορά μόνο στη ΔΕΗ, αφορά και στα τρόφιμα για παράδειγμα και άλλες κατηγορίες.

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Αφορά και σε μια σειρά από άλλα αγαθά που ξέρουμε ότι αφορούν στη μέση ελληνική οικογένεια.

Μ. ΣΠΥΡΑΚΗ: Ξέρετε, κ. Υπουργέ, η κριτική που σας γίνεται κυρίως από την Αξιωματική Αντιπολίτευση, είναι ότι δεν δείχνετε φως στο βάθος του τούνελ. Πριν από λίγο παραδεχθήκατε κι εσείς ότι υπάρχει ένα πρόβλημα με τις αγορές, θυμίζω ότι πέρυσι τα spreads στο δεκαετές ήταν 130 και φέτος κοντεύουν τα 1.000. Δεν δίνετε την αίσθηση ότι μετά από αυτές τις πολλές θυσίες που κάνουμε θα δούμε κάτι.

Όλο αυτό δεν είναι ένα εγγενές πρόβλημα πολιτικής της Κυβέρνησης; Δεν έχει πρόβλημα το αναπτυξιακό σκέλος της πολιτικής σας; Είσαστε ήδη ένα χρόνο στην κυβέρνηση.

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Είμαστε ένα χρόνο Κυβέρνηση και κληθήκαμε να διαχειριστούμε, επαναλαμβάνω την χειρότερη κρίση, που δυστυχώς μας κληροδότησε η προηγούμενη Κυβέρνηση. Ένας από τους λόγους – γιατί σήμερα ό,τι και να λέει για την οικονομία δεν γίνεται πιστευτό – είναι ότι ευθύνεται για τα χάλια στα οποία βρισκόμαστε σήμερα.

Μακάρι, το έλλειμμα να μην ήταν 30 και πλέον δισ., αλλά να ήταν κάτω από 20 δισ., άρα να χρειαζόταν να το μειώσουμε μόνο 2 δισ. και όχι πάνω από 10 δισ..

Μ. ΣΠΥΡΑΚΗ: Η αναπτυξιακή πολιτική σας δηλαδή είναι επαρκής για να αποτελέσει αντιστάθμισμα όλου αυτούς του προβλήματος;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Κατ’ αρχάς, η ίδια η μείωση του ελλείμματος δημιουργεί αναπτυξιακές προοπτικές, γιατί αλλάζει το κλίμα απέναντι στην ελληνική οικονομία και φέρνει ξένα κεφάλαια.

Πέρα από αυτό, κάνουμε μια σειρά από άλλα πράγματα που έχουν αναπτυξιακή χροιά από μόνα τους. Το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, η αναδιάρθρωση που κάνουμε στις ΔΕΚΟ, το πρόγραμμα των αποκρατικοποιήσεων που είναι μπροστά μας, όλα αυτά έχουν αναπτυξιακή διάσταση. Και δεν βάζω σε αυτά και όλα όσα κάνει το Υπουργείο Οικονομίας με την απλοποίηση των διαδικασιών στην ίδρυση των επιχειρήσεων, την επιτάχυνση του ΕΣΠΑ, το νέο αναπτυξιακό νόμο και ούτω καθ’ εξής.

Άρα, λοιπόν, είναι σαφές ότι υπάρχει ένα αναπτυξιακό πλαίσιο και είμαι σίγουρος ότι ο Πρωθυπουργός στη ΔΕΘ θα δώσει το στίγμα αυτό με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο, ακριβώς για να περάσουμε στην άλλη γραμμή. Κι αν θέλετε, ακούγοντας και την αξιολόγηση που έκανε η τρόικα στην τελευταία επίσκεψη, τον Αύγουστο, και αυτοί ρίχνουν όλο και περισσότερο τώρα το βάρος στο σκέλος της ανάπτυξης. Κι εμείς πιστεύουμε ότι εκεί πρέπει να μετατοπισθεί.

Και δείξαμε ήδη ότι μπορούμε να περιορίσουμε το δημοσιονομικό πρόβλημα.

ΟΛΓ. ΤΡΕΜΗ: Και ν’ αλλάξει και ο τρόπος προσέγγισης, να δίνεται έμφαση στα μεγάλα έργα και όχι στα μικρά και μεσαία.

Εγώ θέλω μια τελευταία ερώτηση, θα έλεγα ότι είναι μια ερώτηση περισσότερο πολιτική. Είδαμε στη δημοσκόπηση που προηγήθηκε, ότι υπάρχει θέμα συντονισμού στην Κυβέρνηση. Με αυτό το σχόλιο θέλω να μου πείτε τι εικόνα δίνει προς τα έξω η κυβέρνηση όταν έχει επιλέξει να κάνει Εξεταστική Επιτροπή για την οικονομία και ο Αντιπρόεδρός της λέει ότι δε μπορεί να ποινικοποιηθούν οι αποφάσεις,  αν ήταν δηλαδή σωστές ή λάθος, σε ό,τι αφορά της οικονομικές επιλογές.

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Έχει δίκιο ο Αντιπρόεδρος. Εμείς δεν κάνουμε Εξεταστική για την οικονομία. Κάνουμε Εξεταστική για την παραποίηση των στατιστικών στοιχείων που έστελνε η χώρα μας στο εξωτερικό. Αυτό είναι το πρόβλημα  της αξιοπιστίας και αυτό πληρώσαμε σήμερα ως χώρα. Αυτό είναι κάτι το οποίο μια Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής πρέπει να δει.

ΟΛΓ. ΤΡΕΜΗ: Αυτό είναι το «στρίβειν δια του αρραβώνος» μου φαίνεται….

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Καθόλου. Είναι ακριβέστατο αυτό που σας λέω. Η επιλογή των οικονομικών πολιτικών κρίνεται από τους πολίτες. Αυτό, όμως, που θα πρέπει να κρίνει μια Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής είναι, αν υπήρξε παραποίηση των στοιχείων και παραπλάνηση των εταίρων μας με τα αποτελέσματα τα οποία είδαμε. Αυτό πρέπει να το κρίνει μια Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής. Και θα το κάνει.

Π. ΤΣΙΜΑΣ : Άρα θα γίνει αυτή η Εξεταστική Επιτροπή.

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Βέβαια.

ΟΛΓ. ΤΡΕΜΗ: Σας ευχαριστούμε πολύ.

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Θέλω, όμως, πριν μιλήσω για τη συγκεκριμένη τροπολογία, να κάνω μερικές γενικότερες αναφορές, προκειμένου να τοποθετήσω και το πλαίσιο μέσα στο οποίο βρισκόμαστε σήμερα.

Ξέρουμε ότι, πριν από τρεις μήνες, η χώρα βρέθηκε μία ανάσα πριν από τη στάση πληρωμών. Καταφέραμε να αποφύγουμε τα χειρότερα, καταφέραμε να αποφύγουμε τη χρεοκοπία. Καταφέραμε να δώσουμε τη δυνατότητα και το χρόνο, από τη μία να μαζέψουμε τα δημοσιονομικά μας – τα οποία όλοι ξέρουμε ότι η σημερινή Κυβέρνηση παρέλαβε στη χειρότερη κατάσταση που έχει παραλάβει μεταπολιτευτικά οποιαδήποτε Κυβέρνηση τα δημοσιονομικά της χώρας – και ταυτόχρονα να κάνουμε τις μεγάλες αλλαγές, για τις οποίες μας δόθηκε εντολή από τον Ελληνικό λαό: μία πιο ανταγωνιστική, πιο δίκαιη οικονομία με τα φορολογικά βάρη να επιμερίζονται δίκαια και σωστά και να πληρώνουν οι φοροφυγάδες. Να δημιουργήσουμε ένα καλύτερο κράτος που είναι στην υπηρεσία του πολίτη.

Αυτή η προσπάθεια, η προσπάθεια του συμμαζέματος των δημοσιονομικών της χώρας, αλλά και των μεγάλων αλλαγών, στηρίζεται από ένα πρόγραμμα 110 δισ. ευρώ, που χρηματοδοτείται από τις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, την ΕΚΤ και από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Ξέρετε ότι, κάθε τρεις μήνες, η πρόοδος της χώρας, με βάση τα κριτήρια που θέτει το συγκεκριμένο πρόγραμμα πολιτικής που έχουμε συμφωνήσει, αξιολογείται από τους εταίρους μας. Πριν από μερικές εβδομάδες, ολοκληρώθηκε η πρώτη αξιολόγηση του προγράμματος αυτού και πρέπει να πούμε με επιτυχία. Έγινε σαφές ότι το συμμάζεμα, η δημοσιονομική προσαρμογή που πρέπει να γίνει, προχωρά καλά. Προχωρά με τις θυσίες, βεβαίως, των Ελλήνων πολιτών και τη μεγάλη προσπάθεια που κλήθηκε να καταβάλει όλη η ελληνική κοινωνία. Ταυτόχρονα, προχωρούν και μεγάλες αλλαγές – και μερικές προχωρούν και πριν από το χρονοδιάγραμμα. Ριζικές τομές, όπως η δημιουργία ενός πιο βιώσιμου ασφαλιστικού συστήματος, έχουν προχωρήσει πριν από το χρονοδιάγραμμα, το οποίο έχει τεθεί.

Προβλήματα φυσικά παραμένουν. Η ελληνική οικονομία είναι σε ύφεση. Είναι, όμως, σε μία ύφεση η οποία είναι πιο ρηχή από αυτήν την οποία θα μπορούσαμε να αναμένουμε. Η αγορά βρίσκεται σε δυσκολία, χωρίς καμία αμφιβολία. Πιστεύουμε, όμως, με βάση το γεγονός ότι το πρώτο εξάμηνο η ελληνική οικονομία συρρικνώθηκε κάτω από 3%, 2,9% για την ακρίβεια, συνολικά ο χρόνος θα κλείσει με μία καλύτερη επίδοση από αυτήν που προβλέπεται στο πρόγραμμα, δηλαδή τη συρρίκνωση σε πραγματικούς όρους κατά 4%.

Χάνονται και θα χαθούν θέσεις εργασίας, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία γι’ αυτό. Είναι μία περίοδος προσαρμογής, την οποία η Κυβέρνηση επιθυμεί να στηρίξει, επιχειρεί να επιταχύνει, όσο μπορεί, για να βγούμε το συντομότερο δυνατόν από την κατάσταση ύφεσης, στην οποία βρισκόμαστε. Όμως με μία οικονομία που να στηρίζεται όχι σε πήλινα πόδια, αλλά σε σοβαρές βάσεις και με ένα κράτος το οποίο διαχειρίζεται σωστά τα χρήματα του Έλληνα πολίτη.

Αρχίζουμε να βλέπουμε το φως στο τέλος του τούνελ. Αρχίζουμε να βλέπουμε το χρόνο εκείνο, στον οποίο θα μπορούμε να πούμε στους Έλληνες πολίτες ότι έχουν περάσει τα πιο δύσκολα Ότι η ελληνική οικονομία είναι πιο δυνατή. Ότι το εισόδημα αυξάνεται και πάλι. Ότι δημιουργούνται πολλές νέες θέσεις εργασίας και ότι μπορούμε να διανέμουμε τον πλούτο, ο οποίος παράγεται πιο δίκαια.

Και είναι θετικό ότι μετά από πολλούς μήνες μίας απόλυτης μαυρίλας γύρω από τις προοπτικές της χώρας μας, με όλα τα ξένα μέσα και όλους τους ξένους αναλυτές να έχουν ξεγράψει την Ελλάδα, αυτή η εικόνα πλέον αλλάζει. Το ένα μετά το άλλο μέσο, ο ένας μετά τον άλλο αναλυτή, με πιο πρόσφατο παράδειγμα ένα χθεσινό άρθρο του Ευρωπαίου Επιτρόπου για τις οικονομικές υποθέσεις, του κυρίου Ρεν, στη γνωστή εφημερίδα Wall Street Journal, μιλούν για μία αναγέννηση της Ελλάδας. Μιλούν για μία Ελλάδα, η οποία πήρε δύσκολες αποφάσεις, η οποία τις εκτελεί και από την οποία θα βγει πιο δυνατή, προς όφελος των Ελλήνων πολιτών.

Παραμένουν, όμως, βέβαια, στη δημόσια αυτή συζήτηση αμφιβολίες, για τη μεσοπρόθεσμη προοπτική της ελληνικής οικονομίας, παραμένουν αμφιβολίες για το γεγονός ότι η Ελλάδα θα μπορέσει να διαχειριστεί  το μεγάλο δημόσιο χρέος της.

Εμείς, δηλώνουμε πολύ καθαρά αυτό το οποίο έχουμε πει επανειλημμένα: ποτέ δεν τέθηκε και δεν πρόκειται να τεθεί ζήτημα αναδιάρθρωσης του ελληνικού δημοσίου χρέους. Αυτό το οποίο τίθεται και στο οποίο η Κυβέρνηση έχει δεσμευτεί, είναι η υλοποίηση ενός συγκεκριμένου οικονομικού προγράμματος και σε μέτρα με τα οποία θα μπορέσει να μετασχηματιστεί η ελληνική οικονομία, να ανακάμψει και να ξαναβρεθεί σε υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης. Αυτή είναι η απάντηση σε όλους όσοι εξακολουθούν να προβλέπουν ένα ζοφερό μέλλον για την ελληνική οικονομία. Είναι το συμμάζεμα των δημοσίων οικονομικών και είναι όλες εκείνες οι διαρθρωτικές αλλαγές που μαζί δημιουργούν μία πιο ανταγωνιστική οικονομία, η οποία οδηγεί σε πιο ψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης και άρα σε χαμηλότερο δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ.

Πριν μερικές μέρες, όπως γνωρίζετε, δημοσιοποιήθηκαν τα κείμενα που ήταν το αποτέλεσμα αυτής της εξέτασης της ελληνικής οικονομίας. Δημοσιοποιήθηκαν στις ιστοσελίδες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, δημοσιοποιήθηκαν βεβαίως και στις ιστοσελίδες του Υπουργείου Οικονομικών στη χώρας μας. Και βεβαίως, με αφορμή αυτή τη δημοσιοποίηση άνοιξε μία μεγάλη συζήτηση. Πολλοί αναφέρθηκαν σε ένα νέο μνημόνιο. Έγινε μία μεγάλη συζήτηση για νέα μέτρα. Δεν υπάρχει νέο μνημόνιο, δεν υπάρχουν νέα μέτρα. Υπάρχει ένα κείμενο, το οποίο μετά από κάθε τριμηνιαία εξέταση της προόδου της χώρας μας, θα επικαιροποιείται. Θα επικαιροποιείται, αφαιρώντας αυτά τα οποία έχουν γίνει, εξειδικεύοντας τις περαιτέρω κινήσεις, όπως για παράδειγμα γίνεται με την εξειδίκευση που έχει κάνει το Υπουργείο Υποδομών γύρω από τον τρόπο αναδιάρθρωσης του ΟΣΕ. Όπως γίνεται με την εξειδίκευση που έχει κάνει το Υπουργείο Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, γύρω από το πώς ακριβώς θα απελευθερωθεί η αγορά ηλεκτρικής ενέργειας, αποφεύγοντας ορισμένες από τις λύσεις, οι οποίες είχαν μπει στο δημόσιο διάλογο και είχαν προταθεί από διάφορους συνομιλητές μας.

Έχουμε, λοιπόν, ένα κείμενο το οποίο επικαιροποιείται και θα συνεχίσει να επικαιροποιείται. Αλλά, πάνω απ’ όλα, έχουμε την εφαρμογή μίας οικονομικής πολιτικής, η οποία ενσωματώνει, αλλά υπερβαίνει το μνημόνιο, το οποίο έχουμε συνυπογράψει με τους Ευρωπαίους εταίρους μας.
Αυτόν τον καιρό, η Κυβέρνηση και το Υπουργείο Οικονομικών ετοιμάζουν τον Προϋπολογισμό για το 2011. Ξεκινούμε μέσα στο πλαίσιο της προσαρμογής – η οποία πρέπει να γίνει – να κάνουμε τις επιλογές εκείνες που θα στηρίξουν τη μείωση του ελλείμματος, χωρίς ταυτόχρονα να δημιουργήσουν περαιτέρω προβλήματα στην ελληνική οικονομία.

Στο πλαίσιο αυτό, επιζητούμε εναλλακτικές λύσεις για δεσμεύσεις οι οποίες υπάρχουν, όπως για παράδειγμα την μετάταξη ενός συγκεκριμένου ποσοστού προϊόντων από το ποσοστό του 11% ΦΠΑ στο υψηλότερο του 23%, γιατί αντιλαμβανόμαστε πάρα πολύ καλά, ότι μία μαζική μετάταξη των προϊόντων από τον ένα στον άλλο συντελεστή, θα δημιουργούσε πολύ μεγάλα προβλήματα στην πραγματική οικονομία. Και επιχειρούμε να βρούμε εναλλακτικές λύσεις, όπως έχουμε συμφωνήσει με τους συνομιλητές μας της τρόικας, για να αποφύγουμε προβλήματα ομοίως.

Έρχομαι τώρα στο θέμα των τραπεζών. Όλοι γνωρίζουμε ότι ανάπτυξη χωρίς ένα ισχυρό και υγιές χρηματοπιστωτικό σύστημα δεν μπορεί να υπάρξει. Αν δούμε πίσω, η ελληνική οικονομία αναπτύχθηκε με τους ρυθμούς που αναπτύχθηκε και επειδή μπόρεσε να χρηματοδοτηθεί η ελληνική επιχείρηση, το στεγαστικό δάνειο του ελληνικού νοικοκυριού, οι καταναλωτικές του δαπάνες από το ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Αν δούμε τα νούμερα, θα δούμε ότι το Δεκέμβρη του 2008, η πιστωτική επέκταση ήταν της τάξης του 16%. Παραλάβαμε την πιστωτική επέκταση τον Οκτώβριο του 2009 στο 4,4%, μία τεράστια πτώση. Και σήμερα, η πιστωτική επέκταση είναι στο 2,4%, δηλαδή έχει μειωθεί περαιτέρω. Αλλά έχει μειωθεί μέσα σε μία περίοδο πρωτοφανούς κρίσης για τις ελληνικές τράπεζες και αδυναμίας άντλησης ρευστότητας από τις διεθνείς αγορές.

Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο, έρχεται η Κυβέρνηση σήμερα και επεκτείνει τον πυλώνα των εγγυήσεων. Τι είναι ο πυλώνας των εγγυήσεων; Το ποσό αυτό αφορά σε εγγυήσεις του Δημοσίου, που μπορούν να δοθούν στις ελληνικές τράπεζες, εφόσον αυτό χρειαστεί, προκειμένου αυτές να εκδώσουν δικά τους ομόλογα, τα οποία θα χρησιμοποιήσουν ως ενέχυρο για τη συνέχιση της άντλησης ρευστότητας, δηλαδή δανειακής χρηματοδότησης από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Να τονίσουμε, ότι οι ελληνικές τράπεζες έχουν αυτή τη στιγμή μία συνολική χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η οποία ξεπερνά τα 90 δισ. ευρώ. Η κίνηση αυτή της Κυβέρνησης δεν συνεπάγεται αυτόματα την παροχή εγγυήσεων ενός ποσού 25 δισ.. Αυτό θα γίνει, αν και εφόσον προκύψουν ανάγκες ρευστότητας στα διαφορετικά πιστωτικά ιδρύματα και βεβαίως, μετά από εισήγηση της Τράπεζας της Ελλάδος.

Εύλογα το ερώτημα είναι και τέθηκε από μια σειρά από Βουλευτές: στηρίζετε κι άλλο τις τράπεζες; Η απάντηση είναι πως όχι. Στηρίζουμε την πραγματική οικονομία. Στηρίζουμε τη δυνατότητα να εξακολουθεί να υπάρχει πιστωτική επέκταση σε μία περίοδο που όλες οι διεθνείς χρηματοπιστωτικές αγορές είναι κλειστές για τις ελληνικές τράπεζες. Αυτό κάνουμε. Στηρίζουμε το νοικοκυριό, στηρίζουμε την επιχείρηση.

Όλοι ξέρουμε ότι οι ελληνικές τράπεζες στη μεγάλη διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση γλύτωσαν τα χειρότερα. Δεν επένδυσαν σε τοξικά ομόλογα, δεν έκαναν τα μεγάλα λάθη που έκαναν άλλες τράπεζες του εξωτερικού και έτσι βγήκαν σχετικά αλώβητες από την κρίση. Πρόσφατα, έδειξαν καλά αποτελέσματα, περνώντας, με μία εξαίρεση, τα περίφημα τεστ κοπώσεως, τα «stress test», δείχνοντας ότι το ελληνικό τραπεζικό σύστημα μπορεί ακόμα να είναι ισχυρό και να στέκεται στα πόδια του.

Όμως, τους καλούς καιρούς, οι ελληνικές τράπεζες δεν προετοιμάστηκαν. Τους καλούς καιρούς, δεν έκαναν τις αναγκαίες κινήσεις. Τους καλούς καιρούς, είχαν μια υπερβολική κερδοφορία και λιγότερη έμφαση στην πραγματική αναδιάρθρωση που έπρεπε να κάνουν. Και έτσι, μόλις περιορίστηκε η ρευστότητα στις διεθνείς αγορές και η οικονομική κρίση και ύφεση επηρέασε τις βαλκανικές χώρες, στις οποίες επίσης είχαν επεκταθεί, ορθά άρχισαν να εμφανίζονται τα πρώτα προβλήματα ρευστότητας στις τράπεζες.

Τότε, η Νέα Δημοκρατία νομοθέτησε ένα πακέτο 28 δισ. ευρώ. Αυτό το πακέτο θα έπρεπε να αξιοποιηθεί για τη στήριξη της ρευστότητας της πραγματικής οικονομίας. Δυστυχώς, χρησιμοποιήθηκε, κυρίως, για τη στήριξη του ισολογισμού των τραπεζών. Ασκήσαμε έντονη κριτική. Η κριτική μας ισχύει, δεν την αναιρούμε, ούτε οι σημερινές μας πολιτικές διαφοροποιούνται από αυτά που λέγαμε τότε. Και αυτό για έναν πολύ απλό λόγο. Διότι το πακέτο εκείνο δεν παρείχε εξασφαλίσεις στην κατεύθυνση αυτή, ενώ κυρίως χρησιμοποιήθηκαν οι πυλώνες 1 και 3, που ήταν άμεση στήριξη σε κεφαλαιακή επάρκεια και απευθείας διάθεση τίτλων του Ελληνικού Δημοσίου προς τις τράπεζες.

Όμως, το μεγαλύτερο πρόβλημα στο ελληνικό χρηματοπιστωτικό σύστημα δημιουργήθηκε λόγω του δημοσιονομικού προβλήματος της χώρας. Αυτό επηρέασε τις αγορές, οι οποίες πρακτικά έκλεισαν για τις ελληνικές τράπεζες. Σήμερα, η μοναδική δυνατότητα άντλησης ρευστότητας για τις ελληνικές τράπεζες και άρα χρηματοδότηση της πραγματικής οικονομίας είναι μέσα από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Ο κίνδυνος που είχε η χώρα μας να χρεοκοπήσει, το όργιο φημών που γινόταν γύρω από αυτόν, οδήγησε, όπως γνωρίζετε, και σε μία εκροή καταθέσεων, η οποία ευτυχώς πλέον ομαλοποιείται. Όμως, αυτή η εκροή έχει υπάρξει και έχει μειώσει περαιτέρω τη δυνατότητα πιστωτικής επέκτασης των τραπεζών.

Άρα, λοιπόν, με δεδομένο ότι η διατραπεζική αγορά δανείων θα παραμείνει κλειστή τους επόμενους μήνες, ερχόμαστε εμείς σήμερα για να αντιμετωπίσουμε τους κινδύνους ρευστότητας, που μπορεί να έχει δυνητικά το ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Ερχόμαστε με την επέκταση του πυλώνα 2 κατά 25 δισ., τονίζοντας ότι το ποσό αυτό δεν αποτελεί ούτε στήριξη της κεφαλαιακής επάρκειας των τραπεζών, ούτε σημαίνει έκδοση ομολόγων από την πλευρά του Ελληνικού Δημοσίου. Κατά συνέπεια, δεν έχει καμία απολύτως επίπτωση στο δημοσιονομικό έλλειμμα και στο δημόσιο χρέος.

Είναι προφανές, όμως, ότι μία παρόμοια κίνηση δεν μπορεί να είναι μία κίνηση χωρίς αντίκρισμα. Και έτσι, ανταποκρινόμενοι και στις τοποθετήσεις Βουλευτών που έχουν γίνει, κάνουμε κάτι απολύτως σαφές. Η ρευστότητα αυτή θα δοθεί με ένα προαπαιτούμενο. Με την κατάθεση συγκεκριμένων σχεδίων πιστωτικής επέκτασης από κάθε τράπεζα χωριστά. Μόνον έτσι θα δοθούν τα χρήματα αυτά στις ελληνικές τράπεζες. Τα χρήματα αυτά πρέπει και θα πάνε στην πραγματική οικονομία. Τα χρήματα αυτά θα πάνε στην πιστωτική επέκταση, θα πάνε στις επιχειρήσεις και θα πάνε στα νοικοκυριά. Αυτός είναι ο στόχος της ελληνικής Κυβέρνησης και αυτό θα διασφαλιστεί με συγκεκριμένους όρους και προϋποθέσεις που θα υπάρχουν πριν δοθούν τα χρήματα αυτά στις διαφορετικές ελληνικές τράπεζες, μετά από την εισήγηση που θα κάνει και η Τράπεζα της Ελλάδος.

Η πολιτική που ακολουθούμε για το ελληνικό τραπεζικό σύστημα είναι ριζικά διαφορετική από την πολιτική της Νέας Δημοκρατίας. Αν το πρόγραμμα των 28 δισ. ευρώ είχε διαμορφωθεί μέσα σε ένα αυστηρό πλαίσιο κανόνων εποπτείας για τη χρήση των χρημάτων που διατέθηκαν για τη στήριξη της ρευστότητας της οικονομίας, ίσως το τραπεζικό σύστημα σήμερα να μην ήταν σε αυτή την κατάσταση.

Το βέβαιο είναι πως, στις σημερινές συνθήκες, η Κυβέρνηση επιχειρεί την υλοποίηση ενός ολοκληρωμένου προγράμματος για το χρηματοπιστωτικό τομέα με έναν και μοναδικό στόχο, να στηρίξει την πραγματική οικονομία. Να στηρίξει τη ρευστότητα μέσα από το πρόγραμμα εγγυήσεων, που όπως είπα δεν επιβαρύνει τον κρατικό Προϋπολογισμό και από την οποία βεβαίως, υπάρχει έσοδο για το Ελληνικό Δημόσιο που ξεπερνά τα 300 εκ. ευρώ φέτος. Να δημιουργήσει το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας ως μία δικλείδα ασφαλείας, ένα δίχτυ ασφάλειας, ώστε όταν οι μέτοχοι των τραπεζών ζητηθεί να βάλουν το χέρι στην τσέπη σε αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου, να μπορέσουν να στηρίξουν την κεφαλαιακή επάρκεια των τραπεζών τους Να αυξηθεί η εποπτεία με τριμηνιαίες δοκιμές κοπώσεως. Ήδη, από την 1η Οκτωβρίου πρέπει να κατατεθεί το σχέδιο αναδιάρθρωσης της Αγροτικής Τράπεζας της Ελλάδος με βάση τις επιδόσεις των πρώτων δοκιμών και είμαστε σίγουροι ότι αυτό θα γίνει με επιτυχία και το Δημόσιο γνωρίζετε ότι ήδη δεσμεύτηκε ότι θα συμμετάσχει σε αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της συγκεκριμένης τράπεζας, της οποίας είναι ο βασικός μέτοχος. Παράλληλα, έχουμε ανοιχτά ενθαρρύνει τις τράπεζες για την υλοποίηση στρατηγικών σχεδίων αναδιάρθρωσης του κλάδου και προχωράμε με διεθνείς συμβούλους στην αποτίμηση της δημόσιας συμμετοχής του Δημοσίου στο τραπεζικό σύστημα.

Παραμένουμε στη θέση μας. Θέλουμε έναν ισχυρό δημόσιο πυλώνα στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Έχουμε ζητήσει όμως από ξένους επενδυτικούς οίκους μια συνολική αποτίμηση των στρατηγικών επιλογών του ελληνικού Δημοσίου, της αξίας των συμμετοχών του Δημοσίου, για να μπορέσουμε μέσα σε αυτό το δύσκολο περιβάλλον να δούμε ποιες είναι οι καλύτερες κινήσεις που διασφαλίζουν το δημόσιο συμφέρον, πάντα μέσα στο πλαίσιο μιας πολιτικής, την οποία ανοιχτά είπαμε και συνεχίζουμε να υποστηρίζουμε μπροστά στους Έλληνες πολίτες.

Κλείνω λέγοντας ότι η σημερινή τροπολογία είναι μια παρέμβαση, η οποία έχει αναπτυξιακό χαρακτήρα. Δεν χαρίζουμε χρήματα, δεν χαρίζουμε τίποτα στις τράπεζες. Τους δίνουμε τη δυνατότητα να συνεχίσουν και να επεκτείνουν την πιστωτική επέκταση προς τις ελληνικές επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά με συγκεκριμένους όρους και προϋποθέσεις, έτσι ώστε το συντομότερο δυνατόν η ελληνική οικονομία να βγει από τη σημερινή ύφεση και να ξαναέρθουν οι υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης προς όφελος του Έλληνα πολίτη.

Ευχαριστώ πολύ.

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Ήδη είναι σαφής η μεταστροφή στον τρόπο αντιμετώπισης της Ελλάδας από τα διεθνή μέσα. Όσο το πρόγραμμα υλοποιείται με συνέπεια, τόσο θα υποχωρεί η καχυποψία και θα ομαλοποιείται η χρηματοπιστωτική αγορά. Με βάση αυτά, πιστεύω πως το 2011 θα δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες ώστε να μπορεί η Ελλάδα να βγει στις διεθνείς αγορές.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Δεν θεωρείτε, πάντως, πρόκληση η τρόικα να βγαίνει και να σας ζητά να πληρώσουν και οι «έχοντες»;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Μέλημα μας τόσο κατά τη διάρκεια της διαπραγμάτευσης όσο και στην υλοποίηση του προγράμματος ήταν και είναι τα βάρη να είναι όσο το δυνατόν πιο ισορροπημένα. Η τρόικα απλώς επαναλαμβάνει τη βούληση της κυβέρνησης η οποία πιστεύω  ότι είναι ιδιαίτερα ορατή στη καθημερινή μάχη κατά της φοροδιαφυγής αλλά και στις αποφάσεις που πήραμε για τη φορολόγηση των μεγάλων εισοδημάτων, των μεγαλομερισματούχων και της μεγάλης ακίνητης περιουσίας.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Τελευταία ακούμε στελέχη σας να επιμένουν πως «το Μνημόνιο δεν είναι Ευαγγέλιο». Να υποθέσουμε ότι τίθεται εν αμφιβόλω η πλήρης και πιστή εφαρμογή του;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Την έκφραση αυτή την έχω χρησιμοποιήσει και εγώ ο ίδιος. Υλοποιούμε με συνέπεια το πρόγραμμα οικονομικής πολιτικής που έχουμε συμφωνήσει με τους εταίρους μας. Αποτελεί τη βάση και το πλαίσιο της οικονομικής μας πολιτικής, αλλά είναι εξίσου προφανές ότι οι πολιτικές μας ταυτόχρονα υπερβαίνουν και το πλαίσιο αυτό.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ενόψει των εκλογών για την αυτοδιοίκηση, υπάρχουν περιθώρια για χαλάρωση της πολιτικής σας;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Η οικονομική πολιτική είναι συγκεκριμένη και δεν διαφοροποιείται με βάση τον εκλογικό κύκλο.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Η αντιπολίτευση, πάντως, ζητά από τους πολίτες να σας τιμωρήσουν στις περιφερειακές εκλογές, ώστε την επομένη να αλλάξετε την πολιτική σας. Ένα δυσμενές αποτέλεσμα θα σημάνει όντως αλλαγή μείγματος –έστω- της πολιτικής;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Η αντιπολίτευση κάνει ένα τεράστιο λάθος. Παρερμηνεύει την δικαιολογημένη δυσφορία των πολιτών για τη δύσκολη οικονομική κατάσταση και επενδύει σε δημοψηφισματικού τύπου διλήμματα τις περιφερειακές εκλογές. Θα εκπλαγεί…

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ως… play maker της Κυβέρνησης-όπως σας χαρακτήρισε ο κ. Ρέππας – νιώθετε να έχετε προσωπικά την πλήρη στήριξη του… προπονητή; Εν προκειμένω του Πρωθυπουργού βεβαίως…

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Δεν κάνω κάτι άλλο από το να εφαρμόζω την πολιτική που συνολικά αποφάσισε η Κυβέρνηση. Ο καθένας έχει τον ρόλο του και ο προπονητής μας καθοδηγεί, μας συντονίζει και μας κρίνει όλους.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κάποιοι σύντροφοί σας, πάντως, ισχυρίζονται πως αν δεν αλλάξει η οικονομική πολιτική-και ο Υπουργός που την εκφράζει- δεν θα έχει νόημα ο ανασχηματισμός…

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Δεν σχολιάζω ποτέ, τα περί όποιου ανασχηματισμού- λυπάμαι που θα σας επαναλάβω το τετριμμένο «ο ανασχηματισμός είναι αποκλειστική αρμοδιότητα του Πρωθυπουργού».

