Προεκλογική ομιλία στους ετεροδημότες της Κοζάνης στην Αθήνα

Ομιλία του Γιώργου Παπακωνσταντίνου στην Αθήνα στις 29 Φεβρουαρίου 2004

Γ. ΠΑΥΛΙΔΗΣ: Εκ μέρους του υποψήφιου βουλευτή του Νομού Κοζάνης και Διευθυντή του ΠΑΣΟΚ κ. Γιώργου Παπακωνσταντίνου, σας καλωσορίζουμε στην εκδήλωσή μας. Η κυρία Άννα Διαμαντοπούλου, επικεφαλής του ψηφοδελτίου επικρατείας του Κινήματός μας, μας έστειλε τον παρακάτω χαιρετισμό.

Α. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Φίλες και φίλοι, μπαίνουμε στην τελευταία και πιο κρίσιμη φάση της προεκλογικής περιόδου. Σ’ αυτές τις εκλογές κρίνονται πολλά. Το κύριο δίλημμα των εκλογών είναι πρόοδος ή συντήρηση. Εάν θα προχωρήσουμε μπροστά με το ΠΑΣΟΚ και τον Γιώργο Παπανδρέου, βασιζόμενοι στις κατακτήσεις της 10ετίας ή αν θα στραφούμε στο παρελθόν με μία αναχρονιστική δεξιά, θέτοντας σε κίνδυνο πολλές απ’ τις μείζονες κατακτήσεις του λαού μας.

Για το νομό μας, αυτό που κρίνεται στις εκλογές, είναι αν θα συνεχίσουμε την προσπάθεια οικονομικής ανάπτυξης, δίνοντας νέες ευκαιρίες στους πολίτες ή αν θα γυρίσουμε πίσω στη συντήρηση και τη στασιμότητα.

Ο Γιώργος Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ ανοίγουν τους νέους δρόμους, παίρνοντας υπόψη τα μηνύματα των καιρών αλλά και των πολιτών. Σ’ αυτή τη μάχη ο καθένας μας έχει τον ρόλο του και την ευθύνη. Η αναμέτρηση δεν μπορεί να είναι απλά τηλεοπτική. Ο καθένας μας, η κάθε μια μας, έχει να δώσει μια μάχη για να κερδίσουμε το στοίχημα της 7ης Μαρτίου.

Βέβαια, ο πλούτος ενός κόμματος είναι οι άνθρωποι, δηλαδή οι ιδέες τους, οι εμπειρίες τους, το πάθος τους για προσφορά στην πατρίδα. Γι’ αυτό Γιώργο σου εύχομαι καλή επιτυχία με όλη μου την ψυχή. Η νίκη και αυτή τη φορά θα είναι δική μας. Γιατί ο λαός μας λέει ναι στην πρόοδο, στην αλλαγή, στη δημοκρατία.

Παρακαλούμε τον κ. Γκίκα Χαρδούβελη, οικονομικό σύμβουλο του Πρωθυπουργού και υποψήφιο με το ψηφοδέλτιο επικρατείας να έρθει στο βήμα.

ΓΚ. ΧΑΡΔΟΥΒΕΛΗΣ: Ευχαριστώ πολύ φίλες και φίλοι. Είναι μεγάλη μου χαρά που είμαι εδώ μαζί με το Γιώργο. Τον Γιώργο τον γνώρισα πριν από τέσσερα χρόνια όταν ήρθα και εγώ στο γραφείο του Πρωθυπουργού. Ήταν ήδη εκεί. Δούλευε πάρα πολύ σκληρά. Έστησε την Κοινωνία της Πληροφορίας και στη συνέχεια πήγε στο Υπουργείο όπου και συνέχισε αυτό το έργο.

Είναι ένας αξιόλογος άνθρωπος πραγματικά πολύ αποτελεσματικός, δουλεύει γρήγορα. Έχουμε συνεργαστεί και έχουμε δουλέψει μαζί και έχουμε ιδρώσει. Πραγματικά του εύχομαι να πετύχει και στον καινούργιο του αυτό ρόλο. Νομίζω το χρειαζόμαστε στην Ελλάδα. Χρειαζόμαστε ανθρώπους σαν τον Γιώργο να ανανεώσουν τη Βουλή. Είναι άνθρωποι οι οποίοι βάζουν την Ελλάδα πάνω απ’ τον εαυτό τους. Δουλεύουν σκληρά γι’ αυτό που θέλουν να πετύχουν.

Είναι άνθρωπος ο Γιώργος ο οποίος πραγματικά βλέπει μπροστά. Προσπαθεί να δώσει λύσεις στα προβλήματα του μέλλοντος και όχι στις έγνοιες του παρελθόντος. Αυτό νομίζω και ο ίδιος ο Πρόεδρός μας ο κ. Παπανδρέου το έχει δείξει. Οι δύο νομίζω μοιάζουν καταπληκτικά. Έχουν βέβαια μια διαφορά 10-15 χρόνων.

Και εδώ στους αναποφάσιστους θα πρέπει να πω δυο-τρία πράγματα, ότι υπάρχουν μεγάλες διαφορές ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ και ίσως η μεγαλύτερη διαφορά είναι η έννοια της κοινωνικής συναίνεσης. Και θέλω να το αναφέρω, επειδή στην Κοζάνη ίσως να το έχετε ζήσει περισσότερο, στην Κοζάνη υπάρχει η ΔΕΗ.

Θέλω να σας πω ότι διάβασα προσεκτικά το πρόγραμμα της ΝΔ. Δεν αναφέρεται πουθενά η λέξη ενιαία ΔΕΗ. Το αν η ΔΕΗ παραμείνει μία εταιρεία ενωμένη και εάν διασπαστεί, ήταν μια μεγάλη διαφορά και σας το φέρνω σαν παράδειγμα ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ.

Στο θέμα των διαρθρωτικών αλλαγών των μετοχοποιήσεων έχουμε μεγάλες διαφορές. Πάντοτε εμείς σκεφτόμαστε το προσωπικό, σκεφτόμαστε που θα βρει δουλειά το προσωπικό. Δεν κάνουμε απότομες κινήσεις. Δεν χτυπάμε την γροθιά μας στο μαχαίρι. Πάντοτε συζητάμε με τον κόσμο, συζητάμε με τους κοινωνικούς φορείς και γι’ αυτό αυτά που έκανε ο Πρωθυπουργός μας ο κ. Σημίτης τα τελευταία χρόνια έπιασαν τόπο. Έγιναν πολλά έργα στην Ελλάδα, δεν χρειάζεται να τα αναφέρω. Και έγιναν επειδή πάντοτε ακολουθήθηκε αυτή η γραμμή της κοινωνικής συναίνεσης.

Η δεύτερη μεγάλη διαφορά μας είναι ότι σκεφτόμαστε πάντοτε την κατανομή του εισοδήματος ως ένα ισότιμο στόχο με την ανάπτυξη. Η κατανομή του εισοδήματος δεν είναι κάτι δευτερεύον που έρχεται μαζί με την ανάπτυξη. Το θεωρούμε και στην πράξη και στη θεωρία, ότι η κατανομή του εισοδήματος είναι συντελεστής της ανάπτυξης. Ότι πρέπει το εισόδημα, πρέπει η ευημερία να διαχέεται παντού, για να έχει ο κόσμος χρήματα στην τσέπη του, να μπορεί να αγοράσει τα αγαθά τα οποία υποτίθεται οι εταιρείες παράγουν.

Αντίθετα, η ΝΔ έχει το σκεπτικό πάντοτε της εταιρείας, του ιδιωτικού τομέα, ότι όλα ο ιδιωτικός τομέας θα τα φτιάξει. Σκέφτεται την προσφορά. Πρέπει κανείς να σκεφτεί και την προσφορά, διότι δεν την βάζουμε στην μπάντα. Πρέπει να σκεφτεί και τη ζήτηση. Για να μην μακρηγορήσω, νομίζω είμαστε όλοι ώριμοι την 7η Μαρτίου στην Κοζάνη όλοι με τον Γιώργο Παπα και –νδρέου και –κωνσταντίνου.

