Τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα του προϋπολογισμού

Το Σαββατοκύριακο 26 και 27 Νοεμβρίου στο Νομό Κοζάνης και σε όλη τη βόρεια Ελλάδα το ΠΑΣΟΚ οργανώνει εκδηλώσεις για την οικονομία. Στόχος είναι ενόψει της συζήτησης για τον προϋπολογισμό στη Βουλή, να αναδειχθούν τα αδιέξοδα της πολιτικής της κυβέρνησης, να συζητήσουμε με τους πολίτες για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν, αλλά και τις νέες προτάσεις του ΠΑΣΟΚ ώστε να βγεί η οικονομία από τη σημερινή κρίση στην οποία βρίσκεται με ευθύνη της κυβέρνησης.

Με αφετηρία το έγκλημα της λεγόμενης «δημοσιονομικής απογραφής», η κυβέρνηση έβαλε την Ελληνική οικονομία σε επιτήρηση απο την ΕΕ, και τα αποτελέσματα τα πληρώνουν οι πολίτες. Μετά από παλινωδίες και πολλά γράψε-σβήσε, παρουσιάζει σήμερα έναν προϋπολογισμό ο οποίος ούτε μπορεί να υλοποιηθεί, ούτε δίνει λύσεις στα προβλήματα που αντιμετωπίζει η οικονομία.

Στον προϋπολογισμό αποτυπώνονται καθαρά τα λάθη, η διαχειριστική ανικανότητα αλλά και οι συγκεκριμένες επιλογές της ΝΔ στην οικονομική πολιτική. Ο προϋπολογισμός επικυρώνει την παράταση της επιτήρησης της οικονομίας και τα επόμενα χρόνια, οδηγεί σε μείωση της ανάπτυξης, σε αύξηση της ανεργίας, επιβαρύνει ιδιαίτερα τα χαμηλά και τα μεσαία κοινωνικά στρώματα, αυξάνει τις κοινωνικές ανισότητες:

1. Μείωση πραγματικών μισθών: Η εισοδηματική πολιτική που προβλέπεται οδηγεί, για πρώτη φορά μετά από 12 χρόνια, σε μείωση του πραγματικού εισοδήματος των εργαζομένων και συνταξιούχων. Οι αυξήσεις θα είναι μικρότερες από τον πληθωρισμό και δεν υπάρχει ούτε τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας, ούτε αύξηση του αφορολόγητου. 2. Πενιχρές αυξήσεις σε συντάξεις και επιδόματα. Η ΝΔ είχε υποσχεθεί ότι οι συντάξεις του ΟΓΑ θα διαμορφώνονταν στα 320 ευρώ από τα 200 που ήταν το 2004. Μετά από 2 χρόνια, θα διαμορφωθούν στα 220 ευρώ περίπου και θα υπολείπονται κατά 100 Ευρώ της προεκλογικής της υπόσχεσης. Υποσχόταν ότι το ΕΚΑΣ θα διαμορφώνονταν στα 230 ευρώ, από 140 ευρώ το 2004. Μετά από 2 χρόνια, το ανώτερο κλιμάκιο του EKAΣ θα διαμορφωθεί στα 160 ευρώ περίπου και θα υπολείπεται κατά 70 ευρώ από την προεκλογική της υπόσχεση. Αυτά από αυτούς που έλεγαν τα 30 Ευρώ του «κοινωνικού πακέτου» Σημίτη το 2003 «ψίχουλα». 3. Αναδιανομή φορολογικών βαρών υπέρ του λίγων. Ο φόρος στα νοικοκυριά προβλέπεται να αυξηθεί πολύ ταχύτερα από το φόρο στις επιχειρήσεις. Ηκυβέρνηση μέσω της μείωσης των συντελεστών φορολογίας κερδών θα μεταφέρει το 2006 πόρους 1 δισ. ευρώ στους εργοδότες χωρίς να προβλέπεται καμία μείωση φορολογίας στα νοικοκυριά. 4. Μείωση δαπανών για υγεία και παιδεία. Οι προβλεπόμενες πιστώσεις για τους ευαίσθητους τομείς παιδείας, υγείας και απασχόλησης δεν ξεπερνούν την αύξηση του ονομαστικού ΑΕΠ, με αποτέλεσμα τη μείωση των σχετικών δαπανών ως ποσοστό του ΑΕΠ. Εδώ φαίνεται πάλι η αθέτηση των υποσχέσεων: για να υλοποιηθούν οι δεσμεύσεις της ΝΔ για 5% του ΑΕΠ (από 3,2%) στην παιδεία, οι αυξήσεις 2007-8 πρέπει να είναι 1,2 δισεκατ. Ευρώ το χρόνο! 5. Κατάρρευση δημοσίων επενδύσεων-εγκατάλειψη της περιφέρειας. Μέχρι σήμερα το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ) έχει μείωση 30% και αναμένεται να κλείσει το 2005 στο μείον 20% (δηλαδή 1,8 δις Ευρώ λιγότερα από το 2004). Ακόμα και με την αύξηση το 2006, το ΠΔΕ θα είναι στα επίπεδα του 1996 ως ποσοστό του ΑΕΠ. Έτσι αντιλαμβάνεται η κυβέρνηση τη «στροφή στην περιφέρεια»; 6. Νέοι φόροι 3,5 δις. για το 2006. Ο προϋπολογισμός του 2006 προβλέπει επιπλέον φορολογικά έσοδα 3,5 δισ. Ευρώ περίπου, τα οποία θα επωμιστούν οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι και οι μικρομεσαίοι. Ήδη κάποια από αυτά ανακοινώνονται: αύξηση στον ειδικού φόρου κατανάλωσης στα καύσιμα κατά 5%, νέα αύξηση στο φόρο στα τσιγάρα. Αναμένονται από την αρχή του έτους άλλα μέτρα σε βάρος των εργαζόμενων και των συνταξιούχων όπως νέα αύξηση στον ΦΠΑ. 7. Υπονόμευση της κοινωνικής ασφάλισης. Σύμφωνα με τα στοιχεία του προϋπολογισμού, οι επιχορηγήσεις προς τα ασφαλιστικά ταμεία υφίστανται σημαντικές περικοπές. Για την κάλυψη των αναγκών των ασφαλιστικών ταμείων, λείπουν περίπου 1 δισ. ευρώ. Έτσι αντιλαμβάνεται η ΝΔ την εγγύηση των συντάξεων;

Η χώρα χρειάζεται έναν προϋπολογισμό ειλικρινή, αναπτυξιακό και κοινωνικά δίκαιο. Χρειάζεται μία πολιτική που επιταχύνει την ανάπτυξη, αξιοποιεί τα χρήματα του Γ’ ΚΠΣ, μειώνει τις εισοδηματικές ανισότητες και δίνει προτεραιότητα στους τομείς της Παιδείας, Υγείας και Κοινωνικής Πρόνοιας. Μία πολιτική που εμπνέει και κινητοποιεί όλες τις παραγωγικές δυνάμεις της χώρας μας και όχι μία πολιτική που πάει την Ελλάδα πίσω.

* Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου είναι μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