Τι είπε ο κ. Καραμανλής στη ΔΕΘ

‘Aκουσα με προσοχή την ομιλία του κ. Καραμανλή στη ΔΕΘ, και καταγράφω εδώ κάποιες παρατηρήσεις και σχόλια. Οι κρίσεις δικές σας.

ΚΚ: «Ξέρουμε πού είμαστε! Ξέρουμε πού θέλουμε να πάμε! Ξέρουμε και πώς να πάμε! Έχουμε συγκεκριμένο Σχέδιο Πορείας. Έχουμε όραμα για την Ελλάδα και τους Έλληνες.»

Αυτό από την κυβέρνηση που αναθεώρησε έξι τουλάχιστον φορές τα δημοσιονομικά στοιχεία, την κυβέρνηση της ασυννενοησίας των υπουργών, την κυβέρνηση που το Σάββατο ανακοινώνει το επίδομα θέρμανσης και την Κυριακή το παίρνει πίσω, που δεν μπορεί να οργανώσει στοιχειώδη πράγματα όπως να υπάρχουν επαρκή σχολικά βιβλία και καθηγητές στην αρχή της χρονιάς…

ΚΚ: «Αρχίσαμε να χτίζουμε το νέο αναπτυξιακό πρότυπο. Το πρότυπο που δεν βασίζεται στα δημόσια ελλείμματα και τα χρέη, αλλά στην ενεργοποίηση ολόκληρου του οικονομικού δυναμικού της Χώρας…. που ενθαρρύνει και στηρίζει…την περιφερειακή ανάπτυξη….»

Πως ακριβώς «χτίζεται το νέο αναπτυξιακό πρότυπο» όταν η δημοσιονομική προσαρμογή βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά στη μείωση των δημοσίων επενδύσεων που κατευθύνονται κυρίως στην περιφέρεια (-40% τον τελευταίο χρόνο); Όταν οι συνολικές επενδύσεις έχουν μειωθεί ως ποσοστό του ΑΕΠ;

ΚΚ: «Η ανταγωνιστικότητα…είναι, σε τελική ανάλυση, εισόδημα για τον εργαζόμενο, δουλειά για τον άνεργο, κέρδος για τον καταναλωτή.»

Προς το παρόν στην Ελλάδα η ανταγωνιστικότητα είναι μόνο αυξημένη κερδοφορία των επιχειρήσεων. Το εισόδημα ο εργαζόμενος δεν το έχει δει, ούτε ο άνεργος τη δουλειά, ούτε φυσικά ο καταναλωτής τις χαμηλότερες τιμές

ΚΚ: «Από τις πολιτικές που αναπτύξαμε, έως τώρα, υπενθυμίζω: μείωση έως και 10 ποσοστιαίες μονάδες, στους συντελεστές φορολόγησης των επιχειρήσεων.»

Το πρώτο μέλημα της κυβέρνησης Καραμανλή ήταν να ανακοινώσει μείωση φορολογίας των επιχειρήσεων αλλά και να καταργήσει το αφορολόγητο αποθεματικό. Αποτέλεσμα: αυξάνει τη φορολογία στις επενδύσεις, τη μειώνει στα μερίσματα. Τι είδους αναπτυξιακή πολιτική είναι αυτή;

ΚΚ: «Ρυθμίσεις για την ευελιξία στις εργασιακές σχέσεις.»

Επαίρεται ο κ. Καραμανλής για μία πολιτική που υιοθετεί το ξεπερασμένο αναπτυξιακό μοντέλο της φθηνής εργασίας, ενοχοποεί τους εργαζομένους για το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας της Ελληνικής οικονομίας, μειώνει αισθητά το εισόδημά τους (κατά 15% τουλάχιστον) κάνει μία ανακατανομή εξουσίας σε βάρος του εργαζόμενου, και υπονομεύει τις συλλογικές διαπραγματεύσεις.

ΚΚ: «Λύση στο Ασφαλιστικό πρόβλημα των Τραπεζών.»