Γ. ΠΑΥΛΙΔΗΣ: Παρακαλούμε τον κ. Πέτρο Κουναλάκη να προσέλθει στο βήμα.

Π. ΚΟΥΝΑΛΑΚΗΣ: Φίλες και φίλοι, θέλω να σας εξομολογηθώ κάτι. Εγώ συγκρούστηκα με το κόμμα μου γιατί είμαι Σημιτικός. Το λέω αυτό διότι υπήρξε μια στιγμή που κάκιστα παραμερίστηκε το μεγάλο έργο της 8ετίας. Πιστεύω ακράδαντα ότι η πρόοδος για τη χώρας μας θα στηριχθεί σ’ αυτή την 8ετία και ύστερα από 2-3 χρόνια το σύνολο σχεδόν του ελληνικού λαού θα αντιμετωπίσει εξαιρετικά θετικά το έργο του Πρωθυπουργού, των συνεργατών του και της κυβέρνησής του.

Βεβαίως στηρίζω τώρα με πάθος τον Γιώργο Παπανδρέου. Διότι η πρωτοβουλία προήλθε απ’ τον Κώστα Σημίτη πρέπει να σας πω. Αυτό σε εμένα έπαιξε πολύ μεγάλο ρόλο.

Μία δεύτερη μικρή παρατήρηση. Εγώ ως ηλικιωμένος αντιμετωπίζω με επιφύλαξη τις ανανεώσεις και θεωρώ ότι δεν φτάνει να λέει κανείς να μπουν νέοι άνθρωποι στο Κοινοβούλιο, διότι καμιά φορά οι νέοι είναι κάφροι. Και έζησα αρκετούς νέους όταν ήμουν βουλευτής, που δεν ξέρανε τι λέγανε.

Όμως εγώ λέω ότι ο Γιώργος θα είναι μεγάλο κέρδος για το ελληνικό κοινοβούλιο, διότι δεν είναι απλώς νέος, έχει εξαιρετικές ικανότητες, συγκρότηση και πραγματικά η πατρίδα μας και το Κοινοβούλιο χρειάζεται τέτοιους ανθρώπους. Μακάρι να ήταν και οι 300 σαν τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου.

Το τρίτο που ήθελα να πω, η εκλογική αναμέτρηση είναι κρίσιμη. Πάρα πολύ κρίσιμη. Και μην ακούτε αυτά τα οποία εκπέμπονται ως ψίθυροι αυτές τις μέρες, ότι η ιστορία ουσιαστικά έχει τελειώσει και η ΝΔ έχει κερδίσει. Ξέρετε, αυτό είναι ένα τρικ, ένα κόλπο για να υπάρξει μια αποθάρρυνση και για να στραφεί ένας κόσμος αναποφάσιστος προς τα εκεί.

Είναι αμφίρροπη και κρίσιμη, εξαιρετικά κρίσιμη. Κρίσιμη για τέσσερις λόγους. Ο πρώτος είναι ο εξής: Μόνο αν κερδίσουμε μπορούμε να πραγματοποιήσουμε τις μεγάλες τομές που απαιτούνται στο πολιτικό σύστημα της χώρας. Μόνο αν κερδίσουμε μπορεί να πάρει γρήγορα σάρκα και οστά η συγκρότηση της Δημοκρατικής Παράταξης, που αποτελεί για μένα μια μεγάλη ελπίδα για τον τόπο.

Μόνο εάν κερδίσουμε μπορούμε να εξασφαλίσουμε την πρόοδο της Ελλάδας και την σύγκλιση με τις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και τέλος, γιατί αυτό δεν εμφανίστηκε, αλλά εγώ το θεωρώ εξαιρετικά κρίσιμο, στο άμεσο μέλλον θα παίξει πάρα πολύ μεγάλο ρόλο ποιες δυνάμεις θα κυριαρχήσουν στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για την πορεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που θα καθορίσει αποφασιστικά την τύχη όλων των λαών της Ευρώπης.

Έχει πολύ μεγάλη σημασία να είναι η κεντροαριστερά η κυρίαρχη δύναμη στην Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ελλάδα έχει χρέος να συμβάλει προς αυτή την κατεύθυνση. Ευχαριστώ πολύ. Γιώργο εύχομαι καλές επιτυχίες.

Γ. ΠΑΥΛΙΔΗΣ: Παρακαλείται η κα Δαμανάκη Μαρία, υποψήφια επικρατείας με το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ, να έρθει στο βήμα.

Μ. ΔΑΜΑΝΑΚΗ: Αγαπητοί φίλοι και φίλες, θέλω πρώτα-πρώτα να ευχαριστήσω εγώ τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου που μου δίνει τη δυνατότητα να είμαι σήμερα εδώ και να σας πω δυο λόγια. Θέλω να σας διαβεβαιώσω πως σε όλο το τελευταίο χρονικό διάστημα, η εμπειρία μου σε πολλά μέρη της Ελλάδας, ήταν πραγματικά συγκλονιστική.

Ήταν ίσως απ’ τις πιο ζωντανές εμπειρίες που είχα μετά την μεταπολίτευση. Και αυτό γιατί είδα πως υπάρχει μια μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία του ελληνικού λαού, που βλέπει μπροστά, που θέλει το καλύτερο, που θέλει η Ελλάδα να συμβαδίσει με την Ευρώπη και τον κόσμο, αλλά με όρους κοινωνικής προοπτικής.

Που θέλει δηλαδή να προχωρήσουμε μπροστά, αλλά με τις καλύτερες δυνατές συνθήκες για όλους και όλες, ανεξάρτητα απ’ την οικονομική τους κατάσταση και τις ιδιαίτερες δυνατότητές τους. Και είναι κρίμα πραγματικά αυτή η πλειοψηφία να μη μπορέσει να εκφραστεί στις επόμενες εκλογές.

Εγώ είμαι πάρα πολύ αισιόδοξη. Δεν πιστεύω αυτά που λέγονται, που ακούστηκαν και πριν και που ενδεχομένως θα τα ακούτε και εσείς. Πιστεύω πως ο ελληνικός λαός όταν βρεθεί πίσω απ’ το παραβάν όταν ο πολίτης βρεθεί πίσω απ’ το παραβάν, θα σκεφτεί πολύ σοβαρά ποιο είναι το συμφέρον του και αυτό είναι η καλύτερη εγγύηση για το ότι θα νικήσουμε στις επόμενες εκλογές.

Αγαπητοί φίλοι και φίλες, νομίζω ότι αυτό που γίνεται αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα με τη νέα Δημοκρατική Παράταξη και τον Γιώργο Παπανδρέου είναι μια πολύ μεγάλη αλλαγή, μια πολύ σημαντική αλλαγή, που μας υπερβαίνει όλους. Υπερβαίνει και τις διαχωριστικές γραμμές και τα όσα ξέραμε μέχρι τώρα.

Και θεωρώ το πιο σημαντικό πλεονέκτημα του ΠΑΣΟΚ, αυτού του χώρου, αλλά και του Κόμματος του ίδιου, το γεγονός ότι μπορεί να ανανεώνεται όχι απλώς να ενσωματώνει τα νέα χαρακτηριστικά της ελληνικής κοινωνίας, αλλά να ανταποκρίνεται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο στις απαιτήσεις των καιρών.

Και αυτό το είδαμε και παλιότερα στη δεκαετία του ’80 και αργότερα στη δεκαετία του ’90 με τον Κώστα Σημίτη όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση έγινε επί της ουσίας μια παράμετρος στην ελληνική ζωή, αλλά και τώρα. Νομίζω πως το πραγματικά νέο, αυτό που είναι σε θέση να κοιτάζει μπροστά με όρους κοινωνικής προοπτικής, με όρους κοινωνικής συνοχής, είναι το μεγάλο ζητούμενο στις επόμενες εκλογές και χαίρομαι που και στο επίπεδο των προσώπων το ΠΑΣΟΚ προχωρά στην ανανέωση.

