Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Καλό μεσημέρι.
«Κάποιοι επιμένουν να παραπληροφορούν, να κινδυνολογούν, να ψεύδονται. Για άλλη μια φορά επαναλαμβάνω ότι νέοι φόροι δεν υπάρχουν, δεν πρόκειται να υποβληθούν». Κώστας Καραμανλής, 22 Νοεμβρίου 2008.
«Απόφασή μας είναι να μην υπάρξει κανένας νέος φόρος. Επιλογή μας είναι να αναπτυχθούν πρόσθετες δράσεις για τον περιορισμό της φοροδιαφυγής». Κώστας Καραμανλής, 5 Δεκεμβρίου 2008.
«Είπαμε και επιμένουμε, νέοι φόροι δεν πρόκειται να επιβληθούν». Κώστας Καραμανλής, 21 Δεκεμβρίου 2008.
«Σας είπα, όπως έχω πει επανειλημμένα, δεν είναι αυτή η πρόθεσή μας» Κώστας Καραμανλής, σε ερώτηση για φόρους, 1η Μαρτίου 2009.
Νομίζω πως γίνεται εξαιρετικά σαφές στον Έλληνα πολίτη ότι αυτά που ανακοινώθηκαν χθες από την κυβέρνηση, με βάση όλα όσα έχει πει ο πρωθυπουργός, είναι ο ορισμός της πολιτικής εξαπάτησης. Τίποτα λιγότερο απ’ αυτό.
Αυτή η πολιτική εξαπάτηση έχει και μία σειρά από επιχειρήματα που τη συνοδεύουν. Μας λένε, για παράδειγμα, «τα μέτρα ήταν αναγκαία για την αντιμετώπιση της κρίσης». Δεν είναι αλήθεια. Τα μέτρα λαμβάνονται εξαιτίας της χρεοκοπίας της κυβέρνησης, της αδυναμίας της να ελέγξει τους φοροεισπρακτικούς μηχανισμούς. Δεν είναι μέτρα αντιμετώπισης της κρίσης. Είναι μέτρα αντιμετώπισης της δημοσιονομικής ανικανότητας της κυβέρνησης.
Μας λένε, «με αυτά τα μέτρα πληρώνουν οι έχοντες και οι κατέχοντες». Ψέματα. Εκτός εάν πιστεύουν, βεβαίως, ότι κάποιος ο οποίος έχει μεικτές αποδοχές 1.700 ευρώ, ανήκει στους έχοντες και κατέχοντες. Και μάλιστα, χρησιμοποιώντας την εξαιρετικά παραπλανητική ορολογία περί «έκτακτων επιδομάτων». Απλώς, δεν υπάρχουν αυξήσεις και, αντί για αυξήσεις, έχουμε αυτά τα πενιχρά χρήματα τα οποία δίνονται.
Αν ήθελαν πράγματι να πληρώσουν οι έχοντες και κατέχοντες, τότε θα φορολογούσαν τη μεγάλη ακίνητη περιουσία, θα έκαναν μία έκτακτη φορολογική εισφορά για τις τράπεζες, για τις μεγάλες επιχειρήσεις. Αυτά θα έκαναν, εάν πράγματι ήθελαν να πληρώσουν οι έχοντες και οι κατέχοντες. Άρα, είναι προφανές ότι δεν είναι αυτός ο στόχος τους.
Μας λένε, βεβαίως, «ενισχύουμε τους ασθενέστερους», με 80 λεπτά την ημέρα, γιατί περί αυτού πρόκειται. Από 80 λεπτά μέχρι περίπου 1,5 ευρώ την ημέρα αναλογούν στους συνταξιούχους, με βάση τα μέτρα που ανακοίνωσε χθες ο κ. Παπαθανασίου.