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Δίδυμες κάλπες τον Νοέμβριο αποκλείονται, κ. Υπουργέ;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Το Νοέμβριο έχουμε περιφερειακές και αυτοδιοικητικές εκλογές.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ακούμε πολλά για κοινωνικό πακέτο στη ΔΕΘ. Επιτρέπει παροχές το μνημόνιο; Και μήπως πρέπει να κρατούμε μικρό καλάθι;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Νομίζω πως η δεδομένη δημοσιονομική κατάσταση είναι απολύτως σαφής σε όλους μας. Εξάλλου, το βασικό ζητούμενο στην κοινωνική πολιτική είναι η καλύτερη στόχευση στα πιο ευάλωτα στρώματα και η μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα, ώστε τα χρήματα να πιάνουν τόπο.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Η εκδίκαση της προσφυγής για την αντισυνταγματικότητα του μνημονίου γίνεται σύντομα. Σας φοβίζουν ανατροπές; Και πώς θα τις αντιμετωπίσετε;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Πιστεύω πως είναι λάθος το να επιχειρεί κανείς να χρησιμοποιεί το Σύνταγμα και να το ερμηνεύει κατά το δοκούν για να εκφράσει μια πολιτική άποψη. Είμαι σίγουρος ότι με αυτό τον τρόπο θα το δει και η ελληνική Δικαιοσύνη.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ο Προϋπολογισμός, τελικά, θα σας βγει, κ. Υπουργέ;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Θα βγει, κύριε Σκουρή. Έχουμε κάνει ένα πολύ δυνατό ξεκίνημα. Δεν ισχυρίζομαι ότι δεν υπάρχουν προβλήματα ή κίνδυνοι, όμως τα στοιχεία που έχουμε μέχρι σήμερα και οι προβολές που κάνουμε μέχρι το τέλος του χρόνου με κάνουν αισιόδοξο. Είναι εξαιρετικά σημαντικό να πετύχουμε τον στόχο που έχει τεθεί ή και να πάμε έστω και λίγο καλύτερα. Θα ήταν ένα πολύ δυνατό μήνυμα ότι η Ελλάδα βάζει τάξη στο σπίτι της.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Μπορείτε, πάντως, να δεσμευτείτε ότι δεν θα υπάρχουν νέα δημοσιονομικά ή άλλα μέτρα, πλην αυτών που προβλέπει το μνημόνιο, για το 2010;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Το έχω πει επανειλημμένα και δεν κουράζομαι να το επαναλαμβάνω: τα μέτρα του 2010 προσδιορίζονται στο μνημόνιο. Δεν υπάρχει ανάγκη για περαιτέρω δυσάρεστα μέτρα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ο Economist κάνει πρόβλεψη για ύφεση 4,8%. Μήπως τελικά η ύφεση οδηγεί σε εκτροχιασμό των στόχων  σας για την οικονομία το 2010;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Η ύφεση το πρώτο εξάμηνο του 2010 ήταν κάτω από 3% – για την ακρίβεια 2,9%. Συνεπώς, προβλέψεις όπως αυτή του Economist για ύφεση πάνω από 4% είναι σαφώς υπερβολικά απαισιόδοξες. Εμείς πιστεύουμε ότι η μείωση του ΑΕΠ για το 2010 θα είναι μικρότερη τελικά από 4% που προβλέπεται στο πρόγραμμα και άρα δεν κινδυνεύουν οι στόχοι για την οικονομία. Βέβαια, σημαντικό ρόλο θα παίξει η σταδιακή επάνοδος της εμπιστοσύνης που οδηγεί σε βελτίωση του κλίματος για επενδύσεις και κατανάλωση.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Η επιβράδυνση της ανάπτυξης διεθνώς δεν θα επηρεάσει την ελληνική προσπάθεια επίτευξης των στόχων για έξοδο από την κρίση;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Είναι σίγουρο ότι το διεθνές περιβάλλον εξακολουθεί να είναι ιδιαίτερα ασταθές και οι προοπτικές αβέβαιες. Όμως, ήδη παρατηρούμε κάποια θετικά σημάδια. Η αύξηση των ελληνικών εξαγωγών, για παράδειγμα, είναι ένδειξη βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας, αλλά και του διεθνούς οικονομικού περιβάλλοντος.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ο πληθωρισμός, πάντως, έχει υπερβεί κάθε πρόβλεψη. Και οι αλευροβιομήχανοι ετοιμάζονται για αυξήσεις 20-30%…

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Η αύξηση του πληθωρισμού που –πράγματι- έχει υπερβεί κατά πολύ τις προβλέψεις, οφείλεται φυσικά και στην αύξηση των έμμεσων φόρων, αλλά και στις ολιγοπωλιακές δομές σε πολλούς κλάδους της ελληνικής οικονομίας. Όσο για τις αυξήσεις στο ψωμί, με πρόσχημα τις διαταραχές στις εξαγωγές σίτου από τη Ρωσία, αυτές δεν δικαιολογούνται με κανένα τρόπο.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Το κενό εσόδων του πρώτου εξαμήνου πώς θα το αντιμετωπίσετε, κ. Υπουργέ;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Στο επτάμηνο η υστέρηση εσόδων είναι περί τα 800 εκ. ευρώ. Είναι προφανές ότι τα έσοδα ακολουθούν και τη συνολική πορεία της οικονομίας. Όμως, έχουμε μπροστά μας την είσπραξη του ΕΤΑΚ του 2009, του ΦΜΑΠ του 2010, την είσπραξη προστίμων από το κυνήγι της φοροδιαφυγής (2,5 δισ. μέχρι τώρα) και, άρα, είμαι σίγουρος ότι ακόμα κι αν υπάρξει κάποια υστέρηση στο τέλος του χρόνου, αυτή θα είναι μικρή και δεν θα επηρεάσει τη συνολική εικόνα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Συμμερίζεσθε την εκτίμηση του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ για ανεργία 20% τον προσεχή χειμώνα;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Η οικονομία είναι σε ύφεση, άρα η ανεργία αυξάνεται. Ποσοστά, όμως, σαν αυτά στα οποία αναφέρεστε συμπεριλαμβάνουν και μη παραδοσιακές μορφές απασχόλησης. Αν διευρύναμε τον ορισμό κατ’ αυτόν τον τρόπο σε άλλες χώρες, όπως στις σκανδιναβικές, η ανεργία θα είχε φτάσει και το 30%. Η ανεργία θα αρχίσει να μειώνεται όταν η οικονομία θα αρχίσει και πάλι να αναπτύσσεται. Η Κυβέρνηση κάνει ό,τι μπορεί με όλα τα μέσα πολιτικής που διαθέτει, για να φέρει αυτή τη στιγμή όσο το δυνατόν πιο κοντά, αλλά και να στηρίξει τον άνεργο.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Περικοπές των μισθών ή κόψιμο των επιδομάτων γιορτών και αδείας στον ιδιωτικό τομέα μπορεί να υπάρξει, κ. Υπουργέ; Σας το ζητάει, έστω και εμμέσως η τρόικα;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Θα θυμάστε ότι το ζήτημα αυτό είχε τεθεί στις αρχικές διαπραγματεύσεις. Το αποφύγαμε γιατί πείσαμε ότι θα μείωνε την αγοραστική δύναμη και θα οδηγούσε σε βαθύτερη ύφεση. Δεν έχει τεθεί από τότε και πιστεύω ότι οι αλλαγές στην αγορά εργασίας, αλλά και η ισορροπημένη απόφαση των κοινωνικών εταίρων για τις αυξήσεις την επόμενη τριετία διασφαλίζουν ένα περιβάλλον, ώστε να μην τεθεί.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Οι μετατάξεις στους υψηλούς συντελεστές ΦΠΑ θα γίνουν τον Σεπτέμβριο; Και θα περιλαμβάνονται σ’ αυτές τρόφιμα και ξενοδοχεία;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Αναφέρεστε σε ένα μέτρο που αφορά το 2011 και με κανένα τρόπο δεν πρόκειται να επισπευτεί. Το συγκεκριμένο του περιεχόμενο θα προσδιοριστεί τους επόμενους μήνες.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ήθελα μια σαφή απάντηση, κ Υπουργέ, τι ακριβώς θα κάνετε με τον ΟΣΕ…

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Το αρμόδιο Υπουργείο Υποδομών έχει ετοιμάσει ένα επιχειρησιακό σχέδιο, αλλά και μια νομοθετική πρωτοβουλία για την εξυγίανση και αναδιάρθρωση του ΟΣΕ και τη μερική του αποκρατικοποίηση. Είναι προφανές ότι δεν μπορεί να συνεχίζει να κοστίζει στους Έλληνες πολίτες κοντά 1 δισ. ευρώ το χρόνο.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Και με την ΕΘΕΛ; Και δεν σας φοβίζει το ενδεχόμενο, λόγω απεργιών, οι Έλληνες πολίτες να μην διαθέτουν δημόσια συγκοινωνία;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Και στο θέμα των αστικών συγκοινωνιών το αρμόδιο Υπουργείο έχει ετοιμάσει σχέδιο ενοποίησης και αναδιάρθρωσης. Από τη φύση τους φυσικά οι αστικές συγκοινωνίες επιδοτούνται από το κράτος. Το ζητούμενο είναι να εκλογικευτεί το κόστος αυτό για τον φορολογούμενο, διατηρώντας και βελτιώνοντας ταυτόχρονα τις δημόσιες συγκοινωνίες.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Η φιλοσοφία του νέου νόμου για τα κλειστά επαγγέλματα ποια θα είναι;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Ένα επάγγελμα είναι κλειστό είτε γιατί υπάρχουν αδικαιολόγητα εμπόδια εισόδου, είτε γιατί το κράτος καθορίζει τιμές ή ποσοστά κέρδους με τρόπο που δεν δικαιολογείται, είτε γιατί υπάρχουν άλλοι περιορισμοί που δεν δικαιολογούνται για λόγους δημοσίου συμφέροντος. Η γενική αρχή και  φιλοσοφία, λοιπόν, θα είναι η άρση αυτών των περιορισμών. Προφανώς, θα υπάρξει προσαρμογή για τα επιμέρους επαγγέλματα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θα συμφωνείτε φαντάζομαι ότι η ανάπτυξη καθυστερεί. Τι να περιμένουμε το επόμενο διάστημα;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Θα ήταν παράδοξο με παρόμοια περιοριστική δημοσιονομική πολιτική ή χώρα να μην είναι σε ύφεση. Αλλά να είστε σίγουρος ότι με οποιαδήποτε άλλη πολιτική η ύφεση θα ήταν ακόμη βαθύτερη. Όμως, τόσο η δημοσιονομική προσαρμογή όσο και οι διαρθρωτικές αλλαγές που προωθούμε, προωθούν την ανάπτυξη. Η μείωση των ελλειμμάτων και ο έλεγχος του δημοσίου χρέους, επαναφέρει τη διεθνή εμπιστοσύνη, ξεμπλοκάρει το ελληνικό τραπεζικό σύστημα, επιτρέπει τη χρηματοδότηση νέων επενδύσεων και άρα δημιουργεί ανάπτυξη. Οι δε διαρθρωτικές αλλαγές αυξάνουν την παραγωγικότητα και την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας – άρα, τους ρυθμούς ανάπτυξης.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Με την πρόταση Σάλλα τι γίνεται, κ. Υπουργέ;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Γνωρίζετε ότι έχουμε προσλάβει χρηματοοικονομικούς συμβούλους για την ανάλυση των στρατηγικών επιλογών στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα και την αποτίμηση της συγκεκριμένης πρότασης, όπως και άλλων που μπορούν  να γίνουν. Το πόρισμα θα είναι έτοιμο τον Σεπτέμβριο και θα είναι η βάση για τις επόμενες κινήσεις μας, που θα γίνουν πάντα με διαφάνεια και ανοιχτές διαδικασίες.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Και με την Αγροτική, τι θα πράξετε;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ:  Η διοίκηση της Αγροτικής έχει δηλώσει την πρόθεσή της να προχωρήσει σε αύξηση του μετοχικού της κεφαλαίου στην οποία το Δημόσιο, ως ο κύριος μέτοχος, θα συμμετάσχει. Στη συνέχεια και των αποτελεσμάτων των διεθνών stress-tests, ετοιμάζεται παράλληλα ένα πλήρες σχέδιο αναδιάρθρωσης της τράπεζας. Οι αποφάσεις της Κυβέρνησης θα ανακοινωθούν, όταν έχουμε στα χέρια μας τόσο την στρατηγική μελέτη των χρηματοοικονομικών συμβούλων όσο και την έκθεση αναδιάρθρωσης της ίδιας της ΑΤΕ.