¶νθρωποι σαν τον Γιώργο νομίζω είναι άνθρωποι που πρέπει να βρίσκονται στην επόμενη Βουλή, γιατί δεν είναι απλώς νέοι στην ηλικία, αλλά είναι νέοι και στις ιδέες και στη δημιουργικότητα και στην αντίληψη των πραγμάτων και αυτό φαίνεται και απ’ το έργο που μέχρι τώρα ο Γιώργος έχει επιτελέσει και με τις γνώσεις του και με το πάθος του και με τη δημιουργία του.

Νομίζω αγαπητοί φίλοι και σύντροφοι, πως στις επόμενες εκλογές, την επόμενη Κυριακή, μια βδομάδα μόνο έμεινε, για σκεφτείτε το, μια βδομάδα, δεν πρέπει να σταματήσουμε ούτε λεπτό. Γιατί μόνο σκεφτείτε, επιτρέψτε μου αυτό, σκεφτείτε δηλαδή τι θα γίνει εάν έχουμε τους άλλους. Μόνο αυτό σκεφτείτε και δεν χρειάζεται τίποτα άλλο.

Νομίζω ότι οι νέοι άνθρωποι έχουν θέση στη Βουλή και εύχομαι στον Γιώργο κάθε επιτυχία. Πιστεύω ότι θα την έχει και μετά την επόμενη Κυριακή θα γιορτάσουμε μαζί, θα μας καλέσει και στην Κοζάνη φαντάζομαι, να ξαναδούμε τα μέρη που έχουμε πάει και να γιορτάσουμε όλοι μαζί τη νίκη. Σας ευχαριστώ πολύ.

Γ. ΠΑΥΛΙΔΗΣ: Παρακαλείται ο Διευθυντής του ΠΑΣΟΚ και υποψήφιος βουλευτής του νομού μας κ. Γιώργος Παπακωνσταντίνου να έρθει στο βήμα.

Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Φίλες και φίλοι, είναι μεγάλη χαρά που σας βλέπω όλους εδώ σήμερα. Επιτρέψτε μου κατ’ αρχάς να ξεκινήσω ευχαριστώντας τον Γκίκα Χαρδούβελη, τον Πέτρο Κουναλάκη και την Μαρία Δαμανάκη για τα καλά τους λόγια. Και βεβαίως την Επίτροπο και επικεφαλής του ψηφοδελτίου επικρατείας την Άννα Διαμαντοπούλου για τον χαιρετισμό της.

Πάνω απ’ όλα όμως θέλω να ευχαριστήσω όλους εσάς τους Κοζανίτες της Αθήνας που είστε εδώ και ήρθατε για να μοιραστούμε κάποιες σκέψεις, μια μόλις βδομάδα πριν απ’ τις εκλογές. Και βέβαια να μην ξεχάσω και όλους τους φίλους που έχουμε δουλέψει μαζί τα περασμένα χρόνια για τους φίλους απ’ τα παλιά που με τιμούν και αυτοί με την παρουσία τους.

Είμαστε 7 μέρες από μία κρίσιμη εκλογική αναμέτρηση. Είμαστε 7 μέρες από το μεγαλύτερο δικαίωμα του Έλληνα πολίτη που είναι να κάνει μια επιλογή για το ποια παράταξη, ποιος Πρωθυπουργός θα τον οδηγήσει στα επόμενα βήματα, στα επόμενα χρόνια.

Και μπαίνουμε σε μια βδομάδα όπου οι αναποφάσιστοι αρχίζουν και αποφασίζουν, οι εγκλωβισμένοι αρχίζουν και απεγκλωβίζονται και όλοι όσοι έχουν κουραστεί, έχουν πικραθεί, έχουν απογοητευτεί, όλοι όσοι έχουν αμφιβολίες, αρχίζουν πια και βλέπουν μπροστά τους ξεκάθαρα τα διλήμματα.

Αρχίζουν και βλέπουν μπροστά τους το δίλημμα του ποιος θα είναι αυτός ο οποίος θα τελειώσει τη διαπραγμάτευση για την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ποιος θα είναι αυτός που θα διαπραγματευτεί το επόμενο ΚΠΣ. Ποιος θα είναι αυτός που θα οδηγήσει την χώρα και θα συνεχίσει μία εξαιρετικά πετυχημένη οικονομική ανάπτυξη και θα δώσει το μέρισμα αυτής της ανάπτυξης στους πολίτες, δημιουργώντας ένα καλύτερο, ένα πιο αποτελεσματικό κοινωνικό κράτος.

Είμαστε μία βδομάδα πριν απ’ τις εκλογές και όλα τα κόμματα, τα κόμματα που με προτάσεις εξουσίας, τα κόμματα τα οποία μπορούν να ισχυριστούν ότι την επόμενη μέρα θα έχουν ρόλο στη διακυβέρνηση του τόπου, τα κόμματα αυτά προσπαθούν να πείσουν για δύο πράγματα.

Κατ’ αρχάς το κόμμα εξουσίας βέβαια, έχει ένα έργο να δείξει, άρα θα κριθεί από το κατά πόσο έκανε αυτά τα οποία είχε πει ότι θα κάνει, κατά πόσο αφήνει πίσω του μία Ελλάδα που είναι καλύτερη απ’ την Ελλάδα του ’96 και του 2000. Και βέβαια θα κριθεί επίσης απ’ τις προτάσεις του. Θα κριθεί απ τις υστερήσεις του. Θα κριθεί απ’ αυτά που δεν έκανε, απ’ αυτά που ήθελε αλλά δεν κατάφερε να κάνει. Απ’ αυτά τα οποία σκοπεύει να κάνει τα επόμενα χρόνια.

Σ’ αυτή τη συγκυρία πρέπει να σταθούμε λίγο και να αναρωτηθούμε που βρισκόμαστε σήμερα, σε ποια κατάσταση είναι η Ελλάδα σήμερα, σε σχέση με το πως ήταν πριν από μερικά χρόνια. Και εδώ μπορούμε να δούμε μια εικόνα η οποία παρουσιάζει πολλά ενδιαφέροντα στοιχεία. Ζούμε σήμερα στην πιο ισχυρή Ελλάδα όλων των τελευταίων ετών. Η χώρα μας έχει κατακτήσει μείζονα ζητήματα που της ξέφευγαν για πάρα πολλές δεκαετίες, για πάρα πολλές γενιές.

Στα λεγόμενα εθνικά θέματα κλείνουμε μεγάλες πληγές, κλείνουμε την πληγή του Κυπριακού. Την 1η Μαϊου ελπίζουμε όλοι μας ότι με την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων η Κύπρος θα μπει ενωμένη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στη νέα διευρυμένη Ευρωπαϊκή Ένωση. Κλείνουμε μείζονα ζητήματα ελληνοτουρκικών σχέσεων. Έχουμε μία περίοδο σαφής βελτίωσης και αυτό δεν είναι κάτι γενικόλογο, αλλά είναι κάτι που μας επιτρέπει και να αποδεσμεύσουμε πόρους απ’ τις αμυντικές δαπάνες και οι πόροι αυτοί να πάνε στα κοινωνικά προγράμματα, να πάνε στην υγειά, να πάνε στην παιδεία.

Κλείνουμε μία σειρά από μεγάλα εξωτερικά ζητήματα και το βλέπουμε, το νιώθουμε όλοι μας σαν Έλληνες, ότι άλλη περπατησιά έχει η Ελλάδα στην Ευρώπη και στον κόσμο. Ότι καθόμαστε ισότιμα στα μεγάλα τραπέζια της Ευρωπαϊκής Ένωσης και συνδιαμορφώνουμε αποφάσεις. Ότι συνδιαμορφώνουμε το νέο Σύνταγμα.

