Ομιλία στην συζήτηση του Σ/Ν «Προστασία της ΕΘνικής Οικονομίας – Επείγοντα Μέτρα για την αντιμετώπιση της Δημοσιονομικής κρίσης»

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σε έκτακτες καταστάσεις μία Κυβέρνηση παίρνει έκτακτα μέτρα. Όταν κινδυνεύει η πατρίδα, μία Κυβέρνηση αναλαμβάνει τις ευθύνες της, δεν κρύβεται, δεν υπολογίζει το πολιτικό κόστος. Παίρνει μέτρα, για να σώσει την οικονομία, δύσκολα μέτρα, που ξέρουμε ότι δυσκολεύουν τη ζωή των πολιτών. Είμαστε αναγκασμένοι να το κάνουμε.

Εδώ και πέντε μήνες, παλεύουμε με τα προβλήματα, δίνουμε μάχες ενάντια σε ένα τεράστιο έλλειμμα αξιοπιστίας της χώρας, ενάντια σε μία διεθνή συγκυρία, στο μέσο μιας χρηματοπιστωτικής κρίσης και στην έλλειψη ρευστότητας, που δημιουργεί το γεγονός ότι όλες οι χώρες στην Ευρωπαϊκή Ένωση βγαίνουν να δανειστούν στις διεθνείς αγορές.

Δίνουμε μάχη με το χρόνο, για να αποδείξει η χώρα ότι έχει πάρει τις αποφάσεις της, ότι θέλει και ότι μπορεί να τα καταφέρει, ότι μπορούμε να νοικοκυρέψουμε το κράτος, να μειώσουμε τις σπατάλες, να εισπράξουμε τα έσοδά μας, να δείξουμε με αριθμούς τα αποτελέσματα της δουλειάς μας, ότι προχωράμε. Γιατί προχωράμε.
Προχωράμε, γιατί αυτή η Κυβέρνηση παλεύει και πασχίζει μέσα στις πιο αντίξοες συνθήκες, με καθημερινό τον κίνδυνο άλλης μίας επίθεσης ενάντια στη χώρα από ένα μικρό ή μεγάλο γεγονός – το οποίο γίνεται από το διεθνή Τύπο και με καθημερινή την προσπάθεια να πείσουμε τους εταίρους μας ότι αυτή τη φορά δεν τους κοροϊδεύουμε, ότι αυτή τη φορά, αυτά που λέμε θα τα κάνουμε.

Άκουσα τη Νέα Δημοκρατία, από την οποία λείπει το μέτρο, λείπει η αυτογνωσία και βέβαια, λείπει η αυτοκριτική. Δεν μπορεί να μιλάει για καθυστερήσεις η παράταξη που έχει την ευθύνη για το γεγονός ότι δεν μας πιστεύει κανείς. Δεν είναι δυνατόν να καταλογίζει στην σημερινή Κυβέρνηση και στους πολίτες που στηρίζουν την Κυβέρνηση – ανεξάρτητα από το τι ψήφισαν στις τελευταίες εκλογές και που συμμετέχουν στην προσπάθεια – ότι δεν έχει καταφέρει να διορθώσει, σε λιγότερο από πέντε μήνες λάθη, παραλείψεις, επιλογές και χάος που συσσωρεύτηκε σε πέντε χρόνια. Να καταφέρει να μαζέψει τις δαπάνες και να αυξήσει τα έσοδα με τρόπο μόνιμο που θα φέρει αποτέλεσμα τώρα, άμεσα, πριν από την επόμενη σύνοδο των Υπουργών Οικονομικών, που θα πάρει αποφάσεις για την Ελλάδα μαζί μας ή χωρίς εμάς. Δαπάνες που – μόνο τις πρωτογενείς, χωρίς τους τόκους – η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας αύξησε τα τελευταία τρία χρόνια 20 δισ. ευρώ, ενώ τα έσοδα αυξήθηκαν την ίδια περίοδο μόλις 5,5 δισ. ευρώ.

