3η Δεκεμβρίου: Παγκόσμια Ημέρα για τα Άτομα με αναπηρία

Η 3^η Δεκέμβρη καθιερώθηκε το 1992 από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ως Παγκόσμια Ημέρα για τα Άτομα με Αναπηρία.

Ακόμη βέβαια, μένουν αρκετά που πρέπει να γίνουν, για να ενσωματωθούν πλήρως τα άτομα με αναπηρία στην κοινωνία μας χωρίς προκαταλήψεις και αποκλεισμούς. Σύμφωνα με παλαιότερα στοιχεία της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρία «το 84% των ατόμων με αναπηρία βρίσκεται εκτός εργατικού δυναμικού, το μέσο οικογενειακό εισόδημα των νοικοκυριών που έχουν ένα μέλος με αναπηρία είναι χαμηλότερο από των άλλων νοικοκυριών, αφού το ύψος των παρεχόμενων προνοιακών επιδομάτων και αναπηρικών συντάξεων είναι τόσο μικρό που δεν μπορεί να καλύψει ούτε τις ανάγκες που απορρέουν από αυτή καθεαυτή την αναπηρία, ενώ υπάρχει άμεση συσχέτιση μεταξύ της βαρύτητας της αναπηρίας και του βαθμού φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού».

Δυστυχώς, η αλήθεια είναι ότι τα Άτομα με Αναπηρία βιώνουν καθημερινά δυσκολίες από τα πιο μικρά ως τα πιο μεγάλα ζητήματα,. Είναι χαρακτηριστικός ο αποκλεισμός από διάφορους τομείς, όπως η εκπαίδευση, αφού πολλές φορές δεν υπάρχει η δυνατότητα εισόδου στην εκπαιδευτική διαδικασία, ή στον τομέα της υγείας, καθώς απουσιάζει μια ισότιμη κοινωνική προστασία και ασφάλιση, όπως επίσης και το ανάλογο εξειδικευμένο προσωπικό για αυτές τις περιπτώσεις. Δεν πρέπει να ξεχνάμε δε ότι υπάρχουν ακόμα προβλήματα ακόμα και στην προσβασιμότητα, αποκλείοντάς τα έτσι από υπηρεσίες και αγαθά λόγω εμποδίων στο φυσικό περιβάλλον και στα μέσα μαζικής μεταφοράς.

Η Παγκόσμια Ημέρα για τα Άτομα με Αναπηρία δεν είναι μία ακόμα γιορτή, αλλά μια ημέρα κοινωνικής διαμαρτυρίας. Πρέπει να αποτελέσει την αφορμή όχι μόνο για να αναδειχθούν τα θέματα αναπηρίας, αλλά το λάκτισμα για να βελτιώσουμε τις συνθήκες διαβίωσης των ατόμων με αναπηρία και των οικογενειών τους. Είναι αναγκαίο να ασκήσουμε στοχευμένες πολιτικές δράσεις για να δώσουμε τα κατάλληλα ερεθίσματα που τους βοηθούν να βελτιώσουν τις συνθήκες διαβίωσής τους. Να προσφέρουμε ένα περιβάλλον κατάλληλο για κοινωνικοποίηση, δραστηριοποίηση, εκπαίδευση και προετοιμασία για εργασία των ΑΜΕΑ με στόχο την κοινωνική αλλά και επαγγελματική τους αποκατάσταση.

Είναι σημαντικό όχι μόνο να ενισχύσουμε δυναμικά τις υπάρχουσες δομές, αλλά και να δημιουργήσουμε νέες, ώστε να καλυφθούν οι ανάγκες των Ατόμων με Αναπηρία. Και βέβαια η χρηματοδότησή τους να ενταχθεί πλήρως στον κρατικό προϋπολογισμό και να μην εξαρτάται από ευρωπαϊκά προγράμματα με ημερομηνία λήξης. Να αντιμετωπίσουμε τις ελλείψεις σε πρόνοια, εκπαίδευση, διαβίωση, περίθαλψη, και στη στήριξη-κοινωνικοποίηση των ΑΜΕΑ., μέσα από έναν ενιαίο σχεδιασμό που θα διαχέεται σε όλες τις εκφάνσεις της πολιτικής.

Ενδεικτικά, κάποια από τα βήματα που θα μπορούσαν να γίνουν είναι για παράδειγμα η θέσπιση της υποχρεωτικής εκπαίδευσης των παιδιών με αναπηρία και η επέκταση του θεσμού του ολοήμερου σχολείου και στα Ειδικά Σχολεία, η ψήφιση ειδικού νόμου για την απασχόληση και κατάρτιση τους, συγκεκριμένες φορολογικές ελαφρύνσεις και ασφαλιστικές ρυθμίσεις, όπως επίσης και η θέσπιση μέτρων για την υποστήριξη των οικογενειών που έχουν στους κόλπους τους μέλος με αναπηρία, διευκολύνοντας και βελτιώνοντας, κατά τον τρόπο αυτό, τη ποιότητα ζωής τους. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. έχει ολοκληρωμένη πολιτική πρόταση, στα πλαίσια του σύγχρονου κοινωνικού κράτους που θέλουμε να διαμορφώσουμε με συγκεκριμένες προτάσεις, στοχεύοντας σε συγκεκριμένα προβλήματα των ατόμων με αναπηρία. Αυτό που απομένει είναι να γίνουν αποδεκτές και να τεθούν σε εφαρμογή. Και η ελληνική κοινωνία έχει αποδείξει ότι μπορεί πραγματικά να κάνει βήματα σε τέτοια θέματα αρκεί πραγματικά να το θέλει.