Ότι έχουμε λόγο στα μείζονα ζητήματα που θα απασχολήσουν τη χώρα μας και την Ευρώπη τα επόμενα χρόνια. Κάτι το οποίο πριν από μερικά ακόμα χρόνια δεν θα θεωρούσαμε ποτέ δυνατό. Παράλληλα όμως βλέπουμε ότι παρά αυτή την καινούργια εικόνα της Ελλάδας στον κόσμο, στη χώρα μας έχουμε ακόμα και μία σειρά από υστερήσεις.

Πολλές φορές βλέπουμε έναν ενστικτώδη φόβο απέναντι στο καινούργιο. Μία αμηχανία απέναντι στο πως είμαστε σχετικά με την Ευρώπη. Πολλές φορές δεν καταφέρνουμε να ξεφεύγουμε απ’ το σύνδρομο της παλιάς Ελλάδας, της Ελλάδας που φοβόταν, της Ελλάδας που ήταν κλεισμένη στον εαυτό της, της Ελλάδας που δεν μπορούσε να αντιληφθεί ότι παλεύει ισότιμα με τους εταίρους, ότι μπορεί να συνεργαστεί με όλους τους ευρωπαϊκούς εταίρους, ότι δεν φοβάται το ξένο, ότι είναι ανοιχτή στο μετανάστη, ότι είναι ανοιχτή στο διαφορετικό και ότι αποτελεί χωρίς να χάσει τίποτα απ’ την ταυτότητά της, μέρος μιας καινούργιας ευρωπαϊκής οικογένειας.

Ζούμε σήμερα σε μία χώρα και σε μία οικονομία που είναι η πιο ισχυρή των τελευταίων 25 ετών. Φέτος η ελληνική οικονομία αναπτύχθηκε με τον ταχύτερο ρυθμό τα τελευταία 25 χρόνια. Τα τελευταία 6 χρόνια η ελληνική οικονομία αναπτύχθηκε ταχύτερα απ’ τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με όλους τους δείκτες έχουμε μία σαφέστατη σύγκλιση των εισοδημάτων του Έλληνα πολίτη με το μέσο εισόδημα του Ευρωπαίου πολίτη. Απ’ το 65% στο 75% σε λίγα μόλις χρόνια.

Κάθε χρόνο συστηματικά έχουμε μία άνοδο των πραγματικών εισοδημάτων. Κάθε χρόνο συστηματικά δίνεται το μερίδιο της ανάπτυξης στον εργαζόμενο. Κάθε χρόνο συστηματικά μπορούμε και αυξάνουμε τους κατώτατους μισθούς, αυξάνουμε τις συντάξεις, βελτιώνουμε το βιοτικό επίπεδο του Έλληνα πολίτη. Και αυτό το βλέπουμε. Το βλέπουμε σε νέες καταναλωτικές συμπεριφορές, το βλέπουμε στα καινούργια αυτοκίνητα, το βλέπουμε στις επενδύσεις τις δημόσιες και τις ιδιωτικές, το βλέπουμε στην οικογένεια με τα τέσσερα κινητά, το βλέπουμε στο πως συνολικά ο Έλληνας πολίτης συμπεριφέρεται και καταναλώνει διαφορετικά απ’ ότι στο παρελθόν.

Το βλέπει και ο μικρός επιχειρηματίας που λειτουργεί σε ένα περιβάλλον με πολύ χαμηλό πληθωρισμό, με χαμηλά επιτόκια, σε ένα περιβάλλον που η πολιτεία του δίνει δυνατότητες, του δίνει χρηματοδοτικά εργαλεία για να δοκιμάσει, να κάνει το καινούργιο, να κάνει το διαφορετικό, να επιχειρήσει να παράγει καινούργια προϊόντα και υπηρεσίες.

Αλλά όμως όταν μιλάμε για την ισχυρή οικονομία, δεν μπορούμε και να μη βλέπουμε τις υστερήσεις. Δεν μπορούμε να μην έχουμε στο μυαλό μας τα νοικοκυριά που στο τέλος κάθε μήνα δυσκολεύονται. Τα νοικοκυριά που στο τέλος κάθε μήνα αισθάνονται την ακρίβεια να βαραίνει πάνω στον οικογενειακό προϋπολογισμό.

Τα νοικοκυριά που αισθάνονται ότι το κόστος του φροντιστηρίου για τα παιδιά τους, το κόστος του γιατρού, είναι ακόμη πολύ σημαντικό. Και δεν μπορούμε να μη βλέπουμε και τα φτωχότερα νοικοκυριά και ιδιαίτερα στην ελληνική περιφέρεια, που καμιά φορά αισθάνονται το τρένο της ελληνικής ανάπτυξης που περνάει από δίπλα.

Και αυτά είναι οι μεγάλες προκλήσεις για την ανάπτυξη τα επόμενα χρόνια. Εδώ είναι οι υστερήσεις, εδώ είναι τα ζητήματα τα οποία το ΠΑΣΟΚ, αυτή η μεγάλη προοδευτική παράταξη, μπορεί και σκοπεύει να αντιμετωπίσει με θέληση τα επόμενα χρόνια.

Όταν μιλάμε για την σημερινή Ελλάδα, μιλάμε για μια χώρα που έχει ένα καινούργιο πλέγμα υποδομών από άκρη σε άκρη. Όχι μόνο στην Αττική, όχι μόνο στην Αθήνα, αλλά σε κάθε μέρος, σε κάθε γωνιά της ελληνικής περιφέρειας. Στη δικιά μας την περιφέρεια στη Δυτική Μακεδονία, στο νομό Κοζάνης, με την Εγνατία η οποία διασχίζει και για πρώτη φορά τελειώνει η απομόνωση της Δυτικής Μακεδονίας απ’ την υπόλοιπη Ελλάδα.

Υποδομές σε πράγματα, υποδομές κοινωνικές, υποδομές σε σχολεία, υποδομές σε νέες νοσοκομειακές κλίνες. Το μεγαλύτερο πρόγραμμα κατασκευής νέων νοσοκομείων από καταβολής ελληνικού κράτους. Το μεγαλύτερο πρόβλημα κατασκευής σχολικής στέγης από την αρχή, από τότε που ξεκίνησε το καινούργιο ελληνικό κράτος.

Το μεγαλύτερο πρόγραμμα πρόσληψης δασκάλων, καθηγητών, γιατρών, νοσηλευτών. Μία σαφής πρόοδος που έχει αλλάξει εντελώς τα δεδομένα. Μία πρόοδος που δείχνει ότι οικοδομούμε ένα σύγχρονο κοινωνικό κράτος στο οποίο μπορούμε σιγά-σιγά όλοι να βασιζόμαστε.

Αλλά ταυτόχρονα δεν μπορούμε και να μη βλέπουμε τις υστερήσεις. Δεν μπορούμε και να μη βλέπουμε ότι δίπλα στα καινούργια νοσοκομεία, δίπλα στα εξαιρετικά Κέντρα Υγείας που έχει όλη η Ελλάδα και η δικιά μας η περιφέρεια, υπάρχουν και ελλείψεις. Υπάρχουν ακόμα ελλείψεις σε νοσηλευτικό προσωπικό, υπάρχουν ακόμα ελλείψεις σε ιατρικό προσωπικό, υπάρχει μια νοοτροπία που δύσκολα αλλάζει, η νοοτροπία με το φακελάκι, η νοοτροπία που ταλαιπωρεί τον ασθενή.

Και δεν μπορούμε να μη βλέπουμε και τα προβλήματα στην παιδεία. Το σχολείο που δεν έχει ακόμα καταφέρει να μπει στη νέα εποχή, που παρά τους νέους θεσμούς, παρά το ολοήμερο σχολείο, παρά την ενισχυτική διδασκαλία, παρά τα σύγχρονα εργαστήρια Πληροφορικής που έχουν μπει σε όλα τα σχολεία της χώρας, ακόμα θέλει δουλειά για να μπορέσει να είναι το σύγχρονο ευρωπαϊκό σχολείο ανοιχτό στην κοινωνία.