Ας μας πει, λοιπόν, η παράταξη που δεν απολογείται για τίποτε, που δεν ευθύνεται για τίποτε και επιδίδεται σε τέτοιου είδους κρίσεις, σε ποια ακριβώς φάση της πενταετούς διακυβέρνησης της χώρας η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας κατέθεσε προϋπολογισμό που προβλέπει μείωση της σπατάλης και των πρωτογενών δαπανών, όπως έκανε η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, ως αποτέλεσμα συλλογικής προσπάθειας όλων των Υπουργείων μέσα σε 15-20 ημέρες, από τη στιγμή που ανέλαβε τα καθήκοντά της και έπρεπε να καταθέσει προσχέδιο Προϋπολογισμού;

Πότε ακριβώς τολμήσατε να φορολογήσετε τα μεγάλα κέρδη και τις μεγάλες ακίνητες περιουσίες και να χρηματοδοτήσετε μία πράξη αναδιανομής προς τους οικονομικά ασθενέστερους, όπως ήταν το πρώτο νομοσχέδιο που φέραμε προς ψήφιση στη Βουλή;

Ποιο ακριβώς από τα Προγράμματα Σταθερότητας και Ανάπτυξης που καταθέτατε κάθε χρόνο είχε παρόμοια εξειδίκευση μέτρων και διαρθρωτικών αλλαγών; Ποιο Πρόγραμμα έδειχνε μία σοβαρή προσπάθεια ριζικών τομών και αλλαγών στην οικονομία;

Η Αξιωματική Αντιπολίτευση, δια των στελεχών της και δια του Αρχηγού της, καταλογίζει καθυστέρηση, αλλά ταυτοχρόνως διαφωνεί. Διαφωνεί με τα μέτρα και αντιπροτείνει μέτρα που έχουν ένα άμεσο δημοσιονομικό όφελος, που δεν αγγίζει καν την παρανυχίδα του πραγματικού δημοσιονομικού προβλήματος της χώρας.
Το έχω πει πολλές φορές, αναγνωρίζω τη δύσκολη θέση στην οποία βρίσκεστε και ειλικρινά δεν θα άντεχα να είμαι στη θέση του στελέχους μίας παράταξης, που δεν έχει το πολιτικό θάρρος να αναλάβει την ευθύνη για τη ζημιά που έχει προκαλέσει στον τόπο. Μίας παράταξης που κυβέρνησε πεντέμισι χρόνια και έριξε έξω πέντε προϋπολογισμούς, που δύο φορές έβαλε τη χώρα σε επιτήρηση και δύο φορές οι επιλογές της την οδήγησαν στην πιο αυστηρή μορφή επιτήρησης, που επιβάλλει η Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ναι, κυρίες και κύριοι, της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, είμαστε εδώ εξαιτίας των δικών σας λαθών, των δικών σας παραλείψεων και των δικών σας επιλογών. Δεν είναι η πρώτη φορά που η χώρα βρίσκεται στο επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος. Ήταν και το 2004, αλλά για άλλους λόγους. Τότε ήταν για τα έργα, τότε ήταν για τους Ολυμπιακούς, τότε ήταν και για την προοπτική που ανοιγόταν. Μία χώρα ανοιχτή στον κόσμο. Μία χώρα που έβλεπε μπροστά της με αισιοδοξία, που δεν είχε λύσει τα προβλήματά της όλα, αλλά, όμως, κοιτούσε μπροστά και ήλπιζε σε καλύτερες ημέρες. Και βέβαια, μία χώρα που δανειζόταν με το ίδιο, περίπου, επιτόκιο με τη Γερμανία.

Τι παραδώσατε ακριβώς; Μία χώρα που την παρακολουθούν πάλι όλα τα διεθνή μέσα, αλλά, δυστυχώς, για τους ακριβώς αντίθετους λόγους. Την παρακολουθούν όλοι οι οικονομικοί αναλυτές, για να μεταφέρουν οποιαδήποτε μικρή ή μεγάλη είδηση, να διογκώσουν το πρόβλημα ή το χειρότερο, να χλευάσουν τους Έλληνες και την ελληνική οικονομία. Μία χώρα που δεν την πιστεύει κανείς. Γιατί να την πιστέψει εξάλλου;

Το 2009, η χρονιά ξεκίνησε με έναν προϋπολογισμό που προέβλεπε έλλειμμα 5 δισ. ευρώ. Δύο μήνες μετά με το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης που καταθέσατε, προβλέψατε έλλειμμα 10 δισ. ευρώ. Μερικές ημέρες πριν τις εκλογές, στείλατε στοιχεία που προέβλεπαν έλλειμμα 15 δισ. ευρώ και τελικά ήταν 30 δισ. ευρώ. Από 5 δισ. ευρώ στα 30 δισ. ευρώ. Γιατί να μας πιστέψουν;