Και μας λένε, επίσης, ότι «περιορίζονται οι προσλήψεις στο Δημόσιο». Εδώ, θα μας επιτρέψετε να γελάσουμε πικρά, διότι αυτό έρχεται μετά απ’ την περίφημη ανακοίνωση για τις προσλήψεις των 60 χιλιάδων με STAGE στο Δημόσιο, έρχεται μετά απ’ την πολλαπλή ανακοίνωση για προσλήψεις στο χώρο της υγείας, οι οποίες πρέπει να γίνουν βεβαίως και, βεβαίως, έρχεται και μετά απ’ τις αποκαλύψεις που έχουμε κάνει εμείς στη Βουλή, για τις περισσότερες από 700 χιλιάδες εγκρίσεις προσλήψεων στο δημόσιο τομέα, από το 2004, από τις 7 Μαρτίου που κέρδισε η Νέα Δημοκρατία τις εκλογές.
Άρα, λοιπόν, τα μέτρα αυτά είναι ο ορισμός της χρεοκοπίας αυτής της κυβέρνησης. Τα μέτρα αυτά δεν δίνουν καμία διέξοδο από την κρίση. Τα μέτρα αυτά είναι ο ορισμός της πολιτικής εξαπάτησης. Είναι άδικα, είναι αναποτελεσματικά και, δυστυχώς, δείχνουν ακριβώς τη λογική αυτής της κυβέρνησης: «Βλέποντας και κάνοντας».
Τα ίδια αυτά λόγια τα έχει χρησιμοποιήσει ο ίδιος ο υπουργός Οικονομίας. Και το ερώτημα είναι, αυτό που ρωτάει ο πολίτης είναι: «Το επόμενο βήμα ποιο είναι; Τι μου επιφυλάσσει αυτή η κυβέρνηση;»
Εμείς, απέναντι σε αυτά, αντιπαραθέτουμε μία συνολική λογική για το φορολογικό σύστημα στη χώρα. Μια συνολική λογική, την οποία έχει επανειλημμένα καταθέσει ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, για μία ενιαία φορολογική κλίμακα για όλους και για όλες τις πηγές εισοδήματος. Δεν νοείται ένα εισόδημα από εργασία να φορολογείται περισσότερο απ’ ό,τι ένα εισόδημα απ’ το κεφάλαιο.
Έχουμε μιλήσει για ένα όριο αφορολόγητου εισοδήματος για όλους, το οποίο θα αναπροσαρμόζεται, με ένα φορολογικό συντελεστή, ο οποίος θα αυξάνεται προοδευτικά με το εισόδημα και, βέβαια, με φορολογικές κλίμακες που προσαρμόζονται κάθε χρόνο.
Έχουμε μιλήσει για μία μείωση του συντελεστή φορολογίας στα κέρδη των επιχειρήσεων, που επανεπενδύονται και γίνονται θέσεις εργασίας. Και ταυτόχρονα, τα διανεμόμενα κέρδη, τα μερίσματα, να φορολογούνται ως εισόδημα φυσικών προσώπων, με τους συντελεστές που έχουν τα φυσικά πρόσωπα.
Και βέβαια, έχουμε πει για φορολογία των κερδών από χρηματιστηριακές συναλλαγές, συνυπολογίζοντας και τις ζημιές.
Με απλά λόγια, έχουμε αντιπαραθέσει μια διαφορετική φιλοσοφία φορολογίας, η οποία δεν επέρχεται επί δικαίων και αδίκων, η οποία στηρίζει τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα και αναδιανέμει τα κοινωνικά και τα φορολογικά βάρη, σε όφελός τους, ταυτοχρόνως, δίνοντας κίνητρα στην οικονομία για να δουλέψει, να παράξει θέσεις εργασίας, να παράξει επενδύσεις.
***
Έρχομαι τώρα στο ζήτημα του Συμβουλίου Κορυφής. Ο κ. Καραμανλής βρίσκεται ήδη στις Βρυξέλλες, για να συμμετάσχει στο Συμβούλιο Κορυφής που διεξάγεται σήμερα και αύριο. Στις Βρυξέλλες, βρίσκεται βεβαίως και ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, για να συμμετάσχει στην παράλληλη συνάντηση των ηγετών σοσιαλιστικών κομμάτων απ’ όλη την Ευρώπη.