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Βρισκόμαστε ακόμη στα μέσα του 2010, που αναμφίβολα ήταν μια πολύ δύσκολη χρονιά για την οικονομία μας. Ήδη, όμως, μπορούμε να λέμε ότι μετά από εννιά μήνες πολύ σκληρής δουλειάς έχουν μπει κάποια πράγματα στη θέση τους και τα δύσκολα τα έχουμε ήδη αφήσει πίσω μας. Αν θα διακινδύνευα μία πρόβλεψη για το 2011, το μόνο που θα μπορούσα να πω είναι ότι θα είναι μία ακόμη χρονιά δύσκολης δουλειάς για την Κυβέρνηση. Έχουμε μπροστά μας την ολοκλήρωση μεγάλων διαρθρωτικών αλλαγών και το μεγάλο στοίχημα της επανεκκίνησης της οικονομίας μας, που θα έρθει ως αποτέλεσμα αυτών των διαρθρωτικών αλλαγών, αλλά και της αποκατάστασης της εμπιστοσύνης των επενδυτών μέσα από την προσπάθεια για τη διόρθωση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων και του ελέγχου του δημόσιου χρέους.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θα είσαστε, τελικά, εσείς που, ως Υπουργός Οικονομικών θα ανακοινώσετε τα νέα μέτρα, τα οποία, ενδεχομένως, θα αφορούν συγχώνευση νοσοκομείων, μείωση των δαπανών των ασφαλιστικών ταμείων κλπ;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Ως Υπουργός Οικονομικών έχω αναλάβει την ευθύνη για την ανακοίνωση και υλοποίηση μέτρων στο πλαίσιο του προγράμματος οικονομικής πολιτικής. Όμως, οι τομεακές πολιτικές είναι ευθύνη των αρμόδιων Υπουργών. Από εκεί και πέρα, δεν γνωρίζω να υπάρχει κάποια απόφαση για συγχωνεύσεις νοσοκομείων από το Υπουργείο Υγείας, ενώ πράγματι το Υπουργείο Εργασίας έχει ανακοινώσει συγκεκριμένο πλαίσιο πολιτικής για τη συγκράτηση των δαπανών στο ασφαλιστικό σύστημα και την αντιμετώπιση της σπατάλης στις σχετικές δαπάνες. Το πλαίσιο των μέτρων που εφαρμόζονται είναι ήδη γνωστό, τα κύρια δημοσιονομικά μέτρα για την επόμενη τριετία έχουν ήδη ανακοινωθεί και καταγραφεί στο πρόγραμμα οικονομικής πολιτικής.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ξεφύγαμε, οριστικά, από τον κίνδυνο απώλειας του 13ου και 14ου μισθού στον ιδιωτικό τομέα;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Οι μισθολογικές εξελίξεις στον ιδιωτικό τομέα καθορίστηκαν με τη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας που συμφωνήθηκε πρόσφατα από τους κοινωνικούς εταίρους. Είναι ήδη γνωστό ότι υπάρχει ένα νέο πλαίσιο για τη ρύθμιση των εργασιακών σχέσεων που προωθείται από το αρμόδιο Υπουργείο και σε αυτό το πλαίσιο δεν προβλέπεται κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού, όμως προβλέπεται οι μισθολογικές εξελίξεις να συνδεθούν περισσότερο με την παραγωγικότητα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Σε έναν ενδεχόμενο ανασχηματισμό, όπως φημολογείται, η αντικατάσταση του σημερινού Υπουργού Οικονομικών θα δημιουργούσε πρόβλημα στην απρόσκοπτη εφαρμογή του μνημονίου;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Η απρόσκοπτη εφαρμογή της πολιτικής που περιγράφεται στο μνημόνιο, αλλά και της συνολικής πολιτικής της Κυβέρνησης δεν είναι ευθύνη μόνο ενός Υπουργού. Είναι συλλογική προσπάθεια για την επίτευξη πολλών και διαφορετικών στόχων που έχουν τεθεί για τη συνολική πρόοδο της χώρας. Η διαμόρφωση του κυβερνητικού σχήματος που πρέπει να φέρει σε πέρας αυτό το τεράστιο έργο, είναι ευθύνη του Πρωθυπουργού και αυτός είναι που αξιολογεί τις ανάγκες στελέχωσης της Κυβέρνησης και τις επιδόσεις του κάθε υπουργού στην εφαρμογή της κυβερνητικής πολιτικής.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ποιο είναι το «ευαγγέλιο» για εσάς; Το Μνημόνιο ή το προεκλογικό πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ; Και τι χρειάζεται για να εφαρμόσετε όσα υποσχεθήκατε προεκλογικά;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Προφανώς, αν υπάρχει ένα κείμενο αναφοράς για όλα τα στελέχη της Κυβέρνησης είναι το πρόγραμμα και οι αποφάσεις που μας δεσμεύουν. Το μνημόνιο περιλαμβάνει το πρόγραμμα οικονομικής πολιτικής με το οποίο “σφραγίσαμε” μια δανειακή σύμβαση και ένα δάνειο 110 δισεκατομμυρίων ευρώ που είχε μεγάλη ανάγκη η χώρα για να αποφύγει την οικονομική κατάρρευση. Το πρόγραμμα αυτό εκτός από μέτρα που αναγκαστήκαμε να εφαρμόσουμε για να συγκρατήσουμε τον οικονομικό εκτροχιασμό του κράτους περιλαμβάνει και πολλά διαρθρωτικά μέτρα που είναι μέρος και του προεκλογικού και του κυβερνητικού προγράμματος του ΠΑΣΟΚ. Θυμίζω ότι ήταν στις προεκλογικές μας δεσμεύσεις ένα πιο δίκαιο φορολογικό σύστημα, ήταν στο πρόγραμμα το νοικοκύρεμα των οικονομικών του κράτους με μεγάλες τομές στο πεδίο του προϋπολογισμού και της δημοσιονομικής διαχείρισης, ήταν στο πρόγραμμα μας το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, η μείωση της γραφειοκρατίας, η επιτάχυνση των επενδύσεων και του ΕΣΠΑ, η διευκόλυνση της επιχειρηματικότητας, ο «Καλλικράτης», η δημιουργία ενός βιώσιμου ασφαλιστικού συστήματος και μια σειρά από άλλες πολιτικές που έχουμε περιλάβει στο μνημόνιο και ήδη έχουμε θεσπίσει και υλοποιούμε ή έχουν προγραμματιστεί με πολύ αυστηρά χρονοδιαγράμματα για το επόμενο διάστημα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θεωρείτε, ύστερα από τόσους μήνες συνεργασίας, ότι η Τρόικα έδωσε το σωστό μείγμα μέτρων που έπρεπε να ληφθούν ή σε κάποια σημεία έπεσε έξω;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Η συνεργασία με την Τρόικα κατ’ αρχάς αποτελεί από μόνη της μια πρωτόγνωρη διαδικασία, όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για τους ίδιους τους οργανισμούς που συμμετέχουν, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το ΔΝΤ και την ΕΚΤ. Γιατί παρόλο που η Επιτροπή και το ΔΝΤ έχουν συνεργαστεί πολλές φορές για παρόμοιες παρεμβάσεις σε άλλες χώρες, είναι η πρώτη φορά που εφαρμόζεται μια τόσο μεγάλη δανειακή σύμβαση και ένα τόσο μεγάλης εμβέλειας πρόγραμμα και μάλιστα σε μία χώρα της Ευρωζώνης. Όλα αυτά δημιουργούν πολλούς περιορισμούς για όλους και οδήγησαν και σε αναγκαστικές αποφάσεις για όλους. Όμως, κατηγορηματική αξιολόγηση του προγράμματος – θετική ή αρνητική – δεν είναι εύκολη και μάλιστα τόσο νωρίς. Άλλωστε, το ίδιο το πρόγραμμα είναι μια δυναμική διαδικασία και κύριος “μέτοχος” του προγράμματος είναι η Ελληνική Κυβέρνηση. Εμείς το υπογράφουμε και εμείς πρέπει να το υλοποιήσουμε. Και επισημαίνω ότι ενώ το πρόγραμμα προβλέπει συγκεκριμένες δράσεις και αυστηρά χρονοδιαγράμματα, σε κάθε τριμηνιαίο απολογισμό εκτός από τις επιδόσεις στην εφαρμογή του αξιολογείται και το ίδιο. Τα δεδομένα αλλάζουν. Δεν ζούμε σε ένα στατικό κόσμο, αλλά ούτε και είναι δυνατή η πρόβλεψη κάθε κίνησης και της απόδοσης που θα έχει σε τρεις μήνες, εννιά μήνες ή δύο χρόνια από τώρα. Συνεπώς, υπάρχει πάντα η δυνατότητα περαιτέρω εξειδίκευσης, αλλά και διορθωτικών κινήσεων όπου κρίνεται ότι χρειάζεται.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Οι επιχειρήσεις ζητούν ήδη μείωση φορολογικών συντελεστών. Προτίθεστε να εξετάσετε κάτι τέτοιο με δεδομένη την ανάγκη προσέλκυσης ξένων επενδύσεων; Τι αλλαγές ετοιμάζετε στην φορολόγηση των μερισμάτων;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Το πλαίσιο για τη φορολόγηση των νομικών προσώπων και των μερισμάτων που διανέμουν ορίστηκε με τον νέο φορολογικό νόμο που ψηφίστηκε μόλις τον Απρίλιο. Στα νομικά πρόσωπα έχει προβλεφθεί μείωση των φορολογικών συντελεστών από το 25% που ήταν πέρυσι, στο 24% φέτος και σταδιακά θα φτάσουν στο 20%. Όσο για τα διανεμόμενα μερίσματα, ήταν δέσμευση η φορολόγησή τους στην κλίμακα των φυσικών προσώπων και αυτό θεσπίστηκε. Βελτιωτικές αλλαγές πάντα μπορεί να γίνουν αλλά πριν σκεφτούμε κάποια ουσιαστική αλλαγή πρέπει πρώτα να εφαρμοστεί το σύνολο των προβλέψεων του ισχύοντος θεσμικού πλαισίου.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Η υστέρηση στα έσοδα μπορεί να υπονομεύσει τη φετινή προσπάθεια δημοσιονομικής προσαρμογής ή θα χρειαστούν νέες περικοπές στον τομέα των δαπανών;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Μέχρι σήμερα οι αποκλίσεις από τον προγραμματισμό που είχαμε κάνει για τα έσοδα είναι μικρές, ενώ η πορεία των δαπανών είναι πολύ καλύτερη από τις προβλέψεις. Συνεπώς, σε ό,τι αφορά στα έσοδα, προχωρούμε με εντατικοποίηση της προσπάθειας που ήδη γίνεται στον τομέα της φοροδιαφυγής και της ενίσχυσης των εισπρακτικών μηχανισμών, ενώ στις δαπάνες σκοπεύουμε να συνεχίσουμε τον αυστηρό έλεγχό τους, ώστε να διατηρήσουμε τις καλές επιδόσεις. Με αυτά ως δεδομένα δεν υπάρχει πρόβλεψη ούτε για νέα μέτρα στο σκέλος των εσόδων ούτε για πρόσθετα μέτρα περικοπών.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ποιες ιδιωτικοποιήσεις θα προχωρήσουν μέχρι το τέλος του έτους; Θα διαθέσετε επιπλέον ποσοστό του ΟΤΕ;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Το πλαίσιο για τις αποκρατικοποιήσεις έχει ήδη ανακοινωθεί και δεν αφορά αποκλειστικά σε πωλήσεις περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου, αλλά κατά κύριο λόγο στον εξορθολογισμό και την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας και των δικαιωμάτων του Δημοσίου. Από εδώ και στο εξής και ως το τέλος του έτους θα υπάρχει εξειδίκευση σε κάποιους τομείς δίνοντας προτεραιότητα σε εκείνους που υπάρχουν ιδιαίτερα διαρθρωτικά προβλήματα, όπως για παράδειγμα ο ΟΣΕ, για τον οποίο ετοιμάζεται σχέδιο αναδιάρθρωσης από το αρμόδιο Υπουργείο, αλλά και εκεί όπου υπάρχουν σημαντικές δυνατότητες ρύθμισης της αγοράς και ενίσχυσης των εσόδων, όπως είναι ο χώρος των τυχερών παιχνιδιών.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Η Κυβέρνηση επιμένει τελικά στην δημιουργία ισχυρού τραπεζικού πυλώνα; Η τρόικα συμφωνεί ή διαφωνεί σε αυτό το σχέδιο;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Αυτή τη στιγμή, προτεραιότητα του προγράμματος για τον χρηματοπιστωτικό τομέα είναι η διασφάλιση της σταθερότητάς του. Για το λόγο αυτό δημιουργήθηκε ένας νέος θεσμός το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, ώστε να λειτουργήσει ως ένα πρόσθετο δίκτυ ασφάλειας στον τραπεζικό τομέα. Όμως, αυτό που θεωρούμε ότι είναι σημαντικό είναι μια αναδιάρθρωση του τραπεζικού κλάδου μέσα από στρατηγικές αποφάσεις και κινήσεις των ίδιων των τραπεζών.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ένας  από τους μόνιμους μύθους είναι η αξιοποίηση των ακινήτων του Δημοσίου. Σε τι διαφέρει το δικό σας σχέδιο από όσα έχουμε ακούσει την τελευταία 20ετία;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Στο ότι ξεκινάει από το αυτονόητο, από την απογραφή και καταγραφή πρώτον των περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου και δεύτερον της αξιολόγησης των αναγκών του ίδιου του Δημοσίου. Όσο και αν αυτό φαίνεται παράλογο, μέχρι σήμερα καμία απόφαση για καταγραφή των περιουσιακών στοιχείων που πραγματικά κατέχει το Δημόσιο και είναι αξιοποιήσιμα δεν έχει ολοκληρωθεί. Αυτό είναι κάτι που κατ’ απόλυτο τρόπο θεωρούμε ότι πρέπει να γίνει και να αποτελέσει την αφετηρία για ένα συνολικό πλαίσιο αξιοποίησης των ακινήτων του Δημοσίου.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Πότε πιστεύετε ότι η Ελλάδα θα είναι  έτοιμη να ξαναβγεί για δανεισμό στις αγορές;   Θεωρείται ότι ένα τέτοιο πιθανό σήμα μπορεί να δοθεί από τον προσεχή Δεκέμβιο;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Η Ελλάδα σταδιακά ξανακερδίζει την εμπιστοσύνη των αγορών και αυτό θεωρούμε ότι θα συνεχίζεται όσο προχωράμε με καλά αποτελέσματα στην εφαρμογή του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής και διαρθρωτικών αλλαγών. Αυτό φάνηκε από τις εκδόσεις εντόκων γραμματίων, που κλείνουν με σημαντικά μεγαλύτερες προσφορές και σχετικά καλύτερα επιτόκια από αυτά που είχαμε λίγους μήνες πριν. Πρακτικά ανάγκη για έξοδο στις αγορές δεν θα έχουμε μέχρι το τέλος του επόμενου έτους και αυτό το γεγονός μας δίνει το περιθώριο να προχωρήσουμε στο πρόγραμμά μας, να αποκατασταθεί η αξιοπιστία και η εμπιστοσύνη στην οικονομία μας στο βαθμό που είναι εφικτό και να βγούμε για δανεισμό σε μια στιγμή που θα μπορούμε να εξασφαλίσουμε καλύτερους όρους. Άρα αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει κάποια ημερομηνία ή μήνας στο πρόγραμμα. Όλα θα γίνουν στην ώρα τους.

Νομίζω πως μπορούμε, με βάση την επίσκεψη αυτή, αλλά βεβαίως, και τη συνέντευξη Τύπου που έδωσαν, να καταλήξουμε σε κάποια βασικά συμπεράσματα ότι η πρώτη αξιολόγηση του προγράμματος οικονομικής πολιτικής είναι απολύτως θετική. Η επόμενη δόση του δανείου είναι εξασφαλισμένη. Είναι σαφές ότι έχει κλείσει ένας πρώτος κύκλος, αλλά η προσπάθεια συνεχίζεται για τις επόμενες μεγάλες προκλήσεις που έχουμε μπροστά μας.

Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι δεν υπάρχει νέο μνημόνιο. Δεν υπάρχουν νέα μέτρα. Υπάρχει είναι ένα πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής και μεγάλων διαρθρωτικών αλλαγών, το οποίο η ελληνική Κυβέρνηση εφαρμόζει με συνέπεια και με αποφασιστικότητα.

Θα ήθελα να αναφερθώ κατ’ αρχάς στη δημοσιονομική προσαρμογή. Ξεκινάω θυμίζοντας σε όλους τους μεσοπρόθεσμους δημοσιονομικούς στόχους. Ξέρετε ότι ο στόχος είναι στο τέλος του έτους το έλλειμμα να κλείσει στο 8,1%. Στο διάγραμμα που έχετε μπροστά σας (διαφάνεια 3) γίνεται σαφές ποια θα είναι η πορεία δημοσιονομικής προσαρμογής με βάση το πρόγραμμα -σας την υπενθυμίζουμε- αλλά και ποια θα ήταν η πορεία της δημοσιονομικής προσαρμογής χωρίς το πρόγραμμα, με μία ανεξέλεγκτη αύξηση του ελλείμματος στη χώρα μας, που θα έφτανε και θα ξεπερνούσε το 15% στα επόμενα χρόνια. Με βάση το πρόγραμμα έχουμε μία μείωση του ελλείμματος, με τα γνωστά ποσοστά, έτσι ώστε να πέσει κάτω από το 3% το 2014.

Ποια είναι τα αποτελέσματα του πρώτου εξαμήνου (διαφάνεια. 4). Ξέρουμε ότι το πρόγραμμα κινείται μέσα στους στόχους. Είχαμε μία μείωση του ελλείμματος στον κρατικό Προϋπολογισμό, περισσότερη από το στόχο του 40%, και αυτό είναι το κυρίαρχο στοιχείο της προόδου μέχρι τώρα. Επιπλέον, ξέρουμε ότι σε επίπεδο γενικής κυβέρνησης (ΟΤΑ, νοσοκομεία, οργανισμοί κοινωνικής ασφάλισης, ΔΕΚΟ), επίσης, σημειώνεται πρόοδος ως προς τον έλεγχο των δαπανών, αλλά χρειάζεται επιπλέον δουλειά εκεί.

Οι εκτιμήσεις για το δεύτερο εξάμηνο του 2010 (διαφάνεια 5). Κατ’ αρχάς, στο δεύτερο εξάμηνο θα έχουμε θετικές επιπτώσεις από την απόδοση των δημοσιονομικών μέτρων. Εκτιμούμε ότι τα έσοδα του κρατικού Προϋπολογισμού θα εξελιχθούν με κάποιες πιθανές, μικρές, αρνητικές αποκλίσεις από τους στόχους.

Θεωρούμε ότι οι δαπάνες του κρατικού Προϋπολογισμού θα εξελιχθούν με σημαντικές θετικές αποκλίσεις από τους στόχους, δηλαδή θα τις συγκρατήσουμε περισσότερο από τους στόχους. Θεωρούμε ότι στους λογαριασμούς του ευρύτερου δημόσιου τομέα, τόσο σε ταμειακή όσο και σε δημοσιονομική βάση, υπάρχουν κίνδυνοι απόκλισης, που όμως καλύπτονται από την καλύτερη επίδοση στο σκέλος του κρατικού Προϋπολογισμού.

Στο επόμενο διάγραμμα (διαφάνεια 6), βλέπετε τη νέα αξιολόγηση που κάνουμε για την πορεία του ελλείμματος από τώρα μέχρι το τέλος του έτους. Σας θυμίζουμε ότι στο εξάμηνο η εκτέλεση του κρατικού Προϋπολογισμού ήταν κατά 3,6 δισ. καλύτερη, από αυτό το οποίο είχε το πρόγραμμα για τον μήνα Ιούνιο. Δηλαδή, το πρόγραμμα θεωρούσε ότι τον Ιούλιο θα έχουμε ένα έλλειμμα γύρω στα 14,4 δισ. κι εμείς στο εξάμηνο κλείσαμε με ένα έλλειμμα γύρω στα 9,7 δισ.. Με βάση τις προβλέψεις που κάνουμε και κάναμε μαζί με την τρόικα για το υπόλοιπο του έτους, σύμφωνα με το πρόγραμμα, ο χρόνος θα κλείσει στην εκτέλεση του κρατικού Προϋπολογισμού με ένα έλλειμμα 18,7 δισ., όμως η πρόβλεψη που κάνουμε είναι να είμαστε καλύτερα κατά σχεδόν ένα δισ., κλείνοντας δηλαδή στα 17,7 δισ.. Και βλέπετε ότι η πορεία δεν είναι ομοιόμορφη. Έχουμε ένα τρίτο τρίμηνο, το οποίο είναι δύσκολο, λόγω συγκυρίας και λόγω αντικειμενικών δαπανών που πέφτουν εκείνο το τρίμηνο. Για παράδειγμα, έχουμε μία σημαντική αύξηση των δαπανών για τόκους σε αυτό το τρίτο τρίμηνο και οι τόκοι το τρίτο τρίμηνο είναι σχεδόν όσο είναι για το μισό έτος και στη συνέχεια έχουμε πάλι μία βελτίωση.

Έρχομαι στην επόμενη διαφάνεια (διαφάνεια 8), για να θυμίσω ότι στο εξάμηνο τα έσοδα του τακτικού Προϋπολογισμού εξελίχτηκαν έτσι, ώστε να έχουμε μία απόκλιση από το στόχο των 350 εκατομμυρίων ευρώ – και όχι τα 1,5 δισ. τα οποία ακούω και διαβάζω. Αντιθέτως, οι δαπάνες είναι μπροστά από το στόχο που είχαμε στο εξάμηνο κατά περίπου 4 δισ., έτσι ώστε συνολικά να «προπορευόμαστε» κατά κάποιο τρόπο του ελλείμματος κατά 3,6 δισ..

Πρόβλεψη του ελλείμματος γενικής κυβέρνησης για το 2010 (διαφάνεια 9). Είναι σαφές ότι θα κριθούμε στο τέλος του χρόνου, όχι με βάση τον προϋπολογισμό της κεντρικής κυβέρνησης, αλλά με βάση τον προϋπολογισμό της γενικής κυβέρνησης και με βάση τα στοιχεία του «ΕSΑ95», δηλαδή στη βάση με την οποία συγκρίνονται οι διαφορετικές ευρωπαϊκές χώρες. Εδώ, πρέπει να έχουμε όλοι στο μυαλό μας ότι κρινόμαστε με βάση έναν απόλυτο αριθμό και με βάση ένα ποσοστό. Ο απόλυτος αριθμός είναι ότι το έλλειμμα στο τέλος του χρόνου δεν πρέπει να ξεπεράσει τα 18,5 δισ. ευρώ σε απόλυτα νούμερα. Και δίπλα σε αυτό, υπάρχει και η υποχρέωση το έλλειμμα να έχει πέσει στο 8,1%.

Για την ακρίβεια, αν πιάσουμε – όπως πιστεύουμε ότι θα πιάσουμε – το έλλειμμα των 18,5 δισ. ευρώ στο τέλος του χρόνου, με βάση τη σημερινή εξέλιξη του πραγματικού ΑΕΠ και τον εκτιμώμενο πληθωρισμό, ο οποίος είναι πολύ υψηλότερος από την αρχική εκτίμηση, θα έχουμε χαμηλότερο έλλειμμα από το 8,1% που προβλέπεται στο πρόγραμμα. Όμως, η συμβατική μας υποχρέωση είναι και το απόλυτο νούμερο των 18,5 δισ..

Προφανώς σε ένα πρόγραμμα τέτοιου είδους τόσο ριζικής δύσκολης άμεσης δημοσιονομικής εφαρμογής, υπάρχουν και κίνδυνοι (διαφάνεια 10). Τους κινδύνους τους έχουμε εμείς οι ίδιοι αναφέρει πολλές φορές και αναφέρθηκαν, βεβαίως, και στη συνέντευξη της τρόικα σήμερα.

Υπάρχουν κίνδυνοι που έχουν να κάνουν με τη σημερινή υστέρηση εσόδων – και θα μιλήσουμε σε λίγο και για το πώς τους αντιμετωπίζουμε – υπάρχουν κίνδυνοι από πιθανές υπερβάσεις δαπανών στο κράτος το δεύτερο εξάμηνο, κυρίως λόγω επιχορηγήσεων, υπερβάσεων σε συγκεκριμένα Υπουργεία και κυρίως εποπτευόμενους φορείς. Υπάρχουν κίνδυνοι υπερβάσεων δαπανών στη γενική κυβέρνηση, όπως προμήθειες νοσοκομείων και ούτω καθεξής. Και βεβαίως συνολικά το ύψος του ελλείμματος και του χρέους θα επηρεάσει αρνητικά και η επικείμενη ενσωμάτωση στα στοιχεία της γενικής κυβέρνησης φορέων του Δημοσίου, που σήμερα δε συμπεριλαμβάνονται. Να τονίσω όμως ότι στην περίληψη του ΟΣΕ στο χρέος της γενικής κυβέρνησης, που είναι της τάξης των πέντε μονάδων, είναι ήδη ενταγμένη μέσα στο μεσοπρόθεσμο σενάριο της εξέλιξης του χρέους της γενικής κυβέρνησης που έχει το πρόγραμμα. Δεν πρέπει δηλαδή να προσθέσει κανένας πέντε μονάδες στα νούμερα αυτά – είναι ήδη μέσα στην πρόβλεψη για τα επόμενα χρόνια.