Μία χώρα που έχει 300 δισ. ευρώ χρέος και βγαίνει κάθε χρόνο και δανείζεται ποσά μεγαλύτερα από τα έσοδά της. Που έχει ένα Δημόσιο που δαπανά 100 δισ. ευρώ και από αυτά τα μισά χρειάζεται να τα ζητήσει από τις αγορές. Αυτό παραδώσατε, αυτό επιχειρούμε να ανατάξουμε, αυτά βλέπουν οι Έλληνες πολίτες και, δυστυχώς, αυτά βλέπουν και οι διεθνείς πιστωτές μας.

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, αυτή είναι η κατάσταση που η σημερινή Κυβέρνηση επιχειρεί να αλλάξει. Αυτή είναι η κατάσταση, με την οποία παλεύουμε, κάθε ημέρα, για να μπορέσουμε να βρούμε τα χρήματα να δανειστεί η χώρα. Γιατί ήταν αναγκαίο να παρθούν αυτά τα μέτρα; Γιατί έχει χαθεί πλήρως η αξιοπιστία. Γιατί εδώ και πέντε μήνες, προσπαθούμε να ξαναχτίσουμε αυτή την αξιοπιστία. Γιατί για να εξαφανίσουμε όλες τις πηγές του κακού, την φοροδιαφυγή, την αδικία, το σπάταλο Δημόσιο, χρειάζεται χρόνος. Δεν υπάρχει χρόνος αυτή τη στιγμή, δεν μας δίνεται. Προσπαθούμε, λοιπόν, να κερδίσουμε αυτόν τον χρόνο. Προσπαθούμε να κερδίσουμε τον χρόνο για να καλύψουμε τις σημερινές ανάγκες, τις ανάγκες του επόμενου μήνα και του μεθεπόμενου.

Να θυμίσουμε ποιες είναι αυτές; Το 2010 χρειαζόμαστε να δανειστούμε 54 δισ. ευρώ, 20 δισ. ευρώ για να καλύψουμε το έλλειμμα, 13 δισ. ευρώ για τους τόκους, 2 δισ. ευρώ για εξοπλιστικά και περίπου, 20 δισ. για χρεολύσια. Προσπαθούμε να δανειστούμε από αγορές, οι οποίες ήταν εδώ και πριν από πέντε μήνες, και άκουγαν τη Νέα Δημοκρατία να τους δίνει ψεύτικα στοιχεία. Οι αγορές αποτελούνται από επενδυτικούς οίκους και πίσω από αυτούς επενδυτές, που είναι ασφαλιστικά ταμεία, που είναι πολίτες άλλων χωρών, που δεν είναι διατεθειμένοι να χάσουν τα λεφτά τους επενδύοντας στην Ελλάδα. Απέναντί μας υπάρχουν χώρες που δεν είναι διατεθειμένες –όταν στις ίδιες αυτές τις χώρες γίνονται σοβαρές προσπάθειες, για να αντιμετωπίσουν την κρίση- να δανείσουν μία χώρα που δεν κάνει το αυτονόητο.

Χάθηκε πολύ εύκολα ένα απόθεμα εμπιστοσύνης και αξιοπιστίας που χτίζαμε χρόνια. Το χάσαμε ως προς τους αριθμούς. Δυστυχώς, χάσαμε και το πολιτικό απόθεμα εμπιστοσύνης, χάσαμε και την πολιτική στήριξη. Προφανώς, σε αυτά που ακούγονται και σε αυτά που λέγονται για την Ελλάδα υπάρχει και μία πολύ μεγάλη υπερβολή. Υπάρχουν πράγματα που μας εξοργίζουν όλους. Προφανώς και η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες και δεν το κάνει αυτή τη στιγμή. Προφανώς και υπάρχει μία τεράστια κερδοσκοπία γύρω από την Ελλάδα και γύρω από το ευρώ, αλλά, μέσα σε αυτή την κατάσταση εμείς, ανεξάρτητα από τις αιτίες, καλούμαστε να πάρουμε αποφάσεις.