Το ερώτημα είναι -και αναφέρομαι στο Συμβούλιο Κορυφής και σε συνέχεια δηλώσεων που έχει κάνει και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος τις τελευταίες ημέρες:- τι θα κάνει το Συμβούλιο Κορυφής σήμερα και αύριο; Διαβάζοντας τα επίσημα κείμενα, θα κάνει τα εξής πράγματα:
Πρώτον, θα δει την πρόοδο που έχει επιτευχθεί για τη διασφάλιση μεγαλύτερης σταθερότητας και καλύτερης εποπτείας και διαφάνειας στο χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Δεύτερον, θα συζητήσει την εφαρμογή του προγράμματος για την οικονομική ανάκαμψη, που εγκρίθηκε σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης τον περασμένο Δεκέμβριο.
Τρίτον, θα δει την πρόοδο στην εφαρμογή της στρατηγικής για τη μεγέθυνση και την απασχόληση – είναι η γνωστή στρατηγική της Λισσαβόνας.
Και βέβαια, θα προετοιμάσει και τη Σύνοδο των 20 πλουσιοτέρων χωρών, του G-20.
Αυτή είναι η ατζέντα. Το ερώτημα είναι, με βάση αυτή την ατζέντα, ο πρωθυπουργός της Ελλάδας με ποιες θέσεις προσέρχεται; Ζητώντας τι; Έχοντας διαπραγματευτεί τι; Έχοντας συμφωνήσει με άλλες χώρες σε ποια ακριβώς ζητήματα που αφορούν τη χώρα; Διότι απ’ ό,τι αντιλαμβανόμαστε, ο πρωθυπουργός της Ελλάδας πηγαίνει στις Βρυξέλλες, μόνο έχοντας στην τσέπη του τα φορολογικά μέτρα τα οποία ανακοίνωσε χθες.
Αυτά έρχεται να παραδώσει στους άλλους Ευρωπαίους εταίρους. Δεν έρχεται να διεκδικήσει κάτι. Έρχεται με τα μέτρα του κεφαλικού φόρου, τα οποία παίρνει μαζί του απ’ την Αθήνα.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ορισμένους πολύ συγκεκριμένους κανόνες λειτουργίας. Σας θυμίζω, τον περασμένο Δεκέμβριο, υιοθετήθηκε ένα σχέδιο για όλες τις χώρες, ένα σχέδιο ανάκαμψης των οικονομιών. Το Σχέδιο για την Ανάκαμψη προέβλεπε ορισμένα πολύ συγκεκριμένα πράγματα. Και η πρόοδος σε αυτό το σχέδιο θα συζητηθεί σήμερα και αύριο.
Προέβλεπε, ενίσχυση της αγοραστικής δύναμης, με στόχο την αύξηση της ζήτησης και της εμπιστοσύνης της οικονομίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Άμεσες ενέργειες για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, μακροπρόθεσμα, μέσα από έξυπνες επενδύσεις, επενδύσεις σε «πράσινες τεχνολογίες», επενδύσεις σε υποδομές που προάγουν την αποτελεσματικότητα και την καινοτομία.
Αυτά προέβλεπε ως βασικούς άξονες. Και πιο συγκεκριμένα, ότι οι κυβερνήσεις θα πρέπει να χρησιμοποιήσουν την τεράστια χρηματοδοτική στήριξη προς τον τραπεζικό τομέα, προκειμένου οι τράπεζες να επιστρέψουν στις κανονικές πιστωτικές τους δραστηριότητες και να εξασφαλίσουν ότι τα κεντρικά επιτόκια θα περάσουν στους δανειολήπτες.
Προέβλεπε, δημοσιονομικά μέτρα και πακέτο δημοσιονομικό στήριξης, το οποίο πρότεινε για τις χώρες – μέλη, που θα μπορούσε να περιλαμβάνει:
- Αυξήσεις δαπανών, με στόχο την τόνωση της ζήτησης.
- Δημόσιες επενδύσεις, από τις οποίες θα μπορούσαν να ωφεληθούν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
- Εγγυήσεις και επιδοτήσεις δανείων, ως αντιστάθμισμα στην πιστωτική συρρίκνωση.
- Προσωρινές μειώσεις σε συντελεστές ΦΠΑ για την ενίσχυση της κατανάλωσης.
