Η κυβέρνηση των φόρων

Με την ανακοίνωση των νέων φορολογικών μέτρων, η κυβέρνηση αναγνώρισε πλέον επίσημα και πανηγυρικά το τέλος της πολιτικής της δήθεν «ήπιας προσαρμογής». Είναι μέτρα πανικού και ομολογία αποτυχίας της οικονομικής πολιτικής που ακολούθησε από τις εκλογές. Είναι πρωτόγνωρο στη χώρα μας ένα προϋπολογισμός να ακυρώνεται στην πράξη 3 μόλις μήνες μετά την ψήφισή του.

Τα μέτρα δείχνουν την αδυναμία της κυβέρνησης να κάνει στοιχειώδη δημοσιονομική διαχείριση. Ενώ βρισκόμαστε μόλις στον τρίτο μήνα του 2005, τα δημόσια οικονομικά έχουν ξεφύγει εντελώς. Οι εισπράξεις του ΦΠΑ για παράδειγμα το Φεβρουάριο μειώθηκαν κατά 12%, ενώ η πρόβλεψη ήταν να αυξηθουν 12%. Αυτή η διαχειριστική ανικανότητα είναι που οδηγεί την κυβέρνηση σε νέους φόρους, για να μειώσει το έλλειμμα κάτω του 3% μέχρι το τέλος του 2006 από το 6,1% που το έφερε στο τέλος του 2004 (να μην ξεχνάμε: η ΝΔ ήταν στην εξουσία 10 από τους 12 μήνες του 2004).

Η μείωση αυτή του ελλείμματος μεταφράζεται σε περισσότερους φόρους ή/και λιγότερες δαπάνες περίπου 5 δις. Ευρώ. Ενδεικτικά, το ποσό αυτό αντιστοιχεί σχεδόν στο κόστος διοργάνωσης των Ολυμπιακών Αγώνων, ή σε 800 χλμ αυτοκινητόδρομου, ή σε 10 γέφυρες Ρίο – Αντίρριο, ή σε 100 Νοσοκομεία νομαρχιακού επιπέδου, ή σε 200 φοιτητικές εστίες χωρητικότητας 700 ατόμων, ή σε 5,000 κλειστά δημοτικά γυμναστήρια. Πόροι που χωρίς την καταστροφική για την οικονομία «απογραφή», θα μπορούσαν να είχαν πάει σε έργα όπως στα παραπάνω ή σε μέτρα κοινωνικού χαρακτήρα. Το ΠΑΣΟΚ προτιμούσε τα «κοινωνικά πακέτα». Φαίνεται πως η ΝΔ προτιμά τα «φορολογικά πακέτα».

Τα μέτρα που εξαγγέλθηκαν επικεντρώνονται σε αύξηση των έμμεσων φόρων και συνεπώς δεν είναι ουδέτερα. Πλήττουν κυρίως τους πολίτες με τα χαμηλότερα εισοδήματα. Η κυβέρνηση συνεπώς δείχνει καθαρά τις συντηρητικές πολιτικές της επιλογές. Για παράδειγμα, με τις αυξήσεις στους συντελεστές ΦΠΑ από 8% στο 9% οι τιμές των φαρμάκων αυξάνονται κατά 12,5%, ενώ οι τιμές για είδη πολυτελείας (που έχουν συντελεστή ΦΠΑ 18%) έχουν αύξηση μόνο κατά 5,5%. Ταυτόχρονα, οι αυξήσεις στα λεγόμενα «φτηνά» τσιγάρα πλήττουν την ελληνική παραγωγή και κάνουν τα ελληνικά προϊόντα που βασίζονται στα Ελληνικά καπνά λιγότερα ανταγωνιστικά σε σχέση με τα τσιγάρα εισαγωγής.

Η αύξηση αυτή των έμμεσων φόρων θα οδηγήσει σε περισσότερη ακρίβεια, μειώνοντας ακόμα περισσότερο τα πραγματικά εισοδήματα εργαζομένων και συνταξιούχων και την κατανάλωση. Τα χρήματα δε που προσδοκά να εισπράξει η κυβέρνηση από την αύξηση των εμμέσων φόρων από το λαό, είναι περίπου ίδια με αυτά που χαρίζει στα μεγάλα εισοδήματα με τη μείωση της φορολογίας και με την κατάργηση των αφορολόγητων αποθεματικών στις επιχιερήσεις, που ευνοεί τους μετόχους εις βάρος των επενδύσεων.

Το ελληνικό Σύνταγμα, για το οποίο τόσο κόπτεται η κυβέρνηση τον τελευταίο καιρό, στις βασικές του διατάξεις επιβάλλει την ισότιμη φορολογική μεταχείριση των Ελλήνων, δηλαδή τη συμμετοχή του καθενός στα φορολογικά βάρη ανάλογα με τις δυνατότητές του. Η ΝΔ και ο κ. Καραμανλής όμως ξεχνούν να υπερασπστούν το Σύνταγμα όταν πρόκειται για φορολογική ισότητα και δικαιοσύνη. Δεν διστάζουν να μεταφέρουν περισσότερα βάρη στο λαό και περισσότερο πλούτο στους «έχοντες και κατέχοντες», ενώ ταυτόχρονα εμφανίζονται δήθεν «ανυποχώρητοι υπερασπιστές» του Συντάγματος όταν πρόκειται να διευθετήσουν μεγάλα συμφέροντα υπό τον ψευδεπίγραφο τίτλο της «αντιμετώπισης της διαπλοκής», εξευτελίζοντας ταυτόχρονα την Ελλάδα στην Ευρώπη;

* Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου είναι μέλος τους Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