Ζούμε σήμερα σε μια χώρα φίλες και φίλοι, με μία εντελώς διαφορετική δημόσια διοίκηση. Έχουμε ξεκινήσει, αυτή η Κυβέρνηση ξεκίνησε μια διαδικασία αποκέντρωσης στη χώρα, μια διαδικασία περιφερειακής αποκέντρωσης με ισχυρή Τοπική Αυτοδιοίκηση, με αιρετή Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, με νέους περιφερειακούς πόλους που έχουν ρόλο στην ανάπτυξη, που έχουν πόρους, που έχουν δυνατότητες να χαράξουν αναπτυξιακές στρατηγικές.

Με μία δημόσια διοίκηση η οποία κάθε χρόνο καινοτομεί. Η οποία με τα Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών, η οποία με την απλοποίηση των διαδικασιών, με μία σειρά από νέους θεσμούς, με τους θεσμούς διαφάνειας και αξιολόγησης που σταδιακά μπαίνουν, αλλάζει ρόλο. Έρχεται πιο κοντά στον πολίτη. Αλλάζει και φεύγει η καχυποψία που παραδοσιακά υπήρχε πάλι από πολύ παλιά.

Αλλά δίπλα σ’ αυτό δεν μπορούμε και να μη βλέπουμε ότι παρά τις βελτιώσεις, ο πολίτης πολύ συχνά εξακολουθεί να ταλαιπωρείται απ’ τη δημόσια διοίκηση, καμιά φορά και να εξευτελίζεται απέναντί της. Ότι ο πολίτης πολλές φορές αισθάνεται ότι οι νέοι θεσμοί αξιοκρατίας και διαφάνειας δεν είναι πλήρως εφαρμόσιμοι για όλο τον κόσμο. Και αυτά είναι μεγάλα ζητήματα που θα τα βρούμε μπροστά μας τα επόμενα χρόνια, για τα οποία εμείς έχουμε προτάσεις και τη θέληση να τα ξεπεράσουμε.

Πάνω απ’ όλα όμως ίσως φίλες και φίλοι, αυτό που βλέπουμε σήμερα είναι μια Ελλάδα στην οποία ο Έλληνας πολίτης είναι πιο ελεύθερος απ’ ότι ποτέ. Οι μεγαλύτεροι από εσάς και ιδιαίτερα ο κόσμος που έχει ζήσει στην περιφέρεια, ο κόσμος που έχει ζήσει σε απομακρυσμένους νομούς, θυμάται ακόμα τον χωροφύλακα, θυμάται ακόμα τη δυσκολία του να διαβάζει μία εφημερίδα. Θυμάται ακόμα τι συνέβη σε μια κλειστή κοινωνία, να ξέρει ο καθένας τι πιστεύουν οι άλλοι.

Αυτό το έχουμε ξεπεράσει. Ζούμε σήμερα σε μία κοινωνία όπου ο καθένας από εμάς έχει εγγυημένες ατομικές και συλλογικές ελευθερίες, τη δυνατότητα να εκφραστεί όπως θέλει. Τη δυνατότητα να μπορέσει να συμμετάσχει σε ένα συνδικαλιστικό κίνημα και να μπορέσει να εκφραστεί στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Τη δυνατότητα του να είναι σε ένα κόμμα και να μπορεί μέσα απ’ αυτό το κόμμα να εκφράσει τις απόψεις του ελεύθερα. Αυτό είναι μία τεράστια κατάκτηση της ελληνικής κοινωνίας. Αλλά παρόλα αυτά δεν μπορούμε και να μην πούμε ότι σήμερα οι κομματικοί μηχανισμοί έχουν φτάσει στο τέλος μιας πορείας.

Δεν μπορούμε να μην πούμε ότι στον ίδιο το δικό μας τον χώρο υπάρχουν παρέες, υπάρχουν κλειστά κυκλώματα, υπάρχουν καρέκλες και υπάρχει κόσμος ο οποίος δεν έχει καταλάβει την ανάγκη της συνεχούς ανανέωσης. Δεν έχει καταλάβει την ανάγκη της αξιολόγησης. Δεν έχει καταλάβει ότι κάποια στιγμή κάποιοι πρέπει να φεύγουν και κάποιοι άλλοι να έρχονται στη θέση τους. Και αυτό είναι απ’ τις μεγάλες προκλήσεις που έχουμε μπροστά μας.

Πριν από μερικές βδομάδες φίλες και φίλοι, περίπου ένα εκατομμύριο πολίτες, ένα εκατομμύριο συμπολίτες μας, πήγαν και ψήφισαν για ένα νέο Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, τον Γιώργο Παπανδρέου. Γιατί βγήκαν απ’ τα σπίτια τους όλοι αυτοί οι άνθρωποι; Υπήρχε περίπτωση να εκλεγεί κάποιος άλλος; Ένας ήταν υποψήφιος. Μόνο ένας.

Βγήκαν γιατί θέλησαν να δώσουν ένα μήνυμα. Θέλησαν να δώσουν ένα μήνυμα ρήξης, ένα μήνυμα τομών, ένα μήνυμα ανανέωσης. Θέλησαν να πουν ότι εμείς βλέπουμε αυτές τις αλλαγές, πολλές φορές τις θεωρούμε και δεδομένες, ίσως παραπάνω απ’ ότι έπρεπε. Πολλές φορές δεν αντιλαμβανόμαστε όλο τον κόπο, όλες τις θυσίες που έγιναν, για να γίνουν όλα αυτά που έγιναν στην Ελλάδα τα τελευταία 8 χρόνια.

Όμως θέλουμε παραπάνω, θέλουμε τα επόμενα βήματα και θέλουμε ακριβώς να μπορέσει, ξεκινώντας απ’ το ίδιο μας το Κόμμα, να κάνουμε αυτές τις ρήξεις και να αλλάξουμε την ελληνική κοινωνία, να αποδεχθούμε το καινούργιο.

Εγώ σ’ αυτό θέλω να συστρατευτώ και αυτή είναι η μεγάλη πρόκληση που θα δούμε τα επόμενα χρόνια μπροστά μας. Να μπορέσουμε να οικοδομήσουμε μία κοινωνία που επενδύει στον άνθρωπο. Μία κοινωνία που βάζει στόχους για τη μείωση της ανεργίας στα 6% στο πρόγραμμά μας. Μία κοινωνία που επενδύει στη γνώση, που επενδύει στην πληροφορία, που επενδύει σε ένα απελευθερωμένο εκπαιδευτικό σύστημα. Ένα εκπαιδευτικό σύστημα που δίνει τη δυνατότητα στο μαθητή να διαφοροποιείται, ανάλογα με τις δεξιότητές του, ανάλογα με τις γνώσεις του, ανάλογα μ΄ αυτά που θέλει να κάνει στη ζωή του.

Μία κοινωνία με ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος, που να είναι όμως και πιο αποτελεσματικό απ’ ότι είναι σήμερα. Με ένα δίχτυ προστασίας που να καλύπτει όλους τους πολίτες. Όχι απλώς ένα ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, αλλά συνθήκες διαβίωσης και αξιοπρέπεια για όλους τους πολίτες σε όλη τη χώρα, όπου και αν βρίσκονται.

Μία κοινωνία που να επιβραβεύει την επιχειρηματικότητα. Μια κοινωνία που να επιβραβεύει το ρίσκο, που να δέχεται ότι ο νέος επιχειρηματίας όχι απλώς δεν πρέπει να τιμωρείται, όχι απλώς δεν πρέπει να δυσκολεύεται απ’ την λειτουργία του κράτους, αλλά πρέπει να έχει δίπλα του το κράτος αρωγό, πρέπει να έχει δίπλα του την πολιτεία αρωγό, με τεχνογνωσία, με συμβουλές, με πόρους όπου χρειαστεί, για να μπορέσει να δημιουργήσει, για να μπορέσει να κάνει καινούργια προϊόντα, καινούργιες υπηρεσίες.