Ξεκινήσαμε αποτυπώνοντας το πραγματικό πρόβλημα. Καταθέσαμε έναν προϋπολογισμό, που μείωνε το έλλειμμα σε μονοψήφιο νούμερο. Ένα Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης, που έβαζε ένα τριετές πρόγραμμα, με σοβαρές τομές στον προϋπολογισμό, στην φορολογία, στο ασφαλιστικό σύστημα. Αλλά, δεν έφταναν όλα αυτά. Γιατί, δυστυχώς, δεν μας δόθηκε ο χρόνος. Μακάρι να είχαμε τον χρόνο να αποδώσουν οι πολιτικές.

Ξέρετε τι μας λένε; Όταν τους λέμε, θα μειώσουμε τη φοροδιαφυγή και θα πάρουμε τουλάχιστον 1,5-2 δισ. ευρώ τον επόμενο χρόνο; Μας λένε: «κάντε το πρώτα και μετά ελάτε». Τους λέμε: «Μα θα μειώσουμε τις λειτουργικές δαπάνες του δημοσίου». Μας λένε: «Κάντε το πρώτα και μετά ελάτε». Και μας θυμίζουν το γεγονός ότι, το 2009, που πάγωσαν οι μισθοί και οι συντάξεις στο Δημόσιο, τα σχετικά κονδύλια αυξήθηκαν πάνω από 10%. Ξέρετε γιατί; Γιατί μία χρονιά, που συνταξιοδοτήθηκαν 12.000 δημόσιοι υπάλληλοι η Νέα Δημοκρατία προσέλαβε 29.000. Μας λένε, λοιπόν: «Όχι θα τα κόψετε και αυτά τα κονδύλια».

Θα τα καταφέρουμε; Ναι, θα τα καταφέρουμε. Θα χρειαστεί να πάρουμε και άλλα μέτρα; Όχι δεν θα χρειαστεί, αρκεί να εφαρμόσουμε το πρόγραμμα, το οποίο έχουμε καταθέσει. Και αυτό θα κάνουμε. Όλοι μαζί, όλη η Κυβέρνηση, όλα τα Υπουργεία, με τη στήριξη όλης της ελληνικής κοινωνίας. Αυτό που δεν θα κάνουμε είναι να κοροϊδέψουμε τους Έλληνες πολίτες. Αυτό που δεν θα κάνουμε είναι να ζητήσουμε θυσίες εν κενώ.

Να θυμίσουμε ότι η πρώτη πράξη αυτής της Κυβέρνησης ήταν η ενίσχυση αλληλεγγύης; Να θυμίσουμε ότι σε ένα δύσκολο Προϋπολογισμό, αύξησε τις δημόσιες επενδύσεις, αύξησε την επιστροφή του Φ.Π.Α. στους αγρότες, αύξησε τη σύνταξη στον ΟΓΑ, αύξησε το επίδομα ανεργίας; Να θυμίσουμε ότι με το φορολογικό νομοσχέδιο γίνονται σοβαρές πράξεις αναδιανομής, ότι ακόμη και σε αυτό το νομοσχέδιο, ζητάμε από τους έχοντες και κατέχοντες να συνεισφέρουν;

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η σημερινή Κυβέρνηση κάνει αυτό που θεωρεί αυτονόητο καθήκον της. Κάνει τα πάντα, για να διασώσει το κύρος, την αξιοπιστία της χώρας, της πατρίδας μας, του Έλληνα πολίτη. Ταυτόχρονα, επιχειρεί να επιμερίσει όσο πιο δίκαια γίνεται αυτές τις αλλαγές, τις βίαιες αλλαγές, όπως τις ονόμασε και ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και Πρωθυπουργός της χώρας.

Αναφέρθηκε πριν, ότι η ελληνική κοινωνία είναι απέναντι σε όλα αυτά και το βλέπουμε στις δημοσκοπήσεις. Μα, και εμένα, αν με ρωτούσατε, αν συμφωνώ με την αύξηση του Φ.Π.Α., θα έλεγα όχι. Αν με ρωτούσατε, αν συμφωνώ με τη μείωση των μισθών, θα έλεγα όχι. Προφανώς. Είμαστε όμως, εδώ και είμαστε αναγκασμένοι να πάρουμε αυτές τις αποφάσεις. Είναι ζήτημα εθνικής σωτηρίας, είναι ζήτημα ευθύνης, είναι ζήτημα χρέους. Και αυτή η παράταξη έχει αποδείξει διαχρονικά ότι τις ευθύνες της, όταν οι άλλοι τις απεμπολούν και όταν οι άλλοι επιχειρούν απλώς να κάνουν ανεύθυνες κορώνες, τις αναλαμβάνει.