- Μείωση των φόρων και των ασφαλιστικών εισφορών των απασχολούμενων. Αυτά μας έλεγε η Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τι από όλα αυτά έχει κάνει η ελληνική κυβέρνηση; Ας μας πει έστω και ένα. Ας παρουσιάσει στους Έλληνες πολίτες, ως αποτέλεσμα αυτής της συμμετοχής του στο Συμβούλιο Κορυφής ο κ. Καραμανλής, τι ακριβώς έχει κάνει η κυβέρνησή του, για να βγάλει τη χώρα από την κρίση, να προστατέψει τον πολίτη, να θωρακίσει -γιατί δεν το έκανε ποτέ αυτό- την ελληνική οικονομία απέναντι στην κρίση, με βάση τις κατευθύνσεις της ίδιας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Δυστυχώς, τίποτα από όλα αυτά δεν έχουν γίνει. Δυστυχώς, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, κρίνοντας τα δύο βασικά κείμενα τα οποία έχει καταθέσει η χώρα μας, που είναι το εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων και το επικαιροποιημένο Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης, έχει απορρίψει και τα δύο ως ανεπαρκή, και έχει μιλήσει για αναποτελεσματικότητα στη διαχείριση των δημοσίων οικονομικών, για αναποτελεσματικότητα στην άσκηση μακροοικονομικής πολιτικής.
Έχει μιλήσει για αναποτελεσματικότητα στην άσκηση πολιτικής απασχόλησης, έχει αμφισβητήσει σχεδόν κάθε πτυχή των προβλέψεων της ελληνικής κυβέρνησης και έχει ζητήσει μια σειρά από μέτρα, εξαιτίας της ανικανότητας της κυβέρνησης να κάνει τα προφανή, για να μπορέσει να βγάλει τη χώρα από την κρίση.
Με απλά λόγια: μια χώρα, που βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα μεγάλο δημοσιονομικό παραγωγικό πρόβλημα, ένα πρόβλημα αγοραστικής δύναμης, προσέρχεται στους Ευρωπαίους εταίρους της έχοντας σχέδιο, έχοντας άποψη, έχοντας συναντίληψη με άλλες χώρες, για το πώς μπορεί να βγει από την κρίση, έχοντας κάνει μια δουλειά, την οποία αυτή η κυβέρνηση ποτέ δεν έκανε και ποτέ δεν πρόκειται να κάνει.
***
Θέλω να επανέλθω και να επιμείνω σε ένα άλλο ζήτημα, που είναι το θέμα της ασφάλειας του πολίτη, της ανασφάλειας που βιώνει η ελληνική κοινωνία. Όπως ξέρετε, η κυβέρνηση εξήγγειλε κάποια μέτρα, έχουμε τοποθετηθεί στα μέτρα αυτά, επανέρχομαι, για να ρωτήσω: από εδώ και πέρα, πού πάμε;
Τα μέτρα αυτά, που ανακοινώθηκαν, σε ποιο κλίμα ακριβώς θα υλοποιηθούν; Τι ακριβώς κάνει η κυβέρνηση, για να μπορέσει να δημιουργήσει στην ελληνική κοινωνία ένα αίσθημα ότι, τα μέτρα αυτά θα μπορέσουν να προωθήσουν την ασφάλεια του πολίτη;
Ποιο είναι το πλαίσιο εμπιστοσύνης στις σχέσεις κράτους – πολίτη, το οποίο εμπεδώνει η κυβέρνηση και με ποιο τρόπο το κάνει αυτό; Σε ποιο πλαίσιο αξιοπιστίας μπορεί κανένας να εντάξει τις προτάσεις της, όταν το μόνο ζήτημα, το οποίο έχει αναδειχθεί από διάφορα κυβερνητικά στελέχη, είναι και πάλι το γνωστό ζήτημα του ασύλου;
Παίζοντας με τις εντυπώσεις, ούτε πολιτική γίνεται στο μείζον ζήτημα της ασφάλειας του πολίτη, ούτε βεβαίως τα προβλήματα λύνονται.