Όπως υπάρχουν κίνδυνοι, υπάρχουν βεβαίως και θετικές επιπτώσεις (διαφάνεια 11). Οι θετικές επιδράσεις στα έσοδα, το δεύτερο εξάμηνο, ξεκινούν από την προσπάθεια που κάνουμε για την πάταξη της φοροδιαφυγής. Έχετε δει τις τελευταίες μέρες μία εξαιρετικά έντονη δραστηριότητα στο πλαίσιο αυτό, ξεκινώντας από διασταυρώσεις στοιχείων που κάνουμε, αλλά και μία πολύ πιο στοχευμένη πολιτική, τόσο για τα ληξιπρόθεσμα χρέη, όσο και για συγκεκριμένες ομάδες, αλλά και επαγγελματικές κατηγορίες. Αυτές έχουν αποδώσει υπερδιπλάσια αποτελέσματα στο πρώτο επτάμηνο σε σχέση με πέρυσι, με το ύψος των προστίμων και των αποδόσεων φόρων να είναι περίπου 2,5 δισ. ευρώ – θα υπάρξει και σχετικό δελτίο τύπου.

Οι εισπράξεις παλαιών οφειλών, το πρώτο εξάμηνο, ξεπερνούν τα 1,2 δισ. ευρώ, ενώ το σχέδιο δράσης για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές αρχίζει να αποδίδει – θα μιλήσω σε λίγο και για τα επόμενα βήματα. Τα έσοδα δε του τακτικού Προϋπολογισμού προβλέπονται το δεύτερο εξάμηνο του έτους να ενισχυθούν κατά περίπου 2 δισ. ευρώ περαιτέρω, εξαιτίας της δεύτερης αύξησης του συντελεστή ΦΠΑ – που δεν θα τη δούμε τον Ιούλιο, γιατί τα έσοδα ΦΠΑ περνάνε στον επόμενο μήνα – της τρίτης αύξησης του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης καυσίμων, τσιγάρων και ποτών και της απόδοσης της επέκτασης του λογιστικού προσδιορισμού, της είσπραξης ΕΤΑΚ του 2009 και του Φόρου Μεγάλης Ακίνητης Περιουσίας.

Αντιστοίχως, υπάρχουν θετικές επιδράσεις στις δαπάνες (διαφάνεια 12), οι οποίες ήδη κινούνται σε χαμηλότερα επίπεδα από τα προβλεπόμενα, χωρίς να έχουμε κάποιες ενδείξεις για σημαντικές αναλήψεις υποχρεώσεων που θα τις βρούμε μπροστά μας. Όμως, τονίζεται και στο δελτίο τύπου της τρόικα ότι υπάρχει ανάγκη συνέχειας της περιστολής των δαπανών και καλύτερου ελέγχου ειδικά στη γενική κυβέρνηση. Στο δεύτερο εξάμηνο, αναμένουμε θετικά αποτελέσματα από την πλήρη απόδοση των μέτρων περικοπών δαπανών. Να τονίσουμε κάτι που το έχω ξαναπεί, το πρώτο εξάμηνο μείωσης των δαπανών δεν οφείλεται στις περικοπές μισθών και συντάξεων. Η μείωση στο συνολικό κόστος μισθών και συντάξεων είναι της τάξης του 3% και κάτι. Αντιθέτως υπάρχει τεράστια πρόοδος στη μείωση των λειτουργικών δαπανών του Δημοσίου που ξεπερνούν τα 50%. Αυτό είναι που δίνει και τη μεγάλη μείωση στις δαπάνες το πρώτο εξάμηνο στην κεντρική κυβέρνηση.

Και για να κλείσουμε το θέμα αυτό, εμείς είμαστε απολύτως πεπεισμένοι ότι οι καλύτερες επιδόσεις στη συγκράτηση των δαπανών της κεντρικής κυβέρνησης είναι ικανές να υπερκαλύψουν πιθανές αποκλίσεις στην υπόλοιπη γενική κυβέρνηση.

Φεύγω από το δημοσιονομικό σκέλος και έρχομαι στις διαρθρωτικές αλλαγές. Θέλω να τονίσω ότι όλο και περισσότερο, όσο δηλαδή μπαίνει μία σειρά στα δημοσιονομικά – που βεβαίως έχουμε πολλή δουλειά ακόμη μπροστά μας – όσο μπαίνει μια τάξη και αρχίζουν να εκλογικεύονται οι δαπάνες και μπαίνει μια τάξη στα έσοδα, τόσο η σημασία του προγράμματος μεταφέρεται στο διαρθρωτικό σκέλος.

Μεταφέρεται στις μεγάλες μεταρρυθμίσεις. Μεταφέρεται στις μεγάλες διαρθρωτικές αλλαγές, τις οποίες η Κυβέρνηση είχε δεσμευτεί να κάνει. Στις μεγάλες διαρθρωτικές αλλαγές, τις οποίες είχαμε δεσμευτεί και προεκλογικά να κάνουμε και οι οποίες αποτελούν και την αιχμή των παρεμβάσεων από δω και πέρα.

Να θυμίσουμε ότι έχουμε πίσω μας τέσσερις μήνες μεγάλων διαρθρωτικών αλλαγών (διαφάνεια 14). Την Ανεξάρτητη Στατιστική Αρχή που ξαναδίνει αξιοπιστία στα στατιστικά μας δεδομένα. Το νέο φορολογικό πλαίσιο που θα συνοδευτεί από την αλλαγή του φοροεισπρακτικού μηχανισμού. Το νέο δημοσιονομικό πλαίσιο, με το νομοσχέδιο δημοσιονομικής ευθύνης που πέρασε πριν από μερικές εβδομάδες από τη Βουλή. Τον «Καλλικράτη». Την ανάρτηση των αποφάσεων στο διαδίκτυο. Τη μεγάλη ασφαλιστική μεταρρύθμιση – η σημασία της οποίας φαίνεται και από το πώς αντικατοπτρίζεται στις δηλώσεις των στελεχών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Τις αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις. Την εποπτεία του χρηματοπιστωτικού τομέα και τις αλλαγές που έχουν γίνει σε αυτόν. Την απελευθέρωση των υπηρεσιών με το σχέδιο νόμου της ενσωμάτωσης της οδηγίας. Την προστασία των υπερχρεωμένων επιχειρήσεων και νοικοκυριών. Την απλοποίηση των διαδικασιών ίδρυσης επιχειρήσεων.

Πρόκειται για μία σειρά από πολύ μεγάλες τομές, πολύ μεγάλες αλλαγές, που πιστεύω ότι, όποιος καλόπιστος κοιτάξει οποιαδήποτε πρόσφατη περίοδο της μεταπολεμικής ιστορίας της Ελλάδας και της μεταπολιτευτικής Ελλάδας, δύσκολα θα έβρισκε σε ένα τόσο μικρό χρονικό διάστημα να έχουν συγκεντρωθεί τόσες μεγάλες παρεμβάσεις, που αλλάζουν ουσιαστικά τον τρόπο λειτουργίας της ελληνικής οικονομίας και του κράτους ευρύτερα.

Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι η δουλειά έχει τελειώσει. Κάθε άλλο. Μπροστά μας έχουμε μεγάλες προκλήσεις. Και εδώ κωδικοποιούμε τις προκλήσεις των επομένων μηνών σε 10 μεγάλες διαρθρωτικές αλλαγές που θα υλοποιηθούν με ορίζοντα το τέλος του έτους (διαφάνεια 15):

Τις αλλαγές στη φορολογική διοίκηση και στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής. Τον νέο προϋπολογισμό, ο οποίος θα γίνει με βάση το νέο δημοσιονομικό πλαίσιο. Την αυξημένη προσπάθεια για τον έλεγχο του κόστους υγείας στα νοσοκομεία. Τις αλλαγές στη Δημόσια Διοίκηση. Την απελευθέρωση των αγορών και τα κλειστά επαγγέλματα. ΟΣΕ και ΔΕΚΟ. Αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας και αποκρατικοποιήσεις. Τις αλλαγές στο τραπεζικό σύστημα. Τις αλλαγές στο επιχειρηματικό περιβάλλον. Τα θέματα ανταγωνιστικότητας και τιμών.

Εν συντομία, ποια είναι τα βασικά χαρακτηριστικά για κάθε μία από αυτές τις 10 μεγάλες τομές, όλες από τις οποίες αποτυπώνονται στις συμφωνίες που έχουμε με τους Ευρωπαίους εταίρους μας και στο πρόγραμμα οικονομικής πολιτικής το οποίο υλοποιείται.

Φορολογική διοίκηση και φοροδιαφυγή (διαφάνεια 16). Προχωράμε το Σεπτέμβρη στη δημιουργία πέντε ομάδων δράσης, με ειδική στόχευση στους εξής τομείς:

- Εφαρμογή του νέου φορολογικού πλαισίου, που είναι μία εξαιρετικά πολύπλοκη διαδικασία. Έχει ήδη ξεκινήσει δουλειά και θα γίνει μία ειδική ομάδα δράσης, η οποία θα μπορέσει να βοηθήσει στη βέλτιστη προσαρμογή στο νέο φορολογικό πλαίσιο.

- Συλλογή ληξιπρόθεσμων οφειλών. Έχει ήδη γίνει μία ομάδα δράσης, της οποίας νομίζω τα αποτελέσματά της τα βλέπετε ήδη με τη δημοσιοποίηση στοιχείων.

- Ειδική μονάδα για τους φορολογούμενους με τα μεγαλύτερα εισοδήματα, για να γίνει μία σωστή στόχευση.

- Ενίσχυση των ελέγχων σε άτομα με μεγάλο πλούτο και υψηλά εισοδήματα.

- Ενίσχυση των ελεγκτικών και εισπρακτικών μηχανισμών και βελτίωση των υπηρεσιών προς τους φορολογούμενους.

Παρά το γεγονός ότι υπάρχει πολύ μεγάλη έμφαση αυτόν τον καιρό στην προσπάθεια καταπολέμησης της φοροδιαφυγής, ποτέ δεν θα ξεχάσουμε στο Υπουργείο Οικονομικών ότι είναι υποχρέωσή μας ο φορολογούμενος να αποκτήσει καλύτερη σχέση με τις φορολογικές Υπηρεσίες και να βελτιώσουμε τους ελέγχους, να βελτιώσουμε τον τρόπο με τον οποίο έρχεται σε επαφή με το φορολογικό σύστημα. Και βέβαια, γνωρίζοντας όλοι τις αδυναμίες του σημερινού μηχανισμού, θα προχωρήσουμε σε μια εκ βάθρων αναδιάρθρωσή του. Μία αναδιάρθρωση όλου του μηχανισμού της φορολογίας με ειδική νομοθετική παρέμβαση, η οποία θα έρθει είτε με νόμο, είτε με Προεδρικό Διάταγμα, το φθινόπωρο και στόχο θα έχει  μια νέα δομή, μια νέα οργάνωση με πιο αποτελεσματικές υπηρεσίες.

Ο νέος προϋπολογισμός και έλεγχος δαπανών (διαφάνεια 17). Θυμίζω ότι ο προϋπολογισμός του 2011 θα γίνει με βάση το νέο δημοσιονομικό νομοσχέδιο. Θυμίζω ότι μπαίνουν ανώτατα όρια δαπανών, όχι μόνο στην κεντρική, αλλά και στη γενική κυβέρνηση. Ανώτατα όρια δαπανών, τα οποία είναι συμβατά με το δημοσιονομικό μεσοπρόθεσμο πλαίσιο, το οποίο έχει η Κυβέρνηση.

Υπάρχει η δημιουργία ενός συστήματος καταγραφής υποχρεώσεων, μέχρι τέλος Σεπτεμβρίου, έτσι ώστε κανένας φορέας να μην αναλαμβάνει σήμερα υποχρεώσεις, τις οποίες θα μεταφέρουμε αργότερα ως πληρωμές. Θα υπάρχει η μηνιαία δημοσιοποίηση των στοιχείων του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους για τη γενική κυβέρνηση και βέβαια, από το 2011 πλέον, το Ολοκληρωμένο Πληροφοριακό Σύστημα για την καθημερινή παρακολούθηση των δαπανών ανά κωδικό.

Νοσοκομεία και κλάδος υγείας (διαφάνεια 18). Είναι σαφές ότι η Κυβέρνηση έχει κάνει μια πολύ  μεγάλη προσπάθεια, για να βάλει τάξη σε όλα τα συναρμόδια Υπουργεία, ξεκινώντας βεβαίως από το Υπουργείο Υγείας, το Υπουργείο Εργασίας, το οποίο μέσω στων ασφαλιστικών ταμείων καλείται να πληρώσει κόστη, το Υπουργείο Οικονομίας, το οποίο μέσω της εποπτείας έχει προφανή ρόλο στο ζήτημα αυτό. Έχει γίνει μεγάλη προσπάθεια για τον έλεγχο των δαπανών. Τους επόμενους μήνες, υλοποιούμε ειδικό σχέδιο δράσης με στόχο την περιστολή της σπατάλης στα νοσοκομεία και την παροχή καλύτερων υπηρεσιών.

Ακόμα, στόχος του σχεδίου δράσης είναι η έγκαιρη και διαφανής αποπληρωμή προμηθειών και χρεών των νοσοκομείων και βέβαια με μεγάλη  έμφαση στις ηλεκτρονικές προμήθειες. Ξέρετε ότι μπαίνουν ορκωτοί  ελεγκτές στα μεγάλα νοσοκομεία. Ακόμα έχουμε την αποτύπωση στα οικονομικά αποτελέσματα της πολιτικής για το φάρμακο και τη συνταγογράφηση. Πηγαίνουμε πλέον στη συνταγογράφηση με βάση τη δραστική ουσία οριζόντια και λειτουργία του ολοήμερου νοσοκομείου –η αρμόδια Υπουργός έχει ήδη κάνει τις σχετικές ανακοινώσεις που θα οδηγήσουν και σε βελτίωση του κόστους και των εσόδων του δημοσίου συστήματος υγείας, αλλά και σε καλύτερες υπηρεσίες του πολίτη.

Δημόσια Διοίκηση και «Καλλικράτης» (διαφάνεια 19). Η εφαρμογή του «Καλλικράτη», μετά τις δημοτικές εκλογές και τις νέες Τοπικές Αυτοδιοικήσεις, οδηγεί σε εξοικονόμηση δαπανών κάθε χρόνο και καλύτερες υπηρεσίες. Υπάρχουν συγκεκριμένοι στόχοι στο πρόγραμμα για το πώς θα πετύχουμε καλύτερα οικονομικά αποτελέσματα κάθε χρόνο, τόσο από την εξοικονόμηση δαπανών, όσο και από τη βελτίωση των εισπράξεων.

Ενιαία Αρχή για την πληρωμή της μισθοδοσίας στο Δημόσιο. Ολοκληρώσαμε την απογραφή, έχουμε πλέον τη βάση δεδομένων για να προχωρήσουμε στα επόμενα βήματα. Κοντά στο τέλος του χρόνου, όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι θα πληρώνονται από την Ενιαία Αρχή Πληρωμών. Μετά από αυτή την ημερομηνία, ουδείς θα πληρώνεται, αν δεν πληρώνεται από την Ενιαία Αρχή πληρωμών. Το ενιαίο μισθολόγιο. Ξεκινάμε το Σεπτέμβριο συζήτηση με την ΑΔΕΔΥ, τα δυο συναρμόδια Υπουργεία, το Υπουργείο Εσωτερικών και το Υπουργείο Οικονομικών για ένα νέο μισθολόγιο στο δημόσιο τομέα.

Η μελέτη για την αποτελεσματικότερη λειτουργία της κεντρικής Δημόσιας Διοίκησης. Υπάρχει ρητή δέσμευση στο  πρόγραμμα οικονομικής πολιτικής για την εκπόνηση μιας παρόμοιας μελέτης, όπως επίσης και μια μελέτη για τη μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα και στόχευση των κοινωνικών προγραμμάτων. Ήδη, ο Πρωθυπουργός έχει ανακοινώσει τη συνεργασία με έναν πολύ γνωστό διεθνή εμπειρογνώμονα. Η Ελλάδα είναι από τις χώρες που δαπανά πολλά για κοινωνικές παροχές, αλλά δεν καταφέρνει να μειώσει το ποσοστό φτώχειας αντίστοιχα με τις δαπάνες, τις οποίες κάνει.

Απελευθέρωση αγορών και  κλειστά επαγγέλματα (διαφάνεια 20). Εφαρμογή της Οδηγίας που έχει ήδη ενσωματωθεί στην εθνική νομοθεσία για την απελευθέρωση της αγοράς υπηρεσιών. Το νομοσχέδιο για την απελευθέρωση του επαγγέλματος των φορτηγών έρχεται αμέσως μόλις ανοίξει η Βουλή, με βάση το χρονοδιάγραμμα του αρμόδιου Υπουργείου Υποδομών. Ακόμα έχουμε την προετοιμασία της νομοθετικής ρύθμισης για την απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων, νομοθετική πρωτοβουλία για την οποία θα συνεργαστεί το Υπουργείο Οικονομικών με όλα τα συναρμόδια Υπουργεία, βεβαίως, με το συντονισμό από τον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης και τέλος το σχέδιο για την απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας.

Εδώ, να τονίσω ότι η Κυβέρνηση θα παρουσιάσει, μέχρι το τέλος του έτους, το πλήρες σχέδιο για την απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας, μέσα στο ευρωπαϊκό πλαίσιο απελευθέρωσης, εξετάζοντας τις διάφορες εναλλακτικές, με βάση όμως τις δικές της προτεραιότητες και το δικό της σχεδιασμό για τη μετάβαση σε μια οικονομία, η οποία θα στηρίζεται σε πιο καθαρή ενέργεια.