Μια κοινωνία που δεν θα εγκαταλείψει τον αγροτικό της τομέα, αλλά θα τον ενισχύσει, θα τον κάνει πιο ανταγωνιστικό, θα ξαναφέρει πίσω νέους για να μπορέσουμε να κάνουμε μια σύγχρονη γεωργία, με δυναμικές καλλιέργειες, με βιολογικά προϊόντα.

Και τέλος βέβαια, μια κοινωνία η οποία να βασίζεται πάνω σε κάποιες σταθερές αξίες. Αξίες όπως η αξιολόγηση όλων, αξίες όπως η ηθική, αξίες όπως η αξιοπρέπεια, αξίες όπως η δυνατότητα του καθένα να συμμετέχει ενεργά στα κοινά. Να μπορεί στη γειτονιά του, στο κόμμα του, σε κάθε τοπική διαδικασία να είναι ένας μέρος ενός συνόλου, μιας κοινωνίας που προχωρά, που δεν φοβάται το αύριο.

Το μεγάλο ερώτημα για μας εδώ φίλες και φίλοι και για όσους σ’ αυτή την αίθουσα προέρχονται απ’ το νομό μας, απ’ το νομό Κοζάνης, είναι ποια είναι η θέση αυτού του νομού σ’ αυτή την καινούργια Ελλάδα που δημιουργείται. Ο νομός μας, το ξέρουμε, τα τελευταία χρόνια έχει αλλάξει πάρα πολύ.

Την τελευταία 8ετία η Δυτική Μακεδονία είχε πόρους, έχουν εισρεύσει πόροι στην περιοχή μας που ξεπερνούν τα 2 δις €. Θυμάστε όλοι το μεγάλο πρόγραμμα ανασυγκρότησης μετά απ’ τους σεισμούς. Απ’ το Β’ ΚΠΣ, το Γ’ ΚΠΣ, το Ταμείο Συνοχής, τις ιδιωτικές επενδύσεις, απ’ τις μεγάλες δημόσιες επενδύσεις της ΔΕΗ. Πόροι που μεταφράζονται σε συγκεκριμένα έργα, απ’ την Εγνατία και τους κάθετους άξονες, μέχρι το έργο του Ιλαρίωνα, το φράγμα της «Πραμόριτσας», μία σειρά από δομές για την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας, το ΒΙΟΠΑ, το Εκθεσιακό Κέντρο, δομές για την κοινωνική φροντίδα, καινούργια σχολεία σε όλο το νομό.

Μία εικόνα που έχει αλλάξει και όσοι από εσάς επισκέπτεστε το νομό σε αραιά διαστήματα, βλέπετε αυτή την αλλαγή μέρα με τη μέρα. Βλέπετε πως ένας νομός που παλιότερα ήταν απ’ τους φτωχότερους νομούς στη χώρα, σήμερα έχει ένα προϊόν ανά κάτοικο που ξεπερνάει το μέσο όρος της χώρας μας.

Βλέπετε ένα νομό στον οποίο υπάρχουν καινούργιες επενδύσεις, υπάρχουν καινούργια σπίτια, καινούργια αυτοκίνητα. Ένα νομό που αλλάζει πάρα πολύ γρήγορα. Όμως βλέπετε και ένα νόμο, ο οποίος έχει μια ανεργία στο 15%. Βλέπετε ένα νομό ο οποίος έχει σημαντικά προβλήματα περιβάλλοντος. Βλέπετε ένα νομό με απομακρυσμένες περιοχές, όπως το Βόιο, που δυσκολεύονται να ακολουθήσουν.

Και εδώ ερχόμαστε εμείς, το ΠΑΣΟΚ, ερχόμαστε εμείς οι νέοι πολιτικοί, για να σχεδιάσουμε, για να προτείνουμε, για να υλοποιήσουμε παρεμβάσεις, που θα μπορέσουν αυτό τον νομό να τον κάνουμε να συμβαδίσει με την υπόλοιπη χώρα τα επόμενα χρόνια.

Χρειάζεται τα επόμενα χρόνια στο νομό μας να δημιουργήσουμε μια νέα αναπτυξιακή ταυτότητα. Ξέρουμε όλοι μας ότι εδώ και πολλά χρόνια το μεγάλο βάρος της ΔΕΗ στην περιοχή μας, αποτέλεσε ένα δίκοπο μαχαίρι. Η ΔΕΗ ήταν η ατμομηχανή της ανάπτυξης, ήταν ο κύριος παράγοντας που ενίσχυε την απασχόληση.

Όμως ταυτόχρονα έπνιξε την επιχειρηματικότητα. Έπνιξε τις εναλλακτικές επενδύσεις. Έπνιξε τη δυνατότητα νέων ανθρώπων να έρθουν και να ασχοληθούν με άλλα πράγματα. Τώρα πια έχουμε φτάσει σε ένα σημείο όπου αυτά τα ζητήματα αρχίζουν και γίνονται κυρίαρχα στο νομό μας. Η νέα αναπτυξιακή δραστηριότητα του νομού, μπορεί να χτιστεί γύρω από 3-4 μεγάλους πόλους.

Ο πρώτος και πιο σημαντικός είναι ο πόλος της γνώσης. Είναι η δυνατότητα που δίνεται στο νομό με την ίδρυση του καινούργιου Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, μια μεγάλη κατάκτηση της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ για το νομό Κοζάνης και την καλύτερη λειτουργία του ΤΕΙ Δυτικής Μακεδονίας, του τρίτου μεγαλύτερου στη χώρα.

Το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας, ένα καινούργιο Πανεπιστήμιο που πρέπει να γίνει με εντελώς διαφορετικό τρόπο απ’ τα άλλα, πιο καινοτόμο, να λειτουργεί διαφορετικά, με μεγαλύτερη αυτοτέλεια, με μεγαλύτερη αυτοδυναμία, με περισσότερους αυτόνομους πόρους, έχει τη δυνατότητα να αποτελέσει έναν πρώτο πολύ μεγάλο πόλο ανάπτυξης και γύρω του να χτιστούν νέες επιχειρήσεις πάνω στη γνώση, πάνω στην τεχνολογία, νέες επιχειρήσεις με τεχνολογίες περιβάλλοντος, με νέα υλικά. Νέες επιχειρήσεις που θα μπορέσουν να οδηγήσουν σ’ αυτή τη διαφοροποίηση της οικονομικής δραστηριότητας.

Ένας δεύτερος πολύ μεγάλος πόλος στο νομό μας έχει να κάνει με όλο το περιβάλλον γύρω απ‘ τη ΔΕΗ. Εδώ και πάρα πολλά χρόνια μιλάμε για δορυφορικές επιχειρήσεις και εδώ και πάρα πολλά χρόνια δεν έχουμε καταφέρει το αυτονόητο, που είναι πώς να πείσουμε τους επιχειρηματίες της περιοχής και να πείσουμε αυτή τη μεγάλη επιχείρηση να αντλεί όλο το πλέγμα των υπηρεσιών και των προϊόντων που χρειάζεται απ’ το νομό και όχι παραπέρα. Από παπούτσια, μέχρι υλικά, μέχρι σωλήνες, μέχρι όλες τις προμήθειες που η ΔΕΗ κάνει και αυτή τη στιγμή στη συντριπτική της πλειοψηφία γίνονται εκτός νομού και εκτός περιφέρειας.

Μία προσπάθεια γύρω απ‘ τη δημιουργία αυτών των δορυφορικών επιχειρήσεων, θα δώσει τη δυνατότητα το να χτιστεί μια καινούργια επιχειρηματικότητα, γύρω απ’ αυτό τον ογκόλιθο που ξέρουμε, γιατί ο λιγνίτης έχει μέλλον ακόμα και ξέρουμε ότι αυτή η ΔΕΗ θα εξακολουθεί να έχει τεράστιο βάρος στην ανάπτυξη του νομού.