***
Και εδώ, θα μου επιτρέψετε να κάνω δύο επιμέρους παρατηρήσεις. Η πρώτη είναι, με αφορμή και μια ανακοίνωση του Τομέα Γυναικών του ΠΑΣΟΚ σχετικά με το θάνατο κρατούμενης, κατά τη διάρκεια μεταγωγής της στην Κρήτη, να ζητήσω κι εγώ από το Υπουργείο Δικαιοσύνης μια πολύ καθαρή απάντηση στο τι ακριβώς έχει συμβεί. Δεν είναι δυνατόν, το 2009, να έχουμε θανάτους κρατουμένων, υπό ύποπτες συνθήκες, κατά τη διάρκεια μεταγωγών τους.
Θα μου επιτρέψετε, επίσης, να καταδικάσω από το βήμα αυτό και την επίθεση, με εκρηκτικό μηχανισμό που βρέθηκε στο βουλευτικό γραφείο του βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, κ. Κυριάκου Μητσοτάκη. Έχουμε επανειλημμένα καταδικάσει αυτού του είδους τις ενέργειες, είναι εξαιρετικά ανησυχητικές γιατί επαναλαμβάνονται.
***
Θέλω να ολοκληρώσω με δυο σύντομες αναφορές. Η πρώτη είναι να σας ενημερώσω ότι υπάρχει μια απαντητική επιστολή του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ στην επιστολή του κ. Αλαβάνου, σε σχέση με την επανασύσταση της ΕΦΕΕ.
Στην επιστολή του, ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ τονίζει την ανάγκη συγκρότησης εκ νέου της ΕΦΕΕ. Είναι κάτι, το οποίο το έχει πει σε τοποθέτησή του στη Βουλή, είναι κάτι, το οποίο το συζήτησε κατ’ ιδίαν και με τον κ. Αλαβάνο, στη συνάντηση που είχαν και, βεβαίως, σας υπενθυμίσω την επιστολή τής ΠΑΣΠ προς όλες τις άλλες Πολιτικές Νεολαίες, ακριβώς για να κινηθεί αυτή η διαδικασία επανασυγκρότησης της ΕΦΕΕ. Κάτι, που θα βοηθήσει τη λειτουργία των Πολιτικών Νεολαιών στα Πανεπιστήμια, θα βοηθήσει την ίδια τη λειτουργία του Πανεπιστημίου και την περιφρούρηση του ασύλου.
***
Τέλος, να σας ανακοινώσω ότι, με απόφαση του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ, συγκροτείται μια Επιτροπή, έργο της οποίας είναι η παραγωγή στρατηγικών, πολιτικών και δράσεων για την ηλεκτρονική διακυβέρνηση. Αυτή η Επιτροπή θα προτείνει ένα οδικό χάρτη για τη χρήση των νέων τεχνολογιών πληροφορίας και επικοινωνίας στη Δημόσια Διοίκηση, με στόχο τη συμμετοχική δημοκρατία, τη λογοδοσία και τη διαφάνεια στο δημόσιο τομέα. Αργότερα, σήμερα, θα έχετε την πλήρη ανακοίνωση, με τα μέλη που απαρτίζουν την Επιτροπή.
Παρακαλώ, τις ερωτήσεις σας.
Ι. ΧΑΣΑΠΟΠΟΥΛΟΣ: Δηλαδή κ. εκπρόσωπε το ΠΑΣΟΚ εκτιμά ότι αυτά τα μέτρα που πήρε η κυβέρνηση δεν θα βοηθήσουν καθόλου το κλίμα στις επαφές που θα έχει ο κ. Καραμανλής στην Ευρώπη, ή τέλος πάντων ενόψει και της έκθεσης που περιμένουμε από την Commission;
Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Δεν ξέρω τι ακριβώς περιμένει να εισπράξει ο κ. Καραμανλής με βάση αυτά τα μέτρα. Εγώ να τονίσω ότι η Επιτροπή ζήτησε μόνιμα διαρθρωτικά μέτρα. Αυτά τα μέτρα δεν είναι ούτε μόνιμα, ούτε διαρθρωτικά. Είναι έκτακτα, είναι ένας έκτακτος κεφαλικός φόρος και, βεβαίως, το τελευταίο πράγμα που κάνουν είναι να διορθώνουν διαρθρωτικές αδυναμίες.