ΟΣΕ και ΔΕΚΟ (διαφάνεια 21). Το Σεπτέμβριο έχουμε από το αρμόδιο Υπουργείο την κατάθεση του νομοσχεδίου για την αναδιάρθρωση του σιδηροδρομικού κλάδου και την παρουσίαση του επιχειρησιακού σχεδίου για τη βιωσιμότητα και αναδιοργάνωση του ΟΣΕ. Το Σεπτέμβριο, έχουμε από το Υπουργείο Οικονομικών τη δημοσιοποίηση των στοιχείων για τις 10 πιο ζημιογόνες ΔΕΚΟ. Για να έχουμε όλοι εικόνα ακριβώς για τα οικονομικά στοιχεία και για το τι καλείται να πληρώσει ο Έλληνας φορολογούμενος και συλλογικά να αποφασίσουμε ως κοινωνία τι κάνουμε ακριβώς. Για να μειώσουμε τα ελλείμματα αυτά, αλλά ταυτοχρόνως να κρατήσουμε κοινωνικές υπηρεσίες  και επιδοτούμενες εκεί που χρειάζεται. Και βεβαίως, έχουμε τα επιχειρησιακά σχέδια αναδιάρθρωσης και συγχωνεύσεων φορέων. Ξέρετε ήδη ότι αρμόδια Υπουργεία, όπως το Υπουργείο Υποδομών, έχουν προχωρήσει σ’ αυτή την κατεύθυνση.

Αξιοποίηση δημόσιας περιουσίας και αποκρατικοποίησης (διαφάνεια 22). Στο πρόγραμμα υπάρχει η δέσμευση για παρουσίαση, μέχρι το τέλους του χρόνου, της εξειδίκευσης του πλαισίου αποκρατικοποιήσεων και των αναμενόμενων εσόδων, τουλάχιστον ένα δισ. ευρώ για τα επόμενα τρία χρόνια κάθε έτος. Στην εξειδίκευση περιλαμβάνεται η αξιοποίηση πόρων και η τεχνογνωσία του ιδιωτικού τομέα μέσα από διαφορετικές μεθόδους και μέσα σ’ ένα πλέγμα κλάδων, για το οποίο έχουμε μιλήσει και στο παρελθόν: πώληση, συμβάσεις παραχώρησης, στρατηγικοί επενδυτές, μετοχοποίηση μέσω Χρηματιστηρίου, εταιρεία συμμετοχών. Η Κυβέρνηση και η  Ειδική Γραμματεία Αποκρατικοποιήσεων, σε συνεργασία με κάθε αρμόδιο Υπουργείο, προχωρούν γρήγορα στην πρόσληψη τεχνικοοικονομικών συμβούλων, για κάθε έναν από τους  μεγάλους τομείς, για τους οποίους έχουμε μιλήσει (λιμάνια, αεροδρόμια, συμβάσεις  σε δρόμους, αξιοποίηση του φάσματος και ούτω καθ’ εξής).

Τραπεζικό σύστημα (διαφάνεια 23). Εδώ να τονίσουμε την έναρξη λειτουργίας του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Την ενίσχυση της εποπτείας  του χρηματοπιστωτικού τομέα από την Τράπεζα της Ελλάδος,  συμπεριλαμβανομένου βεβαίως και  του  ασφαλιστικού τομέα όπου είχε αποκτήσει αρμοδιότητες. Την ολοκλήρωση της μελέτης για τις στρατηγικές επιλογές του τραπεζικού τομέα. Ολοκληρώνουμε αυτές τις ημέρες την υπογραφή της σύμβασης με τρεις μεγάλους ξένους επενδυτικούς οίκους, οι οποίοι θ’ αναλάβουν την εκπόνηση της μελέτης για τις στρατηγικές επιλογές στον τραπεζικό τομέα και ταυτόχρονα την αποτίμηση και αξιολόγηση της συμμετοχής του Δημοσίου στον τραπεζικό τομέα. Το σχέδιο αναδιάρθρωσης της τράπεζας, η οποία δεν πέρασε τα «stress tests», το οποίο πρέπει να εκπονηθεί και κατατεθεί μέχρι τέλος Σεπτεμβρίου και την επέκταση του πυλώνα των εγγυήσεων κατά 25 δισ. ευρώ – είναι ο γνωστός 2ος πυλώνας. Η επέκταση αυτή κρίνεται αναγκαία μετά από ενδελεχή μελέτη από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, σε συνεργασία και με την Τράπεζα της Ελλάδος, για να ενισχύουμε  τη ρευστότητα στην πραγματική οικονομία – και αυτό βεβαίως με νομοθετική παρέμβαση.

Επιχειρηματικό περιβάλλον και ανάπτυξη (διαφάνεια 24). Εφαρμογή σχεδίου δράσης για τη δραστική μείωση  του αριθμού αδειών και διατυπώσεων για τη λειτουργία των επιχειρήσεων. Για πρώτη φορά, μπαίνει στο πρόγραμμα η δέσμευση μελέτης για την ανάπτυξη της τουριστικής βιομηχανίας και την άρση εμποδίων για την ανταγωνιστική λειτουργία του κλάδου. Προχωράμε σε σχέδιο δράσης για την ολοκλήρωση του Κτηματολογίου και την επιτάχυνση των διαδικασιών. Προχωράμε σε νομοθετική ρύθμιση για την επιτάχυνση των μεγάλων έργων και των επενδύσεων -έχετε ήδη ακούσει την Κυβέρνηση να μιλάει για το ζήτημα αυτό, έχει  ήδη υπάρξει συζήτηση στο Υπουργικό Συμβούλιο. Και προχωράμε σε σύσταση ομάδας δράσης για την απλοποίηση και την επιτάχυνση των διαδικασιών του ΕΣΠΑ και την αύξηση της απορρόφησης.

Και τέλος, το θέμα της ανταγωνιστικότητας των τιμών (διαφάνεια 25). Ξέρετε ότι υπάρχει μια αναθεώρηση του εκτιμώμενου πληθωρισμού με βάση τις εξελίξεις των τελευταίων μηνών. Εδώ, λοιπόν, υπάρχουν ειδικές δράσεις για την αναθεώρηση του θεσμικού πλαισίου για τον ανταγωνισμό, την ενίσχυση της ανεξαρτησίας της Επιτροπής Ανταγωνισμού και μελέτη για τη συμβολή του λιανικού εμπορίου στην ανταγωνιστικότητα των τιμών, την απασχόληση και την ανάπτυξη.

Κλείνω, δίνοντας μια αίσθηση λίγο του χρονοδιαγράμματος και των συγκεκριμένων πραγμάτων που έχουμε μπροστά μας. Αποτέλεσμα της συνάντησης και των συζητήσεων που είχαμε με τους εκπροσώπους των τριών θεσμών, είναι δύο κείμενα.

Καταρχήν, έχουμε ένα επικαιροποιημένο τεχνικό κείμενο, το οποίο προχωρά ανά τρίμηνο, όπως προχωρά και η εκτέλεση του μνημονίου. Αυτό το κείμενο, το οποίο έχει συμφωνηθεί, τις επόμενες εβδομάδες θα περάσει μέσα από τις γραφειοκρατίες, τόσο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, όσο και της ΕΚΤ και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και θα δημοσιοποιηθεί κάποια στιγμή στις αρχές Σεπτεμβρίου. Επαναλαμβάνω, στο κείμενο αυτό επικαιροποιεί το προηγούμενο τεχνικό κείμενο, δεν έχει νέες δεσμεύσεις ή νέα μέτρα. Το κείμενο των δράσεων είναι ένα ζωντανό κείμενο και κάθε τρίμηνο, προφανώς, όπως τελειώνουν κάποιες δράσεις και άρα διαγράφονται ως έχουσες ολοκληρωθεί, προχωράμε παραπέρα στις επόμενες δράσεις.

Και έχουμε ένα δεύτερο κείμενο, που είναι ένα κείμενο πολιτικής. Είναι ένα μικρό περίπου πεντασέλιδο κείμενο, που αποτυπώνει την εικόνα της κατάστασης και των επόμενων βημάτων στην Ελλάδα γενικά. Αυτό το κείμενο λίγο πολύ αποτυπώθηκε και στη σημερινή συνέντευξη Τύπου που έδωσαν οι εκπρόσωποι της τρόικας. Αυτός είναι ο τόνος, τον οποίο θα περιμένετε να δείτε και στο κείμενο, το οποίο επίσης θα παρουσιαστεί αρχές Σεπτεμβρίου.

Έχουμε μια διαδικασία, η οποία έχει δυο διαφορετικές διαστάσεις, όπως και στην υπογραφή του μνημονίου, το Μάιο. Η μια είναι η διάσταση που αφορά στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η άλλη είναι η διάσταση που αφορά στις ευρωπαϊκές χώρες.

Ως προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θα έχουμε μια σύγκλιση του Διοικητικού Συμβουλίου γύρω στις 10 Σεπτεμβρίου, έτσι ώστε να υπάρξει η επίσημη αποδέσμευση της δεύτερης δόσης του δανείου και να υπάρξει εκταμίευση προς την Ελλάδα, η οποία θα γίνει στο διάστημα 13-15 Σεπτεμβρίου.

Αντιστοίχως, στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα υπάρξει συζήτηση τεχνική, δηλαδή σε επίπεδο ομάδας εργασίας, και στη συνέχεια, στο Ecofin στις 7 Σεπτεμβρίου, το οποίο επίσης αποδέχεται την εισήγηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, έτσι ώστε επίσης να υπάρχει η εκταμίευση γύρω στις 13-15 Σεπτεμβρίου, μέσα στο χρονοδιάγραμμα.

Με βάση αυτά πηγαίνουμε πλέον στην υλοποίηση των μέτρων του τρίτου τριμήνου. Θυμίζω ότι το τρίτο τρίμηνο ολοκληρώνεται 30 Σεπτεμβρίου και άρα προς το τέλος Οκτωβρίου θα υπάρξει η επόμενη επίσημη αξιολόγηση, ενώ το Σεπτέμβριο θα υπάρξει μια ενδιάμεση επίσκεψη της τρόικας, λίγων ημερών, για την αποτύπωση της πορείας και τη συζήτηση για την προετοιμασία και του Προϋπολογισμού του 2011.

Κλείνω, λέγοντας ότι έχει γίνει πάρα πολύ δουλειά από όλους. Και θέλω για άλλη μια φορά να ευχαριστήσω, κατ’ αρχάς όλους τους δικούς συνεργάτες μου στο Υπουργείο Οικονομικών, όχι μόνο αυτούς που βρίσκονται εδώ μαζί μου, αλλά και όλες τις Υπηρεσίες του Υπουργείου, που μέσα σε ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα έχουν επιχειρήσει να προσαρμόσουν τη Δημόσια Διοίκηση σε ένα πρωτόγνωρο εγχείρημα που δεν έχει ξαναγίνει στη χώρα.

Θέλω να ευχαριστήσω τους συναδέλφους μου Υπουργούς, τις πολιτικές ηγεσίες και τις Υπηρεσίες των υπολοίπων Υπουργείων. Ένα παρόμοιο πρόγραμμα δεν βγαίνει από ένα Υπουργείο. Είναι ένα συλλογικό ζήτημα όλης της Κυβέρνησης και ως τέτοιο το αντιμετωπίζουμε. Για να μπορέσουμε να φέρουμε σε πέρας ένα πρόγραμμα παρόμοιου είδους που κάνει τόσο σοβαρές τομές, όχι μόνο στον τρόπο με τον οποίον αντιλαμβανόμαστε τη δημοσιονομική διαχείριση, αλλά στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε το κράτος και την οικονομία στην Ελλάδα. Για να μπορέσουμε να κάνουμε αυτές τις μεγάλες τομές έχει χρειαστεί πολύ μεγάλη προσπάθεια. Και όλοι, χωρίς καμία απολύτως εξαίρεση, έχουν συμβάλει σε αυτή την κατεύθυνση πάρα πολύ θετικά, με πολύ καλή διάθεση και παρά το γεγονός -και εδώ αναφέρομαι και στους δημόσιους υπαλλήλους- ότι γνωρίζουμε ότι ήταν από αυτούς, οι οποίοι είχαν να υποστούν θυσίες τους περασμένους μήνες.

Τους ευχαριστώ λοιπόν γι’ αυτό και θα συνεχίσουμε με τους ίδιους ρυθμούς, με την ίδια προσπάθεια. Γιατί το αποτέλεσμα πρέπει να είναι ένα διαφορετικό κράτος, μια διαφορετική Δημόσια Διοίκηση και ένα διαφορετικό φορολογικό σύστημα, ένας άλλος τρόπος δαπανών και μια σειρά από μεγάλες διαρθρωτικές τομές, που κάνουν μια οικονομία πιο ανταγωνιστική. Που κάνουν ένα δημοσιονομικό σύστημα πιο βιώσιμο. Που αποδίδουν στον Έλληνα πολίτη πίσω τα χρήματα που δίνει σε φόρους. Που τα αποδίδουν σε καλύτερες υπηρεσίες και βάζουν τη βάση για μια βιώσιμη ανάπτυξη.

Παρακαλώ τις ερωτήσεις σας.

ΕΛ. ΚΩΣΤΑΡΕΛΟΥ: Μιλήσατε για επέκταση του πυλώνα με 25 δισ. στις Τράπεζες. Δηλαδή μιλάμε μια πρόσθετο ποσό; Πέρα από τα 28 και 10, 38 είναι συν άλλα 25; Και από που θα προέλθουν αυτά; Και ένα δεύτερο, η τρόικα στη συνέντευξη την οποία έκανε νωρίτερα είπε ότι συζητήσατε και θέμα απολύσεων στις ΔΕΚΟ.

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Κατ’ αρχάς, να πάρω το δεύτερο. Η τρόικα δεν είπε κάτι τέτοιο.

Ελ. ΚΩΣΤΑΡΕΛΟΥ: Έγινε ερώτηση και είπε ναι. Ο Τόμσεν.

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Η συζήτηση ήταν συνολικά για τα σχέδια αναδιάρθρωσης. Δεν έχει γίνει καμία συζήτηση σχετικά με απολύσεις. Έχει γίνει συζήτηση για τα συνολικά πλαίσια αναδιάρθρωσης, ειδικά για τον ΟΣΕ, που είναι το πρώτο με το οποίο πάμε.

Υπάρχει μια συζήτηση σε εξέλιξη ανάμεσα στο Υπουργείο Υποδομών και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και πιστεύω ένα πολύ καλό σχέδιο αναδιάρθρωσης, το οποίο θα παρουσιαστεί μόλις υπάρχει η ολοκλήρωση του.                        Όσον αφορά στα 25 δισ., πρόκειται για επέκταση του πυλώνα κατά 25 δισ.. Η επέκταση αυτή αποτελεί και προϋπόθεση για την εκταμίευση της επόμενης δόσης του δανείου. Κρίθηκε σκόπιμη από την ανάλυση των τριών θεσμών, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, για να συνεχίσει να υπάρχει η απρόσκοπτη χρηματοδότηση της πραγματικής οικονομίας.

Είναι σαφές ότι οι ευρωπαϊκές τράπεζες εξακολουθούν να βρίσκονται σε μια κατάσταση, η οποία είναι πολύ καλύτερη από αυτή που ήταν πριν από μερικούς μήνες, αλλά ακόμη να δυσκολεύονται να έχουν πρόσβαση, όπως και το Ελληνικό Δημόσιο εξάλλου, σε διεθνείς πηγές χρηματοδότησης.

Στο βαθμό που αυτό δεν μπορεί να γίνει, το Ελληνικό Δημόσιο επεκτείνει τις εγγυήσεις στις τράπεζες και οι τράπεζες καταθέτουν τις εγγυήσεις αυτές ως ενέχυρο στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, οπότε μπορούν να δανειστούν από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και έτσι να διοχετεύσουν χρήματα στις επιχειρήσεις και στα νοικοκυριά και να μην σταματήσει η πιστωτική επέκταση που βλέπουμε να εξακολουθεί να υπάρχει και η οποία θα θέλαμε να επιταχυνθεί ακόμη περισσότερο. Ο μηχανισμός είναι σαφής.

Είναι εγγυήσεις. Και οι τράπεζες βεβαίως δίνουν τα ομόλογα αυτά στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, από την οποία είναι οι εγγυήσεις από τον πυλώνα 2 που δίνει το Ελληνικό Δημόσιο. Να το ξεκαθαρίσουμε. Δεν μιλάμε για μετρητά. Είναι εγγυήσεις του Ελληνικού Δημοσίου. Δεν είναι ομόλογα, δεν είναι εγγραφές ομολόγων στο χρέος. Είναι οι τράπεζες οι οποίες εκδίδουν ομόλογα, τα καταθέτουν στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, παίρνουν από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα φτηνή χρηματοδότηση με βάση τους κανόνες τους οποίους εξακολουθεί να μην έχει αλλάξει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και με βάση αυτή τη χρηματοδότηση μπορούν να συνεχίσουν να δανειοδοτούν την ελληνική οικονομία.

Μ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ: Από τα 13 θα πάτε στα 25 ή 13 πλην 25;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Είναι επιπρόσθετα 25 δισ.

Θ. ΠΑΠΑΔΗΣ: Το πακέτο έχει φτάσει συνολικά τα 68 δισ., εγγυήσεις και ρευστό. Πιθανόν το Δημόσιο κάνει αυτό που πρέπει. Οι τράπεζες κάνουν αυτό που πρέπει; Έχετε ζητήσει να κάνουν κινήσεις άμεσα, το ίδιο και ο κ. Προβόπουλος. Τις κάνουν;  Έχετε κάποιες τέτοιες ενδείξεις;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Κατ’ αρχάς, να τονίσω και θέλω να το πω με μεγάλη σοβαρότητα, ότι οι ελληνικές Τράπεζες πέρασαν από τα «stress tests» πολύ καλά. Ακόμα και η μια τράπεζα, η οποία ήταν κάτω από το όριο, ξέρουμε ότι σε κανονικές συνθήκες είναι απολύτως ασφαλείς. Τυχαίνει να είναι δε και μια Τράπεζα στην οποία το Ελληνικό Δημόσιο είναι ο κύριος μέτοχος και άρα εγγυάται πλήρως το μέλλον της.