Η «λύση» είναι ενδεικτική των επιλογών της κυβέρνησης: ευνοεί τις τράπεζες που παρά τη μεγάλη κερδοφορία τους δεν καλούνται να καλύψουν το κόστος που τους αναλογεί, μεταφέρει ασφαλιστικά βάρη στο κοινωνικό σύνολο, φορτώνει χρέη στο ΙΚΑ.

ΚΚ: «Συμφωνία με τους εργαζόμενους, για την εξυγίανση του ΟΤΕ.»

Η γνωστή «εθελουσία» με την οποία συνταξιοδοτούνται άτομα με «εικονικά» έτη ασφάλισης και το κόστος πληρώνει το δημόσιο. Ένα ράπισμα στον χαμηλοσυνταξιούχο. Παράλληλα, εξαγοράζεται με τη διευθέτηση αυτή η αλλαγή των εργασιακών σχέσεων για τους νεοπροσλαμβανόμενους.

ΚΚ:  «Προετοιμάζεται, για να εφαρμοστεί, από το 2007, σταδιακή μείωση των συντελεστών φορολογίας για τα φυσικά πρόσωπα. Είναι επιλογή με προσανατολισμό το κοινωνικό όφελος.»

Προς το παρόν ο Έλληνας φορολογούμενος βλέπει αύξηση της έμμεσης φορολογίας του και μη τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας, άρα σημαντική φορολογική επιβάρυνση. Σε συνδυασμό με την ακρίβεια και την καθήλωση των ονομαστικών μισθών, αυτό σημαίνει δραστική μείωση του βιοτικού του επιπέδου. Και πάλι η σημερινή πραγματικότητα έρχεται να διαψεύσει τις μελλοντικές εξαγγελίες.

ΚΚ: «Ούτε εγώ, ούτε κανένα μέλος της Κυβέρνησης, μπορούμε να αισθανόμαστε ικανοποιημένοι, όσο η ανεργία βρίσκεται σε αυτά τα επίπεδα.»

Πράγματι. Ιδιαίτερα όταν καθημερινά χάνονται χιλιάδες θέσεις εργασίας, η ανεργία έχει άνοδο, και η κυβέρνηση απλώς αδρανεί έχοντας στην πράξη εγκαταλείψει τις ενεργητικές πολιτικές απασχόλησης. Η παραποίηση των στοιχείων που έκανε πέρυσι η ΝΔ για να εμφανίσει μείωση της ανεργίας δεν αρκούν για να πείσουν τους ανέργους ότι υπάρχει προοπτική γι’αυτούς.

ΚΚ: «Από την αρχή προτάξαμε ως γνώμονα της πολιτικής μας τις αλλαγές, χωρίς αιφνιδιασμούς. Με διάλογο, συνεννόηση και συνεργασία.»

Ούτε διάλογος υπήρξε, ούτε συνενόηση, ούτε συνεργασία. Υπήρξαν αιφνιδιασμοί, περιφρόνηση των θεσμών κοινωνικής διαβούλευσης, και μεγάλη ετοιμότητα εκ μέρους της κυβέρνησης να εξυπηρετήσει συμφέροντα ολίγων.

ΚΚ: «Το ζητούμενο είναι σαφές:

– Τολμηρές μεταρρυθμίσεις, με τη στήριξη της κοινωνίας.
– Αλλαγές και μεταρρυθμίσεις, με όφελος για την κοινωνία.
– Διαρκής στήριξη στους οικονομικά ασθενέστερους.»

Οι μεταρρυθμίσεις δεν είναι τολμηρές, αλλά πελατειακές, και έχουν απέναντί τους την κοινωνία. Όφελος για την κοινωνία δεν υπάρχει, υπάρχει μόνο για λίγους και ισχυρούς. Και οι οικονομικά ασθενέστεροι προς το παρόν απλώς επωμίζονται όλο το βάρος των αλλαγών, και περιμένουν τις ανεκπλήρωτες προεκλογικές υποσχέσεις της ΝΔ.

* Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου είναι μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