Λ. ΜΠΕΘΑΝΗ: Αναφερθήκατε στα θέματα της ασφάλειας των πολιτών και στο θέμα του ασύλου. Όμως υπάρχει και η πρόταση, χθες από την κα Μπακογιάννη να χρησιμοποιούνται και οι κάμερες για την προστασία των πολιτών. Σήμερα ο υπουργός Δικαιοσύνης ο κ. Δένδιας από την τηλεόραση της «ΝΕΤ», άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο αυτό. Ποια είναι η θέση του ΠΑΣΟΚ γι’ αυτό το συγκεκριμένο θέμα, της χρήσης δηλαδή των καμερών στους δρόμους της Αθήνας;
Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Κατ’ αρχάς, εγώ δεν αντιλαμβάνομαι μια κυβέρνηση, της οποίας κάποια μέλη ανοίγουν ένα ζήτημα, ο υπουργός το αφήνει ανοιχτό, άλλοι το αφήνουν «λιγότερο κλειστό». Ας μας πουν ποια είναι η πρότασή τους, να τοποθετηθούμε.
Προς το παρόν, εμείς μένουμε στη χρήση των καμερών, όπως έχει ζητήσει η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων.
Δ. ΛΑΓΟΥ: Τι απαντάτε σε αυτούς που προβλέπουν ότι και εσείς αν ήσασταν, ή αν κληθείτε να διαχειριστείτε στο άμεσο χρονικό διάστημα την άσχημη οικονομική κατάσταση της χώρας θα εφαρμόζατε ίδια μέτρα, στη λογική ενός εκτεταμένου φορολογικού προγράμματος, αφ’ ενός. Και αφ’ ετέρου πώς θα σχολιάζατε τις όχι ακριβώς ανακοινώσεις, αλλά προαναγγελίες του κ. Σουφλιά σήμερα, για σπάσιμο θα έλεγα του Υπουργείου Περιβάλλοντος στο 1ο εξάμηνο του 2010;
Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Να ξεκινήσω από το δεύτερο, με δύο παρατηρήσεις. Η πρώτη είναι η εξής: πρώτη φορά ακούω υπουργό να υποκαθιστά τον πρωθυπουργό δημοσίως. Εξ όσων γνωρίζω, η ανακοίνωση κυβερνητικών σχημάτων είναι αρμοδιότητα του πρωθυπουργού, δεν είναι αρμοδιότητα ενός υπουργού. Άρα, ο κ. Σουφλιάς αναγγέλλει κάτι, υποκαθιστώντας αυτόν που θα έπρεπε να το αναγγείλει στην κατάλληλη στιγμή.
Να θυμίσουμε ότι ο κ. Καραμανλής είχε επανειλημμένα μιλήσει για κάτι τέτοιο. Το ερώτημα είναι: ανασχηματισμοί έρχονται και παρέρχονται, Υπουργείο Περιβάλλοντος δεν βλέπουμε.
Η δεύτερη παρατήρησή μου είναι ότι, πράγματι, το 2010 θα υπάρχει ένα Υπουργείο Περιβάλλοντος. Θα είναι αυτό το οποίο θα συστήσει το ΠΑΣΟΚ, μετά τις εκλογές που θα έχει κερδίσει.
Ως προς το πρώτο σκέλος της ερώτησής σας. Η επίκληση μονόδρομων από την κυβέρνηση και από αυτούς οι οποίοι προσπαθούν να απολογηθούν για την αποτυχία της πολιτικής τους, είναι γνωστή. Σε καμία περίπτωση το ΠΑΣΟΚ δεν θα ελάμβανε παρόμοια μέτρα, σε αντίστοιχη κατάσταση.