Όμως, είναι ταυτόχρονα σαφές και το έχουμε πει πολλές φορές και η επανάληψη νομίζω πολλές φορές δεν βοηθάει – είναι μεν μήτηρ πάσης μαθήσεως, αλλά, εν πάση περιπτώσει, νομίζω έχει εμπεδωθεί ότι οι Τράπεζες πρέπει να κάνουν μια σειρά από στρατηγικές κινήσεις.

Υπάρχουν συζητήσεις σε εξέλιξη. Εγώ να μείνω, όμως, στα θεσμικά ζητήματα που έχουμε μπροστά μας. Τι έχουμε μπροστά μας; Έχουμε την πρόσληψη χρηματοοικονομικών συμβούλων από το Ελληνικό Δημόσιο με ένα διπλό στόχο. Αφενός τη μελέτη των στρατηγικών επιλογών για το ελληνικό τραπεζικό σύστημα, έτσι ώστε το Ελληνικό Δημόσιο να έχει στη διάθεσή του μια σοβαρή ανάλυση των διαφορετικών στρατηγικών επιλογών και δεύτερον, βεβαίως, την αποτίμηση της αξίας των συμμετοχών του Δημοσίου και εναλλακτικά σενάρια γύρω από αυτά.

Ειδικά για τη μια τράπεζα, την Αγροτική, χρειάζεται ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης, το οποίο πρέπει να ολοκληρωθεί μέχρι τέλος Σεπτεμβρίου, διότι ήταν κάτω από το όριο το συγκεκριμένο.

ΑΡΓ. ΠΑΠΑΣΤΑΘΗΣ: Θέλω να επανέλθω λίγο στο ζήτημα που έθεσε ο συνάδελφος. Επειδή ήμουν παρών στη συνέντευξη της τρόικας, τα στελέχη της δεν διέψευσαν ότι ζήτησαν απολύσεις στον ΟΣΕ ή στον ευρύτερο δημόσιο τομέα και δεν διέψευσαν γενικώς ότι ενδεχομένως θα προτείνουν, μέσα στο πακέτο των προτάσεων που θα συζητήσουν μαζί σας θα περιλαμβάνεται και αυτό.

Η ερώτησή μου προς εσάς είναι, αν σας έχει τεθεί ζήτημα απολύσεων και αν σας έχει τεθεί τι απαντήσατε και δεύτερον, μια ευθεία απάντηση αν θα γίνουν απολύσεις στον ευρύτερο δημόσιο τομέα.

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Να απαντήσω ευθέως. Δεν μου έχει τεθεί τέτοιο ζήτημα και δεν μου έχει τεθεί για ένα πάρα πολύ απλό λόγο. Το ζητούμενο είναι να έχουμε σχέδια αναδιάρθρωσης, τα οποία να είναι πειστικά, τα οποία να οδηγούν σε μια βιώσιμη κατάσταση για τις ΔΕΚΟ, στις οποίες να μειωθούν τα ελλείμματα δραστικά και να περάσουν κάποιες από αυτές στην κερδοφορία. Λέω κάποιες από αυτές, γιατί, για παράδειγμα, οι αστικές συγκοινωνίες σε κάθε μεγάλη πρωτεύουσα επιδοτούνται.

Αντίστοιχα, στις περισσότερες χώρες, υπάρχει επιδότηση των σιδηροδρομικών μεταφορών. Όμως, πρέπει να υπάρχουν όρια στις επιδοτήσεις αυτές. Άρα, λοιπόν, θα έχουμε ειδικά σχέδια αναδιάρθρωσης. Εμείς στα σχέδια αυτά της αναδιάρθρωσης, μιλάμε για μετατάξεις προσωπικού.

ΧΡ. ΖΙΩΤΗΣ: Για να γίνει σαφές, αν θα μπορούσατε να μας πείτε πόσες εγγυήσεις έχετε δώσει μέχρι στιγμής ή έχει ψηφιστεί στη Βουλή, γιατί ψηφίσατε και πρόσφατα να δοθεί ένα ποσό για εγγυήσεις.

Δεύτερον εάν θα μπορούσατε να μας πείτε ποιοι είναι οι σύμβουλοι που έχετε προσλάβει και θα υπογράψετε την ερχόμενη εβδομάδα με τις τρεις Τράπεζες και τρίτον, εάν η ΔΕΗ συμπεριλαμβάνεται στο πρόγραμμα των αποκρατικοποιήσεων ή των μετοχοποιήσεων.

Ευχαριστώ.

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Ως προς το πρώτο, οι εγγυήσεις από τον δεύτερο πυλώνα είναι μέχρι σήμερα 30 δισ. συνολικά και εδώ έχουμε μια νέα επέκταση κατά 25 δισ.. Άρα, το σύνολο είναι 55 δισ. εγγυήσεων. Να τονίσω ότι το Ελληνικό Δημόσιο έχει και εισπράξεις, για παράδειγμα, από τις προνομιούχες μετοχές και βεβαίως από τις εγγυήσεις, από τις προνομιούχες μετοχές – νομίζω είναι γύρω στα 150 εκ. φέτος, μαζί με τις εγγυήσεις.

Να τονίσω το εξής. Είναι σαφές ότι μια παρόμοια κίνηση γίνεται για ένα και μοναδικό λόγο. Πρέπει να κρατήσουμε τη ρευστότητα στην πραγματική οικονομία. Δεν υπάρχει άλλος λόγος από αυτός. Οι ελληνικές τράπεζες, όπως είναι σήμερα, έχουν πρόβλημα ρευστότητας, γιατί δεν έχουν πρόσβαση στη διεθνή αγορά. Πρέπει να μπορούν να συνεχίσουν να χρηματοδοτούν την πραγματική οικονομία και η Κυβέρνηση θα διασφαλίσει ότι θα συνεχίσει αυτή η χρηματοδότηση και θα ενταθεί ακόμη περαιτέρω, μαζί με τη νέα αυτή επέκταση του πακέτου εγγυήσεων.

Αν δείτε τα στοιχεία, θα δείτε ότι σε μια περίοδο ύφεσης, σε μια περίοδο μηδενικής πρόσβασης των Τραπεζών στο διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα, έχουμε μια έστω και μικρή επέκταση πιστωτική στην ελληνική οικονομία και είναι πάρα πολύ σημαντικό να μη στερέψει αυτή η επέκταση και να μπορέσουμε να την επεκτείνουμε περαιτέρω.

Δεύτερο ερώτημα, για το όνομα των συμβούλων θα περιμένετε έως ότου ολοκληρωθούν οι διαπραγματεύσεις, υπογραφούν τα σχετικά κείμενα από τους συναρμόδιους Υπουργούς και μετά θα τα ανακοινώσουμε.

Τρίτον, ως προς  τη ΔΕΗ, παραμένει η θέση της Κυβέρνησης για μια ΔΕΗ, στην οποία το Δημόσιο έχει το πλειοψηφικό ποσοστό του 51%, όπως επίσης και η θέση μας ότι δεν υπάρχει πρόθεση πώλησης λιγνιτικών μονάδων. Λιγνιτικών ή άλλων μονάδων, εν πάση περιπτώσει, ή υδροηλεκτρικών.

Ν. ΡΟΓΚΑΚΟΣ: Στη συνέντευξη των επικεφαλής της τρόικας ετέθηκε ένα ακόμη ερώτημα για τους μισθούς στον ιδιωτικό τομέα κ. Υπουργέ. Εκείνο το οποίο είπε ένας εκ των τριών είναι ότι στόχος είναι η βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας και ότι σε αυτό συμβάλει και η μείωση του μισθολογικού κόστους. Έχει τεθεί τέτοιο θέμα;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Για την ακρίβεια, είπε η συγκράτηση του μισθολογικού κόστους. Έχει μεγάλη διαφορά. Και ταυτοχρόνως, είπε ότι όσο βελτιώνεται η παραγωγικότητα της ελληνικής οικονομίας, θα μπορούμε να έχουμε αυξήσεις μισθών, να τα βλέπουμε όλα συνολικά.

Να θυμίσω επίσης ότι η τρόικα καλωσόρισε τη νέα Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, η οποία μέσα σε ένα πολύ δύσκολο δημοσιονομικό περιβάλλον διασφαλίζει κοινωνική ειρήνη με έστω και αυτές τις μικρές αυξήσεις του κάτω του 1% κατ’ έτος μέχρι το 2013. Είναι σημαντικό. Όμως, είναι σαφές ότι όσο η οικονομία ανακάμπτει, όσο η παραγωγικότητα αυξάνεται τόσο βεβαίως υπάρχει μεγαλύτερη δυνατότητα αύξησης των μισθών και στον ιδιωτικό τομέα.

Να το ξαναπώ. Δεν τίθεται ζήτημα περικοπής μισθών 13ου, 14ου ή οτιδήποτε άλλο στον ιδιωτικό τομέα, δεν τέθηκε αυτή τη φορά, είχε τεθεί την προηγούμενη και ξέρετε τη συζήτηση και την απάντησή μας την τελική, δεν τέθηκε και ούτε πιστεύω θα τεθεί.

Δ. ΤΣΟΥΠΑΡΟΠΟΥΛΟΣ: Η πρόβλεψη της τρόικας για την ανάπτυξη όπως είδαμε σήμερα παρέμεινε στο 4%. Εσείς βέβαια είχατε αφήσει να εννοηθεί ανεπίσημα βέβαια ότι θα υπήρχαν κάποιες ελπίδες να είναι κάπως μικρότερη. Αυτές οι ελπίδες έχουν εξανεμιστεί, υπάρχουν ακόμα; Και παράλληλα με αυτό δεδομένου το ότι επίκειται μια αναθεώρηση του ΑΕΠ, αυτή ενδεχομένως θα βοηθούσε το έλλειμμα ως ποσοστό του ΑΕΠ να φτάσει το στόχο αλλά επειδή είπατε ότι αυτό δεν αρκεί και υπάρχει συνάντηση και με τον απόλυτο αριθμό, ήθελα να ρωτήσω εάν επιτευχθεί το ένα με τη βοήθεια της αναθεώρησης και όχι τα 18,5 δις θα υπάρχει πρόβλημα;

Και αν μου επιτρέπετε, θα ήθελα μια ξεκάθαρη ερώτηση, αν είχατε λόγο στη σύνταξη αυτού του report και εάν βεβαίως μου πείτε όχι, δεν υφίσταται ερώτημα, αν όμως είχατε, νομίζω θα άξιζε τον κόπο να μάθει κανείς πόσο δυσκολευτήκατε να πείσετε την τρόικα να βάλει μπροστά από την ασφαλιστική μεταρρύθμιση τη λέξη «μεγαλόπνοη».

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Η λέξη «μεγαλόπνοη» ήταν η λέξη την οποία χρησιμοποίησε η τρόικα και όχι η ελληνική Κυβέρνηση. Και αυτό, διότι οι άνθρωποι βλέπουν τις αλλαγές που γίνονται. Αναγνωρίζουν μια μεταρρύθμιση και το εύρος της και τη δυσκολία της, όταν γίνεται.

Σας θυμίζω ότι όχι μόνο η τρόικα, για να ξεκινήσω από το τρίτο από τα τρία θέματα που βάλατε, αλλά και όλα τα διεθνή μέσα πριν από μερικούς μήνες μάς έλεγαν ότι «ξέρετε, δεν θα μπορέσει η ελληνική Κυβέρνηση να περάσει μια ασφαλιστική μεταρρύθμιση».

Εμείς αποδείξαμε ότι, εφόσον μπορεί κάποιος να πείσει ότι είναι μια δίκαιη μεταρρύθμιση, παρότι δύσκολη, σκληρή σε ορισμένα πράγματα, μπορεί να την περάσει. Έχουμε περάσει έξι μήνες, τους οποίους διαψεύδουμε όλες αυτές τις Κασσάνδρες.

Αρχικά, ότι η Ελλάδα θα πήγαινε στον τοίχο και θα έκανε στάση πληρωμών. Δεν έκανε στάση πληρωμών. Στη συνέχεια ότι η Ελλάδα δεν θα έπαιρνε ποτέ το δάνειο. Πήραμε την πρώτη δόση του δανείου. Μετά, «δεν θα πάρετε, όμως, δεύτερη δόση». Παίρνουμε τη δεύτερη δόση του δανείου. Τώρα διαβάζω, «ναι, αλλά δεν θα πάρετε την τρίτη δόση». Θα την πάρουμε και την τρίτη δόση. Όλες τις δόσεις θα τις πάρουμε. Γιατί; Γιατί έχουμε ένα πρόγραμμα και υπάρχει μια Κυβέρνηση απολύτως αποφασισμένη, με συνέπεια, με δικαιοσύνη απέναντι στους Έλληνες πολίτες να το εφαρμόσει.

Τώρα, ως προς το ποιος συντάσσει τα κείμενα. Τα κείμενα συντάσσονται συλλογικά, συντάσσονται και από εμάς και από την από εκεί πλευρά, γίνονται αλλαγές. Στο ερώτημα πολλών συναδέλφων σας χτες «μα είναι, δυνατόν έξι ώρες συζήτηση»; Δυστυχώς, έχεις μια πολύωρη συζήτηση όταν συγγράφεις και μαζί ένα κοινό κείμενο. Όμως, τα κείμενα αυτά δεσμεύουν όλους και βεβαίως δεσμεύουν την ελληνική Κυβέρνηση με μεγάλη σαφήνεια.

Ως προς το 4%. Κοιτάξτε, η δική μας εκτίμηση είναι πιο αισιόδοξη. Την έχω πει επανειλημμένα, παραμένω σε αυτή. Όμως, ένα πρόγραμμα, για να μπορέσει να αλλάξει ένα ποσοτικό στόχο, πρέπει να έχει αρκετές ενδείξεις, πολύ συγκεκριμένες, ότι θα υπερβεί το στόχο σημαντικά.

Άρα, εάν όχι στο δελτίο Τύπου, σίγουρα στο κείμενο το οποίο θα δείτε κάποια στιγμή τον Σεπτέμβριο υπάρχει η λέξη «περίπου». Άρα, λοιπόν, οι εκτιμήσεις οι δικές μας είναι ότι θα πάμε κάπως καλύτερα, δεν διαφωνούν απαραίτητα με αυτές τις εκτιμήσεις, αλλά δεν ήταν έτοιμοι να τις αποτυπώσουν με ένα επίσημο τρόπο στο κείμενο.

Αναθεώρηση του ΑΕΠ. Να το ξεκαθαρίσουμε. Δεν πρόκειται το 2010 να υπάρξει αναθεώρηση του ΑΕΠ. Τους στόχους θα τους πιάσουμε, τόσο τον απόλυτο στόχο του ελλείμματος, όσο και τον ποσοστιαίο στόχο του ελλείμματος με βάση το σημερινό ΑΕΠ.

Η όποια αναθεώρηση του ΑΕΠ γίνει, θα γίνει του χρόνου, είναι μια τεχνική διαδικασία στην οποία η ελληνική Κυβέρνηση δεν θα μετέχει. Είναι υπόθεση της ανεξάρτητης Ελληνικής Στατιστικής Αρχής σε συνεργασία με τη Eurostat και θα έχει την πλήρη συμφωνία της Eurostat προτού ανακοινωθεί.

Δεν περιμένουμε, όμως, σε ένα τεχνητό δεκανίκι για να πιάσουμε τους στόχους μας, ξεκάθαρα πράγματα.

ΟΜ. ΕΜΜΑΝΟΥΛΙΔΗΣ: Κύριε Υπουργέ, δύο ερωτήσεις θα ήθελα. Εάν έχετε θέσει χρονοδιάγραμμα σχετικά με τις κινήσεις σας στον τραπεζικό τομέα και κυρίως για ΑΤΕ και Τ.Τ. Και μετά ένα δεύτερο σκέλος σ’ αυτή την ερώτηση, εάν θα θέλατε να υπάρχει και ενδιαφέρον από το εξωτερικό;

Και η δεύτερη ερώτηση είναι, πώς πάνε τα έσοδα το 7μηνο και ειδικά ο ΦΠΑ; Ευχαριστώ.

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Ως προς την πρώτη ερώτηση. Τέλος Σεπτεμβρίου θα έχουμε την ολοκλήρωση της μελέτης που ξεκινάμε με τους Συμβούλους και εκεί πλέον το τοπίο θα έχει ξεκαθαρίσει, θα υπάρχει και η μελέτη της Αγροτικής Τράπεζας για το σχέδιο αναδιάρθρωσής της. Και πιστεύουμε ότι και μέχρι εκείνη τη στιγμή θα έχουν προχωρήσει και οι όποιες συζητήσεις γίνονται για την αναδιάρθρωση συνολικά του τραπεζικού συστήματος.

Δεν υπάρχει βέβαια, να το ξεκαθαρίσω, για το δεύτερο σκέλος της συνολικότερης αναδιάρθρωσης κάποια συγκεκριμένη ημερομηνία. Οι τράπεζες που δεν ελέγχονται από το ελληνικό Δημόσιο βεβαίως κινούνται με βάση τις δικές τους αποφάσεις, μέσα στο πλαίσιο που βάζει βεβαίως η Κυβέρνηση και η Τράπεζα της Ελλάδος για τη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Τώρα, για τα έσοδα δεν έχουμε τελικά στοιχεία, θα τα έχουμε σε μερικές ημέρες. Να τονίσω ότι, όπως ξέρετε, στα Τελωνεία είχαμε και κάποιες μέρες όπου δεν λειτούργησαν λόγω της απεργίας και αυτό θα αντικατοπτρίζεται στα έσοδα και ότι η αύξηση, επειδή με ρωτάτε για το ΦΠΑ, του ΦΠΑ δεν θα την δούμε σ’ αυτό το μήνα, θα την δούμε στον επόμενο μήνα. Αλλά τα πλήρη στοιχεία σε μερικές μέρες.