Ζητάμε από όλες τις πτέρυγες της Βουλής να στηρίξουν αυτό το νομοσχέδιο και όλοι θα κριθούμε από αυτό. Εμείς θα κριθούμε για το αν θα βγάλουμε τη χώρα από τη στενωπό και θα κριθούν όλες οι πολιτικές δυνάμεις, αν σε αυτή τη κρίσιμη στιγμή για τη πατρίδα, έχουν ή όχι αναλάβει τις ευθύνες τους.

Ευχαριστώ πολύ.

Άκουσα με μεγάλη προσοχή τη Γενική Γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος, τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ και τον Πρόεδρο του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού. Είναι κρίμα που το Κομμουνιστικό Κόμμα αποχώρησε. Ακούγοντάς τους, αναρωτιέμαι, αν τελικά χαίρονται μ’ αυτή την κατάσταση, και θυμήθηκα τη γνωστή φράση «μεγάλη αναταραχή, ωραία κατάσταση» ή κάπως έτσι.

Και θυμήθηκα, επειδή η κ. Παπαρήγα αναφέρθηκε στο 1940, ότι τότε οι Έλληνες Κομμουνιστές ζήτησαν να βγουν από τις φυλακές, για να πάνε να πολεμήσουν. Ωραία, δεν έχουμε τον ίδιο πόλεμο, αλλά τώρα αντί να πηγαίνουνε στα χαρακώματα, περιχαρακώνονται γύρω από μια πραγματικά ανέξοδη και κενή επιχειρηματολογία, που δεν αντιλαμβάνεται την πραγματική κατάσταση.

Και αυτό που μου κάνει τεράστια εντύπωση, βέβαια, είναι η διαφορά αντιμετώπισης που έχει αυτή η Κυβέρνηση από τα κόμματα της Αριστεράς σε σχέση με την προηγούμενη. Και θα ξεκινήσω από το Κομμουνιστικό Κόμμα.

Δεν θυμάμαι πολλές φορές το ΠΑΜΕ να έχει αποκλείσει το Υπουργείο Οικονομικών, όταν έπαιρνε η προηγούμενη Κυβέρνηση όλα τα μέτρα, όπως κάνει τις τελευταίες δύο μέρες. Δεν θυμάμαι πολλές φορές το ΠΑΜΕ, όταν γινόντουσαν οι προσλήψεις με τον τρόπο που γινόντουσαν στο Υπουργείο Εσωτερικών,, τις οποίες σήμερα πληρώνουμε, να έχει πάει να καταγγείλει τον τότε Υπουργό και να είναι εκεί και να αποκλείει το Υπουργείο.

Άκουσα τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ και ειλικρινά, κατάλαβα, για πρώτη φορά, ότι υπάρχει άγνοια της πραγματικότητας. Τον άκουσα να λέει για τη Βρετανία, γιατί δεν χρεοκόπησε η Ιαπωνία… Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αντιλαμβάνεται πού βρίσκεται η χώρα. Δεν θέλει ή δεν μπορεί να το καταλάβει; Είναι προφανές ότι μιλώντας για την Ιαπωνία και για την Αγγλία – για ένα κόμμα που θέλει να μιλάει και για την μαρξιστική του καταγωγή – ούτε καν το «Κεφάλαιο» δεν έχουν διαβάσει μέχρι το τέλος, για να καταλάβουν γιατί κάποιες χώρες χρεοκοπούν και κάποιες άλλες όχι.
Και βέβαια, είναι συγκλονιστικό ότι δεν είχατε να πείτε τίποτα για τις ευθύνες της Νέας Δημοκρατίας. Είναι πραγματικά συγκλονιστικό αυτό. Για ό,τι γίνεται σήμερα φταίει το ΠΑΣΟΚ. Για τις ευθύνες της Νέας Δημοκρατίας δεν είχατε να πείτε απολύτως τίποτα.

