Τοπικός Πόρος: η γνωστή τακτική της κυβέρνησης

Η αιφνίδια αλλαγή της υπουργικής απόφασης για τη διαχείριση του Τοπικού Πόρου Ανάπτυξης, η οποία δημοσιεύτηκε στο Φύλλο Εφημερίδας της Κυβερνήσεως στις 11/1 και προβλέπει την κατανομή του Πόρου κατά 50% στη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση και κατά 50% στους ΟΤΑ του Νομού – αντικαθιστώντας την υπουργική απόφαση του 2005 που προέβλεπε 100% για τους Δήμους — έχει δημιουργήσει έντονη αντίδραση στην τοπική κοινωνία.

Για άλλη μία φορά η κυβέρνηση έδειξε την περιφρόνηση που έχει για τους θεσμούς κοινωνικής διαβούλευσης, αλλά και για την Τοπική Αυτοδιοίκηση και τα εκλεγμένα της όργανα. Η απόφαση ελήφθη χωρίς απολύτως καμία συνεννόηση με την ΤΕΔΚ και ουδείς εκ των ανθρώπων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης πρώτου βαθμού φέρεται να γνώριζε το παραμικρό. Και βέβαια δημιουργείται εύλογα το ερώτημα: ποιος άλλος γνώριζε πριν ληφθεί η απόφαση πέραν του Υπουργού;

Η απόφαση είναι επίσης αποκαλυπτική για τον τρόπο λειτουργίας της κυβέρνησης. Ο τρόπος διαχείρισης του Πόρου αλλάζει κατά το δοκούν και ανάλογα με την πολιτική συγκυρία και τα εκάστοτε εκλογικά αποτελέσματα. Άλλαξε το 2005, αλλάζει πάλι σήμερα. Ακριβώς όπως μειώθηκε και το ποσοστό για αυτοδυναμία στις δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές στο 42% για να διευκολυνθεί η κυβερνητική παράταξη. Ακριβώς όπως σήμερα θέλουν να αλλάξουν τον εκλογικό νόμο δίνοντας πριμ 50 εδρών στο πρώτο κόμμα. Αυτή είναι η λογική της διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας.

Όμως, πέρα από τις μεθοδεύσεις της κυβέρνησης και το ποιος διαχειρίζεται τον Πόρο, υπάρχουν πολλά σοβαρά προβλήματα σχετικά με τη λειτουργία του. Το πρώτο είναι το γεγονός της μεγάλης καθυστέρησης στο «άνοιγμα» του Πόρου. Τα προβλήματα στην περιοχή μας είναι πολλά και γνωστά. Κάθε καθυστέρηση είναι σε βάρος της ανάπτυξης και της αντιμετώπισης προβλημάτων όπως αυτών της ανεργίας και της υποβάθμισης του περιβάλλοντος.

Το δεύτερο είναι το ύψος του Πόρου. Τα προβλήματα έχουν πολλαπλασιαστεί και τα σχέδια της ΔΕΗ σχετικά με τη σταδιακή εγκατάλειψη του λιγνίτη και της περιοχής μας καθιστούν ακόμα πιο έντονη την ανάγκη να υπάρξουν σημαντικά αντισταθμιστικά οφέλη για το Νομό, μέρος των οποίων πρέπει να είναι μία αύξηση του ποσοστού του Τοπικού Πόρου Ανάπτυξης.

Τέλος ένα τρίτο αλλά εξαιρετικά σημαντικό ζήτημα αφορά τη χρήση του Πόρου. Εξακολουθεί να μην έχει γίνει στην περιοχή μας μία σοβαρή συζήτηση για τον πιο αποτελεσματικό τρόπο χρήσης αυτού του σημαντικού αναπτυξιακού εργαλείου. Γιατί είναι προφανές πως ο Πόρος δεν μπορεί να είναι απλώς άλλο ένα χρηματοδοτικό μέσο της Νομαρχιακής και Τοπικής Αυτοδιοίκησης όπως όλα τα άλλα. Άλλος είναι ο σκοπός του.

Έχω και στο παρελθόν καταθέσει συγκεκριμένες προτάσεις για τη χρηματοδότηση από τον Πόρο καινοτόμων αναπτυξιακών εργαλείων όπως τα μικτά κεφάλαια επιχειρηματικών συμμετοχών που μπορούν να δώσουν ώθηση στην ανάπτυξη δημιουργώντας πολλές νέες δυναμικές επιχειρήσεις. Ένα παρόμοιο περιφερειακό κεφάλαιο επιχειρηματικών συμμετοχών έχει ήδη δημιουργηθεί και λειτουργεί στην Κρήτη με τη συμμετοχή και της Παγκρήτιας Συνεταιριστικής Τράπεζας – και χωρίς καν να υπάρχει εκεί η δυνατότητα χρήσης ενός Τοπικού Πόρου Ανάπτυξης όπως εδώ σε εμάς που θα λειτουργήσει πολλαπλασιαστικά. Στο Νομό μας όμως η συζήτηση αναλώνεται δυστυχώς αποκλειστικά στο θέμα του μοιράσματος…

* Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου είναι Βουλευτής Ν. Κοζάνης