ΠΡ. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ:  Κύριε Υπουργέ, να επανέλθω στα έσοδα. Το «ΒΗΜΑ» σήμερα κάνει λόγο για 4%, ενώ η Τρόικα είπε 6%. Φαντάζομαι αναφερόταν ή στο 7μηνο ή αλλάξατε τα στοιχεία του 6μήνου;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ:  Τα στοιχεία με βάση τα οποία έγινε η έκθεση είναι τα στοιχεία εξαμήνου. Τα στοιχεία εξαμήνου είναι τα δημοσιευμένα στοιχεία. Τα δημοσιευμένα στοιχεία είναι αυτά τα οποία έχουμε δείξει, αλλά προσέξτε: πιθανόν να υπάρχουν μικρές αποκλίσεις ενός ποσοστού και αυτές οι αποκλίσεις δεν έχουν να κάνουν με κάποια αλλαγή στοιχείων. Έχουν να κάνουν με την βάση πάνω στην οποία πολλές φορές οι πίνακες με τους οποίους δουλεύει η Τρόικα είναι ελαφρά διαφορετικοί από τους δικούς μας τους πίνακες.

Αυτά τα οποία έχουμε δημοσιεύσει είναι τα στοιχεία του 6μήνου, τα οποία είναι τα απολύτως σωστά.

ΧΡ. ΤΣΟΥΦΗΣ: Δυο ερωτήσεις. Η πολύ μεγάλη αυτή αλλαγή στο μέγεθος του πληθωρισμού είναι αρκετή ένδειξη για μια αλλαγή στον τελικό στόχο για τα έσοδα;

Και μια ερώτηση για την ενέργεια. Είπατε, ότι το σχέδιο για τη ΔΕΗ θα παρουσιαστεί έως τα τέλη του μηνός, αυτό σημαίνει ότι έχουμε πάρει παράταση; Γιατί νομίζω ήταν για το Σεπτέμβριο; Ευχαριστώ.

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Ξεκινώ από το δεύτερο. Μετατέθηκε το χρονοδιάγραμμα για το Δεκέμβριο. Εμείς μπορεί να είμαστε και πιο γρήγορα έτοιμοι, αλλά αν ανατρέξτε το κείμενο του μνημονίου, υπάρχουν πράγματα που πρέπει να γίνουν και μια σειρά από υπουργικές αποφάσεις που οδηγούν στην απελευθέρωση της αγοράς.

Στο μνημόνιο αποτυπώνονται – δεν θυμάμαι την ακριβή διατύπωση – κάποιες δεσμεύσεις για αποφάσεις μέχρι το τέλος του 3ου τριμήνου. Εδώ τώρα, στο επικαιροποιημένο κείμενο, υπάρχει η δέσμευση για την παρουσίαση του πλήρους σχεδίου απελευθέρωσης της αγοράς ενέργειας, με βάση βεβαίως αυτό που λέει το ίδιο το μνημόνιο, έτσι;

Το μνημόνιο λέει ότι η Κυβέρνηση προχωρά στην απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας και είναι κάτι που δεν χρειαζόμαστε το μνημόνιο να μας το πει, είναι μία πολιτική της Κυβέρνησης, η οποία ήταν και από πριν τις εκλογές και συνεχίζει να είναι και τώρα. Άρα, δεν είναι θέμα ότι πήραμε παράταση. Θεωρούμε ότι για να γίνει αυτό, πρέπει να δούμε τις εναλλακτικές σε μία πολύπλοκη αγορά, στην οποία υπάρχουν πολλές αντικρουόμενες αν θέλετε, ή όχι αντικρουόμενες, δυνατότητες εξέλιξης.

Υπάρχει, για παράδειγμα, το κριτήριο του να μπορέσει κανένας να πάει όσο το δυνατόν περισσότερο στις ανανεώσιμες πηγές. Υπάρχει το κριτήριο που λέει τη μεγαλύτερη δυνατή χρήση της εγχώριας πηγής, η οποία είναι και φτηνότερη. Υπάρχει το κριτήριο της περιβαλλοντικής επιβάρυνσης. Υπάρχει το κριτήριο του δημοσίου ελέγχου της ΔΕΗ κλπ.

Άρα, με βάση όλα αυτά, θα το παρουσιάσουμε στο τέλος του έτους. Τώρα, η εκτίμηση για τον Προϋπολογισμό δεν αλλάζει αυτή τη στιγμή κάτι για την εκτίμηση των εσόδων. Βεβαίως, στο τέλος του έτους υπολογίζουμε ότι το ονομαστικό ΑΕΠ θα είναι στα επίπεδα του περασμένου έτους, δεν θα έχουμε δηλαδή τη μείωση σε ονομαστικούς όρους που προέβλεπε το αρχικό κείμενο και οι αρχικές προβλέψεις. Αυτό μας δίνει μία μικρή βελτίωση σε σχέση στο λόγο ελλείμματος ως προς το ΑΕΠ.

ΕΛ. ΛΑΣΚΑΡΗ:  Διορθώστε με αν κάνω λάθος, αλλά στο παρελθόν δεν θυμάμαι να είχαμε ποτέ ποσοτικό στόχο για το έλλειμμα, να μας ελέγχουν πέραν του ποσοστιαίου και ποσοτικά. Φοβούνται ότι θα πάμε να τους κάνουμε καμιά ματσαραγκιά ξανά και να τους κλέψουμε;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ:  Να σας διορθώσω, εφ’ όσον μου ζητήσατε να το κάνω. Και στο κείμενο της απόφασης, με βάση το 126.9 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, υπάρχει συγκεκριμένος ποσοτικός στόχος για το έλλειμμα.

Απλώς, επειδή με προκάλεσε η ερώτησή σας ως προς το αν μας εμπιστεύονται ή όχι. Νομίζω πως αυτό που κατακτούμε πια, γιατί αυτό είναι και ένα ζήτημα χρόνου και μία σχέση εμπιστοσύνης, δηλαδή οι αρχικές επιφυλάξεις της βούλησης, της δυνατότητας να γίνουν πράγματα, αρχίζουν και αίρονται.

Και το γεγονός ότι βλέπουμε και στα διεθνή μέσα μία σαφέστατη μεταστροφή στο πώς βλέπουν την Ελλάδα σήμερα, τις προοπτικές της και εκεί που είχαμε έναν καταιγισμό αρνητικών δημοσιευμάτων αρχίζουμε να έχουμε θετικά δημοσιεύματα σε μεγάλες ευρωπαϊκές εφημερίδες, από εκθέσεις μεγάλων τραπεζών που πριν από μερικούς μήνες μιλούσαν για την αναπόφευκτη αναδιάρθρωση του χρέους της Ελλάδας και τώρα πλέον λένε, ότι η Ελλάδα μπορεί και να μην χρειαστεί, όπως λέγαμε εμείς από την αρχή, ότι δεν θα χρειαστεί και δεν πρόκειται να το κάνουμε.

Αυτό νομίζω έχει να κάνει με την προσπάθεια που καταβάλλεται.

Θ. ΛΑΠΑΝΑΪΤΗΣ:  Κύριε Υπουργέ, θα ήθελα μία ξεκάθαρη τοποθέτηση από την πλευρά σας. Δεσμεύεστε ότι δεν θα υπάρξει καμία μα καμία απόλυση στο πλαίσιο της αναδιάρθρωσης στον ευρύτερο δημόσιο τομέα και στις πρώην ΔΕΚΟ;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ:  Είμαι πάντα ξεκάθαρος στις τοποθετήσεις μου. Λέω ότι η Κυβέρνηση προχωρά στην εκπόνηση σχεδίων αναδιάρθρωσης, τα σχέδια αυτά αναδιάρθρωσης δεν προβλέπουν απολύσεις. Είναι πολύ συγκεκριμένη και δεδομένη.

Από εκεί και πέρα, μπορούμε να κάνουμε μία συζήτηση εδώ ώρες και να υποσχεθώ και να ορκιστώ ότι δεν θα υπάρχουν απολύσεις ή όχι, αλλά νομίζω ότι πρέπει να προχωρήσουμε με βάση αυτά τα οποία έχουμε πει, τα σχέδια αναδιάρθρωσης τα οποία έχουμε δεσμευτεί και την πρόθεση της Κυβέρνησης να υπάρξει προφανώς μία μείωση προσωπικού, γιατί δεν πιστεύω να υπάρχει κάποιος ο οποίος γύρω απ’ αυτό το τραπέζι να πιστεύει ότι μπορούμε να συνεχίσουμε με τις ελλειμματικές ΔΕΚΟ και τον αριθμό του προσωπικού που έχουν σήμερα, αλλά μέσω ανακατατάξεων και μέσω μετατάξεων στον ευρύτερο δημόσιο τομέα.

ΧΡ. ΖΙΩΤΗΣ:  Υπουργέ, στη Βουλή θα πάνε τα δύο συμπληρωματικά κείμενα που μας είπατε;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ:  Η Βουλή πάντα ενημερώνεται για τα κείμενα τα οποία υπάρχουν. Δεν έχουμε νέα κείμενα, με την έννοια ενός νέου μνημονίου. Υπάρχει το μνημόνιο το οποίο ψήφισε η Βουλή, εδώ είναι η επικαιροποίηση κάποιων τεχνικών κειμένων και βεβαίως η Βουλή θα ενημερωθεί μόλις τα κείμενα αυτά δημοσιοποιηθούν.

ΧΡ. ΖΙΩΤΗΣ:  Δηλαδή δεν χρειάζεται ψήφιση;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ:  Όχι.

ΟΜ. ΕΜΜΑΝΟΥΛΙΔΗΣ:  Επειδή δεν μου απαντήσατε σε ένα σκέλος της προηγούμενης ερώτησης επανέρχομαι, θα θέλατε προσωπικά και το προσωπικά υπό την ιδιότητα του Υπουργού Οικονομικών να υπάρξει ενδιαφέρον από το εξωτερικό για ΑΤΕ και ΤΤ;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Κατ’ αρχάς, για να ζητήσω ενδιαφέρον για την ΑΤΕ και το ΤΤ θα πρέπει να έχω ξεκινήσει μία διαδικασία πώλησης, κάτι το οποίο δεν έχω κάνει. Δεν έχουμε κάνει ως Κυβέρνηση. Έχουμε ζητήσει μία στρατηγική μελέτη των επιλογών μας. Όταν ολοκληρωθεί η στρατηγική μελέτη, τότε θα σας πούμε τις αποφάσεις μας και όταν σας πούμε τις αποφάσεις μας, μπορείτε να μου θέσετε ξανά την ερώτηση και τότε θα σας απαντήσω.

Αλλά, όμως, να τονίσω το εξής, το ελληνικό τραπεζικό σύστημα είναι ανοιχτό, δεν είναι κλειστό. Μέτοχοι των ελληνικών τραπεζών είναι και ξένοι. Ξέρετε ότι η μετοχική βάση μεγάλων ελληνικών τραπεζών βεβαίως αποτελείται κι από ξένους. Ξέρετε ότι οι τράπεζες που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα έχουν μεγάλους μετόχους και ξένες τράπεζες.

Μας ενδιαφέρει το ελληνικό τραπεζικό σύστημα να διατηρήσει την ελληνικότητά του, αυτό δεν αναιρεί βεβαίως και τις ξένες επενδύσεις. Αλλά δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή καμία ειδικότερη πρόθεση, βούληση ή ενέργεια, ως προς μία συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Θ. ΤΣΙΡΟΣ: Δύο ερωτήσεις θα ήθελα να κάνω. Η πρώτη είναι η εξής: Σε αυτό το νομοσχέδιο που θα φέρετε για την αναδιάρθρωση των φοροελεγκτικών μηχανισμών και γενικότερα των δομών του Υπουργείου Οικονομικών που θα ενσωματώσετε και το μέτρο της μετάταξης προϊόντων από τον χαμηλό συντελεστή ΦΠΑ στον βασικό συντελεστή του 23%.

Και η δεύτερη ερώτηση: Μας άφησαν ανοιχτό το ενδεχόμενο, να το πω έτσι, σήμερα στην τρόικα, να υπάρξει επιστροφή της Ελλάδας στις αγορές μέσα στο 2011. Θέλω να μας πείτε αρχικά αν συμμερίζεστε αυτή την εκτίμηση και κατά δεύτερον αν μπορείτε να την προσδιορίσετε λίγο πιο σαφώς χρονικά.

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Ως προς το δεύτερο, η τρόικα επανέλαβε αυτό το οποίο έχουμε πει κι εμείς επανειλημμένα, που είναι ότι θέλουμε να γυρίσουμε στις αγορές το νωρίτερο δυνατόν.

Όπως γνωρίζετε, οι δανειακές μας ανάγκες είναι πλήρως διασφαλισμένες, βεβαίως με την ταυτόχρονη ανανέωση των βραχύβιων εντόκων γραμματίων του Ελληνικού Δημοσίου, κάτι που θα συνεχίσουμε να κάνουμε. Άρα, θέλουμε να γυρίσουμε στις αγορές το 2011, όταν οι συνθήκες το επιτρέψουν, δεν πρόκειται εκ των προτέρων να ανακοινώσουμε βεβαίως τη χρονική στιγμή.

Ως προς το θέμα της μετάταξης του ΦΠΑ, θέλω να τονίσω το εξής. Για το 2011, ξέρετε ότι στο μνημόνιο υπάρχουν συγκεκριμένα μέτρα οικονομικής πολιτικής στο σκέλος των δαπανών και στο σκέλος των εσόδων. Ταυτοχρόνως, με δεδομένο το συνολικό ποσό το οποίο πρέπει να αντληθεί από τα έσοδα και να μειωθεί από τις δαπάνες, τα μέτρα αυτά είναι δυναμικά.

Δηλαδή, εμείς από τώρα μέχρι την προετοιμασία του προσχεδίου του Προϋπολογισμού θα ξαναδούμε όλα αυτά τα μέτρα, θα δούμε αν χρειάζεται να κάνουμε ανακατατάξεις, θα δούμε τι είναι επιτεύξιμο, τι δεν είναι, θα δούμε μήπως υπάρχουν καλύτερες επιλογές. Θα κάνουμε αυτή τη δουλειά, την οποία θα συζητήσουμε βεβαίως, γιατί οι οποιεσδήποτε αλλαγές προφανώς πρέπει να έχουν συμφωνηθεί από όλους.

Είναι σαφές ότι επιχειρούμε να κάνουμε ένα μείγμα μέτρων, το οποίο αφενός θα διευκολύνει τη δημοσιονομική προσαρμογή και προφανώς δεν τελείωσε το 2010 η δημοσιονομική προσαρμογή, συνεχίζεται και τα επόμενα χρόνια, αλλά ταυτόχρονα θα βοηθάει την ελληνική οικονομία να έχει την ανάκαμψη που όλοι πιστεύουμε ότι θα αρχίσει να έχει από το 2011.

ΑΠ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ: Θα ήθελα να ρωτήσω μια ερώτηση, που ίσως είναι λίγο εκτός τόπου και χρόνου. Πότε εκτιμάτε ότι μπορεί να ανοίξει ξανά το δημόσιο τις πύλες του για προσλήψεις για νέα παιδιά για νέους ανθρώπους, που είναι ικανά και με σπουδές και θέλουν να κάνουν κάποια καριέρα στο Δημόσιο;

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Γνωρίζετε ότι μόλις ολοκληρώθηκε μία απογραφή και δώσαμε μία κοινή συνέντευξη τύπου με τον Υπουργό Εσωτερικών. Επεξεργαζόμαστε τα στοιχεία της απογραφής και το πιο σημαντικό είναι ότι επεξεργαζόμαστε και τη διάρθρωση της τοποθέτησης των ανθρώπων αυτών, των υπαλλήλων στο Δημόσιο.

Γιατί είναι σαφές ότι το νούμερο είναι μεγαλύτερο από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι ταυτοχρόνως σαφώς ότι υπάρχουν αλλού ελλείψεις και αλλού υπεράριθμοι. Άρα, λοιπόν, πρέπει να δούμε μία καλύτερη διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού της Δημόσιας Διοίκησης, όπου εδώ βεβαίως το αρμόδιο Υπουργείο είναι το Υπουργείο Εσωτερικών, και ταυτοχρόνως έχουμε για τα επόμενα χρόνια τον κανόνα του 5:1, δηλαδή πέντε αποχωρήσεις για μία πρόσληψη.

Το 2010, βεβαίως, είναι μία χρονιά που λόγω και του συνταξιοδοτικού, από ό,τι φαίνεται, έχουμε πολύ περισσότερες αποχωρήσεις από ότι είχαμε το 2009, με βάση αυτό θα προσαρμόσουμε τις προσλήψεις τα επόμενα χρόνια. Ξέρετε ότι υπάρχουν ήδη διοριστέοι και πολλοί από αυτούς δικαίως αναρωτιούνται πότε θα απορροφηθούν από το Δημόσιο.

Δυστυχώς, βρισκόμαστε στη συγκεκριμένη δημοσιονομική κατάσταση, έτσι ώστε, παρά το γεγονός ότι όσον αφορά στο Υπουργείο Οικονομικών πολύ θα ήθελα να έχω άμεσα κάποιους ανθρώπους για να μπορέσουν να λειτουργήσουν κάποιες υπηρεσίες στις οποίες έχουμε ελλείψεις, επιχειρούμε με απόλυτο σεβασμό στις δεσμεύσεις που έχουμε αναλάβει να εξομαλύνουμε μία κατάσταση και το συγκεκριμένο πρόβλημα αυτών των ανθρώπων.

Ευχαριστώ πάρα πολύ, να είστε καλά.