Και αυτό, για ένα πολύ απλό λόγο: διότι κατ’ αρχάς, θα είχε φροντίσει να υπάρχει ένα συνολικό σχέδιο. Ένα συνολικό σχέδιο, με μια διαφορετική κατανομή δαπανών και με μια άλλη λογική στη φορολογία. Σας είπα, προ ολίγου, το πλαίσιο -σε πολύ αδρές γραμμές βεβαίως- των φορολογικών αλλαγών που εμείς προτείνουμε.
Άρα, σε αυτό το πλαίσιο θα κινηθούμε. Μέτρα, όπως αυτά τα οποία ανακοίνωσε χθες η κυβέρνηση, ούτε αποτελεσματικά είναι, ούτε δίκαια.
Ν. ΛΙΟΝΑΚΗΣ: Κύριε εκπρόσωπε, με αφορμή και τις επιστολές που αντήλλαξαν ο κ. Αλαβάνος με τον κ. Παπανδρέου, θέλω να σας ρωτήσω σχετικά μ’ εκείνη τη δέσμευση του ΠΑΣΟΚ αν δεν κάνω λάθος κατά την περασμένη επέτειο της 17 Νοέμβρη για την επιστροφή της Σημαίας στη Βουλή. Αν υπάρχει κάποια εξέλιξη.
Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Δεν γνωρίζω να υπάρχει κάποια εξέλιξη σ’ αυτό.
Β. ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ: Μετά τη χθεσινή διάλεξη του Νομπελίστα του κ. Krugman, θεωρείτε ότι θα πρέπει ως χώρα να είμαστε πιο αισιόδοξοι; Δεχτήκατε ότι ακούσατε κάτι το οποίο σας έκανε πιο σοφούς ή σας τρόμαξε, όπως ο ίδιος είπε ότι είναι τρομοκρατημένος και προφανώς γνώριζε ότι μιλούσε σε ελληνικό ακροατήριο και τα 2/3 των επισημάνσεών του αφορούσαν τα δεδομένα της ελληνικής οικονομίας;
Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Παρόμοιες συζητήσεις είναι πάντα εξαιρετικά χρήσιμες και νομίζω πως όλοι μαθαίνουμε απ’ αυτές, ανεξαρτήτως αν συμφωνεί κανείς 100% ή σε ένα ποσοστό μόνο με όσα λέγονται. Εξάλλου, πολλοί οικονομολόγοι, είναι γνωστό ότι διαφωνούν μεταξύ τους, τόσο για τα αίτια της κρίσης, όσο και για τους τρόπους εξόδου από την κρίση. Και υπήρχαν διαφωνίες και μεταξύ των οικονομολόγων που ήταν χθες στο πάνελ, και εννοώ των ξένων οικονομολόγων.
Ως προς τo θέμα της αισιοδοξίας, νομίζω πως σε μία δύσκολη συγκυρία όπως είναι η σημερινή, πρέπει κανείς να είναι ρεαλιστής γι’ αυτά τα οποία βλέπουμε να έρχονται. Είναι πράγματι μια δύσκολη κατάσταση, η οποία θα γίνει πιο δύσκολη.
Πρέπει όμως, παράλληλα, να είναι και αισιόδοξος. Όχι να είναι αισιόδοξος, για να μεταδώσει απλώς την αισιοδοξία, αλλά γιατί όταν τελειώσει η κρίση, η χώρα μας μπορεί να βγει έχοντας αναπροσανατολίσει τις παραγωγικές δραστηριότητες προς νέες κατευθύνσεις, που είναι πιο συμβατές με την παγκόσμια οικονομία, έχοντας βρει την ευκαιρία να λύσει διαρθρωτικά προβλήματα και έχοντας ενισχύσει τα τμήματα του πληθυσμού που είναι τα πιο ευάλωτα.
Για να γίνει βέβαια αυτό, χρειάζονται οι κατάλληλες πολιτικές. Έχω πει επανειλημμένα, οι κρίσεις δεν είναι φυσικά φαινόμενα, είναι αποτέλεσμα λανθασμένων πολιτικών επιλογών. Και η έξοδος από την κρίση θέλει διαφορετικές πολιτικές επιλογές, απ’ αυτές που μας έφεραν στην κρίση.