Ένας τρίτος πόλος έχει να κάνει με την αγροτική οικονομία. Ολόκληρες περιοχές του νομού μας, με έναν πληθυσμό αγροτικό ο οποίος γερνάει και ο οποίος ακόμα δεν έχει καταφέρει να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα. Εδώ το μεγάλο στοίχημα είναι ο νέος αγρότης. Είναι η στήριξή τους όχι απλώς με τους πόρους, αλλά η στήριξή τους με αποκεντρωμένες υπηρεσίες, με το γεωπόνο δίπλα του, με τον κτηνίατρο δίπλα στον κτηνοτρόφο, για να μπορέσουμε να πάμε σε νέες καλλιέργειες, να μπορέσουμε να αναβαθμίσουμε το προϊόν, να μπορέσουμε να έχουμε μεγαλύτερη εξαγωγική δραστηριότητα, να μπορέσουμε να ανοιχτούμε στα Βαλκάνια και στην Ευρώπη.

Ήδη στο νομό μας λειτουργούν εξαιρετικές επιχειρήσεις, οι οποίες μεταποιούν αγροτικά προϊόντα και τα πουλάνε στο εξωτερικό. Και εγώ πιστεύω ότι η αξιοποίηση αυτής της μεγάλης αγροτικής δυναμικής που έχει ο νομός, θα αποτελέσει ένα απ’ τους πόλους ανάπτυξης τα επόμενα χρόνια.

Και τέλος φίλες και φίλοι, ένας τελευταίος πόλος ανάπτυξης έχει να κάνει με την ομορφιά του τόπου μας. Έχει να κάνει με την πολιτιστική του παράδοση. Έχει να κάνει με τις δυνατότητες που έχουν πολλές περιοχές απ’ το Βόιο, μέχρι τα Καμβούνια, μέχρι το Μουρίκι, από την Λίμνη δίπλα στα Σέρβια, τη Λίμνη Πολυφίτου και τον Βελβεντό, όλες τις δυνατότητες που υπάρχουν για να γίνει αγροτουρισμός, να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε μονάδες ήπιας τουριστικής ανάπτυξης, οι οποίες να δέσουν με τα τοπικά προϊόντα, οι οποίες να μπορέσουν να οδηγήσουν σε μία καινούργια προσφορά υπηρεσιών.

Σκεφθείτε το, η Θεσσαλονίκη θα είναι σε δύο μόλις μήνες μία ώρα απ’ το νομό Κοζάνης. Η Θεσσαλονίκη θα είναι 1,5 ώρα απ’ το Βόλο. Η Θεσσαλονίκη θα είναι 1 ώρα και ένα τέταρτο απ‘ τη Σιάτιστα. Δίνει τεράστιες αναπτυξιακές δυνατότητες για τουρισμό του Σαββατοκύριακου, αλλά και μεγαλύτερες δυνατότητες κόσμου που να έρχεται να αγοράζει σπίτια, να ξαναφτιάχνει και να κάνει να ξαναζήσουν χωριά ολόκληρα, τα οποία αυτή τη στιγμή είναι εγκαταλελειμμένα.

Έχουμε πάρα πολλές δυνατότητες. Και βεβαίως αυτές οι δυνατότητες αυξάνονται παραπάνω άμα κλείσουμε και κάποια ζητήματα υποδομών. ¶μα κάνουμε την τελευταία μεγάλη αναπτυξιακή παρέμβαση που δεν έχουμε κάνει μέχρι σήμερα, που είναι η σύνδεση του νομού μας με την Λάρισα, με την κάθετη της Εγνατίας και άμα μπορέσουμε να συμπληρώσουμε τις ελλείψεις που έχουμε στο σύστημα υγείας, με την κάλυψη της έλλειψης των γιατρών, το πολύ μεγάλο, το κόσμημα που λέγεται Μποδοσάκειο Νοσοκομείο στην Πτολεμαϊδα, αλλά και βέβαια τη ριζική ανακαίνιση και αναβάθμιση του νοσοκομείου στην Κοζάνη.

Και τέλος φίλες και φίλοι, μείζον ζήτημα για το νομό μας και για την ανάπτυξη, είναι βεβαίως η προστασία του περιβάλλοντος. Για πολύ καιρό έχουμε κάνει μια συμφωνία με το διάβολο στο νομό. Όσο η ΔΕΗ αναπτυσσόταν, όσο η ΔΕΗ προσλάμβανε, τόσο το ζήτημα του περιβάλλοντος δεν αποτελούσε μεγάλη προτεραιότητα. Έχουμε φτάσει όμως σε ένα οριακό σημείο.

Και βλέπουμε ότι παρά τις παρεμβάσεις της πολιτείας, παρά τα δις για τα καινούργια φίλτρα, παρά τις προσπάθειες που έχει κάνει η ΔΕΗ για την ανάπλαση εδαφών, υπάρχει ακόμα πάρα πολύ δουλειά να γίνει. Και εδώ πρέπει εμείς οι πολιτικοί και όλη η τοπική κοινωνία, να κάνει με τη ΔΕΗ μία καινούργια συμφωνία. Να κάνουμε μία συμφωνία-πλαίσιο που αναφορά 3-4 ζητήματα που θα είναι κυρίαρχα για το νομό μας.

Συμφωνία γύρω απ’ τις προσλήψεις και τα θέματα της εντοπιότητας. Συμφωνία γύρω απ‘ τη χρήση των εδαφών που εγκαταλείπονται απ’ τη ΔΕΗ. Συμφωνία γύρω απ’ τις δορυφορικές επιχειρήσεις. Και το κυρίαρχο, συμφωνία για μια καλύτερη χρήση του περιβάλλοντος. Συμφωνία που έχει να κάνει με τον καλύτερο έλεγχο της ιπτάμενης τέφρας. Συμφωνία που έχει να κάνει με περισσότερα και καλύτερα φίλτρα. Συμφωνία που έχει να κάνει με τη χρήση του περιβάλλοντος σαν παραγωγικό συντελεστή και όχι απλώς σαν ένα υπόλειμμα της ανάπτυξης το οποίο φροντίζουμε στο τέλος.

Φίλες και φίλοι, οι περισσότεροι από εσάς με γνωρίσατε πριν από 4 χρόνια όταν για πρώτη φορά ήμουν υποψήφιος στο ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ στο νομό Κοζάνης. Οι παλιότεροι φίλοι ίσως ένιωσαν και μια έκπληξη όταν είδαν μια στροφή που πολλές φορές δεν την περίμεναν.

Οι κάτοικοι του νομού, οι πολίτες του νομού Κοζάνης, το 2000 είδαν δύο πράγματα στο πρόσωπό μου. Κατ’ αρχάς ένα όνομα, το οποίο έχει μια ιστορία στο νομό, ένα όνομα που συνδέεται βεβαίως με έναν μεγάλο πολιτικό τον Μιχάλη Παπακωνσταντίνου.

Ο Μιχάλης Παπακωνσταντίνου για πολλά χρόνια εκπροσώπησε το νομό Κοζάνης σαν βουλευτής της Ένωσης Κέντρου και αργότερα σαν βουλευτής και υπουργός της ΝΔ. Ήταν πάντα ένας άνθρωπος του κέντρου και ήταν ένας πολιτικός που έχει αφήσει ιστορία στο νομό με το έργο του, απ’ το Εφετείο μέχρι την τηλεθέρμανση, μέχρι μία σειρά από μικρές και μεγάλες παρεμβάσεις που έχουν αλλάξει την όψη του νομού.

Αυτή την κληρονομιά εγώ την αισθάνομαι. Είναι βαριά και θέλω να την τιμήσω. Και ήταν και ένας απ’ τους πρώτους λόγους για τους οποίους θέλησα να μπω ενεργά στα πολιτικά δρώμενα του νομού Κοζάνης.

Το δεύτερο στοιχείο το οποίο είδατε πολύ από εσάς, ήταν μια διαφορετική πορεία. Μια πορεία που πολλοί απ’ τους φίλους που εισηγήθηκαν στην αρχή έδωσαν μερικά στοιχεία της. Μία πορεία με πολλά χρόνια σπουδών και καριέρας στο εξωτερικό, που με γέμισαν με εμπειρίες, μία πορεία που σημαδεύτηκε απ’ τη μεγάλη τιμή να συνεργαστώ με τον πετυχημένο Πρωθυπουργό της 8ετίας τον Κώστα Σημίτη σαν σύμβουλός του.