Και προσπαθώ να καταλάβω, επίσης, πώς ένα κόμμα, το οποίο κόπτεται για τον απλό εργαζόμενο, είχε τέτοια ανάγκη να έρθει και να αποκλείσει μαζί με άλλους χίλιους απολυμένους της Ολυμπιακής Αεροπορίας το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, χωρίς να δώσει καν τη δυνατότητα στο Γενικό Λογιστήριο να κάνει έναν έλεγχο και να καταλάβει, αν πρέπει ή δεν πρέπει να καταβάλει 360 εκ. ευρώ σε πέντε χιλιάδες ανθρώπους. Πρέπει ή δεν πρέπει κάποιοι να παίρνουν επιδόματα ανεργίας έξι χιλιάδων ευρώ το μήνα; Αυτό είναι το κόμμα της Αριστεράς, που έρχεται και στηρίζει αυτές τις διεκδικήσεις; Χωρίς να υπάρχει ο παραμικρός έλεγχος; Εδώ, λοιπόν, όλοι κρινόμαστε από τις πράξεις και από την ευθύνη που αναλαμβάνουμε απέναντι στους Έλληνες πολίτες.

Άκουσα τον Πρόεδρο του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού. Έβαλε μερικά ερωτήματα, για να απαντήσω. Μίλησε για το μισθολογικό κόστος του δημοσίου τομέα. Το μισθολογικό κόστος είναι αυτό που αναφέρθηκε, περίπου 26 δισ. ευρώ. Αυτό που ο κόσμος δεν ξέρει πολύ καλά είναι ότι, τα τελευταία πέντε χρόνια, αυξήθηκε σχεδόν 50%. Πού πήγαν αυτά τα χρήματα; Και μάλιστα, αυτά τα χρήματα δεν ήταν και η αύξηση των αποδοχών όλων των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά αυτά που κάθε Υπουργός έδινε ως επιδόματα που αυτός ήθελε στο δικό του Υπουργείο και σε ανθρώπους που αυτός ήθελε. Υπάρχουν διαφορές στη μισθολογική αύξηση από Υπουργείο σε Υπουργείο, χωρίς καμία λογική, παρά μια καθαρά πελατειακή αντίληψη.

Ρωτήσατε γιατί δεν κάνουμε μια σειρά από άλλο πράγματα, όπως την επιμήκυνση των διοδίων, τη φορολόγηση του παράνομου τζόγου. Θα ακούσατε, ίσως, τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, αναφέροντας τα μέτρα, να μιλά για τα έσοδα από τη φορολόγηση -από την επιμήκυνση, για παράδειγμα, του μονοπωλίου του ΟΠΑΠ και τη φορολόγηση του παράνομου στοιχήματος και τις άδειες- τα οποία θα πάνε στη δράση καταπολέμησης της ανεργίας. Θα το κάνουμε.

Τέλος, όσον αφορά την Εξεταστική Επιτροπή, θα πω μια λέξη. Διαφωνούμε, είναι σαφές. Εγώ θέλω να σας πω το εξής. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, χθες, αποφάσισε να κάνει Εξεταστική για την παραποίηση των ελληνικών στατιστικών στοιχείων. Δεν είναι δυνατόν το Ελληνικό Κοινοβούλιο να μην αναλαμβάνει και αυτό τις ευθύνες του και να μην ψάξει να βρει την αλήθεια. Το χρωστάμε στους Έλληνες πολίτες. Γιατί οι Έλληνες πολίτες, σήμερα, είναι σε μια πολύ δύσκολη κατάσταση. Και είναι σε ακόμη πιο δύσκολη κατάσταση εξαιτίας των μέτρων, που είμαστε αναγκασμένοι να πάρουμε. Δεν μπορεί να μην ξέρουν ποιος τους έφτασε εδώ και ποιες είναι αυτές οι ευθύνες.

Έχω επανειλημμένα ζητήσει από τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, αν έχει την καλοσύνη, να μας δώσει τα 40 δισ. ευρώ, που μας λείπουνε μέχρι το τέλος του χρόνου. Εφόσον, δεν μπορεί να το κάνει, θα μας επιτρέψει να κινηθούμε στις διεθνείς αγορές, δυστυχώς με τους κανόνες των διεθνών αγορών. Γιατί εμείς κατοικούμε σε αυτό το σύμπαν και όχι σε κάποιο παράλληλο.

Είναι κρίμα, κύριε Τσίπρα, γιατί εκπροσωπείτε μία παράταξη, η οποία έχει προσφέρει πολλά στην Ελλάδα και έχει προσφέρει πολλά και στην ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας. Και ακούγοντάς σας, αντιλαμβάνομαι ότι, δυστυχώς, η παράταξη αυτή έχει αλλάξει πλέον τελείως προσανατολισμό.