Β. ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ: Ήθελα να σας ρωτήσω επειδή έχει αναπτυχθεί ένας ενδιαφέρον διάλογος στο επίπεδο της Ευρώπης και των Ηνωμένων Πολιτειών ενόψει και του G20 και φαίνεται ότι υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις στο θέμα της αντιμετώπισης της κρίσης, εσείς στο ΠΑΣΟΚ θεωρείτε ότι είστε πολύ πιο κοντά στη λογική Ομπάμα και των κινήσεων που κάνει, όπως η έσχατη με την ένεση ρευστότητας 1 τρισεκατομμυρίου χθες τη νύχτα από τη «FED» και τις μειώσεις των μισθών και το bonus στα Golden boys ή πιο κοντά στην ευρωπαϊκή λογική, η οποία δείχνει να έχει λίγο πιο λογιστικά χαρακτηριστικά στη διαχείριση;
Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Έχουμε, όπως ξέρετε, τοποθετηθεί. Και ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, και με τις κατ’ ιδίαν συζητήσεις που έχει κάνει με σειρά παραγόντων, σε υψηλό επίπεδο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έχει τοποθετηθεί για τις προτάσεις μας και τις απόψεις μας.
Σε γενικές γραμμές, θα μπορούσα να πω, ότι θεωρούμε ότι η Ευρώπη σήμερα υπολείπεται των ενεργειών που θα έπρεπε να κάνει, για να μπορέσει να ξεπεράσει την κρίση. Είναι λίγο αμήχανη, είναι λίγο αμυντική. Έπρεπε να είναι πιο επιθετική και έπρεπε να είναι πιο συντονισμένη σε πολιτικές, για να ξεπεράσουμε όλοι μαζί την κρίση.
Α. ΚΩΒΑΙΟΣ: Ως προς τη χθεσινή συζήτηση μεταξύ του κ. Krugman και του Παπανδρέου, μεταφέρεται από παριστάμενους η εντύπωση ότι στο σκέλος που αφορά την «Πράσινη Ανάπτυξη», ο Νομπελίστας εμφανίστηκε πολύ επιφυλακτικός για το κατά πόσο έτσι παρέχεται διέξοδος από την κρίση.
Εσείς το βλέπετε αυτό κάπως διαφορετικά πλέον, δηλαδή μεταφέρετε το βάρος κάπου αλλού, ώστε μετά να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για την «Πράσινη Ανάπτυξη» ή εμμένετε στην άποψη ότι εκεί είναι η μοναδική διέξοδος;
Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Εννοείτε, προφανώς, την ερώτηση που του έθεσε ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, μετά την τοποθέτησή του, γιατί στην κατ’ ιδίαν συνάντηση, δεν υπήρχαν παριστάμενοι.
Ως προς αυτό, η απάντηση του Καθηγητή Κrugman ήταν ότι, η «Πράσινη Ανάπτυξη» είναι μονόδρομος, και είναι κάτι το οποίο πρέπει να κάνουμε έτσι κι αλλιώς. Απλώς, είπε ότι από μόνη της δεν μπορεί να αποτελεί τη λύση, ακριβώς γιατί ορισμένες από τις επενδύσεις αυτές έχουν ένα μεσοπρόθεσμο ορίζοντα απόδοσης. Αυτό είναι σωστό.
Εμείς λέμε ότι πρέπει να σηματοδοτήσουμε απ’ αυτή τη στιγμή τη νέα κατεύθυνση και, βεβαίως, πλαισιώνοντας επενδύσεις στην «Πράσινη Ανάπτυξη», με άλλες πιο παραδοσιακού τύπου επενδύσεις, που έχουν να κάνουν με υποδομές, που έχουν να κάνουν με μία σειρά από άλλα πράγματα, έτσι ώστε να μπορέσει η οικονομία να βοηθηθεί.
Όμως, είναι μονόδρομος η κατεύθυνση αυτή, και φαίνεται και από το πόση σημασία δίνουν σ’ αυτού του είδους τις επενδύσεις, χώρες όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, με την νέα κυβέρνηση, αλλά και πάρα πολλές ευρωπαϊκές χώρες.
Ευχαριστώ πολύ.