Μια πορεία που συνεχίστηκε με τη διαχείριση ενός πολύ μεγάλου προγράμματος, του προγράμματος για την Κοινωνία της Πληροφορίας. Και εδώ χαίρομαι ιδιαίτερα που σ’ αυτή την αίθουσα υπάρχουν πολλοί με τους οποίους συνεργάστηκα. Υπάρχει επίσης και ο Γιάννης Καλογήρου ο οποίος με διαδέχθηκε σ’ αυτή τη θέση.

Ένα πρόγραμμα με το οποίο επιχειρήσαμε να βάλουμε την Ελλάδα στην νέα εποχή. Ένα πρόγραμμα με το οποίο κάθε γυμνάσιο, κάθε λύκειο της χώρας έχει σύγχρονα εργαστήρια πληροφορικής. Και βέβαια όλα τα γυμνάσια και τα λύκεια του νομού Κοζάνης. Και όλο και περισσότερα δημοτικά σχολεία.

Ένα πρόγραμμα με το οποίο χρηματοδοτήθηκαν όλα τα Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών σε όλη την Ελλάδα, κάτι που δεν είναι πάρα πολύ γνωστό, αλλά όμως έχει αλλάξει λίγο-πολύ την όψη της δημόσιας διοίκησης. Ένα πρόγραμμα που έχει επιχειρήσει να δώσει σε κάθε μικρή επιχείρηση την πρώτη γεύση του τι σημαίνει η νέα εποχή, του τι σημαίνει η εποχή της τεχνολογίας.

Ένα πρόγραμμα που είχα την μεγάλη τιμή μαζί με πολλούς συνεργάτες, κάποιοι απ’ αυτούς είναι εδώ, να ξεκινήσουμε να βάλουμε μπροστά και να συνεχίσει τώρα μια πορεία που είμαι σίγουρος ότι θα είναι πολύ πετυχημένη.

Στη συνέχεια είχα την πολύ μεγάλη τύχη να συνεργαστώ με τον σημερινό Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ τον Γιώργο Παπανδρέου κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ξεκίνησε μια συνεργασία που αποτυπώθηκε και αργότερα και συμπληρώθηκε με τη συμμετοχή μου στο επιτελείο που ετοίμασε το οικονομικό πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ και την επόμενη 4ετία.

Μία πορεία που σημαδεύτηκε απ’ τον συντονισμό της Χάρτας Σύγκλισης, του προγράμματος του συγκεκριμένου, των στόχων, των χρονοδιαγραμμάτων και των πολιτικών που θα ακολουθήσουν τα επόμενα χρόνια, απ’ τη μείωση της ανεργίας, μέχρι την αύξηση των επενδύσεων στην παιδεία, απ’ τις συγκεκριμένες πολιτικές για την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας μέχρι τις πολιτικές στο χώρο της παιδείας. Μία πρωτόγνωρη προσπάθεια για τη χώρα μας, που δεν είχε ποτέ εδώ και ενώ είχε επιχειρηθεί σε πολλές άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Και βέβαια μία πορεία που σημαδεύτηκε απ’ την τιμή που μου έκανε το Εκτελεστικό Γραφείο του Κόμματος να με τοποθετήσει Διευθυντή του ΠΑΣΟΚ, για να μπορέσω να βοηθήσω τον Μιχάλη Χρυσοχοϊδη για να ανοίξουμε καινούργιους δρόμους, για ένα οργανισμό που ξέρουμε ότι είναι κουρασμένος, για έναν οργανισμό όμως που έχει καταφέρει απ’ το παρελθόν να εκφράσει ότι πιο δυναμικό και ότι πιο καινοτόμο στην ελληνική κοινωνία.

Σήμερα στέκομαι μπροστά σας και σας ζητώ δύο πράγματα. Σας ζητώ κατ’ αρχάς να στηρίξουμε αυτή τη μεγάλη προσπάθεια που γίνεται αυτή τη στιγμή απ’ το Γιώργο Παπανδρέου. Να γυρίσουμε μια σελίδα. Αυτή τη μεγάλη προσπάθεια που γίνεται να αδράξουμε τις καινούργιες ευκαιρίες για τη χώρα μας.

Ο Γιώργος Παπανδρέου έχει χτυπήσει μια φλέβα στον Έλληνα. Αυτό το βλέπουμε και απ’ τους ανθρώπους οι οποίοι εδώ και πολλά χρόνια είχαν σταματήσει να ασχολούνται με την πολιτική, τους ανθρώπους που είχαν απογοητευτεί, τους ανθρώπους που κάπου είχαν αισθανθεί ότι ξεπερνιόνται απ’ τα πράγματα. Αλλά το βλέπουμε ακόμα περισσότερο απ’ όλους τους νέους ανθρώπους που έρχονται και συμπορεύονται και θέλουν να εκφραστεί αυτό το καινούργιο, αυτή η νέα εποχή.

Σας ζητώ τις 7 μέρες που μένουν, να πάμε σε κάθε αναποφάσιστο, να πάμε στον κάθε ένα που μπορεί για τον α’ ή για τον β’ λόγο να αισθάνεται προσωπικές πικρίες, να του πούμε το εξής: Να του πούμε ότι πίσω μας έχουμε μια 8ετία για την οποία πρέπει να είμαστε όλοι περήφανοι.

Να του πούμε ότι αυτή η 8ετία έχει αλλάξει την Ελλάδα και να του πούμε ότι αυτό το Κόμμα, αυτό το μεγάλο προοδευτικό Κίνημα, αυτή η μεγάλη Προοδευτική Παράταξη, η οποία είναι και ευρύτερη του ΠΑΣΟΚ και η οποία πιάνει ένα ολόκληρο πολιτικό χώρο, εκφράζει ότι καλύτερο έχει να δώσει αυτή τη στιγμή στη χώρα μας. Και ότι απέναντί της βρίσκεται μία εναλλακτική πρόταση συντήρησης, η οποία θα πάει τη χώρα πίσω.

Σας ζητώ τις επόμενες 8 μέρες να κινητοποιηθούμε για να μπορέσουμε να κλείσουμε αυτή τη διαφορά και στις 8 Μαρτίου να είναι Πρωθυπουργός της χώρας ο Γιώργος Παπανδρέου.

Και τέλος φίλες και φίλοι, σας ζητώ και κάτι άλλο. Σας ζητώ να στηρίξουμε το νέο. Σας ζητώ να στηρίξουμε τους νέους πολιτικούς, γιατί αυτό που βλέπουμε να γίνεται αυτή τη στιγμή, είναι να έρχεται μια νέα γενιά ανθρώπων στο προσκήνιο. Μια γενιά ανθρώπων με διαφορετικές παραστάσεις, με διαφορετικές δεξιότητες, με μια φρέσκια ματιά στα πράγματα.

Αυτοί οι άνθρωποι θα πλαισιώσουν αυτή την καινούργια προσπάθεια. Θα πλαισιώσουν τον Γιώργο Παπανδρέου στα επόμενα βήματα. Θέλω να είμαι ένας απ’ αυτή τη γενιά. Θέλω να μπορέσω τα επόμενα χρόνια να βοηθήσω και να επιστρέψω στο νομό μου όλα αυτά τα οποία έχω κερδίσει στη ζωή.

Ήμουν τυχερός. Και θέλω να μπορέσω να έχω την ευκαιρία να τα δώσω πίσω, για να μπορέσω να τον στηρίξω απ’ το Ελληνικό Κοινοβούλιο και από άλλες θέσεις ευθύνης. Σας καλώ να στηρίξουμε το νέο και να ξαναβάλουμε την πολιτική στις καρδιές των ανθρώπων. Ευχαριστώ πάρα πολύ.